Wat een schatje, die kleine En die Griekse schatten zijn helemaal mijn type. Als reïncarneren mogelijk blijkt en ik krijg ook nog eens de keuze waarin, dan word ik vast zo'n gezellige, dikke rosse kat

 

Nee joh... jij bent gewoon een ge-upgrade kat... per ongeluk mens geworden!!

Wat een lieffie

Wat een schatje, die kleine En die Griekse schatten zijn helemaal mijn type. Als reïncarneren mogelijk blijkt en ik krijg ook nog eens de keuze waarin, dan word ik vast zo'n gezellige, dikke rosse kat

 

Nee joh... jij bent gewoon een ge-upgrade kat... per ongeluk mens geworden!!

Haha, zou het, denk je? Wie weet

Dank jullie ja ik ben ook erg gek met mijn kleine Simon, hij loenst inderdaad nog een beetje, maar hij is nog erg jong, dus het gaat vast nog wel over.

Die mevrouw wilde hem met 5 weken al bij mij dumpen..maar dat weigerde ik, ik het het weten te rekken tot 6 weken toen kwamn ze hem brengen op mijn werk.

Persoonlijk vind ik hem nog wat jong...zelf vind ik dat kittens pas met een week of 8 (op zijn vroegst ) wegkunnen, maar goed veel mensen denken er blijkbaar anders over.

 

Ja 3 is veel, maar de andere zijn 6 en bijna 4, dus geen spelende kittens meer..maar op een gek uurtje na bankornamenten, als ze binnen zijn, nu met mooi weer zijn ze veel buiten.

Over katten:

Ik denk dat er een flinke discussie aankomt met de buren hier, omdat de katten hun tuin nog wel eens als doorloop gebruiken. Poepen doen ze gewoon binnen op de bak, daarvoor komen de speciaal naar huis, maar de buren blijken het behoorlijk vervelend te vinden dat zij steeds hun honden op de katten af moeten sturen, omdat ze door hun tuin heen naar de onze geraken. Verdrietige situaties zijn dat altijd, want ik wil daar helemaal geen discussie over voeren. Er is namelijk niets aan de hand, behalve misplaatste ergernis

Zo woonden wij eens tijdelijk in een huur huis omdat we ons eigen huis verkocht hadden en nog niets gevonden hadden in Apeldoorn waar we naartoe moesten/zouden verhuizen.

Die buurman had een hekel aan katten (lees onze kat) en vond het dus noodzakelijk om scheemesjes in de grond te stoppen, voor het geval in hun tuin zou graven, maar ook sloeg hij spijkers door de schutting...zodat poes niet tegen de schutting omhoog kon..erg leuk als er een 2 jarig kind aan onze kant in de tuin speelt en de scherpe punten van knotsen van spijkers erdoorn steken.

Op onze vraag of hij de spijkers eruit wilde halen, kregen we als antwoord dat het zijn schutting was en dat hij kon doen wat hij wilde..toen mijn man ze aan onze kant terugsloeg zodat de spijkers niet meer uit zouden steken..viel hij mijn man bijna aan.

Kaken op elkaar houden, kind goed in de gaten houden en de tijd uitzitten.

 

Jullie snappen dat we blij waren toen we een huis vonden naar onze zin in Apeldoorn en de huur op konden zeggen en maken dat we wegkwamen..de eikel.

Tja en nu hebben we helemaal geen buren meer..nou ja 1.5 km verderop...die horen we niet zeg maar

Naja, op in soort sociaal domme situaties kom je dan inderdaad terecht ben ik bang. Ik ben juist in een dorp gaan wonen om de 'hutje mutje en we ergeren ons overal aan' - mentaliteit te ontvluchten, om behoudenere mensen te treffen die geduld hebben voor mens en natuur. Helaas geldt dat voor vooral onze achterburen niet.

 

Als de kat in de tuin schijt of je konijnen lastig valt, a la, dat is vervelend. Pak de tuinslang.

Als de kat de godganse dag op je auto ligt en haren, vettige plekken en misschien zelf krassen achterlaat, a la, dat is vervelend. Pak de tuinslang.

