Brabantse Tuinprins

Hier in Midden Brabant was de minimumtemperatuur op neushoogte 3.4 graden maar aan de grond was het kortstondig -1.5 graden. Voor schade aan planten zal het in de nacht/vroege ochtend toch wat harder en langer moeten vriezen.

Nee, maar de meikevers vliegen van tuin naar tuin en leggen daar hun eitjes ...

Het is net als met de bestrijding van de larven van de taxuskever: je zult ieder jaar aaltjes moeten toepassen aangezien de meikevers ook bij de buren zitten, in de bosschages, de vrije natuur etc. Als een plaag zich eenmaal duidelijk heeft gevestigd dan kom je er nooit meer vanaf. Lees bij de inzet van aaltjes goed de gebruikshandleiding. Vaak moet de grond vochtig zijn en een aantal weken goed vochtig worden gehouden. Is de grond te droog dan sterven de aaltjes en kunnen ze hun werk niet doen.

Lonicera / kamperfoelie is een uitgebreide plantenfamilie met groenblijvende struikjes (Lonicera nitida) tot flinke klimmers. Van sommige soorten zijn de bessen licht giftig. Als je niet weet welke soort het is kun je voor onaangename verrassingen komen te staan. Zo lijken de klimmende kamperfoelie's nogal op elkaar en de meeste mensen hebben geen benul van de precieze Latijnse naam. Maar je hebt diverse soorten klimmende kamperfoelie's en het is de vraag of de bloemen van al deze soorten eetbaar zijn. Zou kunnen maar ik durf er mijn handen niet voor in het vuur te steken. Op bovenstaande link van 'Eat the Weeds'. wordt gezegd dat Lonicera caerulea uit Europa komt. Dit is onjuist. L. caerulea heeft zijn natuurlijke verspreidingsgebied in Azië maar wordt de laatste decennia ook in Europa aangeplant (met name voedselbossen etc.). Verder wordt gezegd dat L. caerulea giftig is maar de bessen van L. caerulea (honingbes) zijn gewoon eetbaar. Iedereen kan fouten maken maar het maakt de betrouwbaarheid van dit blogartikel voor mij wel een stuk minder. Als je niet 100% overtuigd bent van de exacte naam van een plant dan zou ik daar niet van eten.

100% de klimopkever. Cicaden zuigen aan bladeren en maken geen gaten in de takken. De larve van klimopkever zit in gangen in de takken en overwintert daar ook. Komt te voor schijn in mei/juni als kever. Lijkt mij lastig te bestrijden aangezien systemische insecticiden buiten niet zijn toegestaan. Dan kun je alleen contact-insecticiden gebruiken en daarbij moet je de kever direct raken met je insecticide.

Lijkt mij een beetje rare opmerking van dat 'paniek zaaien' . RIVM heeft eieren getest van mensen die zelf kippen houden. Hieruit is gebleken dat deze eieren PFAS bevatten. PFAS is niet aangetroffen bij de eieren van professionele bedrijven. Over de oorzaak hiervan gaat men verder onderzoek doen maar een van de mogelijke oorzaken zou dus kunnen zijn dat de kippen regenwormen (en andere beestjes) eten die PFAS in zich hebben.

Als je die binnen hebt overwinterd in een vertrek met centrale verwarming dan is zeer waarschijnlijk de luchtvochtigheid te laag geweest. Sommige planten reageren daarop met het bruin worden van het blad of bladval. Dit soort planten overwinter je het beste in een vorstvrije kas. Indien dat niet mogelijk is dan in een lichte, koele kamer waar de centrale verwarming NIET aanstaat. Dat de takken bruin worden is een natuurlijk proces. Jonge groei is groen en deze verhout later meer en wordt dus bruin. Heel veel bomen en struiken hebben dit. Ik hoop wel dat de pot waarin de plant nu staat voldoende drainagegaten heeft. Indien de wortels te nat komen te staan dan gaan deze rotten en dat is vaak het begin van het einde.

