Tomaten met een (kiemkracht) verhaaltje.

Na het verwijderen van de afdekfolie vanmiddag staan er bij mij 7 van de 12 op 29 december als test gezaaide tomatenplantjes boven de grond. Niks bijzonders eigenlijk, zoiets gebeurt wel vaker  .  Het bijzondere van deze plantjes is echter dat ze bewijzen dat tomatenzaden (erg) lang kiemkrachtig kunnen blijven.

De zaden zijn van het enige ras dat mijn vader teelde. Dat deed hij al zolang ik mij dat kan herinneren. Naam ras onbekend. De laatste zaden schoonde hij in 1995, het jaar dat hij stierf. Ik ben zijn tomaten sindsdien ook gaan telen tot er in 2009 enkele planten verschijnselen van verbastering vertoonden. Zijn laatst geschoonde zaden waren er nog. Nooit weggegooid uit wat sentimentele overwegingen denk ik. Hoewel 14 jaar oud bleken er nog genoeg te kiemen zodat ik in 2009 weer een stuk 'terug in de tijd' was en planten had die genetisch gezien weer op orde waren. Sindsdien gooi ik eigengeteelde overjarige tomatenzaden niet meer weg.

Afgelopen jaar stond er weer een 'verdachte' plant en dat was de reden om weer eens oude zaden op kiemkracht te testen. De oudste zaden uit 2009  (de eerste generatie dus afkomstig van de zaden uit 1995 ) eerst. Hoewel bijna 12 jaar oud blijken ze nog behoorlijk kiemkrachtig te zijn zodat tests met jongere zaden niet meer nodig zijn. De zaden werden in een bakje met een mix van fijngemaakte potgrond en brekerzand gelegd. Het bakje staat op mijn als warmtematje dienend modem. De grondtemperatuur varieert van 21.5 °C 's nachts tot ruim 25 °C overdag.

En toen ?
De plantjes hebben hun werk gedaan. Ze bewezen dat het uit 2009 afkomstige zaad bruikbaar is. Ik zou ze moeten weggooien want normaal zaai ik dit ras pas eind maart/begin april. Maar af en toe mag je best wat irrationeels doen dus de mooiste 2 ga ik door houden. Voorlopig staan ze allemaal netjes geparkeerd onder een groeilamp van Ikea.