fre3ke

Dat lijkt me heerlijk. Ik hou zelf meer van Indische tempeh. Ik denk dat je daarvoor de Okara er in zou kunnen laten?

Ik moet nog corrigeren dat je kastanjes niet kunt wecken. Ik vond het al vreemd, omdat ze geen zuur hebben. Ze kunnen blijkbaar alleen met pressure canning worden ingemaakt, omdat dan de temperatuur hoog genoeg gaat. Dat de man in het filmpje wel weckt, is misschien omdat ze al uren hebben gekookt. Dus heb ik mijn ingemaakte potjes nu in de koelkast gezet. En de overige kastanjepuree aangezuurd met vruchtensap uit eigen tuin. Kroosjes, kaneel en rum. Citrus mitis. Cassis. En honingbes. Dan kan het wel geweckt worden. De versies met cassisbes en citrus mitis en honingbes zijn heerlijk! Als ik die sapjes niet had, zou ik citroensap nemen. En het kookvocht bevat altijd extreem veel tannine. Ik zou zelf het recept dat @appelvrouw linkte, daarom niet gebruiken.

Het is een beetje te zoet. En ik had een deel met 90% chocolade gedaan om het zoete wat te compenseren, maar dat was een te sterke chocoladesmaak. Ook een scheutje rum erin gedaan (70%) en dat was heerlijk. Dus een volgende keer met minder suiker, en maar een beetje chocolade, en rum. Ik heb het nu in gewone potten ingemaakt omdat het te veel was om snel op te eten. Dat ging zo: gevulde potje in de magnetron meermaals verwarmen en omroeren, tot 95 graden. Dan deksel erop, en daarna nog eens op zijn kop in een pannetje met kokend water zodat ook het deksel goed gesteriliseerd is. Zo heb ik 900 gram ingemaakt, de rest heb ik opgegeten omdat het echt te lekker was, net marsepein. Ik denk dat als ik in de winter een potje meng met ongezoete geslagen slagroom, het een makkelijk en lekker toetje is. @Jet dank voor het recept. ik zie dat je het kookvocht had gebruikt, maar smaakt dat niet vrij bitter? Ik weet eigenlijk niet hoe het kookvocht van de buitenste schillen smaakt.

Op zoek naar kastanjerecepten stuitte ik op deze Franstalige video met een interessante pelmachine voor kastanjes, en meer informatie over wecken. https://www.youtube.com/watch?v=cRR913096CY Kastanjes worden met schil en al gekookt en dan door de machine gegooid (de Reber 9000 N, kost 435 euro op Ebay) en er komt puree uit! Kijk vanaf minuut 10:30. Erg indrukwekkend, hoe weinig werk dat ik vergeleken met pellen. Er zijn ook handmatige machines van Reber, die kosten 100 euro. Nog steeds veel geld. Wel beter voor het milieu. En voor je spierballen. Eigenlijk zocht ik naar mogelijkheden om de kastanjes in te maken. Dat wordt in de video ook gedaan. Een zoete versie, net als jam met 750 gram suiker op 1000 gram puree. Wel wat water erbij om het cremig te maken. Na het verhitten en mengen wordt het geweckt. Hij maakt ook een hartige versie met zout, maar daar is geen uitleg bij. Ik denk gewoon wat water en zout erbij en in potten stoppen. In een andere video weckt iemand gepelde kastanjes in hun geheel met alleen 3 eetlepels water per pot. Verder alleen lucht. Mijn met de hand door een zeef gedrukte kastanjemeel heb ik koud gemengd met suiker en 12 uur laten staan. Nu is er een soort pasta ontstaan doordat de suiker vocht uit het kastanjepoeder trekt en oplost. Dit kan waarschijnlijk zo geweckt worden maar ik heb geen potten meer ;( Dus ik moet nu eerst op zoek naar weckpotten.

De soep was lekker, maar ik miste wel een 'bite'. Als kruiderij had ik alleen knoflook, zout en peper gebruikt.

