weknow

Voor kiwi ( je moet er 2 zetten i.v.m. bestuiving) heb je heeel veel ruimte nodig! Denk dat je met een warme plek tegen schutting o.i.d. buiten beter af bent. Perzik/necarine , kersen (van die hele grote ) en meloenen zouden ook mijn keuze zijn...i.v.m. krulziekte en betere bestuiving (perzik), vogelbescherming c.q. barsten bij kersen en vanwege warmte behoefte meloenen. Tip.....ga eens een kijkje nemen bij forumlid Windindewilgen....hoe je op een beperkte ruimte heel veel kunt en hij weet veel van rassen en heeft een groot/bijzonder assortiment.

Voor in potten zullen ze veel jonger geoogst worden. Drogen zou nog wel kunnen, maar dat is hooguit voor enkele zeer geduldige bereiders....lange week en kook tijd. Geen handel dus. Veevoer....eventueel gemalen en met loof wellicht voor de winter (leerde van Thea ooit dat toppen van jonge planten heel lekker zijn, zelfs rauw...loof is dus eetbaar) voor veevoer...en een rustjaar voor de bodem (groenbemester, die beetje stikstof toevoegt) zal de bedoeling van de landbouwer zijn. Zag hier in Zeeuws-Vlaanderen ook enkele grote percelen, voor het eerst in meer dan 30 jaar trouwens, nooit eerder.

Helaas met alleen een foto meestal ook niet. Tenzij het een heel duidelijk soort is, waar geen enkele verwarring mogelijk is. Als foto plaatsen het probleem is, Sunny86, kijk dan eens even hier voor handleiding: https://www.moestuinforum.nl/hoe-foto-s-op-het-forum-plaatsen-t324.html

Het volgende geldt in ieder geval voor alle zaadvaste gewassen... Bij F1-hybriden kan het wat anders zijn. Aansluitend bij wat Roeier zegt...Tussen planten, ook van hetzelfde ras, zitten altijd genetische verschillen. (Dat is ook nodig en gewenst om te veel inteelt bij zaadteelt te voorkomen, want dat zou leiden tot zwakke, ongezonde planten op den duur). Een zaadteler moet om een ras te vermeerderen en in stand te houden, 1. Een groot (hoeveel minimaal verschilt per soort gewas) aantal planten van dat ras elkaar laten bestuiven om voldoende variatie te behouden, zodat geen achteruitgang ("degeneratie") optreedt 2. Selecteren uit de nakomelingen, zodat die in de typische raskenmerken (die zijn beschreven) blijven passen. Wat dan te veel afwijkt, wordt niet voor zaad gebruikt. Dit betekent dat er in bijv. uiterlijk verschillen kunnen zijn in een portie zaad. Geel en wit en spikkels en stekels e.d. zijn voor komkommers heel gewone verschijnselen. In sommige rassen zijn die weg-geselecteerd.... Jouw groene komkommer zal voorouders hebben gehad die wit of geel waren en die kleur kan nog in de genen van het ras zitten en in een bepaald percentage van de nakomelingen terugkomen. Heel natuurlijk dus! De groene, uniforme, rechte, waterige, gladschillige, weinig-smaak-kommers in de winkel zijn nogal onnatuurlijk. Omdat de meeste mensen die alleen maar kennen gaan ze andere, meer gevarieerde, vormen als vreemd beschouwen...terwijl die eigenlijk veel gewoner zijn. Die grotere variatie in bijv. kleur, vorm, smaak enzovoort is een van de leuke dingen en voordelen van zelf telen. Kortom...lekker oppeuzelen die lichtergroene komkommers. Hoe smaken ze?

