Jump to content

Ludo

Members
  • Posts

    207
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Ludo

  1. Misschien niet een slecht idee : die grote buxusbol, als hij mooi gesnoeid is, uitdoen en verkopen. Buxus van die grootte zijn geld waard, kijk maar in de tuincentra. Van hetgeen je ervan krijgt, kan je verschillende nieuwe kopen die kleiner zijn. Buxus stekken is een fluitje van een cent en kan het hele jaar door. Trek kleine takjes af van ong. 15 cm, dop ze in een stekpoeder, steek ze in de grond , dicht bij mekaar, in rijen en dek af met iets wat het zonlicht tegenhoudt of zet ze op een plaats in de schaduw. Wel zien dat ze vochtig blijven staan. Laten staan tot het jaar nadien en niet denken dat ze er niet doorkomen. Soms verneukelen ze een beetje. Maar je zal zien dat 95% terug beginnen te groeien. Van alle buxus die ik gestekt heb (meer dan 100m haagjes) is er geen 5% uitgevallen. Eén nadeel aan buxus : ze staan tegen de grond en moeten regelmatig gesnoeid worden. Dat gebeurt met kromme rug en hoe ouder je wordt .... je raadt het al. Maar dat neem ik er maar bij.
  2. Hier noemt men die pruimpjes "schudderkens", de wetenschappelijke naam ken ik niet maar ik denk dat het gewoon "wilde" pruimpjes zijn die zichzelf uitzaaien. De naam schudderkens komt van het feit dat men vroeger (en nu nog) eens goed schudde met de boom of tak zodanig dat er emmers pruimen afvielen. Zo stond er op de hoek van onze bouwgrond ook een boompje van een 4 m hoog en achter onze grond tegen de slootkant stonden eveneens verschillende jonge boompjes. Ik het zelf zo'n jong ding vele jaren in een pot gezet gehad, maar die groeide niet , gaf soms wel een enkel pruimpje. Ik denk dat ze redelijk vochtig moeten staan, wat in die pot niet was. Als ze rijp zijn zijn ze echt lekker en zoet, maar de kwaliteit kan niet op tegen een "echte" pruim zoals de Tzar of Coës Golden Drop.
  3. Voor wie het de moeite zou zijn tot hier te komen en geïnteresseerd is : her en der staan in m'n tuin jonge wijnbesplantjes en verschillende vijgenstruikjes (ong 1m) die gerooid zullen worden na de zomer. Met een goeie kluit aarde is dat alles eventueel nu ook al te verplanten. Omgeving Heist op den Berg.
  4. mmm, ik ga hier ook perziken te veel hebben dit jaar. Ik ga het ook proberen ze te pasteuriseren , maar dan in de elektro-oven.
  5. Ok Jorieke, laat maar weten wat ik moet doen.
  6. Geen probleem met zaadjes opsturen maar ik kan moeilijk aan tien mensen allemaal apart een pakketje toesturen, zou wat te kostelijk worden. Voor enkelen is het geen probleem. Of is er misschien een mogelijkheid om een zakje naar iemand te sturen die dat dan gelijk in jullie 'reizend zaadpakje" kan deponeren ? Zaadjes terugsturen is niet nodig, ik heb wel al het nodige. Wat ik ook nog heb is een massa zaad van "mosterdsla". Op één van de topics in het forum heb ik er een foto van gezien maar ik kan hem niet meer terugvinden. Die mosterdsla is afkomstig van een zakje gemengd zaad wat ik twee jaar geleden gekocht heb als "Tai mix" . Hierin zaten drie soorten bladgroenten, van plant gelijkend op rucola, dus geen "slakroppen". Eén soort had een ietwat groen rond blad en smaakte naar onkruid. Een twee soort was eveneens groen en had een lichte mosterdsmaak. De derde, welke ik heb laten doorschieten voor het zaad, was roodachtig (zie foto) en had een redelijke sterke mostersmaak, ideaal als mengeling voor een slaatje. Maar... en nu vertel ik iets raar : Hetgeen ik uit het zakje gezaaid had, daarvan had de rode variant een duidelijk mosterdsmaak. De plant is blijven staan, heeft zaadjes gegeven en die heb ik verzameld en direct terug gezaaid. De smaak van de blaadjes was duidelijk minder mosterdachtig, wel lichtjes. De planten die in de tuin her en der uitkwamen, hadden WEL de originele mosterdsmaak. Dit jaar opnieuw gezaaid en als ik iemand laat proeven zegt hij direct dat er duidelijk "mosterd" inzit. Alhoewel ik vind dat de sterkte ervan duidelijk afwijkt van de eerste zaaing... Ligt het aan het weer... de jonge of oude blaadjes... ik weet het niet. In alle geval heb ik opnieuw een lading te drogen gehangen en die zal me weeral een boel zaadjes opleveren...