Aardbeien zijn gevoelig voor verwelkingsziekte / Verticillium. Indien de moederplant besmet was dan hebben je afleggers dat ook. Belangrijkste symptoom van verwelkingsziekte is dat het blad slap gaat hangen. Je kunt er een gieter water overheen gooien maar het blad zal niet overeind komen. Tegen verwelkingsziekte is weinig te doen. Aangetaste planten wegdoen en ook de potgrond afvoeren. De sporen van verwelkingsziekte kunnen jaren in de grond overleven en zo voor herbesmetting zorgen. Verwelkingsziekte Aardbeien

Planten die van binnen komen of uit het tuincentrum* komen moeten in de regel worden afgehard. Deze planten zijn geen felle zon (UV straling) of harde wind wind gewend. Om deze af te harden laat je die geleidelijk wennen aan het echte weer. Dus eerst een paar dagen enkele uren zon, dan weer in de schaduw plaatsen. Langzaam het aantal uren zon opvoeren. na anderhalve tot 2 weken zijn de planten voldoende afgehard om op hun definitieve plek te worden gezet. * In veel tuincentra staan de planten binnen of onder een overkapping. Zien er zeer mals en welig uit. Klanten willen dit want zien dat als gezonde planten. Nadeel is dat die planten het echte weer niet gewend zijn. Als je zulke planten zonder afharden in de tuin zet dan kunnen ze te lijden hebben. Afgelopen weken hadden we diverse keren zeer schraal weer. Daar zijn zulke 'kasplantjes' niet dol op.

Bevriezen helpt niet. In gebieden waar het in de winter meer dan 20 graden vriest hebben ze ook last van bacterie- en schimmelziektes en allerlei beestjes in de grond. Alleen verhitten werkt (minimaal 70 graden). Ik zou geen potgrond in oven of magnetron doen want bij verwarmen gaat dat ontzettend meuren.

Ook nog rekening houden met 'late nachtvorst'. Tijdens de bloei kunnen de perenbloesems 3 tot 5 graden vorst hebben. Bij meer als 5 graden vorst wordt zo goed als alle bloemen intern aangetast. Idem dito als er al bestuiving van de bloemen heeft plaatsgevonden. Soms ontwikkelen de minuscule peertjes zich nog even maar vallen dan toch van de boom. Dit moet natuurlijk niet verward worden met juni-rui.

Eerste gedachtes: 1. de tuin zelf moet al helemaal vrij zijn van slakken anders vreten die slakken je planten af en 2. dat scherm moet onder op de grond goed strak en laag zitten anders kruipen slakken van buiten toch onder het scherm door. @Rookie wat jij beschrijft is iets totaal anders. Het gaat hier om het beschermen van planten die in de volle grond staan.

Bij veel professionele kwekers/vermeerderaars wordt tegenwoordig nauwelijks meer stekpoeder gebruikt. De meeste planten wortelen goed zonder stekpoeder. Ook een nevelinstallatie is niet strikt noodzakelijk. In plaats daarvan wordt het stek afgedekt met melkplastic (wit, ondoorzichtig plastic). Dit melkplastic ligt dan direct op het stek. Het allerbelangrijkste is dat stek op de juiste tijd/moment wordt geknipt. Indien het stek te hard is komen er geen wortels aan, als het te zacht is gaat het rotten. Het tijdstip waarop het stek goed is kan dus ieder jaar een paar weken verschillen o.i.v. het weer. Voor zomerstek is warmte wel van belang maar het mag bij diverse plantensoorten ook niet te heet zijn (30 + graden) want dan wordt er wel (veel) callus gevormd maar de echte wortels willen niet goed komen.

Als met 'mirabellen' Prunus cerasifera wordt bedoeld: deze zijn niet tot nauwelijks zelfbestuivend zo is mijn ervaring. Als de uitlopers van dezelfde boom komen dan zijn die genetisch identiek en kan er dus geen kruisbestuiving plaatsvinden.

Prunus persica: 3 - 4 maanden koude stratificatie (5 tot 7 graden C.). Zaden droog bewaren in een koelkast is GEEN stratificatie. Zaden moeten vermengd zijn met licht vochtige zaaigrond of vermiculiet. Niet te nat want dan heb je kans dat het eigenlijke zaadje in de perzikpit gaat rotten. Verder moet je er rekening mee houden dat een deel van de pitten geen zaadje bevat of dat het embryo in het zaadje defecten vertoond. Zaden met een zeer harde schaal ('endocarp') het beste minimaal 2 jaar bewaren. Bij dit soort zaden zie je vaak dat er het eerste jaar enkele kiemen, het tweede jaar meer ontkieming.

Het lijkt mij geen kastanjebladige eik. Als ik naar de eerste foto kijk dan zie ik toch duidelijk dat de spruiten uit een kastanje komen. Het zou Castanea pumila kunnen zijn. Deze heeft ook tamelijk smal blad en komt vaak met meerdere spruiten uit de kastanje. De vruchten van deze soort zijn wel aan de kleine kant. Castanea dentata heb je niet zoveel aan want extreem gevoelig voor kastanjekanker. In de VS is het aantal exemplaren zeer sterk teruggelopen. Tamme kastanjes het beste uitplanten in de volle grond, hebben in pot gevoelige wortels, zeker als de potgrond aan de natte kant is.