Vraagt hele verhalen...want gaat voor perzik anders dan voor peer & appel. Ga ik niet doen! Ook nog verschillende manieren die kunnen. Zo zou ik het doen...voor struikvorm! Daarmee ben je al een end op weg. Perzik.....Hou wel vorm in de gaten....probeer een geraamte over te houden met 3 a 4 wat steviger takken waarop zich steeds weer vruchthout kan vormen. Uitdunnen (oudere takken met alleen blad geheel wegknippen, teveel aan takjes e.d. zonder vruchten ook) zodat het luchtig en open blijft! Dan direct na de pluk de takken die droegen flink inknippen op een knop naar buiten. Perziken dragen vooral op jong hout (volgend jaar op takjes die nu vormen). Na september niet meer snoeien tot april, vanaf na de bloei en dan gedurende het jaar mag. Peer en appel: Vruchten zijn nu nog niet zo belangrijk. Ook eerst naar open en overzichtelijk gestel werken...ca. 4 stevige takken die ongeveer staan als molenwieken op ongeveer dezelfde hoogte....nu knippen wat kan (dan krijg je veel minder sterkere hergroei) en in de winter eventueel wat grovere werk. In ieder geval weghalen: slechte/ongezonde takken, alles wat door elkaar groeit en de hoofdvorm in de weg zit (ook hier ventilatie en licht nodig binnenin!) en vertikaal hard groeiende scheuten (waterloten) Op zijtakken van gestel moet zich vruchthout gaan vormen. Je snoeit zijtakjes die niet naar binnen groeien in op ca. 3 knoppen...na 1 a 2 jaar komen hierop steeds weer de bloemen en vruchten. Bij het appelboompje de zijtakken inkorten tot ca 1/2 de lengte van de hoofdtak in het midden......anders groeien die harder en krijg je een lelijke en onpraktische vorm. Bij de peer evt. ook, maar daar zie ik het niet zo duidelijk. Snoeien is altijd een evenwicht zoeken tussen groei (nodig, maar niet te veel) en bloei. Sterk snoeien bevordert groei...dat wil je niet te veel. Vertikale takken dragen niet of heel weinig. Takken die 60 a 70 graden vanaf de stam staan, dragen wel goed en groeien minder...(je kunt evt. ook wat uitbuigen om een gesteltak de goede richting op te laten groeien Doe het liefst geleidelijk en gespreid...zo ga je zelf zien wat door een knip gebeurt en is wat bijsturen altijd mogelijk.

Ik kan het me niet als een plaatje voorstellen met je beschrijving. Als ik afga op je mededeling dat tussen april en september er vanaf 12.00 uur zon is...denk ik het volgende: 1. Peren, ook deze, hebben graag behoorlijk veel warmte....als de plaats gedurende het groeiseizoen (v.a. april 2e helft bloei, daarna blad tot ergens eind november/begin december...rijping vruchten september oktober) ook lekker beschut is.....ja...zou best wel kunnen....maar ideaal...??? 2. Dat er in de winter minder beschutting is, begrijp ik dat goed?, Is minder een probleem....Van kwee-onderstammen (nodig voor een lei-vorm) is bekend dat ze vorstschade kunnen oplopen, vooral kwee-C is daarvoor erg gevoelig. Maar in de praktijk zal dat meevallen vermoedelijk, aangezien de winters van nu echt niet meer zo koud zijn als enkele decennia geleden toen dit een probleem kon zijn. Zelf zou ik voor deze omstandigheden, als ik het allemaal goed begrijp!, toch eerder voor appel kiezen, waarvan veel rassen toch iets beter wat schaduw en minder beschutting goed verdragen.

Ik herinner me dat in het verleden hierover al meer topics waren. (probeer zoekfunctie rechtsboven!) Heb zelf wel eens geprobeerd, maar niet zo fanatiek. Om niet te veel achter te blijven t.o.v. poters is zeer vroege zaai en zorgvuldige opkweek nodig...vraagt veel aandacht...mijn resultaat op een wat minder gedisciplineerde manier was wat kleine aardappeltjes.

Monilia. http://www.fruitpluktuin.nl/fruit/Ziekten/schimmel-fruit Het bovenste artikeltje in de link.

