Roelie

Moi wichie, zet um op...

We hebben ze nu voor het tweede jaar verbouwd en zijn er prima over te spreken. Pootgoed over gehouden van verleden jaar wat geen problemen gaf. Het enige "probleempje" dat je met deze pieper kunt hebben is dat je ze te lang in de grond laat zitten. Het loof sterft nauwelijks af en het spul blijft maar groeien. Met als gevolg de hele winter stamppot en patat eten. Joekels kunnen het worden. Dus op tijd rooien en op zandgrond wat plekjes schurft op de koop toe nemen.

@Ouweboer,Als je het boek, Tuinieren zonder gif, ooit eens in handen kunt krijgen zul je zien dat de man op de meest onmogelijke gronden heeft getuinierd. Van zavelachtig tot bijna pottenbakkersklei. Dat laatste was niet tot zijn genoegen, maar het leven had hem nu eenmaal naar een oord gebracht waar hij niets anders tot z'n beschikking had. Ik heb er in ieder geval veel aan gehad, maar sluit niet uit dat we bepaalde permacultuurelementen best eens in de compostmanier van Seifert proberen te integreren. Wie weet waar dat weer toe kan leiden... @Appelvrouw, ik heb het idd ook niet precies zo gedaan als in zijn boek, maar hier en daar aangepast aan de omstandigheden, iets wat Seifert zelf ook vaak deed, noodgedwongen.

Ik word af en toe wat tureluurs van alle berichten die voorbij komen, maar goed, ik ben niet meer de jongste, dus dat mag. Het zal wel geen permacultuur genoemd mogen worden, maar ik ben ooit mijn moestuinliefde gaan oppakken door het boek van Alwin Seifert, een Duitse landschapsarchitect die tientallen jaren lang in de weer is geweest om de ideale compostsamenstelling te bereiken. Voor zover ik het kan beoordelen, na zovele jaren hetzelfde te hebben gedaan, is het hem gelukt. Geef de grond elk jaar dat gene wat er aan is onttrokken en je hebt de ideale tuingrond. De goede man verbouwde doodleuk 17 jaar lang aardappelen jaar na jaar op één en het zelfde stuk grond zonder dat de piepers aan kwaliteit achteruit gingen. Waarom maar 17 jaar? Hij ging verhuizen...

De opdracht voor de mannen is; veel plassen in een kring rond het gebied waar de kippen het meest rond hangen. Zeker de vos heeft een bloedhekel aan de geur van mannenurine.

Ik zou niet willen beweren dat wij de ideale grond bezitten, maar we wonen in de Groninger Veenkoloniën en de zgn dalgrond aldaar kan prima toe met een éénmalige compostgift in de herfst. Wanneer alles uit de tuin is wordt deze schoon gemaakt, van een duimdikke laag compost voorzien die door de de toplaag wordt gewerkt en toegedekt met een fikse laag stro. In het voorjaar de eerste zaken als tuinboontjes zaaien. Stro aan de kant, boontjes er in en weer toe dekken. Werkt prima en altijd een schone tuin waar relatief weinig ongewenste plantje in opkomen.

Nou ja, misschien... Maar toch!

It giet oan!

Heel leuk gemaakt, echter onze tuin van 10 x 40 past er niet in.... Grapje, we maken wel een variant op iets wat in de buurt komt...

zeker, ligt er zomer en winter.

Toch is een dek(en) m.i. wel zinnig. Het bodemleven blijft er langer actief onder en ik heb al vaak gezien dat als je tijdens vorstig weer je mulchlaag eventjes aan de kant veegt, de wurmen als de wiedeweerga maken dat ze onder de grond komen. Op onbedekte grond zijn ze dan allang naar diepere oorden vertrokken. Dat wetende gaat onze tuin altijd 'onder de deken', hoe langer de wurmen actief zijn hoe liever het me is.

Gisteren piepers met rode kool, vandaag stamppot boerenkool.... mmmm...

Wat dacht je van de naaktslakken dit jaar? Die gingen dit voorjaar gewoon door met waar ze verleden jaar mee zijn opgehouden, namelijk mij een grmbl bui bezorgen... En idd, de bodem wordt er mooier van, zeker kleigronden.

Ach ja, ergens komt de kou wel onderuit hoor...kijk maar eens naar Amerika...

