weknow

Ik heb geen verklaring Martin. Wel enkele maniertjes om dat slap hangen van het blad + ook zacht worden van de radijsjes die je eet (want ook dat begint al snel na het oogsten) wat te verminderen. Bewaar ze afgedekt in de koeling (werkt het beste) of zet ze rechtop in een kommetje met een bodempje water (zoals snijbloemen, maar dan maar weinig water.) Ik vermoed dat koelen een manier is die ook in de handel gebruikt wordt. Ook zie ik vaak radijzen die in cellofaan verpakt worden. Misschien daarin een gas dat ze fris houdt? @ Mijke. Ik weet niet of er allemaal schadelijk spul over wordt gedaan. Misschien wel. Aan de andere kant is er ook een warenwet, waarin zeker niet alles is toegestaan. Misschien is die op sommige punten - in jouw ogen? in mijn ogen??- niet streng genoeg. Maar ik vind het toch een stap te wantrouwend om dan van "het is slechte rotzooi" uit te gaan. Ik zou dan eerst willen weten wat er precies mee gedaan wordt, voordat ik er een (ver-)oordeel over kan uitspreken.

Ik ben geen deskundige in tomaten ziektes!! Probeer alleen even mee te denken/kijken. Als het al mogelijk is om een diagnose te stellen op basis van enkele foto's alleen, dan doet het denken aan foto's van 2 mogelijke virusziektes/aantastingen. Tomatenmozaiekvirus (ToMV) (er zijn ook andere mozaiekvirussen mogelijk op tomaten met ander beeld) of Tomatengeelkrulbladvirus (TYLCV). De eerstgenoemde lijkt het meest op wat ik op jouw foto's zie in mijn ogen. (Heb meerdere foto's en overzichten bekeken, hier is een link naar de m.i. duidelijkste en meest uitgebreide: http://www.tuinbouw.nl/sites/default/files/page/Poster%20Nederlands_13149.pdf ) ToMV is makkelijk te voorkomen. Is typische kasziekte en te voorkomen door resistente rassen te kiezen, nieuwe rassen zijn bijna alle resistent hiertegen. Besmetting gaat van plant naar plant door materialen die je gebruikt. Niet door insecten. TYLCV komt in Nederland bijna niet voor en pas sinds enkele jaren. Wordt overgebracht door een bepaalde witte vlieg. Zeer onwaarschijnlijk dat jij dit hebt in je liefhebberskas. (Tenzij je planten uit het gebied van de Middellandse zee hebt). Algemene tip (wellicht helemaal overbodig en doe je dat al?!) Zorg ook in je kas voor een wisselteelt van 4 a 5 jaar bij tomaten, want er zijn vele ziekten die in de bodem overblijven of via de bodem kunnen worden doorgegeven, naast gebreks- of uitputtingsziekten en aantastingen. Een manier om dit te doen is je steeds terugkerende gewassen te planten in grote potten of emmers o.i.d. die je ingraaft en vult met schone aarde. Het is een veelgehoord probleem dat na 3 a 4 jaar tomaten en paprika's en eventuele andere nachtschaden, echt problemen komen en in in ieder geval de resultaten sterk teruglopen. Ik hoop dat je hier iets aan hebt!

Robo schreef: dat is voor ons liefhebbers niet haalbaar. Kassen zijn zeer hoog, planten worden 3 a 4 meter....plukken en verzorgen met rijdende stellingen....alles wordt met apparatuur en computers gemeten en geregeld (vocht, voeding, temperatuur)...dit is industriële tuinbouw...productie gaat hele jaar door....waarin door sommige bedrijven overigens ook nog redelijk ecologisch wordt gewerkt.

Heeft die al iets om langs te gaan klimmen? Misschien ook een beetje helpen....door een steuntje of touwtje waardoor ze van de grond af groeit. Het echte groeien moet nog beginnen van rankende pompoenen, komkommers, meloenen en courgettes......wacht maar tot juli...dan gaan ze heeeeeel hard als ze het naar hun zin hebben. Ookal geeft de foto geen overzicht van de situatie....wel alvast een mooie sterke plant te zien!

is bepaald niet een verwenscenario voor tomaten. Liever niet te hoge luchtvochtigheid, maximaal licht (hoeft geen directe zon te zijn) en enkele graadjes meer.