Als de kat luidkeels de oorlog verklaart met de kat van verderop en je uit je slaap houdt (mijn katten zijn 's avonds binnen), a la, dat is vervelend. Pak de tuinslang.

 

Echter een kat die vrij rondloopt, rollebolt in het gras, probeert een vogel te vangen (idd probéért) en vervolgens onderweg naar huis uw tuin passeert doet niets kwalijks. Ik ben een hondeliefhebber en tot ik katten had een hondenbezitter, en weet precies welke ergernissen daaraan worden verbonden (niet luisteren naar de baas en mensen ongewenst benaderen, schijten waar het niet gewenst is zoals op een voetbalveldje en een baas die het niet opruimt, blaffen/bijten/janken achter een tuinhek of in huis de boel op een gillen zetten als de baas van huis is) maar laten we ons eens bedenken dat er ergere dingen in de wereld zijn? Je zou bijna verwachten dat ze de vogels van de schutting jagen, omdat ze zo irritant kwetteren!

 

Ik zou bijna meegaan in deze argumenten, en zeuren over kinderbelasting, omdat ik van 8 uur 's ochtends tot 's avonds laat naar die blagen moet luisteren - en haar geschreeuw daartegen. Of zeuren over de 'overlast' die ik tijdens werktijden ervaar, omdat zij elders is en de honden tot einde v.d. dag een jank en blaf serenade opvoeren omdat ze niet alleen lijken te kunnen zijn.

 

Verdrietig word ik daarvan, maar sociale verhoudingen zijn ver te zoeken in onze drukke egocentrische maatschappij

Kattenergernissen snap ik helemaal niet... leuke beestjes, hoe meer hoe liever...

Ik wil hier toch even op inhaken. Wij hebben 2 katten, 1 hond en we hebben een dochtertje die 3 jaar en 3 maand bij ons heeft mogen leven. Maar de buurt hier heeft minimaal 10 katten, die schijten in onze tuin, ze gaan op de tuinstoelen inclusief kussens zitten van alle buren, ze klimmen zelfs boven via de open ramen naar binnen en gaan op bed liggen etc. Ook hebben we honden genoeg in de buurt, ook van die honden die zichzelf maar moeten uitlaten en dus idd overal schijten. Echt vervelend. Ik ben zelf van mening dat als men een hond heeft, men deze moet uitlaten AAN de lijn en MET een poepzakje bij zich. En katten daar kan men ook zelf voor zorgen, wij hebben onze achtertuin beveilig en onze katten zitten nu al keurig 6 jaar in onze achtertuin en een andere kat komt hier er gelukkig niet meer in. Als we allemaal de beesten gewoon ZELF verzorgen heeft een ander er geen last van en is er dus ook geen gezeur.

 

Ons dochtertje was gehandicapt, deze handicap KUNNEN kinderen krijgen doordat er katten in de tuin poepen. En dit is een levensbedreigende en zeer ernstige handicap. Erg vervelend dat wanneer je zwanger bent niet eens je eigen tuin kunt doen, omdat andere katten daarin schijten. Nu heeft ons dochtertje haar handicap daar gelukkig niet aan over gehouden, dat hebben we laten onderzoeken. Maar ik kan mij dus de angst die sommige mensen voor katten hebben goed voorstellen.

Ergernis over dingen die werkelijk gebeuren begrijp ik heel goed, de dingen die je noemt zou ik ook vervelend vinden. Het gebeurt, het is werkelijk en geeft een negatief resultaat. Genoeg dingen echter waar men zich aan ergert waar je je als weldenkend mens eigenlijk niet aan zou kunnen ergeren.... zoals ik al zei, het 'passeren' door de tuin of vrij in een veld rondlopen.

 

Over overlast valt te overleggen, echter betekent overleggen met de buren - helaas ook in een dorp als dit - brullen, verwijten en eisen, niet samen zoeken naar een oplossing voor beide. Persoonlijke ervaring is dat dit soort dingen altijd oplopen op: Kat binnen houden en daarmee af

Wij hebben een schrikdraad-systeem over de schutting, dat werkt echt ideaal. Het is eenmalig een behoorlijke aanschaf, maar het geeft een hoop plezier en gemak. Echt een aanrader. We hebben wel een speciaal systeem voor katten. Ik vind een gewone passerende kat ook geen probleem hoor.

