Bonenklont en hard werk

De afgelopen weken was er een zaairol met stokbonen aan mijn aandacht ontsnapt. Met het warme weer waren ze geëxplodeerd, en in één grote klont in elkaar gegroeid. Een bonenklont. Ik dacht ze nog los te maken, maar dat bleek onmogelijk. Wat te doen… Opnieuw zaaien was een optie, maar het zijn bonen die ik graag wil proberen, en deze specifieke soort heb ik niet meer. Uiteindelijk heb ik ze voorzichtig uit de zaairol losgemaakt, en als één grote klont geplant. Ik heb er dunne stokken bij gezet om de groeipunten - die waarschijnlijk de komende dagen wel ergens zichtbaar zullen worden - alsnog naar het rek te leiden. Ik ben heel benieuwd of dit lukt - zestien plantjes op één klont. Gelukkig hebben de wortels van bonen weinig ruimte nodig. En anders helaas pindakaas. Dan maar andere bonen...

Verder waren we vandaag voor de derde keer op rij een aantal uur in de moestuin, want er moest nog zo veel. Na de ervaring op dag 1 dat het echt té heet was om in de moestuin te werken (ik werd ziek van de hitte), hebben we het gisteren en vandaag slimmer aangepakt en zijn we beide dagen mega vroeg opgestaan. Vandaag hebben we van 6:30 tot 10:00 gewerkt, en hoewel het de warmste dag was van alledrie, was het met een gisteren haastig aangeschafte zonnehoed en een natte handdoek in mijn nek toch best goed te doen. En hoewel er altijd nog meer te doen valt, zijn de belangrijkste dingen gedaan. De foliekas is onkruidvrij, alle tomaten zijn gediefd, en de tomaten en mini-komkommers zijn allemaal keurig opgebonden aan touwen. Aangezien er diverse tomaten en ook de komkommers al op meerdere stammen groeiden, heb ik nog wat extra touwen gespannen. Maar even zien hoe dat uitpakt. Ze groeien nu heel hard, al zaten ze er (te?) laat in. Ik heb ook nog wat extra kouseband bij gezaaid, er was veel opgegeten en niet geschoten is altijd mis. Er staat gelukkig per touw (2x3 in de achterste hoeken van de kas) wel minimaal 1 plantje, dus opbrengst hebben we waarschijnlijk sowieso wel. Deze variant groeit beduidend beter dan de versie van vorig jaar die voortijdig gerooid moest.

Ook de buitentomaten zijn (gisteren al) allemaal gediefd en opgebonden. Die top ik zodra ze het dakje bereiken, op een enkele na die langs het rek mag groeien. De schaduwdoeken doen hun werk met deze extreme hitte. Volgende week mogen ze weer zonder.

Alle courgettes en pompoenen zijn nu geplant en alles wat er al groeide is nagekeken op oud of ziek blad en netjes opgebonden waar nodig. Ze beginnen allemaal vruchten te maken, binnenkort de eerste courgettes!

Op de meeste buitenbedden ligt nu ook stro (mulch), behalve op de kolenbedden die gewoon kaal onder een net staan. Ik was vandaag bezig met het aanleggen van het laatste kolenbed (drie totaal!) en moest koolwitjes wegjagen die er geen been in zagen mijn plantjes zelfs nog in hun P9 potje al te belagen. De netten zijn duidelijk niet voor niets!

We hebben eindelijk ook een aantal zonnebloemen weten over te houden en geplant, hopelijk vinden de slakken ze nu te groot en laten ze ze staan. We’ll see. De enige overlever van de reuzenzonnebloemen van @Mellie lijkt die spannende fase nu definitief voorbij! En de sperziebonen schieten nu ook de grond uit - helaas maar één wedstrijdboon. Maar die is ook de op-eet-fase gelukkig voorbij. Op de foto zie je de reuze zonnebloem al links in de achtergrond behoorlijk de lucht in schieten.

Verder hebben we een aantal andijvies geplant, de zeebiet er -eindelijk - ingezet (die had al wel een grotere pot gekregen), en de yakon die spontaan weer opkwam hebben we gesplitst en beide delen herplant. En hier en daar nog wat bloemen en kleine spul uitgeplant. Op de rommel bij de bramen en het huisje na, is dit veldje nu helemaal schoon en in gebruik.

Het andere veldje is nu grotendeels afgedekt, al staan daar wel wat kruiden, de pioenrozen, de chayote, en enkele pompoenen. In de bakken daar die we op dit moment wel gebruiken (enkele andere bakken zijn afgedekt) staan nog aardbeien, een rek met augurken en mini-pompoenen, een rek met bonen, de knoflook, en de smeerwortel. Geen foto's sorry. Dat wordt het project voor het najaar of volgend voorjaar.

Het lijkt er op dat ik bij het etiketteren van de zelf gedroogde peulvruchten de doperwten en de kapucijners door elkaar heb gehaald. Onze ‘blauwschokkers’ bleven laag en bloeiden wit, en de peulen bleven groen. Ze smaakten wel doperwt- of kapucijner-achtig. Maar nu staan er dus elders peulvruchten/stokbonen waarvan ik dacht dat het doperwten of peulen waren, die onverwacht paars bloeien. Zouden dat dan alsnog de blauwschokkers zijn?

Never a dull moment. De missers laten zien dat systematisch en gepland tuinieren nog steeds niet mijn beste kant is. Maar we gaan vooruit. Het opbinden van de tomaten is een onwijze stap vooruit, in plaats van dat gehannes met stokken. Dat ga ik nooit meer anders doen. En het mulchen met stro is eveneens een grote vooruitgang. We komen er wel.