weknow

Kunststof fles doorsnijden en daarin in mengsel zand + grond je stekken steken. Het bovenste stuk er weer over schuiven. Zo krijg je een hoge luchtvochtigheid binnenin, maar toch ook enige ventilatie. Zie bijvoorbeeld ook hier (foto en tekst) http://fruitabc.blogspot.nl/2014/11/fruitonderstammen-vermeerderen-door.html (In België is er geen statiegeld op plastic flessen...vandaar dat een 1,5 of 2 literfles makkelijker zo een 2e leven krijgt )

Bij dat warme weer lijkt 1 liter per stamtomaat me weinig.... (Ik weet moeilijk in te schatten bij een ander...maar toch) Hier eerder 5 a 10 liter per 2 a 3 dagen en bij minder heet misschien per 4 a 5 dagen. (Maar ze staan in een emmer van 10 liter zonder bodem, dus merendeel gaat rondom die emmer in ondergrond) Beter af en toe flink water dan iedere dag een beetje...... Zoveel kalibemesting lijkt me echt veel te veel. Is precies iets wat neusrot kan veroorzaken. Wat afhankelijk van de potgrootte zou ik eerder denken aan 1x per 2 a 4 weken en dan nog vrij lage dosis.......

Een aardige beschrijving van wat mycoriza-schimmels zijn en van de verschillende soorten is te vinden in deze link. http://www.coriza.nl/mycorrhiza/ @ citroen. In je moestuin zijn voor gezondheid van de bodem (en je planten) mycoriza-schimmels zeer gewenst. Maar aardbeien vragen wat dat betreft niet om iets speciaals! De meest gewone en algemene soorten, die je "vanzelf" in je bodem krijgt als je volop compost toevoegt en vooral de bodem niet (te veel) bewerkt, zijn perfect. Hoewel niet alle planten in de moestuin een symbiose met mycorizaschimmels aangaan (m.n. kruisbloemigen - koolfamilie- en enkele granen doen dat niet) is 80 a 90 % van de planten in je moestuin wel blij ermee. Ik denk dat je vooral naar een gevarieerd en ongestoord bodemleven moet streven voor je groenten en fruit. Los van de (vele) mycoriza-soorten die zich daarin kunnen/zullen vestigen, zijn er nog allerlei andere organismen die er een nuttige rol vervullen voor bijvoorbeeld de bodemstructuur, voedselvoorziening en minder ziekte-druk daar. Het is meer een kwestie van geduldig opbouwen en zich laten ontwikkelen dan het toevoegen van allerlei "wondermiddeltjes".

Ik zie het niet goed....maar bedoel je heermoes of paardenstaarten? (puingras is misschien een plaatselijke naam dan? Kende ik nog niet). Als het dat is, is bestrijden moeilijk. Het houdt van harde en dichtgeslagen grond en wortelt tot 2 meter diep. Echt weg krijg je het moeilijk (zelfs niet met herbicide-gif als MCPA ) en het beste blijf je het steeds wegschoffelen, liefst enkele centimeters onder de grond. Dan hou je het redelijk onder controle. Een troost is dat het niet echt schadelijk of een voedselconcurrent is voor andere gewassen en dat het geschoffelde blad uitstekend werkt als mulch of voor plantversterkende gier in je moestuin. Als je je er niet aan stoort is er best mee samen te leven. Je fixeren op "het moet helemaal weg" is vrij hopeloos en slecht voor je gemoedsrust.

http://www.biojournaal.nl/artikel/19703/Rode-klaver-belangrijke-voedselbron-voor-bijen-en-hommels-in-schaarse-zomermaanden

Ik ben geen kenner van blauwe bessen. Maar eigenlijk ziet het er niet heel abnormaal uit...bruin/rode verkleuringen zie ik ervaak op, zeker wat later in het seizoen op wat oudere bladeren. Over 2 a 3 maanden gaan de planten toch al echt in herfstkleur...? Ik gok er op dat dit dus kan passen bij de gewone jaarcyclus van deze planten.....?

Kweek wellicht?

Lijkt veel op de "Red russian" bladkool die toch al enkele jaartjes in zadendozen/zadenenveloppen op dit forum rondgaat.... Maar als het om planten van zelf gewonnen zaad gaat, zijn ook allerlei kruisingen/tussenvormen best wel mogelijk.

Raquette schreef: Voor beuken absoluut gewenst. Die maken veel meer kans met hun eigen speciale micoriza-variant. Maar dat zijn weer andere dan die in symbiose met zuurminnende planten leven. Beuken zijn niet echt zure bodem bomen! Als je ergens in je/een tuin goed florerende zuurminnende planten hebt staan op een bodem die rijk is aan organisch materiaal, is de kans erg groot dat de gewenste schimmels daar wel met enkele schepjes grond te enten zijn. Bosgrond meenemen mag waarschijnlijk niet...

