Mijn lieve kleine konijne meisje is schijnzwanger! Vanochtend zat ze met allemaal hooi in haar bek en nu ik thuis van school kom zie ik allemaal plukjes haar en een mooi nestje! Nu weet ik dat ik haar met rust moet laten en haar wat nestmateriaal moet geven en dat het na verloop van tijd wel weer over gaat. Maar ik weet niet precies wat ik nu moet doen. Mijn nijn is nu zo'n 1 jaar oud en we zijn van plan om haar na dit schijnzwanger gebeuren te steriliseren. Is dit de goeie tijd of een beetje te jong nog? En op haar plek waar ik haar hooi leg heeft ze dat nest gemaakt. Hoe eet ze nu haar hooi dan? Zijn er nog speciale dingen die ik voor haar kan doen of is het goed zo? Na dit gebeuren willen we er misschien een ander mannetje bij nemen maar gaat ons konijn dan niet weer schijnnesten vertonen?

 

Kortom ik zit met heel veel vragen. Ik weet dat hier een paar konijnen kenners zitten dus ik zou graag antwoord van jullie willen hebben?

Ik zou ervoor kiezen je konijn te laten castreren ipv sterilizeren, ivm baarmoederkanker risico.

 

Je moet het gewoon allemaal laten gaan (nestje laten liggen), eventueel een plukje hooi op een ander plekje neerleggen. Is ze nu alleen? Dat is voor konijnen een beetje sneu. Het beste kan je er een gecastreerd mannetje bij doen. Een ongecastreerde erbij is geen goed plan, die zit vol hormonen en daar gaan ze last van krijgen. Schijnzwangerschap komt wel vaker voor in de lente, is niet erg

Sterilisatie is een ander woord voor castratie. Sterilisatie word gebruikt voor vrouwtjes dieren. Ja ik had ook begrepen dat ik dan een gecastreerde man erbij moest nemen. Ik vond het ook al vervelen voor mijn nijn dat ze zo alleen was daarom dacht ik daar ook aan. Maar eerst dit gedoe maar even laten gaan.

Castreren = weghalen van geslachtsorganen

Sterillisatie = doorsnijden van ei/zaad leiders.

 

Is dus niet hetzelfde

Wat Deborah zegt, inderdaad zo snel mogelijk een dierenarts raadplegen.

 

En ps, konijntjes wonen niet graag alleen dus dat mannetje zou ik er niet 'misschien' bijnemen, maar gewoon binnenkort doen!

 

Succes met het konijntje!

Let er wel op dat je meestal niet zomaar een nieuw mannetje bij je vrouwtje kunt zetten. Vrouwtjeskonijnen zijn erg territoriaal en zeker als je ze samen in een hok/kooi zet (dus in een kleine ruimte, die zij voorheen alleen bewoonde), kan het flink vechten worden.

 

Maar dat zegt niet dat je geen mannetje bij je vrouwtje kunt zetten hoor! Je moet dat alleen wel met beleid doen. Het mooiste is het als je jouw vrouwtje mee kunt nemen naar een konijnenopvang (daar zijn er heel veel van in Nederland), zodat ze daar zelf een mannetje uit kan zoeken waar het mee klikt. Eenmaal thuis moet je ze dan op neutraal terrein onder toezicht aan elkaar laten wennen en pas als dat goed gaat, kunnen ze samen in de leefruimte van je vrouwtje.

 

Woont je konijn nu binnen? In een kooi, of loopt ze los? Of woont ze buiten? In een hok, of een ren? Het is belangrijk dat beide konijnen voldoende ruimte hebben om vrij rond te lopen.

 

Kijk anders ook eens op www.konijnen.nl en dan in het linkermenu onder 'aanschaf en verzorging', daar staan goede artikelen over het koppelen van konijnen.

Helemaal met Biofee eens. Gecastreerd mannetje erbij halen, liefst van een konijnenopvang . Wij zijn naar een konijnenopvang in born geweest en dat ging meteen goed met ons vrij dominante vrouwtje.

 

Toen ze overleed hebben we voor ons menneke 2 jonge vrouwtjes erbij gehaald omdat mannetjes het helemaal niet erg vinden om vrouwtjes om zich heen te hebben en het gaat 9 van de 10 keer helemaal goed.

