tielse flipje

Tot op heden geen noemenswaardige last van schurft, geen bestrijdingsmiddelengebruik. Het is een hoogstam (zaailingonderstam) van een jaar of tien op een open standplaats. Ook geen bladschade tot op heden. Heerlijke peertjes!

Mijn vrouw heeft al jarenlang vier paarden. Deze paarden worden gehouden op eigen grond. Antibiotica hebben ze nog nooit gehad. Ontwormen doen we eigenlijk nooit en alleen aan de hand van mestonderzoek, mijn vrouw en ik zijn beide dierenarts. Likstenen gebruiken we niet, likstenen zijn eigenlijk alleen nodig bij paarden die bovenmatig zweten om het zoutverlies aan te vullen. Onze paarden werken niet zo hard. De paarden krijgen weidegras en hooi en ongeveer 250gr. brokken per dag. In de stallen wordt vlasvezel gebruikt als bodembedekking, dagelijks worden deze stallen uitgemest. Eens per week worden de natte plekken (urine) uit de stal verwijderd en wordt het strooisel aangevuld met een nieuwe baal. Professionele paardenhouders moeten voldoen aan bepaalde eisen voor wat betreft de mestopslag, deze moet afgesloten zijn. Voor hobbymatige paardenhouders is de situatie anders. Wij hebben wel een gesloten betonnen bak waar de mest in opgeslagen wordt. De temperatuur in de mesthoop loopt op tot 70 graden C., gemeten met een weckthermometer. Als het koud is komt er een rookpluim vanaf. De mest van de paarden composteert in ongeveer een maand. Na enkele maanden is het een homogene, zeer droge compost geworden. Stalvliegen of andere vliegen komen op deze mesthoop niet voor, waarschijnlijk te warm en te droog. Stomoxys calcitrans (de stalvlieg, een bijtende vlieg) legt eieren op rottend, vochtig, plantaardig materiaal. Er loopt geen vloeistof onder uit de mesthoop, de hoop stinkt niet. Als de paarden op de wei mesten zie je bij zomerse temperaturen wel vliegen en kevertjes op de ontlasting. Leuk voor kwikstaarten en steenuilen! Deze mest wordt op de wei dagelijks verwijderd. Verbranding van gras ter plaatse van de paardenkeutels komt niet voor, wel op plekken waar de paarden urineren. De gecomposteerde mest van de paarden gebruik ik in de siertuin, de moestuin, de composthoop en de boomgaard. Geen vliegen of ander gedierte (behalve regenwormen), geen stank. Verse paardenkeutels gebruik ik als bemesting bij mediterrane planten; nog nooit verbranding gezien. In de boomgaard mulch ik de boomspiegel met gecomposteerde paardenmest als de kans op nachtvorst vrijwel voorbij is. In de moestuin gebruik ik grote hoeveelheden bij bijvoorbeeld kool en paprika. Peulgewassen krijgen geen mest. Sinds ik dit doe is de structuur van de grond sterk verbeterd, de grond houdt veel meer vocht vast. Heermoes komt niet meer voor. Een nadeel is het kiemen van de graszaden die nog voorkomen in de mest. Waarschijnlijk zitten er nog kiemkrachtige zaden in het bovenste laagje van de mesthoop. De graszaden zijn afkomstig vanuit het hooi. Volgens mij krijg je niet meer onkruid, het grond kan wel beter vocht vasthouden. Het hooi van de paarden komt regelmatig uit het buitenland, ik ben nog nooit vreemde, niet bij mijn grond passende, onkruiden tegengekomen.

Dit is mijn moestuin bij aankoop van het perceel in juli 2010. De bovengrondse delen van het kweekgras heb ik gecomposteerd. De ondergrondse uitlopers zijn handmatig verwijderd met behulp van een spitvork. Een vreselijk karwij; elke dag enkele uren eraan gespendeerd. Elk vergeten rhizoom, of deel ervan, loopt weer uit. Het helpt dan als je zeer veel compost/verteerde paardenmest opbrengt; de grond wordt rul en je kunt het stukje rhizoom er zo met de grasspriet mee uittrekken. De ondergrondse delen van de heermoes in de moestuin heb ik tegelijk met de kweek zo veel mogelijk verwijderd. De heermoes komt wel gedurende langere tijd terug, maar verdwijnt op den duur door de verbeterde grondstructuur.

Vorig jaar Engels plakenten (of verbeterde copulatie) met een mesje en medifilm uitgeprobeerd in maart, na het enten heb ik de onderstammetjes direct uitgeplant in de volle grond (wel beschut). - 2 maal kweeappel/-peer; 0% geslaagd (enthout te ver uitgelopen, de leverancier van het enthout gaf dit al aan) - 6 peren; 85% geslaagd - 9 pruimen; 75% geslaagd -12 appels; 85% geslaagd. Op de entcursus werd gezegd dat bij het plakenten bij appels en peren 60% van het cambium elkaar moet raken, bij de prunus is dit 70-80%. In augustus één chipbudding uitgevoerd op een pruimenonderstam, deze loopt nu uit. Voor het chipbudden moet de onderstam wel wat dikker en aangeslagen zijn. Voor appels en peren is half september de beste tijd, prunussen dus wat eerder. Dit jaar wil ik wat meer chipbudden uitproberen.

Misschien is de Lunterse Pippeling nog een optie. Groeit niet heel sterk, geschikt voor zandgrond, gezond ras, eetappel en moes. Wordt bestoven door Notarisappel en Glorie van Holland.

Doyenne du Comice enthout heb ik wel, de zoete Brederode heb ik vorige week omgezaagd (hoogstam ca. 10 jaar oud). Het hout ligt nog wel in de boomgaard. We vinden deze peer niet erg lekker in vergelijking met de Gieser Wildeman.

Volgens mijn (inmiddels verouderde versie) van de groente- en fruitencyclopedie heeft Regina twee bestuivers nodig, zelf heb ik Kordia en Sylvia erbij aangeplant. Andere goede bestuivers zijn; Karina, Summit, Sunburst, Sam en Viola.

Op http://www.proeftuin.eu/Nl/KLF/goji-nl.php kun je een pdf downloaden met informatie over verschillende snoei- en groeivormen (ook als boompje).

Hier is een artikel te vinden over onverenigbaarheid; file:///C:/Users/thuis/Documents/fruit%20Jan/Pomospost_2009_herfst%20onverenigb.h.%20peer.pdf "Nicolieren" is de techniek waarbij een zeer dun schijfje (enkele mm) van een tussenstam (bijvoorbeeld de Doyenne du Comice) direct tijdens het enten tussen de ent en de onderstam geplaatst wordt, technisch nogal moeilijk dus.