weknow

Prachtige vruchten. Proficiat! Zou je ons iets willen vertellen over de smaak, structuur, eetbaarheid van de schil eventueel ook enz.?? Ik ben er zeer benieuwd naar! En als het je zou lukken om wat foto´s te plaatsen van de struik, hoe ze groeit....zou dat helemaal geweldig zijn! Dank je wel!

Die met witte bloemen en lekkere geur zal een nachtschone zijn. Mirabilis jalapa is de Latijnse naam. Kan heel veel felle kleuren hebben en zelfs meerkleurig zijn.

- Welke pruim? Weet je het ras van de 2e en welke zou de eerste geweest kunnen zijn? (Was het misschien ene kerspruim....? Ook dat kan verschillende dingen zijn overigens). - Op welke onderstam? Hoe oud/groot was de boom bij kopen? Deze vragen om beter iets te kunnen zeggen misschien over hoe lang het normaal is dat ze vruchtbaar worden en hoe het eventueel zit met bestuiving.

Infectie vindt vaak plaats via eigen ontlasting en door bloedluizen. Hygiëne in het hok en de ren, zodat ze geen voedsel eten met eigen poep en zorgen dat bij dit hete weer geen bloedluis komt, zal al veel helpen. Wij gebruiken daarvoor een kruidenmengsel van het merk Finecto door het voer, gedurende periodes in de zomer. Daarnaast geregeld slaaphok en evt. legdeel schoonmaken. .... met een stoomreiniger gaat dat prima. Mulchen in de ren als deze klein is (bijvoorbeeld met boomschorssnippers, die na een paar maanden worden vervangen en dan in d etuin gebruikt) . Op zich zijn de wormen, mits niet te veel, geen enorme ramp....in de vele jaren dat we kippen houden nooit wat curatief aan gedaan eerlijk gezegd, beter niet maar de kippen gaan er niet direct dood aan of zeer ziek van. Omdat het kleinschalig en liefhebberij is zoeken we naar volledig ecologische manieren. Met gif en andere zware middelen zal het ook wel kunnen, maar dan vervalt het voordeel van eigen kippen grotendeels in onze ogen.

Nu snoeien kan prima....ik denk dan aan de scheuten die vanuit de bodem of laag aan de struik staan. Wintersnoei zal sowieso nodig zijn...om alle twijgen die niet verder mogen groeien volgende jaren en die niet passen in het gestel van de struik op 2 a 3 knoppen te zetten. Voordeel is dat je gedurende rest zomer, najaar en vroege winter geleidelijk kunt snoeien...steeds wat, waardoor de schok voor de struik niet te groot is. Jonge struik groeit nog niet zo hard en investeert eerst in `aanslaan`....opbouw van een gezond wortelstelsel....essentieel voor de toekomst.

Deze plant is nog zo klein-jong dat ze nog niet veel kan dragen. Mijn tip is om 1, of 2 of hooguit 3 sterkste scheuten vanuit de grond te laten staan. Al de rest rigoureus wegknippen en dat blijven doen. Zo te zien heb je die al aangebonden. Alle andere dus wegnemen! Aan de zijloten die vooral hoger-op snel zullen ontstaan komen dan de meeste en beste vruchten. Die loten kort je elk jaar weer in op 2 of 3 knoppen in december of zo. Ookal blijft een Isaai in vergelijking met andere kiwibessen veel kleiner, deze struik is zeker nog niet volwassen! Ik denk dat ze volgend jaar nog veel harder zal gaan groeien en die hoofdtakken zullen gaan verhouten. Dan is de struik ook volwassen genoeg om echt te gaan dragen...reken er op dat dat jaarlijks wat zal toenemen. Alle kiwibessen bloeien en dragen vooral op het hogere hout dat in een soort parasol-vorm groeit. Je zou een aantal zijscheuten kunnen horizontaal binden tegen de 4 a 5 hoogste planken van de schutting of er zelfs rond winden als het jouw schutting is. Ik hoop alleen dat je schutting niet op het zuiden staat, want dat is voor een kiwibes echt veel te heet. dan zet je er beter een druif of echte kiwi. Ook moet je rekenen op veel oppervlakkige wortels in het gebied tot zeker 1,5 meter rond de struik...kan niet zien waarvan en hoe breed het stenen deel is ervoor....maar daar moet de grond vochtig kunnen zijn en blijven. Voor een Issai die er al zo lang staat groeit ze echt heel weinig! Zou er op kunnen wijzen dat de omstandigheden niet de goede zijn, hoewel ze wel fris uitziet.