 

Vrouwtjes laten castreren is zowiezo een goed idee omdat de dames met een gecastreerd mannetje erbij, gaan sproeien. Ze zeggen dan: Hey hier ben ik mannetje..kom maar! . Dat sproeien is ontzettend vervelend en werkelijk alles zit onder. Dus nog los van de het verhoogde risico op baarmoederhalskanker als je je vrouwtje niet castreert, heb je ook nog kans op sproeien zodra je er een mannetje bij zet.

Je konijntje meenemen naar een konijnenopvang is het makkelijkst, daar wordt ze gekoppeld door de opvang. En kan ze kiezen uit vele mannen.

 

Zelf een mannetje erbij halen is ook prima hoor. Het komt maar weinig voor dat het niet klikt. Tenzij er niet goed gekoppeld word. Maar dat is heel makkelijk. Samen zetten op een plek waar ze beide nog nooit geweest zijn, en ze gewoon laten gaan. Ze gaan rennen, vechten, op elkaar rijden. Gewoon laten gaan, ookal bloedt de een een beetje. Pas ingrijpen als er bloed vloeit. En pas samen in het hok zetten als ze goed samen gaan en samen eten. Dit kan zo kort als een half uurtje duren, maar ook zo lang als een paar dagen.

Nou Balto, dat ben ik toch niet helemaal met je eens hoor. Het kan echt heel moeilijk en zelfs onmogelijk zijn, om zomaar een mannetje bij een vrouwtje te zetten. Het is veelal ook een proces dat langer duurt dan een half uurtje of zelfs een paar dagen.

Ik heb een vrouwtje gehad dat zelfs na maanden haar notabene zelf uitgezochte mannetje, NIET accepteerde toen hij eenmaal in HAAR huiskamer kwam...!

 

En bij vrijwel alle andere koppelingen die ik heb gedaan en die wel gelukt zijn duurde het een week of 2 voor ze zonder toezicht bij elkaar konden, en nog veel langer voordat ze elkaar echt goed hadden leren kennen en de rangorde hadden bepaald...

 

Ik heb slechts één keer meegemaakt dat een mannetje en vrouwtje gelijk samen konden, maar in dat geval waren ze in het asiel al direct verliefd (zaten de hele tijd tegen elkaar aan), en kwam het vrouwtje bij het mannetje te wonen (en niet andersom).

Ik gok dat je ze uit elkaar hebt gehaald tijdens koppelingen omdat je ze niet samen wilde laten zonder toezicht? Dat is dan precies de reden waarom het zo lang duurde.

 

Je moet natuurlijk ook geen erg dominante bij een erg dominante zetten bijvoorbeeld. Voor de rest is het in mijn ervaring bijna altijd makkelijk geweest en heb er veel gekoppeld, ook hele groepem. Ook van opvangen lees ik niets anders. Soms gaat het wat moeilijker of duurt het wat langer, soms passen konijnen gewoon niet bij elkaar, vaker gaat het gewoon goed mits je goed koppelt, en duurt het koppelen ook niet langer dan een dag. Misschien heb jij net ongeluk gehad, of niet goed gekoppeld.

Ik had een nogal erg heftig vrouwtje.

Ze had jarenlang alleen gewoond in mijn huiskamer (ik wist toen nog niet beter...) en toen ik het licht dan eindelijk zag, mocht ze een vriendje. Ik heb de huiskamer in tweeën gedeeld met een rek zodat ze eerst op die manier rustig aan elkaar konden wennen. En dan op neutraal terrein samen gezet. Maar er werd echt te hard en gemeen gevochten... het was echt onverantwoord om die twee dan toch samen te laten om ze het maar uit te laten zoeken.

 

Jaren later heb ik haar buiten in de ren geplaatst bij een mannetje dat daar toen alleen zat omdat zijn vrouwtje overleden was. Op dit voor haar onbekende terrein ging het wél goed en na een gewenningsperiode waarin ze niks van het mannetje moest weten, maar ook niet met hem vocht, zijn het uiteindelijk dikke maatjes geworden. Uiteindelijk heb ik daar nog een tweede mannetje bij gezet en hebben ze nog een tijdje een gelukkig trio gevormd! Maar toen waren ze allemaal al wel wat ouder en dus een stuk rustiger.

 

Word maar al wolliger en wolliger.

Ja het wordt als maar erger, daarom adviseren mensen ook naar een dierenarts te gaan met je konijntje.

Dit is gewoon iets heel normaals hoor en ook helemaal geen probleem. Ik wil alleen naar de dieren arts om er voor te zorgen dat ze geen baarmoederhalskanker krijgt.