Zelf heb ik nu ook veel akelei zaden geoogst. Mengsel van allerlei kleuren/vormen uit de bostuin en apart van met rose en witte bloemen (de witte hebben nu pas rijp zaad) uit de gewone tuin. De mensen die hiernaar vroegen (of nog vragen) worden binnenkort bediend. Omdat het me gaat om een grote variatie, ben ik inderdaad nog steeds blij met zaden van her en der. Elke portie krijgt een eigen gebiedje en dan zie ik wel wat er voor een bloemen uitkomen en welke overblijven of weer uitgangspunt voor verdere vermeerdering. Dus ook jouw zaadjes zijn zeker nog welkom, Julia! Het loof van de oerprei is nog niet echt afgestorven....ik schat over enkele weken.... Ik heb nog ca. 10 stuks staan, dus ruim voldoende om nog van uit te delen. Bedankt alvast allemaal!

Nu of later zaaien zaaien kan wel. Het is alleen de vraag of de plant zich nog helemaal gaat ontwikkelen. Ervaring van verleden jaar hier (Zeeland, ca. 15 km. van de kust op - oorspronkelijk - zware klei) gezaaid op een aantal bedden eind augustus. De plant werd voor de winter nog 30 cm. Nog geen echte bodembedekking. Overleefde de winter (laagste officieel opgegeven temperatuur hier was -8 graden) en begon vanaf april flink te groeien en bloeide vanaf ergens in mei. De laatste uitgetrokken begin juni omdat ik er bonen en augurken wilde kunnen zaaien/uitplanten. Toen was er al deels rijp zaad. Elke groenbemester heeft voordelen/nadelen. Phacelia is geen stikstofbinder! De voordelen voor de bodem zijn: vormt vooral biomassa = vrij veel groen materiaal, wortelt vrij diep en zorgt voor grondbedekking. Speelt bovendien weinig rol in wisselteelt, omdat het niet verwant is aan andere moestuinplanten. Ja...is bijenplant (maar zeer veel andere bloemen zijn ook voor bijen aantrekkelijk....variatie is ook een optie als je het bijen en andere nuttige insecten naar de zin wilt maken ). Een misverstand als het gaat om het "steunen" van bijen is wellicht dat het voor een honingbijenvolk alleen zinvol (economisch) is om te vliegen op zeer grote gebieden waar nectar voor handen is. Een veldje van 20 m2 op 500 meter afstand van de kasten, bijvoorbeeld, kost ze veel meer energie, dan dat het ze levensvoorwaarden oplevert. Voor wilde, solitaire, bijen e.d. kan het wel nuttig zijn, maar die hebben ook over een veel langere tijd een variatie aan bloeiende geschikte planten nodig dan alleen phacelia. Als het dus om het steunen van bijen en nuttige insecten gaat is het misschien nog nuttiger om wilde bloemen en planten in gebieden hun gang te laten gaan en een goed maaibeheer (na de bloei) toe te passen.

Ik denk dat het een genetische afwijking is. Als besjes zich goed ontwikkelen, gewoon opeten Maar van deze geen zaad meer nemen voor een ander jaar.

Had je gezien dat op de website van Groene Takken een dompel=alert wordt gegeven (je krijgt dan een mail of berichtje of zo, als je intekent)? Op dit moment is zo een alert afgegeven... http://www.groenetakken.nl/ rechts bovenaan of https://twitter.com/groenetakken?original_referer=http%3A%2F%2Fwww.groenetakken.nl%2F&profile_id=462917893&tw_i=608002539427123202&tw_p=embeddedtimeline&tw_w=440410594131185665

Kan, als je ze zou willen bleken. Maar is helemaal niet nodig. Je kunt ook de hele krop laten gaan en in een keer oogsten of steeds de buitenste bladeren wegplukken, waardoor ze veel langer doorgroeit en je langer kunt oogsten. Traditioneel is bindsla wat bitterder. Vandaar dat bleken. Maar het ras "Little gem" is niet bitter en vormt een klein stevig kropje en is wel lekker knapperig. In mijn ogen dus overbodig om moeite te doen met dat dichtbinden en zo.

Ik bedoel dat als je wortels met gaas wilt beschermen tegen wortelvlieg, je tot oktober kans loopt dat er wortelvlieg-vraat komt in die wortels. Gaas blijft tot dan nodig. (Tenzij je de wortels al eerder oogst...zijn zomerwortels tenslotte....voor oogst in de zomer en niet om te bewaren)

Ja......tot oktober wel. (Hoewel...zomerwortels...worden die wel zo oud? )

Recept voor een potgrond voor "zuurminnende" planten(als je geen turf wilt gebruiken) zou kunnen bevatten: - Deel bladaarde en/of deel (blad-)compost (Veel plantenkwekers maken hiermee hun eigen potgrond sowieso) - zand - vermolmd hout of zeer fijne houtsnippers - een zuurminnende schimmelkweek (= tuingrond rondom zuurminnende planten die het naar hun zin hebben) Mocht je dit laatste (nog) niet hebben, dan zou je bijv. een keer een verpakking Myco-rodo kunnen overwegen om een start van de gewenste schimmels te krijgen. http://www.ecostyle.nl/_Uploads/dbsAttachedFiles/Hovenier_TF_Myco-Rodo_DEF_LR.pdf Misschien dat ook andere merken een soortgelijk product hebben. Dat laatste product bevat ook voedsel. Gebruik je alleen eigen producten dan kan het nodig zijn, afhankelijk van de planten die je in die grond zet, om wat (organische) plantenvoeding toe te voegen.