Oh , eh... ik probeer ook niet aan te geven dat de kanoeten het probleem zijn, enkel dat er wel samenlopen kunnen voor komen... En ja, de kanoeten geven een mooi beeld van hoe het moeilijk kan. In de IJstijd namelijk hebben ze het veel makkelijker. Dan is hier de toendra die ze nodig hebben en vliegen ze half zo ver...Tja, niet elke verandering is een verbetering zullen we maar zeggen.

Er zijn wel vogels die Azië als bestemming hebben. Zo heb je de Kanoetstrandlopers, die komen over uit Afrika, 5000 km vliegen, tanken bij in de Waddenzee door anderhalf miljoen kilo aan schelpdiertjes op te peuzelen en vliegen nog eens 5000 km door naar Siberië om te broeden. Nu weet ik niet of dit evt. dragers zijn van het virus, maar het zijn wel vogels die een duidelijke verbinding hebben met Azië.

Hier heb ik vrouwlief op weg geholpen door de ruiten van de auto te krabben en het zat er vies vast op... -1 gaf de thermometer aan en het was toen 9.30 uur. In de kas heeft het niet gevroren, maar dat gebeurt ook niet zo snel. De deel maar een beetje opruimen en de werkplaats idem, de karretjes gaan weer binnen slapen...

Je moet er even om denken dat de mannelijke en vrouwelijke bloei vaak niet of niet lang genoeg optreedt aan dezelfde boom. Je moet dus als het even kan een ras uitzoeken dat in bloeiwijze/tijdstip overeen komt met die je al hebt geplant.

Ik zou ze mooi ver van elkaar planten, het zal een paar jaar duren, maar als het hoogstammen zijn kun je die ruimte wel gebruiken. Gezien de hoogte van de boompjes zal 1 paaltje met een stukje boomband volstaan. Paaltje aan de kant van de overheersende windrichting plaatsen. Snoeien is overbodig, als er dood hout in ontstaat, dode takken weg halen. Voor de peer geldt eigenlijk het zelfde als voor andere fruitbomen, zorg dat de boom zo natuurlijk mogelijk blijft. Wanneer er vruchten aan komen zal de kruin uit gaan staan door het gewicht van de vruchten, later sluit deze zich weer. Ik weet echter ook dat dit voor veel moes/fruittuinders vloeken in de kerk is, voor velen is snoeien heilig. Wij doen het niet meer en met prima resultaten. Doe wat je goed lijkt dus.

Zou kunnen, maar ik heb niet het gevoel dat na zo'n korte tijd zaken als bijvoet, melde, perzikkruid, klein en groot knopkruid, het daarna niet meer zouden doen...

Er wordt zo te lezen genoeg compost gemaakt. Er zijn echter zaken die zich wat minder lenen om gewoon in de compost te doen, zevenblad, kweek, en allerlei zaadhoudende lieverdjes. Nu is er een heel eenvoudig middel om ook dit tot iets bruikbaars om te toveren. Je neemt een vuilniszak, zo'n donkere, stopt het vol met eerder genoemde zaken, sluit de zak goed af en laat dit gewoon een paar weekjes liggen. Je kiepert daarna de (stinkende) smurrie die er van is overgebleven gewoon op de compost, er zit niets levend of kiemkrachtig meer in.

Ik zou hem helemaal niet snoeien, kijk eerst maar eens een paar jaar wat het wordt. Met een beetje geluk geeft de natuur het goede voorbeeld. Als er vruchten aan komen zullen de takken vanzelf gaan buigen en komt er meer licht in de kruin. Zijn de vruchten geplukt/afgevallen, dan zal de kruin zich weer sluiten. Snoeien van vruchtbomen doen we hier in principe niet meer.

Nee hoor, niet alleen, we koken ook op gas, maar we hebben nog zo eentje en die gaat in de zgn buitenkeuken komen, buiten koken dus. Dit exemplaar stond in onze vorige woonderij en komt tzt in de 'ruige' keuken. Een keuken voor gasten en andere nomaden die ons bezoeken.

Houtfornuis, vertel... Wij hebben er zo eentje. Vedspis uit Zweden.

Niet jaloers zijn, wees blij met wat je hebt, ik ben ook veel kleiner begonnen en nu ik wat ouder ben, kan er ook wat meer... Maar om de jaloezie een beetje op te waarderen... het gaas is om de vele reeën tegen te houden....