Ja, stond impliciet in mijn reactie. ("Niet echt zuur") Vraag me af wat het voordeel zou zijn van 50/50 mengsel turf en peat. Is potgrond (ca. 70 a 80 % veen, ph waarde tussen 5 en 6, tuurlijk wat afhankelijk van merk, dan niet beter en voordeliger?.) Of gewoon grond uit je tuin + 25% turf of zoiets? Organisch materiaal is goed, maar turf + peat is wel heel hoog deel organisch materiaal..... Niet te moeilijk maken

Beter niet. Misschien ook geen ramp maken van als het eens gebeurt. Maar gevolgen voor o.a. weekdieren (wormen e.d.) is wel gekend Er zijn allerlei ontwormingsmiddelen en actieve stoffen....zijn geneesmiddelen....hoe ze precies werken, de mate van giftigheid, de afbraaksnelheid, de wachttijd tot het weg is, reacties met andere stoffen...moeilijk onder een noemer te brengen. Hoe dan ook een giftige stof met mogelijk slechte effecten op andere organismen en onvoorspelbaar ook of en hoe het effect heeft op je bodem en planten en de wezentjes die er vroeger of later van eten. Zou een wetenschappelijke studie waard zijn voor precieze kennis!

HenkG schreef: Mijn advies dan: Zorg dat je onkruid zo weinig mogelijk in zaad laat komen en als het toch gebeurt, niet op de hoop gooit. (Hier gaat dat standaard naar de kippen...een aparte lage en open compostbak in de ren, waar ze in scharrelen). Is ook relatief...lang niet alle zaden gaan dan dood....een deel vast wel, voor een deel kiemen ze en sterven dan in de compost, andere overleven ook 60+.... Onkruidvrij tuinieren bestaat niet....heet composteren is niet de oplossing om er van af te komen....in compostvaten (200 a 400 liter) wordt het nooit heet genoeg overal bovendien en eigenlijk geldt dat ook voor bakken en hopen, waar die hitte lang niet overal zo hoog is (randen bijv.) tenzij in zeer gesofisticeerde systemen. Bovendien is hitte in de compost niet echt een voordeel voor het proces....het wordt gedaan vooral voor tijdwinst....koude compostering levert een beter product op als het gaat om bodemgezondheid en bodemvoedzaamheid. Dat warmte schadelijk zou zijn voor compostwormen, dat zal wel loslopen. Theoretisch zou het kunnen als in dezelfde bak verschillende fasen van vertering tegelijk plaatsvinden. Compostwormen worden pas actief en vermeerderen zich pas als het proces al wat aan de gang is en de eventuele hitte voorbij. Mocht dat in hetzelfde vat of bak tegelijk gebeuren, dan gaan ze weg of kruipen in een hoek waar ze het lekker vinden wat betreft vocht, temperatuur en voor hen wel verteerbaar voedsel.

Hoewel aardbeien oorspronkelijk bosrandplanten zijn, heb je voor een opbrengst die de moeite waard is een zonnige plek nodig. Het probleem is of en hoe weinig ze nog dragen op die plek...dat is op het randje van halfschaduw en schaduw.... Als er een paar vruchten komen daar, zullen ze wel rijpen...misschien minder zoet...je moet vooral weinig of niets aan vruchten verwachten. Kies daar eerder voor ander fruit: kruisbes, zwarte bes, morel, mispel, honingbes zijn voorbeelden van fruit die het op zo een plek nog wel willen doen met enig succes.

@ Lowie Compost maken hoeft niet echt warm te worden of te "dampen". Dat is in ieder geval niet echt nodig voor het proces. Vocht is wel essentieel, anders staat alles stil. Maar maak het ook niet te veel nat. Omzetten helpt altijd wel, om ook vochtigheid wat te verdelen. In een vat wordt deel van het vocht ook verbruikt bij de omzetting...dus af en toe iets tussen 5 a 20 liter water toevoegen kan nuttig of nodig zijn. Voor blussen van de warmte hoef je niet bang te zijn...als er nog groen snel verteerd moet worden (want dat is wat warmte veroorzaakt, dat doen bepaalde soorten bacteriën aan het begin) gebeurt dat toch wel.

Mjammie.... Krijg zo maar zin voor een bezoekje

Santana. Makkelijk hier, hoge opbrengst en vroeg vruchtbaar. Kan goed als struik of laagstam. Zeer lekkere zoetzure smaak en stevig vlees. Absoluut een van mijn uit-de-hand-favorieten. Heeft maar een nadeel: appels zijn erg groot... Eigenlijk te groot voor tussendoortje in een keer. Maar als je "appeltje" niet te letterlijk bedoelde.....