Zie het ook gebeuren wat Huub beschrijft bij sommige planten. Uitleg van Bit is heel plausibel. Meestal zal plant dus sterkere wortels maken om toch ergens op zoek te gaan naar vocht en het evenwicht in groei herstelt zich. Leerzaam topicje!

Helaas Wilma...je idee is niet nieuw...maar wel een uiting van je fascinatie. Vele duizenden mensen hebben in de loop van de tijd met dezelfde fascinatie voor planten al van alles geprobeerd en ontdekt. De kans op succes...vermeerdering via een stek in water is niet zo groot...hoewel het per fruitsoort wat verschilt. Het gebeurt ook, maar onder heel gecontroleerde omstandigheden, waar kwekers onder constante vochtigheid (bijvoorbeeld met verneveling) en temperatuur massaal bepaalde variëteiten vermeerderen. Veel makkelijker voor een liefhebber is het door afleggers te maken. Een jonge twijg die aan de boom zit net in de grond steken...en die zal als de omstandigheden goed zijn vast wortels maken. Voor de meeste appelrassen zou het laten groeien van zo een aflegger-stek echter niet zo een handige/gezonde bomen opleveren. Ze zouden veel te sterk groeien, pas laat of moeilijk vruchten gaan dragen en - ook afhankelijk van grondsoort e.d. - erg makkelijk bepaalde ziekten kunnen krijgen. Dit lost men op door zo een stek dan te enten of oculeren (zoek maar eens op hoe dat gaat) op een verwante boom (dat heet een onderstam) waardoor ze via de wortels en onderste stam van die onderstam de gewenste betere eigenschappen krijgen: bijv. hoe groot de boom wordt, hoe makkelijk ze groeit en draagt en ook de gezondheid wordt beter. Maar eigenlijk heb je om te enten of oculeren niet eens een stek nodig: een tak of klein stukje ervan is al genoeg om een bepaalde appelsoort op een soort onderstam te laten groeien. En dit is dus de vermeerderingsmethode die meestal gebeurt en die wij als liefhebbers ook goed kunnen leren toepassen. Makkelijker dan stekken en met veel betere resultaten.

Die rode spectakel-sedum Herbstfreude is wel prachtig van kleur!! Vind het sowieso prachtige planten, maar kende ze meer in rose en vleeskleurige tinten. Dit is echt een "wauw-versie" ! Die bonte Matrona is ook erg mooi, maar zou me minder opvallen. (Even voor wat foto's gegoogled)

Dan ook allemaal bij Bit en zijn buren langs...?!

Geen algemene plaag....die vliegjes komen soms (op sommige plekken en in sommige periodes meer) voor en het is ondoenlijk en niet effectief om ze te bestrijden (zonder alle insecten, ook de goede, te doden). Wat je dan kunt doen is risico spreiden. Plant op verschillende plekken uit en ook met wat tussenruimte in de tijd. Sommige planten kunnen aangetast worden, maar je hebt altijd nog reserve. Meestal is de aantasting mild....soms kun je pech hebben.....door het risico te spreiden hou je altijd nog genoeg over. Edit: Oh ja.....ook hiertegen helpt insectengaas over je gewassen.

Als ze nu nog wat geven...prima. Koop nieuwe planten of neem afleggers ergens van planten die zeker gezond zijn, zou ik zeggen. Heb je voor dit jaar niets meer aan, maar je begint met zo gezond mogelijke nieuwe planten opnieuw. Kies rassen met hoge resistentie tegen ziektes en maak je bakken goed schoon, zodat de kans dat je ziektes of aantastingen doorgeeft nihil is. Je kunt nu nog proberen er nog wat oogst van af te halen....temeer omdat de diagnose niet heel duidelijk lijkt te zijn, geef evt. wat kaliumrijke mest, vertroetel ze...misschien knappen ze nog even op. Maar voor de rest denk ik: snel opruimen daarna en niet blijven pruttelen met sukkelaars.

Durf je een van de slechtste uit de grond te halen om de wortels eens te bekijken?