Knoflook (anders dan uien) drogen in schaduw en wind. De tenen worden opgesloten in het omhulsel dat verdikt en droogt en daardoor blijft hij vrij lang goed. Als alle bladstelen alleen maar knisperen, niets meer meegeven is ie droog. Moeilijk te omschrijven. Best hang je ze op in een streng op een vrij koele en droge plaats, evt. ook vrij donker...zelfs als ze niet 100% gedroogd zijn, drogen ze dan wel verder.

Gisterennacht vriespunt bereikt in Elsenborn (België, Hoge venen). Komt blijkbaar vaker voor in die streken: zeer plaatselijke nachtvorst in juli.

Die Bram...droomt echt van een Hof van Eden....die hij met niet verboden vruchten persoonlijk bij elkaar eet.

Eerder de droogte misschien? Of een middelvroege soort die al klaar is? Coloradekever (de larves) indien massaal, zou bladeren grotendeels weggevreten hebben en dat is blijkbaar niet zo. Als er geen bladgroen meer is, kan de plant toch niet meer groeien...dus dikkere of meer aardappels zul je niet meer krijgen. Dus zeker tijd om eens onder de grond te kijken en te oogsten (of als het er daar gezond uitziet kun je ook nog enkele weken wachten). Ben benieuwd wat je onder de grond aantreft.

Dan is er ook nog ophoogzand en speelzand en metselzand (bij de Gamma bijvoorbeeld). Niet heel fijn en ook niet heel grof. Ik gebruik dat ook gewoon voor mengen met andere grond...voor zaaien of stekken. Is ook goed om bij te mengen als je potjes perst...dan is het hele grove juist minder geschikt...valt te snel uit elkaar.

Veel (fruit)bomen, struiken en ook sommige meerjarige planten maken zaad dat pas kan kiemen na een aantal bepaalde prikkels of na een voorbehandeling (zoals door de spijsvertering van een bepaald dier gaan). Die zaden blijven "slapen", kiemkrachtig maar kiemen niet, totdat ze die prikkels gehad hebben en dan pas kunnen ze gaan kiemen. (De Engelse vakterm is "dormancy") Naast een bepaalde vochtigheid is het meestal een periode van kou en/of bepaalde warmte die de zaden uit hun slaap haalt. Het gericht toedienen van de benodigde prikkels heet "stratificeren". De functie in de natuur van dit slaapmechanisme is om een te snelle kieming te voorkomen (als ze meteen gaan kiemen is de kans bijvoorbeeld klein dat ze de winter overleven) en te zorgen dat ze pas gaan kiemen als ze een redelijke kans op succesvolle verdere groei hebben. (Meestal na de winter). Appelpitten hebben weinig prikkels nodig. Een "lichte dormancy". Een korte periode van kou - bijv. 2 a 4 weken - volstaat meestal. Perziken hebben een enkelvoudige slaap.....een periode van ca. 2 maanden kou (rond de 4 graden), zorgt ervoor dat ze kunnen gaan kiemen. (Zelfs al bij vrij lage temperaturen). Kersen hebben een dubbele dormancy. De beste kans op kiemen is er na eerst een periode van warmte (15-20 graden, licht vochtig, ca. 6 weken) gevolgd door een periode van kou (4 graden, 3 a 4 maanden). In de beroepsteelt worden 1000en pitten tegelijk gestratificeerd en dan gezaaid, bijvoorbeeld om te gebruiken als onderstammen om later op te enten. Die willen - om kosten te drukken - het liefst een slagingspercentage van 100% en door wetenschappers zijn de voorwaarden om dit zo goed mogelijk te bereiken natuurlijk onderzocht hiervoor. Zelf vermeerder ik sinds enkele jaren een oude wilde perzik die traditioneel in Zeeland veel voorkwam ("perkels" genaamd). In juni, toen we in Frankrijk waren, heb ik pitten verzameld van een sterke en lekkere zwarte kers. Die wil ik in maart/april 2016 laten kiemen en zaaien. In oktober gaan ze in een bakje met vochtig zand en dan rond half december gaat die bak ruim drie maanden in de koelkast om de slaagkansen optimaal te maken. Overigens weet ik goed dat de nakomelingen van die kers niet soortecht zullen zijn. Ze komen uit de boomgaard van een kersenmuseum waar vele oude rassen staan. Maar voor een bostuin vind ik een aantal van deze kersen wel de moeite waard om op te proberen kweken.

Met appel zou - soms - nog wel kunnen. Met kersen lijkt me erg sterk, tenzij je wat kunt toveren.

Ik denk dat je iets mist, Speets. Eigenlijk oogst ik zelden die bolletjes van Egyptische ui. Vooral het grote en sappige bieslookblad in maart/april gaat hier op grote schaal in salades en bij de boterham. Bovendien een grappig groeiende plant, die op een achterafplaatsje zonder veel aandacht, overblijft. Heeft nut en kost weinig moeite en ruimte...daarom heb ik hem al bijna 30 jaar staan hier.