  7. Links de al 40 jaar doorgekweekte San Marzano. De plant zelf is niet echt zwaar en de bladeren "hangen" er een beetje aan (wat normaal is voor de soort, we zien dat telkenjare) .Rechts de echte San Marzano waarvan ik dit jaar zaad moet houden (hopelijk zijn ze zaadvast). Dit zijn plantjes van de laatste zaadjes die ik in 2000 (!) toegestuurd gekregen heb uit Italie.
  8. Droog weer op komst : tijd om te rooien. Wat verleden week nog te nattig stond is stilaan aan't opdrogen. Met het goede weer in't vooruitzicht, de ui (tjes) maar losgelegd zodat de zon en de wind er een beetje kunnen doorspelen. Recept ajuinsoep : "men neme één ui ....."
  9. De kooi meet 5m x 8m. Langs de lange zijkanten staan 4 palen van 3m, 70 cm in de grond. In het midden staan er 4 van 4m, eveneens 70 cm diep. Over de breedte van 5m is een betonijzer van 6mm gespannen in een boog, van de ene hoek naar de andere, over de paal van 4m. Een gat van ong. 10cm diep in de kop van de palen is voorzien om het betonijzer in te steken. Over deze ijzers is nog wel een elektriciteitsbuis geschoven zodat het ijzer niet kan "haken" in het net. Tussen de middelste palen van 4m, helemaal boven heb ik panlatten geklopt omdat om de 50 cm tussen deze palen een draad is aangespannen om het fruit aan te binden. De panlatten verhinderen een beetje de spanning op de draden (aangespannen met draadspanners) zodat de palen niet naar elkaar toe getrokken worden. Ondertussen zijn ze al door de trekkrachten krom gestuikt . De onderkant van de kooi is afgespannen met verzinkte kippendraad met ronde gaten (ong. 25mm) omdat er rondom moet kunnen gehakt worden en een net is vlug kapotgetrokken. Over het geheel is een net van 8mx8m gespannen. Dit is rekbaar zodanig dat ik de afstand van ong. 11m kan bereiken om het ook over de koppen te kunnen laten hangen tot aan het gaas. Ter versterking op de rand van het gaas nog een stalen draad erdoor , evenals door het net een plastiek wasdraad. Net en gaas zijn dan hier en daar verbonden met een stukje elektriciteitsdraad. Enige nadeel : in de winter als het sneeuwt, plakt ie aan het net en de laag sneeuw verdikt tot zelfs 20 m afgelopen winter, waardoor het net tot een meter boven de grond zakte, bogen van betonijzers eveneens scheefgetrokken. Dit is tot nu toe kunnen hersteld worden, maar ik moet er dringen aan denken om het net te kunnen oprollen voor de winter. Niet eenvoudig omdat ik niet van plan ben de beide koppen van de kooi telkenmale los te maken. Langs die kanten worden de overschotten van de netten samengetrokken en overal wat bij mekaar gebonden... misschien wel te zien in de foto's. Al bij al, van sindsdien ik die kooi gemaakt heb, heb ik al mijn kleinfruit erin staan en elk jaar een volledig rijpe oogst. Kleine vogeltjes kunnen door het net, maar dat zijn geen fruiteters, dus geen probleem.
  10. Het wekenlange regenachtige weer eist z'n tol in de boontjes. Weinig wind en nattigheid veroorzaken schimmel op de stengels welke overgaat op de bonen. Dringend geplukt nu het eens niet regent en toch nog een aardige oogst. Hopelijk stopt de schimmel een beetje en heb ik nog een tweede pluk, alhoewel... in de diepvries zit nog genoeg en ik kan weer een jaartje voort. De tomaten beginnen goed af te rijpen. Deze soort, vermoedelijk afkomstig van San Marzano, is een 40 jaar geleden meegebracht uit Italië door mijn oom. Hij heeft elk jaar de zaden geoogst en opnieuw gezaaid. Mijn vader is er nadien ook mee begonnen en ik uiteraard ook. De originele San Marzano heeft zich kennelijk geclimatiseerd en geeft dikke sappige zoete vleestomaten. Alleen deze kweken wij, omdat ik weet dat al de rest die ik geprobeerd heb, moeilijk opkan tegen deze soort. Behalve dan soms een extraatje, zoals de Sweet Million, die een massa kleine zoete tomaatjes geeft als toetje.