Koop dan ook zeker een op zeer zwak groeiende onderstam. Op onderstam Gisela 5 of Weiroot 720 kun je een kers op ca. 2,00 a 2,50 meter houden. Met een pot van een 150 a 200 liter zou dat nog wel moeten kunnen, mits je de boom dan voortdurend veel aandacht geeft w.b. bodem, waterbalans en voeding. Alle andere onderstammen zullen bomen geven die veel groter zijn en zeker niet in een pot kunnen. Deze onderstammen kun je alleen bij een echte specialistische fruitboomkweker krijgen overigens. Keten-tuincentrum, bouwmarkt en zelfs allerlei andere fruitbomenverkopers hebben dat niet of zullen je een zogenaamde laagstam of dwergvorm proberen te verkopen die NIET aan wat je nodig hebt beantwoordt. Kortom: Het kan maar is niet de makkelijkste weg die je inslaat. Het grappige is wel dat je een bestuiver in een pot - met een persoon of 4 tillen, dat wel - kunt verplaatsen. Dat ze tijdens de bloei bij elkaar staan is voldoende. Je zou er dus zelfs een kunnen lenen. 🙃 Als bestuiver zou je inderdaad de algemeen gangbare Regina kunnen kiezen....ik vermoed overigens dat dat de lekkerder kers van de twee zal zijn, al is het maar omdat ze zoeter is dan die Buttner. In principe kun je overigens elke kers nemen waarvan de bloei gelijktijdig is met die van jou. Mocht er ergens bij de buren een staan....dan kun je wellicht zelfs zonder. Een veel slimmere optie zou het anders zijn om ergens de komende weken van iemand die een Regina of andere bestuiver heeft een geschikte twijg te nemen en daarmee een of enkele oculaties* of chipbuddings* in je Buttner te (laten) maken. *Dat zijn een soort ent-technieken die voor kers in deze tijd van et jaar et geschiktste zijn, Dan heb je een - groter of kleiner, dat kun je zelf tijdens de groei verder bepalen - stuk bestuiver in je boom zitten. Ik zie aan het kaartje dat je boompje komt van een bio-kwekerij. Die zal bijna altijd kleinschalig zijn...daar kun je vast ook terecht voor meer informatie/advies en wie weet willen zij wel een geschikte enting maken. Ik moet er bij zeggen dat ik die Butner zelf niet ken van ervring. Er zijn een heel aantal verschillende zogenaamde Knorpelkirschen. Dus er kan ook sprake zijn van een naamsverwarring.

Wacht maar af, Rorror.....over een of 2 jaar groeit ie als een gek en aan tientallen scheuten tegelijk, de grootste halen 30 a 40 cm erbij per week. Het belangrijkste werk aan mijn kiwibessen vanaf juni is heel vaak snoeien. 😁