Bij zaailingen kan het resultaat zeer variabel zijn. Eigen ervaring: als je Prunus cerasifera (kerspruim) zaait dan krijg je vruchten met verschillende smaken en sapgehalte. Leuk als experiment maar de gemiddelde fruittuinier wil graag van te voren weten wat hij krijgt.

Chinese meuk! In het binnenstuk zit iets niet helemaal goed waardoor er geen of weinig water naar het mondstuk kan. Als je de sproeikop eraf draait druppelt het een beetje of je hebt een pisstraaltje. Met die sproeikop kun je de straal afstellen (van een flinke straal tot fijne nevel) maar als er onvoldoende water naar de sproeikop komt kun je er aan draaien tot je een ons weegt maar dat is verdane tijd. Voor die prijs kun je geen echte kwaliteit verwachten. Ter relativering: ook de duurdere merken gaan maar een aantal jaren mee. Heb 2 keer een professionele Gloria plantenspuit gehad maar na 2 tot 3 jaar regelmatig gebruik krijgen die ook mankementen.

Het ontkiemen van zaden heeft weinig te maken met het voedingsstofgehalte in de potgrond/zaaigrond te maken. Ik zaai zaden die pas na 2 of 3 jaar ontkiemen (bijv. Trillium). Na 2 of 3 jaar zit er weinig tot niets meer van de toegevoegde voeding meer in want uitgespoeld door de regen. Toch ontkiemen die zaden. Wat belangrijk is voor het al of niet ontkiemen is in de eerste plaats de kwaliteit van de zaden (oude zaden verliezen doorgaans aan kiemkracht) en of het zaaisel niet te nat of te droog heeft gestaan. Bij te nat kan het zaadje gaan rotten, bij te droog kan het niet ontkiemen (zaden hebben vocht nodig om te ontkiemen). We weten niet of de zaaiers van de test echt wetenschappelijk te werk zijn gegaan of dat het amateuristisch was. Welke zaden zijn er gezaaid en hoe werd het vochtgehalte van het zaaisel gecontroleerd? Hoeveel water werd er precies gegeven? Etc. Etc.

Als iets te mooi is om waar te zijn .... Iedere keer lees je weer dat lavameel helpt tegen heermoes. Ik moet het eerste wetenschappelijke onderzoek nog tegenkomen waaruit dit blijkt. Het zijn iedere keer weer pogingen en anecdotes maar over meerjarige ervaringen niets. In mijn vorige tuin heb ik zevenblad weg gekregen door het 1 vol jaar af te dekken met zwart landbouwplastic. Hier in de buurt groeit zevenblad in de berm van een lange zandweg met aan beide kanten eikenbomen die minimaal 80 jaar oud zijn. Geven dus flink wat schaduw en in de meeste zomers ook droogte. Het zevenblad houdt het hier al jaren uit. Brandnetels zijn RELATIEF makkelijk te verwijderen omdat ze redelijk oppervlakkig wortelen. Een ander verhaal zijn heermoes en bramen die meer dan 75 cm diep kunnen gaan. Als de wortel afbreekt groeit die meestal gewoon weer terug.

Zou appelbloedluis voorkomen op Lagerstroemia? Lijkt mij onwaarschijnlijk. Lijkt eerder op wolluis.

Dat is schimmel die groeit op mestkorrels, compost die nog 'nawerkt' of onvoldoende gecomposteerd is, uitwerpselen van dieren etc. Het betekent dat de grond tamelijk vochtig is en / of dat de luchtvochtigheid aan de hoge kant is. Wat je er tegen kunt doen: voldoende luchten, zaaisels wat droger houden (niet te droog evenwel). Ik zou sowieso de beschimmelde slakkenkorels (?) een eindje verder wegleggen van je zaailingetjes.

Ik denk muizen maar ratten kan ik niet helemaal uitsluiten.

'Kijkgat' van de mol? Haha, hier moet ik hartelijk om lachen. Ken je het spreekwoord "zo blind als een mol" ...? Ik vind het gat redelijk groot voor een mol. Zo'n gat zou in een mollengang kunnen ontstaan als er veel water in loopt.

Als een kweker 100 stuks van 'Tama' ent dan zitten er altijd wel een paar bij die matig groeien. Zelfde heb je met stekken en zaailingen, altijd wel een paar die het minder doen.