@ Arubaantje. De informatie van Robo en Bit is erg compleet. Daarop aansluitend zou ik zeggen dat...zeker voor een liefhebberstuin...kunstmest bepaald geen eerste of belangrijkste optie is en voor sommigen (zoals ik) zelfs helemaal niet. In onze omstandigheden hier zal mest kopen vaker een uitzondering zijn, dan regel. Organische mest kopen is hier ook duur (een reden waarom boeren ook vaak voor kunstmest kiezen). Als liefhebber maak je die voeding voor je planten normaal zelf (compost vooral) of je gebruikt mest van koeien, paarden, schapen, kippen e.d. die je hebt of krijgt (en bij voorkeur oud laat worden of mee in compostproces gebruikt voordat ze op de tuin gaat...precies om het plof-effect dat Bit aangeeft...is dat wat jij "boost" noemt?.....te vermijden.) Los van de negatieve ecologische effecten van kunstmest is organische mest een veel meer opbouwende keuze voor je tuin...het draagt veel bij aan o.a. bodemvruchtbaarheid en bodemgezondheid en daarmee aan de kwaliteit van de tuin en de gewassen die er groeien....ook op langere termijn. Kunstmest doet dat niet of werkt daarop zelfs nadelig. Als je het zo bekijkt is "goedkopere" kunstmest eigenlijk duurkoop. De kern van de zaak is dus: kies je met kunstmest voor snel schijnsucces (boeren kunnen niet anders vaak vanwege marktwerking, maar komen hierdoor ook vaak in de problemen omdat hun grond veel verslechtert na een aantal jaren) of bouw je aan een gezonde en duurzame bodem die ook op langere termijn productief blijft? Hier ligt een groot verschil in uitgangspunt! Voor de Arubaanse situatie kan ik niet zo veel zeggen. Ik weet niets van prijzen van meststoffen daar en kan niet echt inschatten hoe - vast andere - culturen groeien en welke de situatie van de bodems is. Laat staan hoe het bij jou is. Toch een paar overwegingen naar aanleiding van je vraag, die algemeen gelden en dus ook voor tropische omstandigheden: 1. Probeer te bouwen aan een gezonde en langdurig voedende bodem, die ook een goede structuur heeft (vocht vasthouden, luchtig, erosie tegengaan) door organische materialen te gebruiken. Dat doe je vooral ook door zo veel mogelijk organische materialen te gebruiken en deze leveren een belangrijke bijdrage aan voeding van je gewassen. Je gewassen zullen gezonder en beter groeien...misschien niet altijd sneller en groter...laat even los dat planten vooral veel "mest" nodig hebben om goed te groeien...Net als mensen hebben planten natuurlijk voeding nodig; maar de mensen die het meeste eten zijn vaak niet het gezondste...beweging, evenwichtige voeding en niet te veel "boosts" als suiker, vet of alcohol is minstens even belangrijk. Kunstmest is eerder een fastfood voor planten dan een echte opbouwende gezonde voeding. 2. Als prijs de doorslag geeft bij de aanschaf van voeding voor je planten, overweeg dan eens wat de mogelijkheden zijn om te composteren, met materialen uit je tuin of huis te bemesten of op andere manieren aan plantaardige of dierlijke mest die geschikt is te komen. als alcohol, suikers en vetAls

Niet als het om PH gaat. Peat is niet echt zuur. Verder wel organisch en ook gebruikt in diverse potgrondmengsels die verkocht worden als deels vervanging...maar wat duurder.

Kan best wel nu. Niet zo kritisch. Bij droog weer wel even helpen om aan te slaan = af en toe wat water geven. Maar als de planten al wat ouder zijn, kun je misschien beter afleggers nemen aangezien de opbrengst dan sterk terugloopt. Aanmaak van aanleg voor bloeien volgend jaar van meeste aardbeien gebeurt vanaf half augustus. Daarom is het een vuistregel om afleggers voor die tijd uit te planten.