Ik zie dat je struik veel liefde en aandacht krijgt! Maar toch is de oorzaak: Heel eenvoudig. De bak is veel te klein en ondiep voor een druif die al groter wordt. Ik neem aan dat je de druif hier mooi en decoratief wilt laten klimmen en groeien...reken dan dat een druif minstens 60 a 70 cm. diep en een veelvoud daarvan meer oppervlakkig in de breedte wil kunnen wortelen. Doordat die ruimte veel kleiner is hier, wordt alles veel moeilijker en komt verzorging heel precies. Probleem is dat in een relatief kleine bak zoals hier de verzorging voortdurend optimale aandacht vraagt. Even een paar uur te droog of te lang of veel water dat in de bak blijft staan en de balans is al zoek (de struik wordt al verkouden als het ware en zet overlevingsmechanismen in werking: bruin blad = minder verdamping.) Probleem 3 kan nog zijn dat de plant in potgrond of iets dergelijks staat en die is eigenlijk ongeschikt dan. Te zuur in ieder geval dan....er zou daarnaast minstens een deel klei in moeten zitten voor vocht en mineralen die de struik nodig heeft. Hydrokorrels kunnen helpen om water snel te laten weglopen en op de bodem even wat vocht op te zuigen, maar zijn geen bodem waarin de plant kan wortelen. Ook zou het wat helpen als je de bak helemaal vulde met een goed bodemmengsel dat speciaal op druiven is afgestemd. De oorzaak van deze bruine bladeren kan van alles zijn. Een verkeerde bodembalans. Even te droog geweest. Een dag te weinig zuurstof aan de wortels want te nat. een te veel van een bepaalde meststof. Een gebrek aan bepaalde meststof. Een insectje of zo kan ook nog wat gaatjes gegeten hebben. Bovendien zal een plant die al niet in optimale conditie is eerder echte schade ondervinden van een schimmeltje, bacterietje, virusje die al om aanwezig kunnen zijn. (Op zich normaal overigens dat gedurende een seizoen elke plant wat deukjes, plekjes, vlekjes, verkleuringen krijgt....over het meeste hoef je je niet druk te maken....maar dit is meer dan normale slijtage). Ik denk dat de plant het zeker kan overleven...geen terminaal beeld vertoont....maar wel duidelijk laat zien dat er het een en ander niet naar zijn wensen is. Een druif is geen moeilijke struik, maar ze zoals jij probeert op een balkon in een relatief kleine bak mooi en met een leuke oogst krijgen is zelfs voor een zeer ervaren kweker een serieuze uitdaging. Verzorging, snoei (water geven, voeding...vooral de hoeveelheid, maar ook het precieze soort, bodemgesteldheid...al die factoren luisteren dan heel erg nauw...het is bijna als een soort Intensive care...waarin je alle levensfuncties voortdurend moet monitoren en regelen.......)

Dat dacht ik eigenlijk ook. Beide aantastingen zijn niet ongewoon in pruimenbomen en zullen nog meer gaan opvallen aan pruimenbomen die niet onderhouden worden. Mummies verwijderen, valfruit opruimen, dode takken verwijderen en boom wat open houden helpen veel om ook redelijk wat lekkere pruimen te kunnen oogsten de meeste jaren....maar een deel zal altijd wel aangetast raken, tenzij je volop allerlei gif zou gaan spuiten. Dan heb je vaak ook nog te maken met kleverig en krullend blad als gevolg van luizen en soms mijten, dat samen hiermee optreedt in pruimen. (Dan wordt er snel geroepen krulziekte, maar dat is iets heel anders en komt bij pruimen eigenlijk niet voor).

Dit stapeltje ellende laat vooral monillia zien op veel vruchten. Naar het werk van pruimenmotjes, de typische boorgaatjes en soms hars dat er uit drupt (kan ook andere oorzaak hebben!!) moet ik hard zoeken...eigenlijk zie ik het niet, hooguit heel misschien op de allerbovenste 2 pruimen...waar het net zo goed iets anders kan zijn. Dus wie weet heeft de deltaval wel goed geholpen en is je diagnose niet juist????? Ik ben uiterst tevreden van het effect van de feromoonval tegen pruimenmot in seizoen 2019 in mijn tuin aanhuis. Van nagenoeg geen eetbare pruim vanwege de maden in 2018 naar een geweldige oogst op meerdere bomen van bijna alleen gave vruchten in 2019. Dit jaar is de oogst veel kleiner en neemt de pruimenmot weer iets toe zonder dat het uit de hand loopt. Dat had ik ook verwacht.....terugdringen van de druk was ook wat ik wilde en ik zag in april al dat er veel minder vruchten aanhingen,dus besloten om nu geen val bij de pruimen op te hangen. Monillia op de vruchten (en...dat is veel erger nog...in het hout van je boom) kun je niet 100% voorkomen, maar wel sterk verminderen door enkele eenvoudige preventieve maatregelen. Ook ander fruit kan de typische aantasting laten zien. 1. Zorg dat je alle aangetaste vruchten opruimt (zorgvuldig composteren of afvoeren. Zeker ook de resten, zogenaamde mummies, die in de boom blijven). Ook tijdens het rijpen van vruchten aangetaste zo veel mogelijk ertussenuit plukken, want ze steken elkaar snel aan dicht tegen elkaar.) Hangt de boom flink vol, durf dan in mei/juni flink wat mindere vruchten alvast weg te nemen. Wat blijft zal gezonder, groter en vooral smakelijker worden. 2. Zorg dat je boom open en luchtig is en blijft. Hoewel een pruim niet van veel snoeien houdt ( dus zeker niet jaarlijks en veel snoeien!!!) moet je wel proberen om alle zieke hout ruim weg te nemen en allerlei kleine en overbodige twijgjes en takjes weg te nemen. In ieder geval alle takken die dwars door de boom en scheuten die vertikaal groeien helemaal wegnemen...dus niet insnoeien. Is de kroon erg vol en dicht, overweeg dan om een keer vlak na de bloei een aantal te veel takken helemaal weg te "sleunen" om lucht in de boom te brengen.....wind die droogt en UV van zonlicht helpen tegen schimmels. Bij Prunus (Pruim heet Prunus domesticum) snoei je takken of scheuten helemaal weg op een stompje van 1 a 2 cm na. Zo help je te sterke hergroei te voorkomen en het stompje droogt in en beschermt zo tegen aantastingen. De beste tijd voor een schoonmaakbeurt tegen ziek en wild hout is in augustus tot begin september.