Ik heb vandaag veel kastanjes geraapt. Deel rauw gepeld. Toen gekookt en door een groffe zeef gedrukt. Ging redelijk. Ik heb nu best veel meel dat nog wat vochtig is. Ik wil het met melk, wat gesmolten pure chocolade en poedersuiker tot een toetje maken. Lekker met cognacroom, ik maak dat normaal met die zakjes kastanjes uit de supermarkt. Wat in de zeef zit wil ik tot soep maken en opnieuw zeven. De kastanjes die niet wilden pellen heb ik een kruisje gegeven en in de magnetron gegaard. In een porseleinen schaal met deksel erop en een bodempje water. Dat ging supersnel. Toen zo gegeten. Uit de oven zijn ze wel lekkerder. Maar om verder te verwerken ga ik ze voortaan in de magnetron garen.

@Vrouwholle, het is grappig dat iedereen het anders doet. Ik zou ondanks het groene steeltje oogsten, omdat de plant volgens mij geen voeding meer naar de vrucht stuurt. En de rijpe vrucht houdt niet van temperaturen onder 10 graden. Voor de bewaarbaarheid heb ik daarom alles uit de eerste lichting al geoogst. Bij mooi weer gaat het naar buiten in de zon, maar 's nachts weer naar binnen. Vroeger legde ik het in de auto om na te rijpen, omdat die lekker opwarmt overdag. De pompoenen geven echter zoveel vocht af dat de auto van binnen besloeg, dus dat doe ik niet meer en dat betekent: sjouwen. Hier groeit nu ook een tweede lichting. Een paar pompoenen van normaal formaat, een paar van formaat honkbal. Afwachten in hoeverre dat nog rijpt. @loes je kunt beter de bloemen verwijderen die nog aan de pompoenen hangen. Voor het geval die gaan rotten.

@MROE Inderdaad Lunga di Napoli. Ik had deze ooit staan, vond de smaak niet geweldig en heb er vooral pompoensap van gemaakt. Ze groeiden bij mij in twee kleuren. Sommige exemplaren waren reusachtig.

Wat een leuk topic. Bij mij vrijwel alleen fruit, en wat jam en tomatensaus. Ik bewaar het zo dat ik bol staande deksels snel kan detecteren en de inhoud alsnog kan opeten (paar keer gebeurd). Van @Jorieke123 heb ik geleerd steeds nieuwe deksels te kopen en vaste maten te gebruiken, dat was erg fijn dit jaar. Systeem is overbodig, het is allemaal fruit dus ik pak gewoon iets en kijk dan wat ik ermee doe.

Mijn mini pompoenen doen iets heel leuks. Ze geven een tweede oogst op de bestaande stengels. Dat heb ik nooit eerder gehad. Ik weet ook niet of de vruchten nog gaan afrijpen. Ze zijn heel klein. Het begon met klein nieuw blad, dat ging groeien waar het oude grote blad al was afgestorven in het hart. En nu dus ook kleine nieuwe pompoenen. Een stuk of vier nu. Weet nog steeds niet welke soort het is. Hij had al veel oogst gegeven, 10 pompoentjes die nu ongeveer oogstrijp zijn. Hier een oude en nieuwe naast elkaar.

Ja @woldistel de schil is echt vies, heel veel tannine. En hij overheerst de smaak van het vruchtvlees. Het is zelfs niet prettig om de schil met je tanden ervan af te pulken, je proeft hem dan toch. Dus ik schil ze nu braaf, Eigenlijk moet je ook de pitten eruit halen, het vruchtvlees is daar wat zuur maar dat vind ik niet zo erg. De smaak is wel interessant, anders dan een andere druif, en ze zijn ook vrij stevig. Nu ik er een beetje aan begin te wennen, ben ik toch wel blij dat ik ze heb staan. Maar de oogst is wel zeer bescheiden, als ik kijk naar de ruimte die hij inneemt.

