De semi-verwaarloosde moestuin

Pas op, kan schokkende beelden bevatten!

Voordat het seizoen alweer voorbij is (jongens, wat gaat de tijd toch snel!), wil ik even wat foto's neerzetten van mijn inderdaad half verwaarloosde tuin.

Aan het begin van het seizoen wist ik al, dat ik dit jaar geen gelegenheid zou hebben om er voor de volle honderd procent voor te gaan, om allerlei zaken, waaronder mijn gezondheid en die van mijn man.

Ik had al wat dingen bedacht om het mezelf iets makkelijker te maken en die zijn eigenlijk toch wel geslaagd, ook al zou je dat misschien niet zo zien.

Ten eerste heb ik geen successieteelt gedaan.

Alle andere jaren deed ik dat wel en ik kreeg er elk jaar weer de zenuwen van.

De vroege teelt was nooit op tijd klaar om de zomerteelt in de grond te zetten en ik bleef heen en weer lopen met veel te grote planten zoals de tomaten, komkommers, courgettes etc.

Nu heb ik gewoon bakken leeg laten staan tot de zomerteelt erin kon.

Dat beviel eigenlijk zo goed dat ik dat volgend jaar weer ga doen.

Verder was dit jaar niet het jaar voor experimenten en "fancy" soorten, die er altijd zo leuk uitzien en interessant lijken, maar waar ik persoonlijk in de praktijk weinig aan heb.

Ik wil alleen maar mijn voorraadkast/vriezer vol hebben voor de winter, dat is mijn doel.

Ik heb wel van sommige soorten groente twee soorten geprobeerd om te vergelijken, en te zien welke het best bevalt.

Eentje daarvan mag blijven.

Ik heb dit jaar b.v. twee soorten courgette, waarvan er eentje (de Ola Escaladora) niet meer terugkomt, ik houd het bij mijn Black Forest.

Ook het ik een paar nieuwe soorten stambonen uitgeprobeerd, die zijn nog niet heel ver, maar er zitten al wel wat veelbelovende bij.

Stambonen doe ik helemaal niet meer, stokbonen zijn veel makkelijker te plukken.

Maar genoeg gekletst nu.

Ik zet een aantal foto's neer en voor de nette, georganiseerde moestuinier zal het schrikken zijn.

Ik moet eerlijk zeggen, dat ik het eigenlijk ontzettend gaaf vind, zoals alles groeit en bloeit.

Ik ben echt elke dag wel een paar uur in de tuin, maar mijn tempo ligt niet zo hoog, dus het lijkt alsof ik er weinig aan doe.

Okee, daar komen ze!

Je kunt nu nog stoppen, als je het niet aandurft.😂

De rondleiding begint op het terrasje bij mij keuken, daar staat de meeste sla, stengeluitjes en sjalotjes.

Een hele zijkant van ons huis plus de muur van de garage ligt op het zuiden.

Alle delen van die muren, waar geen ramen zitten zijn bekleed met tuingaas, dat dient als klimrek.

En o boy, er wordt geklommen!

Er staat van alles: wortelen, prei, paprika's, pepers, tomaten, komkommers, augurken en vooral klimbonen.

Vooral de komkommers bij de voordeur doen het leuk.

Tegen het hek van het keukenterrasje staan komkommers, courgettes en augurken.

Tegen de muur van de garage staan de grote tomaten, en de courgettes en komkommers.

De tomaten binnen goed te produceren, maar ze blijven, waarschijnlijk door de warmte, erg lang groen.

Ik hoop toch echt, dat ze nog gaan kleuren.

De meeste soorten heb ik gekozen omdat ze bestand zijn tegen de meeste ziektes, zoals phytophtora en neusrot.

Er staan er een paar, die ik echt in de gaten moet houden, omdat die soorten wel vatbaar zijn en het natuurlijk erg warm en vochtig is geweest.

Ik doe mijn best om de planten zoveel mogelijk lucht te geven voor een goede ventilatie, maar ik loop momenteel wat achter...

Dan komen we wat verder naar achteren, bij de kas.

De kas gebruik ik niet meer om in te planten, hij heeft veel te weinig ventilatie en het was een bron van frustratie.

En dat deed ik dit jaar niet meer, was het idee, dus de kas dient als opslagruimte, ook goed zo.

Daar staan wel de pastinaken, de winterwortels, de winterprei en in het mooiste, meest beschutte hoekje van de tuin, de wedstrijdbonen, het zijn er drie en ze staan in het gezelschap van gele boterbootjes, dan hebben ze wat gezelligheid aan elkaar.

Daarnaast staan nog drie meloenplantjes, om te proberen of die nog iets zouden gaan produceren, nou nee dus...

De kolen in de kolenbak gaan helemaal los, maar het ziet er goed uit zo ver.

Dan komen we in het middengedeelte.

Daar staan twee grote bakken, eentje met mais, met dille ertussen tegen de oorwurmen en wat bietjes, wortelen en snijbiet.

De andere bak is de pompoenenbak.

Die hoort zo.

Althans, ik wist niet dat ze zo mega groot werden, dus eigenlijk is dit een tikkeltje uit de hand gelopen...

Er zitten wel een heleboel pompoenen in, ik heb drie soorten, de UK, die doet het gewoon altijd, de Waltham, die vertoont wel eens wat kuren en eigenlijk ben ik op zoek naar een flespompoen, die het, net zoals de UK, gewoon goed doet.

En voor de lol (ik kon het toch weer niet laten) een Pink Banana, omdat ik de naam zo intrigerend vond.

In het midden van de bak liggen nu ook al pompoenen te groeien.

Het is me, tot nu toe, een volslagen raadsel, hoe ik die er uit ga halen, als ze volgroeid zijn...

Over de bakken in de achtertuin valt niet veel te vertellen, die zijn ook niet zo spectaculair en voldoen meer aan het beeld vaan een keurige, georganiseerde moestuin...

Hier staan mijn aardappelen en de bak met zoete aardapppelen.

Over de zoete aardappelen hebben we van tuingaas een soort tunneltje gemaakt.

Mijn idee is, om daar de ranken van de zoete aardappelen overheen te leiden, zodat ik er misschien nog wat schaduwminnende planten onder kan zaaien.

Dit was het wel zo'n beetje.

Het geeft een goed beeld, waar ik wel en niet mee bezig ben.

De opbrengst van alles is prima, moet ik zeggen.

Komt natuurlijk ook wel, omdat ik alleen maar die soorten heb gekozen, waarvan ik weet, dat die het altijd wel doen.

De enige kunst voor mij is om de juiste plaats te vinden in de tuin.

Want ondanks, dat het er best weelderig uitziet, is de tuin in zijn geheel, niet echt makkelijk.

Dat komt door de snoeiharde wind, die vrijwel constant om het, heel erg vrij liggende, huis giert.

Een heleboel planten leggen het daar echt tegen af.

Maar we zullen doorgaan!