Succes ermee! is Charly een zij of een hij???

Snoei je jaarlijks de takken die gedragen hebben toch weg en leid je meteen enkele jonge scheuten voor het volgende jaar? Takken die gedragen hebben sterven af. Dat ziet er zo uit als op jouw foto's.... Die vliegjes of luisjes op de onderste zie ik niet als het grote probleem. Zo te zien zitten er ook kleine spinnetjes die ze in hun web leegzuigen.

Ik kocht afgelopen winter een Mojoberry. Hoewel het van moerbei bekend is dat ze moeilijk of niet gestekt kan worden, in het verleden heb ik dat diverse keren ook tevergeefs geprobeerd, nam ik meteen wat bijknip-scheutjes op een warme plek in stekgrond en deze wortelden in de winter zeer snel en goed. Dus de Mojoberry laat zich zeer gemakkelijk vermeerderen via stek. Deze plant had mij nog geen vruchten dit jaar. Terzijde: Heb wel in de bostuin een aantal verschillende moerbeienboompjes staan. O.a. 4 zaailingen van zaad dat ik een jaar of 5 geleden in Engeland via Ebay kocht van witte moerbei. Drie van deze boompjes droegen dit jaar voor het eerst en soms zeer goed. Ze zijn allemaal rond de 1 meter. Van dezelfde portie zaad witte moerbei had er een bijna zwarte vruchten, de tweede roze-rode (wat bicolor) vruchtjes en de derde spierwitte vruchten. Inderdaad allemaal zeer zoet, bijna wee-ig. Ik vind dat wel lekker, maar diverse mensen die ik ze liet proeven vonden het te intens m echt lekker te zijn...een zuurtje zonder zuur zeg maar. Wat zuur in de vrucht en een goed aroma zal de smakelijkheid meer bepalen dat zuiver de zoetheid denk ik.