Ik kan me inbeelden dat meerdere katten in woonwijken met aan elkaar grenzende tuintjes overlast kunnen geven, maar onze tuin grenst aan het open veld, aan de overkant van de straat ligt ook open veld en de buren zijn oude mensen die nog amper buiten komen. Onze katten kunnen dus lopen waar ze willen, maar ze doen hun gevoeg netjes in onze eigen moestuin, want daar ligt de aarde daar perfect klaar voor

Wij hebben een britse korthaar,blue point,naam Aivy,een ragdoll chocolat mink,naam Indy,een htk(huistuinkeuken)kat schildpad,genaamd Suzy,en een oud fossieltje,ooit een trotse noorse boskat,nu een aftakelend oud mannetje van 19 jaar oud,naam Guzzi.Ik zal ff foto's zoeken op de hs

Verdrietig word ik daarvan, maar sociale verhoudingen zijn ver te zoeken in onze drukke egocentrische maatschappij

 

Nou zo te lezen ben je zelf ook niet vies van het asociale gedachtengoed. Bijna alles kun je accepteren en begrijpen maar dat iemand zich boos maakt over een kat die door de tuin loopt.....

 

Ik begrijp een heleboel maar ik heb maar voor weinig zaken begrip. Daar schaam ik me helemaal niet voor maar ik ga ook niet zitten janken over de dingen waar ik geen begrip voor heb (ik stel er wel vragen over). Dat jij vind dat je kat geen kwaad doet zegt toch helemaal niets. Wat weet jij nou van de bezwaren van andere mensen tegen katten. Misschien hebben ze wel traumatische ervaringen met of dankzij katten. Of hele emotionele ervaringen of weet ik wat. Persoonlijk krijg ik allergische vlekken in mijn hals van mensen onder de 16 maar ik heb inmiddels wel begrepen dat de meeste mensen echt heel gelukkig worden van kinderen. En dat ze de toekomst hebben. Nou dat moet dan maar. Dan ga ik toch ergens anders heen.... En voorlopig denk ik dat ik met mijn keuze het beste af ben

 

k ben juist in een dorp gaan wonen om de 'hutje mutje en we ergeren ons overal aan' - mentaliteit te ontvluchten,

 

Hahaha, dan heb je in de stad (ik neem aan dat je daar vandaan komt als je het nu over 'een dorp' hebt) niet echt goed opgelet. Als er ergens een maximale tolerantie heerst dan is het wel in de stad. Daar waar mensen met z'n allen op weinig vierkante meters wonen, daar moet je wel. En natuurlijk klaagt men daar ook maar relatief gezien beduidend minder dan op 't platteland.

 

Misschien Sovreze moet je je iets meer in 't leven en andere mensen verdiepen

Tuurlijk tolerantie is prettig, maar er zijn grensen...ook wij hebben best wel problemen gehad met buren, maar er viel altijd te praten en dan kwam er meestal een oplossing.

In mijn geval de scheermesjes in de grond was aan zijn kant, het risico dat hij ooit eens zelf zijn handen zou openhalen waren daar zeker ook aanwezig, maar spijkers door een schutting slaan terwijl je weet dat er een peuter aan de andere kant van de schutting speelt..ging mij wel heel erg ver.

 

Praten kan toch niet zo moeilijk zijn?

ik heb ook 2 katten

ziezo grijse cypers komt uit het asiel

tj zwart wit overgenomen van een huis genoot die was hem zat

ik weet niet hoe je foto,s hier moet zetten

dus die komen later nog

Een paar maanden geleden wist een vondelingske onze volwassen asielkater weer minder bang en gestresst te maken. Die bleek toen na de dood van zijn broertje heel onzeker en schuw te zijn en had precies een voorbeeld nodig om zelf ook te durven. Onlangs is daar nog een kitten bijgekomen zodat het jonge geweld zich wat kan uitleven. Drie poezen dus nu, een beige kater, een grijs getijgerde en een lapjesdame. Meneer heeft er een harem bijgekregen