Als het speciaal vroege zijn, dan ongeveer 10 weken na het poten oogsten. Anders, bij middenvroege en bewaaraardappels, beginnen met oogsten als het blad gaat afsterven.

Misschien lukt het (bij enkele), maar waarschijnlijk niet. Dat komt omdat naast de hoofdwortel die we op eten, de plant vooral groeit op kleine (haar-)worteltjes en die worden te veel beschadigd. Misschien als je de bodem goed nat houdt, dat er bij sommige nieuwe haarwortels komen en hij er door komt. Maar dan nog is de groei zo erg verstoord, dat het resultaat niet geweldig zal zijn. Wat wel kan is een (winter)wortel die in de winter, bijvoorbeeld in zand, is overgehouden, in maart opnieuw wordt geplant. Dan maakt ze makkelijk nieuwe worteltjes...en gaat snel bloeien. (Zo kun je dus zaad winnen).

Eigenlijk was ik ook op een kenners-reactie op die vraag aan het wachten. Voor een oog-ent/oculatie op de stam weet ik het wel..... Maar voor een extra groeipunt in het gestel van de boom.....? Laat ik je vraag anders zeggen: Als je in de kroon van je boom meerdere soorten wilt enten/oculeren...waar doe je dat dan het beste? (Ik weet dat er op het forum mensen zijn, die dit al met succes gedaan hebben....) Als ik - zonder een advies - zelf zou moeten kiezen zou ik voor een al wat verhoute plek kiezen, dus een meerjarige tak. Gewoon omdat dat het meeste lijkt op een stammetje.

Denk het wel. Ook die met alleen vrouwelijke bloemen en sexloze vruchten zijn jong het lekkerste. Bitterheid is in moderne rassen wel weg-geselecteerd. Ben de laatste 10 a 15 jaar maar een keer een bitter soort witte komkommers tegengekomen. Heel klein waren ze nog okee, maar met een centimeter of 10 waren ze echt niet meer lekker. Bij oudere rassen van vroeger, die wel bitter konden worden, was bitterheid vaak het gevolg van beschadiging van de plant of ongelijkmatige groeiomstandigheden. Het was toen de kunst om ze zo te kweken, dat ze niet bitter werden. Maar dan heb ik het over een jaar of 30 a 40 geleden.

Komend weekeinde: de jaarlijkse Eco-tuindagen van Velt....op 165 plekken in Nederland en Vlaanderen. Dus vast ook bij jou in de buurt. Hier alle informatie: http://www.velt.be/ecotuindagen

Zouden ze het met paard en wagen echt bij de boertjes gaan verzamelen? Die koeienstront zal van enorme bedrijven komen...hormoonvrij?....misschien wel per schip uit China of Argentinië....waar ze het goedkoopste is...... Maar goed...er bestaan ook biologische soorten....misschien (? ) iets beter? Zou iemand dit onderzoeken en controleren allemaal? Zouden er eisen aan gesteld worden en zo ja, welke? P.s. soms zijn dure bedrijven geen haar beter, maar hebben ze meer over

Bij bloemkolen werkt dat pesten ook, zonder pesten geen kool. De meeste groenten kun je beter niet zo pesten, want die willen we niet laten bloeien. Bloei is soms een overlevingstrategie van een plant om toch nog te proberen te overleven, voordat ze uitvalt. (Geldt vooral voor 1 en 2 jarige planten) Maar heel vaak is het in de eerste plaats een vruchtbaar stukje van de groeicyclus van een plant. Alleen vraag ik me af of dit pesten bij nachtschaden wel bloei-bevorderend werkt. Is het niet beter om de plant niet te veel te pesten, zodat ie zo gezond en wel mogelijk in de natuurlijke bloeifase terecht komt en dan optimaal kan opleveren? Hoe beter ze het hebben, hoe vruchtbaarder ze worden....Temeer omdat tomaten en mogelijk ook physalis (niet zeker) in hun natuurlijke omstandigheden vaste planten zijn.