Ha, ha.....dat is vast de collega van prof. dr. Stam...en ing. dr. Sperzie.🤣 Ga dat onderzoek zeker eens goed lezen. Maar je weet toch dat een Pronkboon en een snijboon niet tot dezelfde groep behoren...? Snijboon en de meeste andere zomerboontjes die hier geteeld worden zijn Phaseolus vulgaris. Pronkboon is echter een P. coccineus! Ook al worden ze soms op dezelfde manier, gesneden, gegeten. (Ik doe dat meestal niet). Wat voor snijbonen zou kunnen gelden hoeft dus niet voor pronkbonen op te gaan. Maar goed. Dat boek, Tuinieren stap voor stap, heb ik ook ergens liggen en al zeker niet meer 20 jaar geraadpleegd. heb zelfs nog ergens een speciaal groenteboek en fruitboek uit die reeks. Maar eerlijk gezegd vind ik dat echt achterhaald. Nog uit de tijd dat kunstmest algemeen als een godengift werd gezien en men nog nauwelijks kennis had van de vele bezwaren die aan (zeker een eenzijdig) kunstmestgebruik voor de landbouw...zoals toenemende onvruchtbaarheid en onbruikbaarheid van de bodem door onder andere uitmergeling. Voor de rest zeg je eigenlijk wat ik zeg, vanuit een andere achtergrond w.b. de voedingsbehoefte. Het is in dit geval niet zozeer de betere Zeeuwse klei die beter is voor de bonen op zich, maar de bodem die ik zonder spitten en dergelijke jaar na jaar vruchtbaar heb proberen te maken door gericht te bouwen met compost. Daarop doen bonen het prima zonder verdere mestgiften. Door het bodemleven in samenwerking met de planten zelf en de opgebouwde humus komt jaarlijks een klein gedeelte van de opgeslagen stikstof vrij voor de planten en de behoefte aan fosfor is veel lager, aangezien die samenwerkingsverbanden de van nature aanwezige fosfor in compost veel efficienter aan de planten ter beschikking stellen. Juist kalium kan voor sommige groenten ietwat te weinig zijn, dus de weinige bemesting die ik gebruik is kalium of een groentemest met een zeer hoog aandeel kalium. Dierlijke mest wordt sowieso eerst mee gecomposteerd hier. Juist bij sluitkool of prei e.d. durf ik nog wel eens wat extra gedroogde koemest oid toe te voegen. Het is waar dat zandgrond van nature minder vruchtbaar is, maar ook daar is deze techniek van opbouw van bodemvruchtbaarheid en bodemgezondheid heel goed mogelijk. Waarschijnlijk moet je dan wel nog wat bijgeven gedurende langere tijd totdat die basis is opgebouwd, wat iets langer duurt. Alle snelwerkende mest maakt overigens deze bodemopbouw weer kapot, aangezien waar het als fastfood klaar ligt, de wisselwerking tussen bodem,plant en bodemleven overbodig wordt en verdwijnt. Ook kerende grondbewerking werkt deze vruchtbaarheid tegen...in feite zet je daarmee alle processen maanden terug. Ik weet dat je terughoudend bent over mulchen met compost omdat je dat waarneemt als een droog laagje bovenop waar niks gebeurt. In droge periodes zal dat zo zijn. En ook werkt dit 100x beter bij eigen gemaakte compost dan bij gefabriceerde zoals je het bij een milieustraat e.d. kunt halen. Maar je kijkt naar compost dan zoals het toevoegen van mestkorrels en vandaar ook het misverstand dat het beter zou zijn om het in te werken. Ik begon 8 jaar geleden met lagen van ca. 5 a 6 cm. Nu doe ik, wat afhankelijk van behoefte en ingeschatte toestand, per plek of niks extra of een dun laagje. De rest is eigenlijk al in de bodem aanwezig om door het bodemleven te worden vrijgemaakt voor de planten naar behoefte. Ik heb het 30 jaar en meer gedaan zoals jij...de traditionele moestuinmanier, die ook biologisch was wat mij betreft. 8 jaar geleden ben ik in een nieuwe tuin met compost gaan werken wat geinspireerd o.a. door Charles Dowding (die ik niet blind volg en soms ook niet deel wat hij doet, maar zijn uitgangspunt is prima.....verzorg de bodem, in plaats van mest je planten!') en er is een nieuwe wereld voor me opengegaan en tuinieren is veel leuker en ook veel ecologischer geworden o.a. hierdoor. Ik merk hoe ik nog veel meer samenwerk met natuur en bijdraag aan natuur en tegelijk met goede en lekkere opbrengsten. Het gaat daarbij niet meer om het meeste of het grootste, maar om genietend bezigzijn met jedagelijks voedsel.

Ik denk er toch wat anders over, Patrijs. Dat advies waar je naar verwijst ken ik niet zo, nooit tegengekomen ook in allerlei boeken e.d. die ik over groenten las en in ieder geval doe ik het niet zo. Je wijkt dus wat af van wat algemeen gangbaar is hiermee lijkt me. Ook pronkboon kan stikstof binden uit de lucht en hoeft deze niet zo in de bodem te vinden. Ik vind het een makkelijke groente, die ook in mindere zomers als spercie- of snijbonen het moeilijk hebben wel een goede oogst kan geven. Voeding geef ik ze net zo weinig als andere bonen. Werk sowieso met compost als basis hier...bonen zijn bij uitstek humusliefhebbers. Pronkbonen zeker ook. Zet wel altijd 2 rassen pronkbonen samen voor bestuiving. Ook leuk vanwege verschillende bloemkleur.