  11. Nogal dikwijls zie je op BBQ's allerhande geprefabriceerde vleeswaren verschijnen, welke, als je ze blindelings zou proeven, moeilijk kan thuisbrengen. Allerhande vleeskroquetten, worsten en worstjes en noem maar op. Probeer dit eens, het is eerlijker vlees èn veel lekkerder : Vermeng gehakt met fijngesnipperde ui, rode, gele of groene paprika,bieslook of een mensel. Maak gehaktballen en druk ze enigszins plat. Lekker krokant bakken langs weerszijden. Ze smaken zoveel beter dan eender welke industriële curyworst!
  12. De vraag die we ons stelden was of appelmoes te bewaren was "zonder" toevoeging van suiker. Na wat googelen bleek dat fruit diende gepasteuriseerd te worden om het lang kunnen te bewaren. Ik vermoed dat door de pasteurisatie, met het ontsnappen van luchtbelletjes, er minder sporen inzitten die verderf zouden kunnen veroorzaken. Bij het roeren van de compote roer je daar ook lucht door... vandaar. Maar als de moes zonder die extra bewerking evengoed blijft, zo veel te beter. In alle geval, als het mislukt was, was ik al geen suiker kwijt....
  13. Kruidentuin tussen oude dakpannen. De citroenmelisse was uitgebloeid en is afgesneden. Nieuwe blaadjes zijn reeds op komst. Tussen de dubbelgezette pannen zitten resten van polycarbonaatplaten (30cm) om de woekeraars tegen te houden. Bescherming tegen vogelvraat van al mijn kleinfruit. Op deze manier heb ik van enkele struiken reeds teveel aan fruit. Wijnbes, rode bes en blauwbes zijn reeds hoofdzakelijk geoogst. In het midden de wijnbessen, 3 m hoog ! De tomaten in de serre zijn volop aan 't rijpen. Misschien droog ik ze gedeeltelijk dit jaar opnieuw. Verleden jaar 4 emmers zongedroogd en na enkele maanden was alles al op...
  14. Jaarlijks keert deze plant terug in mijn tuin. Hij staat zelfs in een bloempot, bevriest in de winter, wordt regelmatig afgesneden en groeit steeds weer. Agastache foeniculum, dropplant , is ook bekend onder de naam A. anisata. Naast de aromatische blaadjes, die zoete gerechten, thee en salades kunnen kruiden, laat de plant in de zomer zijn prachtige, 20 cm lange lila bloeiaren zien. Dit kruid houdt het ook in ons klimaat prima uit als overblijvende plant. De blaadjes smaken naar de bekende Hollandse drop. Als u op het gebruik van suiker moet letten, kunt u uw thee heel gemakkelijk zoeten met de bladeren van Agastache foeniculum. Het smaakt niet alleen heel goed, maar is ook goed voor de gezondheid, omdat de werkzame stoffen van de plant keel- en verkoudheidsklachten kunnen verminderen.
  15. Verspreiding van zaad door de vogels buiten beschouwing gelaten natuurlijk. Daar kan je met worteldoek ook niet tegenin gaan. En wat worteldoek betreft, er zijn verschillende kwaliteiten in de handel. Ik heb ook stukken dichtgeweven en van een andere leverancier lichtgeweven (en goedkope). Niet verwonderlijk dat door deze laatste sommige wortels toch door kruipen.