Ja, gekend verschijnsel. Sommige soorten hebben dat. Overigens meerdere ongewone verschijnselen kun je tegenkomen, zoals een spontane splitsing van de hoofdstam of bloei en daarna doorgroei aan het uiteinde van een blad. Staat zelden in de boekjes, maar heel veel verschillende en afwijkende groeivormen en typisch-heden in de duizenden rassen die er bestaan. Ik vermoed dat het wel erfelijk is....groeiwijze is toch vooral in de genen bepaald. Professionele zaadtelers zullen afwijkingen er zo veel mogelijk uitselecteren (alles wat niet standaard is, is voor de broodteler extra werk en dus ongewenst)...wij als liefhebbers en vaak ook zelf-zaad-winners selecteren wat anders. Voorbeeld te vinden bij HenkG die al jaren aanzienlijk grotere Balkonstars dan gewoon kweekt. Edit: Ik zie dat je tomaten in de kas staan. Wat mij dit jaar opvalt is dat dezelfde rassen in de kas en buiten onder de overkapping zich op geheel andere wijze ontwikkelen. Buiten zijn ze veel ranker dan in de kas, in de kas breed, explosief groeiend en vol overdadige en vreemde verschijnselen. Mogelijk speelt hitte van de afgelopen tijd hierbij ook een rol. Ik moet wekelijks heel veel wegsnoeien om de groei wat in de hand te houden. Vreemd genoeg zijn ze buiten aanzienlijk verder en is er veel eerdere oogst, bij veel bescheidener planten...daar volstaat wat dieven en opbinden.

Ik heb ze geproefd. Errug lekkere mini-pralines.

@ Simon Het onregelmatig water geven...uitdrogen of te lang kletsnat....kan ze de das omdoen. Voor de rest zie ik geen probleem in wat je doet. Opkomst van 50% of iets meer betekent dat je goede zaden hebt. Ook daarna nog wat uitval is normaal. Uiteindelijk 1/4 a 1/5 overhouden is succes. Laat ze nog maar even staan...wie weet. Wat mij zeer duidelijk is geworden, is dat alles aan opkweek van pawpaw's onregelmatig en divers kan zijn en enorm kan varieren per plant. Kiemduur (soms weken, soms een half jaar), Kiemwijze (vaak eerst grote wortel voor groen, maar ook eerst groene spriet en bijna geen wortel...zaadboon valt af of groeit mee, geen kiembladen!!!) groei (vaak in sprongen....plant kan maanden lijken stil te staan en dan ineens gaan groeien, terwijl andere weer heel ander ritme hebben onder dezelfde condities... wat bijvoeden helpt wel), winterrust (bladval tussen september en februari en opnieuw uitlopen tussen januari en mei)....kortom alle algemene omschrijvingen en aanwijzingen die je tegenkomt kloppen soms en soms ook helemaal niet.

Toppie Bart! Hoe reageren ze op de droogte? Of valt dat wel mee in Groningen? Zo gauw de kleigrond in het nieuwe stuk bostuin toegankelijker wordt (is nu steen waar je alleen met een houweel in kunt) wil ik nog 6 of 8 zaailingen uitplanten per 2 verschillende. Maak plantgaten van 50 a 60 cm. diep met losse grond...wat zand en organisch materiaal inmengen in fijngemaakte klei. Staan er nu al 3 x 2. Zijn zaailingen van 1 a 2 jaar oud. Nieuwe overwinter ik eerst in kasje nog een jaar. Opkweek lukt steeds beter.

99,9% zeker koolwitje. Wegwrijven en planten onder gaas.

Bij aalbes niet zo moeilijk. (Geldt niet voor zwarte!) Zorg bij struikvorm, zoals jij hebt, voor 4 a 5 dikke takken mooi gespreid = gestel. In het najaar of winter snoei je alle zijtakjes in op 2 a 3 knoppen. Kan ingewikkelder en preciezer, onder meer ook met wat zomersnoei, maar op bovenstaande manier heb je in ieder geval een goede oogst op veel jong hout en vraagt weinig werk.

Deze is laat vruchtbaar....andere soorten Reine Claude overigens ook. Niet weinig vruchtbaar. Integendeel zelfs. Na 5, 6, 7 jaar gaat ze geregeld en ook goed, steeds beter, dragen. Vraagt wel wat meer warmte dan bijvoorbeeld Opal of Victoria om zoet en echt lekker te worden. Echt een soort die oorspronkelijk in bijvoorbeeld Zuid Frankrijk thuishoorde.