"Bemeste tuinaarde" is ophooggrond en niet zo geschikt voor groententeelt. Grond uit de tuin, dus echte tuinaarde, was wat ik hier bedoelde. 😄

Kan. Maar kunnen ook nog komen....aan de stam of vanuit de grond. Waar je hem zaagde (hoogte) en plaats van mogelijke enting of oculatie spelen ook een rol. Maar perzik en alle fruit-prunussen afzagen in maart is een slecht idee, omdat ze dan bevattelijk zijn voor schimmelziekten. Kan dus ook dat ze is geinfecteerd en het daarom niet haalde. San Fronteras een aantal jaren geleden deed dat op de grens van april en mei en dan heeft een Prunus al veel meer weerbaarheid om snel wonden af te dichten en zo infecties te voorkomen...... Afwachten dus. Tot lente volgend jaar heb je nog kans.

In kersen komt naast de nieuwe plaag van Suzukivlieg ook de kersenvlieg voor, die al decennialang bekend is in boomgaarden. Wat je beschrijft doet me eerder aan die laatste denken. De kersenvlieg is geen liefhebber van druiven.

Als het pronkbonen zijn, dan hebben ze waarschijnlijk een andere bestuivende soort nodig. Andere bonen zijn zelfbestuivend. Verder kan veel afhankelijk zijn van het ras...productiviteit kan daarvan sterk wisselen. Op grond van je beschrijving vrees ik wel dat de bemesting veel te groot is geweest. Vooral die vogelmest. Normaal zet je bonen op `oude kracht`....de rest van wat een gewas dat veel voedsel nodig heeft een seizoen eerder overlaat...dus geen nieuwe bemesting.....bonen verdragen stikstofbemesting niet! Zoete aardappel maakt meters lange bladslierten (mag je gerust wat neerleggen waar je het graag wilt of zelfs wat verwijderen waar hinderlijk)...maar het is nog maar eind juli...dus misschien wijst de enorme bladontwikkeling daarvan ook op te veel bemesting. En dan krijg je weinig knol helaas.

Zal inderdaad wel meevallen. Maar ook bieten zijn gevoelig voor hoge nitraatwaardes!!! Minder dan het blad, maar te zeer opgefokte bieten zijn om die reden niet zo gezond. Overigens zal ook voor een deel van gekochte bieten dit kunnen gelden. Heel af en toe zijn er steekproeven door bijvoorbeeld de Concumentenbond geweest, waarbij in een deel van groenten, ook bieten, waardes van nitraat boven de norm worden aangetroffen. Verder moet de producent zelf maar zijn product controleren....zeer de vraag natuurlijk of dit zorgvuldig en altijd gebeurt, aangezien bij die steekproeven toch nogal eens te hoge waardes worden aangetroffen. Het probleem is dat in je lichaam die nitraat kan worden omgezet in giftig (kankerverwekkend) nitriet. Al of niet koken maakt daarbij niets uit....opwarmen is minder aangeraden (spinazie!) vanwege precies die nitrietvorming. Wel speelt dit probleem 's winters sterker dan in de zomer, aangezien betere lichtomstandigheden een effectiever gebruik van nitraten in de groei tot gevolg hebben. Potgrond is er in vele soorten en samenstellingen. Als er informatie opstaat over waarmee precies en hoeveel ze bemest is, is dat voor ons leken helaas vaak nauwelijks bruikbaar. Als ik zo inschat hoe en waarmee potgrond wordt bemest, zal dat niet de voedselverhouding zijn die ideaal is voor het wortelgewas bieten, meer stikstof (nitraat is een vorm van stikstof) en fosfaat en laag kaliumaandeel...juist wat meer kalium is nodig/gunstig voor goede houdbare wortelknollen. Ik weet het dat ik geen kort ja of nee antwoord geef. (Daar hou ik niet van omdat het vaak halve waarheid is of eerder vertroebelt dan verduidelijkt). Met bovenstaande informatie kun je zelf meedenken en hopelijk beter beslissen. Mijn eigen keuze hiermee zou zijn. 1. Ik zou deze bieten gewoon eten. Niet meteen paniek maken. Verse bieten zijn nauwelijks te koop en in principe een lekkere, makkelijke en ook gezonde groente. Na eventueel koken zou ik ze niet nog eens opwarmen. (Bieten worden soms rauw, soms gekookt/gestoomd/gestoofd en koud maar soms ook warm gegeten) 2. Als je graag je eigen bieten wilt kunnen telen, zou je eens moeten kijken of je zelf niet iets van een groeimedium dat beter is afgestemd op bietjes zou kunnen samenstellen. Ik denk aan bijvoorbeeld gebruik van bladaarde met wat aanvullende kaliumrijke organische voeding (Pokon en DCM hebben moestuinmest die hier redelijk in de buurt komt bijvoorbeeld). Langzamer werkende mest en meststof met in verhouding een laag nitraatgehalte zijn hiervoor in ieder geval het meest gunstige. Maar ook dan in de gaten houden dat bieten weinig mest wensen...dus - misschien niet zo makkelijk - proberen te berekenen hoeveel geen overbemesting is. Je kunt de potgrond ook mengen met wat anders (kokosvezel, tuingrond, compost, zand.....) om misschien een wat beter afgestemd mengsel te krijgen. Ook zou het kunnen lonen om na te gaan welke potgrond (een makkelijk en goedkoop te produceren voor alles wel wat werkend, met zeer verschillende behoefte) beter is voor specifieke teelten zoals hier bieten: Ik denk dat bio-soorten of andere soorten (moestuinmix voor de m2 tuin misschien?) die niet met kunstmest werken (bijna altijd veel nitraat en vooral snelwerkende stikstof in kunstmest) dan een goede keuze zouden kunnen zijn.