  16. Ik citeer: "zalf De basis voor een zalf is meestal puur varkensvet. Verhit 225 gr vet in een pan. Is het vet gesmolten, voeg dan 25 gr gekneusde kruiden toe en blijf roeren tot de massa kookt. Laat alles 30 min zachtjes doorkoken. Zeef de zalf en doe hem in potjes. Is de zalf koud, dan de potjes afsluiten. Ook vaseline kan als vet gebruikt worden; voeg wanneer u dat gebruikt 25 gr kruiden toe aan 115 gr vaseline en laat het mengsel slechts 20 min doorkoken. " (uit Alles over kruiden, kweken, gebruik voor gezondheid en kosmetika. - 1984) Wat betreft de vlakschuurmachine, niet veroordelen voordat je het geprobeerd hebt en ik heb het geprobeerd. Het trillen van de machine op de benen geeft een geweldige massage . Alleen zien dat het rubber niet begint te "schuren", vandaar het wat invetten.... en met wat schuurpapier erop ideaal voor het verwijderen van eelt... En eelt krijg je van in de moestuin te werken
  17. hehe jootje, de beste vernieuwende ideeën komen toch van de mannen niet ( ). Waarom naar de apotheker lopen voor vaseline of één of ander neutraal vetje als je thuis vanalles staan hebt ??? Er staat vet in m'n tuinhuisje, frietvet in de kelder, uierzalf op het nachtkastje en olieën vind ik ook wel. Allemaal het proberen waard Nog een idee voor de vrouwen... I.p.v. naar een masage te gaan of dure masagespullen te kopen... vraag aan manlief of hij geen vlakschuurmachientje heeft (kost bijna niks). De zool is van rubber, waarop je schuurpapier klemt... Schuurpapier eraf, zool beetje insmeren met uierzalf en lekker masseren van de benen en buik ! Tienmaal beter dan alle apparaatjes die men er speciaal voor verkoopt !! Mèt schuurpapier kan je het nog gebruiken om eelt weg te schuren onder de voetzolen.... ipv een stukje puimsteen waar je nog geld moet voor geven....
  18. Jds, framboos kan je omringen met eender wat, zolang het niet doordringbaar is voor de wortels, zelfs met resten van plastiek platen, 30 cm in de grind moeten voldoen. Geen 1,5 m hoor ! japanse wijnbes moet je niet omringen omdat ze elk jaar nieuwe scheuten geven op dezelfde wortelstronk, ze kruipen dus niet voort. Tenzij je de lange stengels op de grond laat liggen. Op het einde ervan zetten ze weer wortel (is zoals "afleggen).
  19. Domme vraag van man : als je die oranje pasta op je gezicht smeert, gaat die kleur er dan nog af ?? Misschien een ideetje voor de vrouwen... bij Aveve (boerenbond), verkopen ze hier ook "uierzalf", in grote potten. Is een neutrale niet ruikende helende zalf. Misschien kan je daar ook papjes van maken ?
  20. Voor degenen die nog meer info willen over deze appel : 100 gram vers (rauw) produkt bevat : voedingswaarde : 55 kcal (231 kJ) voedingsstoffen : 12,6 gr koolhydraten, 0,34 gr eiwit, 0,40 gr vet mineralen : 7,1 mg calcium, 0,48 mg ijzer vitaminen : 0,047 mg caroteen, 0,035 mg B1, 0,032 mg B2, 12 mg C
  21. Appelvrouw, wij zijn Belgen.... het land van de frietjes, het bier en de chocolade... dus we doen ons best om van alles wekelijk eens te genieten
  22. mmm, lijkt nog niet duidelijk genoeg ... we proberen nog eens : De appelsoort is de Alkmene (kruising tussen Geheimrat Dr. Oldenburg en Cox's Orange pipin). Heeft een licht Cox-smaak, knapperige appel en tamelijk vroeg. Eén van de lekkerste appels die we hebben. De appelmoes eten wij ZONDER suiker, wellicht omdat het suikergehalte van deze appel hoog genoeg is om er zonder suiker van te kunnen genieten. De potjes, gevuld met de hete moes (ev. met stukjes ) gaat in de voorverwarmde oven op de rooster, zodanig dat de potjes ong. in het midden van de hoogte staan. Scheeltjes zijn uiteraard dichtgedraaid na het vullen. Na 30 min op 85°, potjes eruit op natte handdoek en laten afkoelen. Zowel de lichte als de rechtse (met schil) zijn niet volledig kapotgekookt maar bevatten nog kleine stukjes appel.... Als je er suiker wil bijdoen lijkt het me logisch dit nadien te doen als je de moes opwarmt (en ev. terug laat afkoelen indien je koude moes wenst).
  23. Idee is niet slecht maar zoals ik al kon zien op Youtube geeft het niks meer aardappelen.... we zullen zien
  24. Brood bakken op een alu bakplaat, bakt nooit aan !
  25. Appelmoes pasteuriseer je : op 85° gedurende 30 min. Maak appelmoes in een kookpot (ZONDER suiker), als je het verlangt kan je ze tegelijk pureren, anders heb je kleine brokjes appel erin (zoals wij verkiezen). Giet de appelmoes in bokaaltjes en sluit af. Zet ze in een voorverwarmde oven op 85° en laat ze daar gedurende 30 min. Na een jaar zien ze er nog zo uit zoals op de foto. Links geschilde appelen, rechts met schil.
×
×
  • Create New...