Leuke vraag, Balto. Ik moet je het zekere antwoord schuldig blijven. Toch even wat gissend "denkwerk" erbij. Als die mest alleen gedroogd zou zijn (alleen alle vocht er uit) dan zou ze super-geconcentreerd moeten worden. In vergelijking met bijvoorbeeld kunstmest of in water oplosbare organische mest zijn die korrels vrij "licht" in dosering...dat geeft aan, dat de mest eerst (natuurlijk of via een chemisch procedé) is behandeld en een soort rijping of reductie heeft ondergaan. Anderzijds weet ik niet welke industriële processen daarvoor gebruikt kunnen worden en door diverse leveranciers daadwerkelijk worden toegepast. Misschien is compostering bij sommige (ik denk dan vooral aan ecologische?) de manier waarop ze het doen. Maar of "compostering" een vast omschreven term is, voor een gegarandeerd procedé, betwijfel ik ook weer. Wat ik me erbij voorstel is zoiets als je mest eerst laat "rotten": de verse mest, liefst met stro, blijft eerst minstens een jaar afgedekt (vochtig en af en toe gekeerd of van zuurstof voorzien) liggen en er gebeurt iets soortgelijks mee als op een composthoop: ze verandert in een milde, langzaamwerkende en bodemverbeterende meststof, donkerbruin en met een aarde-achtige structuur en reuk, die door tuiniers erg op prijs wordt gesteld. Als je zoiets in een zak in gedroogde vorm kunt kopen....prima! Als het zo gemaakt wordt immers , zou het lang duren en veel opslagruimte (en milieuvoorzieningen) vragen en het spul heel duur maken, lijkt me.

@ Cees, Ik denk dat je het antwoord op al je vragen in dit recente draadje vindt. https://www.moestuinforum.nl/topic/5635-welke-komkommer-in-de-kas-welke-buiten/

Uit het midden van een gezonde eenjarige tak zonder bloemen neem je het oogje dat je wilt gebruiken. Je neemt dat oogje dus direct als je de oculatie uitvoert van de boom die je wilt vermeerderen.

Klinkt mooi! Maar...lees ik het goed?....25 a 30 m2?...en daarin een voedselbos?....om ook nog zelfvoorzienend te leven? Ik snap er niet zo veel van....of begrijp ik iets helemaal verkeerd?? Met een goede aanpak, een groente + fruittuin van die grootte, die je zeer intensief ( = anders dan permacultuur!) gebruikt voor teelten en een goede planning, kun je voor een gezin van 2 misschien een deel van je groenten en fruit daar (vers) uit halen. Ik schat een kwart hooguit. Tuurlijk kun je dan op een natuurlijke/ekologische manier te werk gaan....maar met permacultuur heeft het dan weinig of niets te maken en een - klein - voedselbosje van die grootte heeft al makkelijk een jaar of 5 a 10 nodig om af en toe ietsjepietsje eetbaars te gaan opleveren. Kortom.....ook met een stukje van die grootte kun je zeker iets leuks en ecologisch doen.....enkele fruitbomen, of wat struiken en wat soorten groenten in wat kleinere hoeveelheid...dat kan allemaal best.....maar ik ben bang dat je verwachtingen veel te hoog zijn. Wat ik ook erg vreemd vind is dat je alles van buiten snel wilt aanschaffen om snel al een hapklaar begin te hebben. Dat kan ik helemaal niet rijmen met alle ideeën achter "permacultuur", waar het juist gaat om hergebruik en een rustige en natuurlijke opbouw.

Veel ligt aan de grootte van je pot. Voor 1 apart zou ik minstens 10 liter nemen (en dan na 6 a 8 weken wat gaan bijvoeden.) Zelf plant ik ze vaak per 2 - want zo komen ze meestal op in een potje bij voorzaai en hoef ik wortels zo weinig mogelijk te beschadigen - en leid ze dan elk een andere kant op. Maar 4 lijkt me wat veel, tenzij je echt een bak hebt van 30 liter of zo. Kun je ze per 2 splitsen...even kijken hoe de wortels lopen, beetje beschadiging daarvan groeit wel weer bij - en dan planten?...dan hebben planten de ruimte....reken toch op een 75 cm rondom-ruimte per plant en takken van 1 a 1,5 meter als ze goed gaan. In tegenstelling tot de wortels is de hoofdstam zeer kwetsbaar, knakt heel gemakkelijk...dus voorzichtig bij handelen met de pol en bij planten, en de plant vastzetten met enkele stokjes of zo, zodat de wind ze niet alle kanten op werpt, want dat zal ze niet overleven.