1. Kan aan ras liggen. 2. Sinds decennia worden nieuwe rassen geselecteerd ie niet bitter-vrij. Maar ook rassen die verkocht worden als genetisch niet-bitter kunnen bitter worden door beschadiging van stengels (bijvoorbeeld afbreken of je gaat er op staan per ongeluk of oogst wat te hardhandig). 3. Zelf merk ik dit jaar bij 3 rassen snack-komkommers in de folie-kas, dat 2 ervan snel bitter worden aan het steeltje na plukken. Ze zouden zonder bitterheid zijn...2 zijn overigens F-1 hybriden. Door ze voorzichtig met een zo groot mogelijke steel te knippen in plaats van los te draaien of trekken, valt de bitterheid mee. De bitterheid ontstaat dan vanaf het steeltje en het gebied wordt tijdens bewaren wat groter. Maar een groot deel van deze komkommers blijft wel goed smaken. Ik proef nu elke komkommer voor ik ze opdien en als de bitterheid vanaf het steeltje er is, snij ik steeds een stuk weg tot ze weer zacht smaken. Na enkel dagen is dat meestal een stukje van 2 a 3 centimeter. Een 3e soort snack-komkommer die geen gladde schil heeft, maar meer het licht gestekelde uiterlijk van een augurk heeft geen last van bitterheid. Ik moet nog eens uitpuzzelen welk ras welke is, want die wil ik dus nog wel eens zetten.

Een optie om hopelijk uit te sluiten is Suzukivlieg. (Drosophila Suzuki) Legt eitje in besje dat zich nog moet ontwikkelen tot rijpe druif en bij rijpheid is ze allang verdwenen. Kijk ik naar dit besje, dan zou dat goed kunnen maar is het niet zeker. Achter blijft een leeg gegeten besje en de invasieve fruitvliegje/made is al lang weer bezig om eitjes te leggen her en der. Tot 6 generaties per jaar. Een vrij nieuwe plaag in zachtfruit, Gevreesd door fruittelers en nog meer in wijngaarden, die in enkele jaren algemeen is geworden in Nederland en België. Voor wijndruiven is het gevaar dat enkele door de vraat verzuurde druiven de wijn snel tot azijn kunnen maken. Voor fruittelers wordt het fruit moeilijker verkoopbaar. Voor liefhebbers is het probleem kleiner, aangezien een deel zure en slechter smakende besjes (druif, aalbes, kruisbes, pruim, blauwe bes enz.) niet alles van de oogst onbruikbaar maakt, meestal. Schade in rode/blauwe/zwarte vruchten lijkt groter dan in wit of groen fruit van dezelfde soorten. Moeilijk te bestrijden omdat natuurlijke vijanden er niet zijn of nog niet bekend. Wordt naarstig gezocht naar meer effectieve lokstof om vallen te kunnen zetten. Ook serieus onderzoek naar aanplant van Europese vogelkers, aangezien deze mogelijk vliegjes aantrekt en kan reduceren.....

