Hallo allemaal, Ik ben een hele tijd buiten beeld geweest en dat ben ik eigenlijk nog steeds... Aan het begin van het moestuin seizoen kreeg ik verschillende neurologische klachten. Mijn huisarts verwees me door naar een neuroloog, maar de wachttijden hier lopen op tot een jaar, dus dat schoot niet op. Een tijdje daarvoor had ik al hartklachten en daarvoor liep ik bij een cardioloog. Ik voelde me daar niet echt gehoord en hij vond het ook allemaal niet zo spannend. In datzelfde ziekenhuis zit ook een poli speciaal voor het vrouwenhart (omdat dat allemaal toch net even anders werkt dan bij mannen) en ik vroeg hem me door te verwijzen naar die vrouwencardioloog. Hij was hevig op zijn pik getrapt, maar daar kon ik dan weer niet mee zitten. De nieuwe cardioloog heeft onmiddellijk allemaal onderzoeken gedaan, die hij dus niet nodig vond en daar kwam o.a. een vernauwing van een hartader uit. Heel vervelend, maar nog niet ernstig, ik kreeg wel gelijk andere medicatie. Ik had daarbij ook heftige hartkloppingen, die niet verklaarbaar waren. Ik heb me toen door haar intern laten doorverwijzen naar een neuroloog, waar ik binnen drie weken terecht kon. Ik begon plotseling ook dubbel te zien en dat was een directe aanleiding voor een hersenscan, er werd aan een hersentumor gedacht. Dat bleek het uiteindelijk gelukkig niet te zijn, maar het hele gebeuren heeft er wel even aardig ingehakt, eerlijk gezegd. Maar de neurologische klachten en de hartkloppingen konden niet verklaard worden. Ik ben toen door de neuroloog doorverwezen naar de grote bazen in het UMCG, waar ik nu op allerlei onderzoeken wacht. Intussen werden de hartklachten veel erger en de cardioloog besloot een veel uitgebreider onderzoek te doen. Daar kwamen gelukkig wel een aantal zaken uit, die onmiddellijke actie vereisten. Ik zeg "gelukkig" omdat er niets vervelender is dan je ellendig voelen de hele tijd, en er kan niets gevonden worden. Ook voor mijn hartklachten ben ik doorverwezen naar het UMCG, waar ik nu wacht op een behandeling, waarschijnlijk operatief. Eerlijk gezegd heeft dat wel mijn voorkeur, want de klachten schijnen daarmee voor 80% te verminderen. Aan de andere kant vind ik het doodeng, want er kan dus ook weer van alles misgaan, maar die beslissing hoef ik nu nog niet te nemen. Omdat ik heel makkelijk stolsels kan ontwikkelen met mijn hartafwijkingen, sta ik nu op een streng antistollingsregime, waarvoor ik tweemaal per week geprikt moest worden bij de trombosedienst. Die zit niet naast de deur, daarvoor moeten we echt een heel eind rijden. Ik heb dus gelijk een cursus aangevraagd om mezelf te prikken en die heb ik nu afgerond, zodat we daar de deur niet meer voor uithoeven. Ik zeg "we" omdat ik geen auto meer durf te rijden, dus hubbie moet me overal heen brengen. Daar komt nog bij dat zijn Parkinson ook niet minder wordt en hij ook vaak naar een ziekenhuis moet voor allerlei bijkomende zaken... We hebben het er maar druk mee. Wat mij zo verbaasd heeft, is hoe een fit en energiek persoon zo snel kan veranderen in een wrak, die elke middag een paar uur moet slapen, omdat ze anders de avond niet eens doorkomt... De tuin, tja, die is er ook nog... Gelukkig stond eigenlijk alles er al in, sommige dingen veel te laat, zoals de pompoenen en eigenlijk ook de pepers en tomaten. Ik heb er nog wat oogst vanaf kunnen halen, maar volgend jaar beter, denk ik dan maar. Ik heb er de puf niet voor op dit moment... Ik heb nergens puf voor, niet voor visites, niet voor sociale contacten, niet voor fora, eigenlijk heb ik nergens de kracht voor. En dat is dus echt helemaal niets voor mij! Daarbij (ach, welja, waarom niet) heb ik ook al maanden chronische diarree, waardoor ik ook doodmoe ben. Dit is voor nu de stand van zaken. Begin december hoor ik meer van de hartingreep, dus dat is afwachten. Ik ben jullie niet vergeten, maar ik moet echt kiezen, waar ik mijn weinige energie aan besteed. Het huishouden draait ook gewoon door, en af en toe probeer ik toch even wat in de tuin te doen. Ik ben nu bezig om alles voor te bereiden voor de winter, maar dat zijn af en toe best wel grote klussen. Het eerste wat nu moet gebeuren zijn alle laatste bonen er af halen (hoewel ik bang ben dat ik daar al veel te laat voor ben), en alle planten er uit halen. Ik heb nog een bak, waar aardappelen in staan, die moet ik maar even afdekken, maar ik weet niet goed, hoe ik dat zal aanpakken. Ik laat de aardappelen dus gewoon in de grond zitten en wat ik nodig heb, kan ik oogsten. Ik probeer elke dag maar een klein beetje te doen, dan zal het ook wel lukken. Met deze wind en regen doe ik helemaal niets... Volgend jaar ga ik de tuin toch echt veel simpeler doen, maar dat zeg ik geloof ik elk jaar, hihi. We zien het wel. Lieve groetjes allemaal! Rookie
