Peukjes in je tuin?

Toen wij nog jong waren (toen de dieren nog konden spreken), was er iemand in de buurt van de lokalen van onze jeugbeweging , die telkens een paar uur voor het starten van de speelwerking zijn hond op de speelweide liet gaan. Waarschijnlijk omdat het dan nog "lekker vers" was.

We waren wel jong maar niet zot (ofwel)?

In ieder geval hebben wij, nadat er kinderen een paar keer in getrapt of ingevallen waren (met het hoge gras zagen we het hoopje niet liggen), ons verdekt opgesteld met de ganse leidingsploeg. Na twee weken kenden we de dader (hond en eigenaar), we hebben het hoopje opgeschept met een stuk karton en in zijn brievenbus gedeponeerd. Nooit meer last gehad.

Mooi was het niet van ons maar van hem ook niet. De hond: die hebben we dadelijk vergeving gegeven/

Zelf ben ik roker maar heb steeds mijn eigen asbakje bij.