Bit schreef: We hebben het hier al vaker over gehad, Bit, maar ben het in het geheel niet met je eens en aan ander bemesten dan met compost doe ik niet echt*. Mest (van kippen en paarden) zal ik niet meer direct op de tuin gebruiken, maar eerst altijd mee composteren. Intussen ook een belangrijke medestander, namelijk het nieuwe Handboek Moestuinieren van Velt, die compost niet alleen wel als mest beschouwen, maar bovendien als de belangrijkste en na een aantal jaren zelfs als enige mestvorm (en niet zoals vroeger gedacht werd, als een soort bodem-structuur-verbeteraar). Laat ik het nog scherper zeggen: In recente artikeltjes in het tijdschrift Seizoenen van Velt wordt er zelfs dringend gewaarschuwd tegen overbemesting met compost, als je vele jaren en dan te hoge doses toedient. Ik ga nu deze discussie niet met jou voeren, met blijkbaar als centrale vraag: "Moet je naast compost nog extra bemesten?"(Dat doen we wel eens op een gezellige manier als we elkaar ontmoeten ), maar vanuit wat andere uitgangspunten dan jij, proberen om Els een zinvolle reactie te geven op haar vraag. @ Els. Wat ik niet weet is hoe (veel) en hoe lang je al compost in je moestuin gebruikt. In een tuin nog weinig of geen organisch materiaal bevat of waarin je nog maar vrij kort met compost werkt kun je als globaal uitgangspunt nemen dat een (op klei) najaarsmulch (op zand: late wintermulch) van 4 a 5 cm. compost een goed begin is. In jaren erna breng je dit geleidelijk terug tot - gemiddeld - 1 a 2 cm, maar dat geef je vooral of zelfs alleen aan op de bedden waar gewassen komen die meer voedsel vragen (vruchtgewassen, kolen en bladgewassen). In wisselteelt worden die afgewisseld met bijvoorbeeld peulvruchten en wortelgewassen, die je een jaar niets of veel minder geeft. (Dit is een algemeen uitgangspunt, in de praktijk pas je dit wat aan...bijvoorbeeld nog iets geven voor een 2e teelt, afstemmen op specifieke groenten) Voor een tuin van 200 m2 heb je dus bij benadering aanvankelijk een 6 a 8 m3 klare compost nodig (beginfase) en in de loop der jaren - als er voldoende voorraad is opgebouwd - rond de 2,5 m3 per jaar om een opgebouwde voorraad - die uit compost geleidelijk beschikbaar komt voor planten - aan te vullen. Je kunt volstaan om de compost steeds bovenop je landje te brengen (inwerken geeft geen voordeel, grond ermee bedekken wel). Verder maakt het wat voedingswaarde en werking betreft ook nog wel uit hoe je je compost maakt en waarvan. Bovenstaand verhaal gaat uit van gemiddelde waarden en het kan dat voor specifieke situaties of fine-tuning van een teelt, waarbij ik het - vrij moeilijke - rekenmodel van Velt wat heb proberen te vertalen naar een soort gemiddelde tuin. In die zin ben ik het met Bit zeker wel eens: Tuinieren is ook waarnemen en zien/leren en op grond daarvan bijsturen, bijvoorbeeld voor de voeding van je gewassen...hoe gaan ze...wat hebben ze nodig...en dan kan soms iets extra (of juist niet) het verschil maken. * Mijn huidige moestuin is nu in zijn 4e jaar en dus nog in opbouw. Zeker de eerste jaren, had ik nog niet genoeg compost van goede kwaliteit en hadden planten iets extra nodig. Soms wijk ik wat af van de regel: Ik heb een zak patentkali, waaruit ik soms (nog) iets extra geef aan aardappels en fruit en mijn pompoenen en courgettes hebben wat extra halfrijpe compost in extra grote plantgaten gekregen en ook bij de opkweek en in een kasje geef ik soms wat aanvullende sneller-werkende organische mest.