Vandaag een paar Kyoho druiven geoogst. Ze zijn 3 cm groot, rijp, en onbeschadigd door zonnebrand omdat ze op de pergola groeien. Zijn wel lekker, maar het schillen is nog steeds veel gedoe.

Jostabes gebruikte ik een keer voor zoetzure pepersaus, omdat mijn bessen een beetje naar tomaat smaakten en niet echt naar fruit. Ik vond het de lekkerste pepersaus. Beter dan met pruimen of druiven als basis. Ik denk dat een chutney ook goed kan.

Ook uit pot, citrus mitis, 300 gram. Ik probeer er likeur mee te maken door maceratie.

Twijfelachtig. Uit mijn hoofd duurt het ongeveer 80 dagen tussen bloem en rijpe pompoen. Maar in oktober komt er vaak meeldauw in de planten.

Die eerste wordt afgestoten. Je hoeft niets te doen, de plant is niet ziek, dit hoort erbij als de plant het niet kan opbrengen de pompoen verder te laten rijpen. Het zou jammer zijn als dat door de tafel komt. De nieuwe pompoen ziet er goed uit. Maar hij is nog zo jong, het kan alle kanten op gaan.

Her kwam inderdaad door engerlingen. Ik neem aan dat het een compleet legsel was, ik vond er maar drie.

Je kan hem inderdaad eten. Deze soort is geroosterd erg lekker. Maar eigenlijk moeten ze na de oogst een tijdje liggen om goed op smaak te komen en dat zit er nu niet in. Wel raar, die plek. Ik heb dat nog nooit gezien bij een pompoen aan de plant.

Het is dan beter om dit topic spiritueel moestuinieren te noemen. Dan snappen mensen meteen waar het over gaat. Zo schrik je effectiever mensen af die niets met spiritualiteit hebben, dan met een niet- bestaand woord. Ik vind zelf dat dit te veel lijkt op religie, en daarom geen plaats zou moeten hebben op dit forum.

Ik vind zelf Trailblazer voor de smaak niet lonen. Opal, en mijn kroosjes, vind ik beter. De mirabellen van mijn buurman ook. Ook moet ik dunnen bij Trailblazer, anders breken de takken. Valfruit moet ik onmiddellijk rapen want door de dunne schil zijn wespen er dol op.

@Tanja65 als je sla hebt, kun je een plantje daar zetten als lokaas voor engerlingen. Dan weet je het snel genoeg.

Ze zijn ongeveer 3-4 cm groot. Ik vind ze niet zo lekker. Ze zijn mooi als ze geschild zijn, daar zit volgens mij de meerwaarde in. Ik heb vast weer stekhout deze winter, maar als het huis verkocht is kan ik niets aanbieden.

Omdat ik in mijn eentje vier of vijf dagen eet van deze pompoen, vind ik hem te groot. Engerlingen eten pompoenwortels, voor zover ik weet. Ik heb een paar jaar geleden ook een kwakkelende plant gehad waar engerlingen onder zaten. De steel is inderdaad nog niet droog en ziet er een beetje uit alsof hij kan gaan rotten, dus ik wacht met oogsten. Maar de pompoen is wel rijp, want ik druk met mijn vingernagel niet door de schil.

Geen idee wat hier gebeurd is, al het blad is dood. Misschien droogte, maar volgens mij was hij in de regenperiode al aan het kwakkelen. Op zich niet erg, want grote pompoenen vind ik onhandig en het is misschien een oneetbare bastaard. De bodem ga ik nog inspecteren. Misschien komt het door engerlingen. Het onkruid rondom heb ik verwijderd en mogelijk zijn ze daardoor naar de pompoen gejaagd.

Ik ben benieuwd of Kyoho gaat lukken dit jaar. Ze kunnen nu geen zonnebrand meer krijgen, zijn ingepakt tegen wespen en we hebben een mooie nazomer. En er zijn weinig trosjes, dus betere smaak. Venus is al bijna voorbij. Muscat bleu wordt nu rijp. Verder heb ik wat verplaatst en nieuwe aanplant, dus minder oogst dit jaar.