Kwestie van goed lezen dus, fre3ke zei Flup. Ik vind je niet onwetend of dom, Flup. Dat je niet overal alles van kunt weten lijkt me heel normaal. Ik pretendeer dat ook niet zelf, dat ik alles helemaal zou weten. Over heel veel zaken niet! Zelfs niet over bodemgezondheid, vruchtbaarheid, bemesting e.d. Toch is dat iets waarin ik probeer zeer goed op de hoogte te zijn en de relevante kennis bij te houden. En als docent in deze materie probeer ik niet alleen kennis, maar vooral inzicht, over te dragen. Maar er zijn ongetwijfeld heel veel dingen waar ik weinig of niets van weet en ongetwijfeld zullen er dingen zijn waar jij bijvoorbeeld veel meer verstand van hebt dan ik. Het negatieve of respectloze naar Flup van wat ik schreef zie ik dus niet zo....ter vergelijking: een docent kijkt toch niet neer op zijn leerlingen omdat hij ze onderwijs geeft?!! Zo heb ik in ieder geval nooit mijn leerlingen gezien in de bijna 40 jaar dat ik lessen gegeven heb....in tegendeel zelfs, ik zie mijn leerlingen als zeer waardevolle mensen die recht hebben op mijn uiterste inzet om zo veel te leren. Natuurlijk was ik niks beter dan elk van mijn leerlingen, maar ik zou een waardeloze docent zijn als ik niet met een hoge mate van kundigheid les zou geven en hen zou aanreiken wat ze nodig hebben om zelf ook meer inzicht en kennis op te doen. Veder heb ik denk ik vrij precies verteld wat ik bedoel. Ik volg met belangstelling wat Flup doet en schrijft in dit topic en waarschuw voor te grote conclusies die dan ook nog als algemene waarheden zouden kunnen rondgaan. Ik merk dat die te grote conclusies al getrokken worden en gebaseerd worden op veronderstellingen die niet kloppen en dat algemene kennis die helpt om dingen te begrijpen niet wordt gebruikt. Jij niet Flup , maar wel een aantal andere reacties doen daar wel erg lichtzinnig over...precies waar ik voor wil waken en waarschuw. Een kleine illustratie die dit misschien verduidelijkt: Laat ik een heel klassiek voorbeeld geven van hoe "wat je waarneemt", zonder de achterliggende werkelijkheid te zien, mensen totaal op het verkeerde been zet. Vanaf de (enorme grote) aarde zie je de kleine zonneschijf rond de aarde draaien elke dag. Pas door vanaf een afstand te kijken en de samenhang van planeten met sterren te begrijpen, kun je "zien" dat dat niet zo is. Maar dat de aarde een miniplaneetje is dat op zeer verre afstand verhit wordt door de zon, waardoor ons leven hier mogelijk is. Het allereerste wat een wetenschapper (in de betekenis van: verzamelaar van goede kennis en inzicht) zeer goed moet weten is, zijn eigen beperktheden om die kennis op een goede manier te verkrijgen....wat kan je wel en niet echt weten. Over de manier waarop je kennis verwerft (de "methode") zeer kritisch te zijn en elkaar daar op te bevragen en controleren is een van de belangrijkste dingen die goede wetenschap moet doen....doe je dat onvoldoende dan levert al je onderzoek helaas niets op. 😉 Dat ik probeerde bij te dragen aan dat juist op dit forum mensen leren "kennis" op haar waarde te schatten, is toch niets negatief?. Daar heeft iedereen hier veel meer aan dan als ik op een goedkope manier enthousiast zou doen over waar ik zie dat iets niet klopt.

Dus een enorme variatie van kleur en bloemvormen van het zaad van 1 moederplant, (die waarschijnlijk wel is bestoven door vele bloemen in de buurt). Interessant om te weten. 😘