Sommige konijntjes kunnen erg gestresst raken van het alsmaar schijnzwanger zijn. Maar het is lang niet voor alle konijntjes een probleem hoor. Ik heb nu (voor het eerst in mijn leven) een ongecastreerd vrouwtje en zij maakt ook regelmatig nestjes. Ik heb totaal niet de indruk dat ze daar last van heeft.

 

Castreren deed ik ook altijd, omdat gezegd wordt dat er zoveel baarmoederkanker voorkomt onder niet-gecastreerde konijnen. Dit is echter uit maar 1 of 2 onderzoeken ooit gebleken, en dat waren onderzoeken op andere konijnen dan onze huiskonijnen (ik meen wilde, maar ik weet het niet zeker meer). In elk geval vond ik de cijfers niet overtuigend genoeg, om mijn konijn zo'n ingrijpende operatie aan te doen.

 

Bovendien zou het ook borstkanker moeten voorkomen... nou mooi dat ik een gecastreerd vrouwtje heb gehad, met borstkanker...

Dus ik adviseer geen castratie meer, tenzij er echt gedragsproblemen zijn. Maar die zijn vaak wel op te lossen met een huisvesting buiten... iets wat sowieso voor een konijn al veel fijner is.

Bio fee ik heb even wat na gezocht en er zijn niet 2 onderzoekjes gedaan maar veel meer. Elke keer als een konijn ziek is en dat baarmoederhalskanker blijkt te zijn word dat geregistreerd. Op het 2e jaar loolt je konijn kans om getroffen te worden en van het 7-8 jaar is de kans zo'n 80% het lijkt me dus wel nodig om deze ingreep te doen.

Als alleen de zieke konijnen geregistreerd worden, hoe weet je dan hoeveel gezonde konijnen er zijn? En dus hoeveel procent van de konijnen kanker krijgt?

 

Ik ben wel benieuwd naar waar je die informatie gevonden hebt.

Heb je misschien een link voor me?

Heb nix nuttigs te melden maar vind het schijnzwangere Nijntje met strootjes in de bek wel ontzettend schattig... ze kijkt ook echt in haar bezigheden verstoord op.

Ik had een nogal erg heftig vrouwtje.

Ze had jarenlang alleen gewoond in mijn huiskamer (ik wist toen nog niet beter...) en toen ik het licht dan eindelijk zag, mocht ze een vriendje. Ik heb de huiskamer in tweeën gedeeld met een rek zodat ze eerst op die manier rustig aan elkaar konden wennen. En dan op neutraal terrein samen gezet. Maar er werd echt te hard en gemeen gevochten... het was echt onverantwoord om die twee dan toch samen te laten om ze het maar uit te laten zoeken.

 

Jaren later heb ik haar buiten in de ren geplaatst bij een mannetje dat daar toen alleen zat omdat zijn vrouwtje overleden was. Op dit voor haar onbekende terrein ging het wél goed en na een gewenningsperiode waarin ze niks van het mannetje moest weten, maar ook niet met hem vocht, zijn het uiteindelijk dikke maatjes geworden. Uiteindelijk heb ik daar nog een tweede mannetje bij gezet en hebben ze nog een tijdje een gelukkig trio gevormd! Maar toen waren ze allemaal al wel wat ouder en dus een stuk rustiger.

 

Goede oplossing voor zo'n fel vrouwtje, om die in andermans terrein te zetten. (moet die andere niet te dominant zijn natuurlijk) Sommige konijnen kunnen erg moeilijk zijn. Het laten wennen aan elkaar met een rek ertussen is misschien fout geweest voor ze. Daar komt vaak alleen maar irritatie van. Niet altijd hoor. Heb het ooit eens toegepast (in combi met wat andere koppeltechnieken nodig om een moeilijke groep samen te stellen) met succes.

 

En omdat dit een openbaar forum is, wil ik nog even aanvullen dat twee mannetjes met één vrouwtje vaak niet goed gaat dus absoluut niet aan te bevelen is. Heb zelf ook een leuk trio gehad (en die twee mannen waren de beste vrienden, de één overleed en de ander werd daar zo ziek van (door niet meer eten enzo) dat hij ook is overleden), maar dat zijn eerder de uitzonderingen.

Ja dat klopt Balto, twee mannetjes met één vrouwtje is over het algemeen helemaal geen goed idee. Goed dat je dat nog even zegt.

 

Het was ook maar een uitprobeersel van me, dat toevallig goed uitpakte.

Het vrouwtje zat al een tijdje samen met één van die mannetjes, en het andere mannetje zat met zijn vrouwtje in de aansluitende ren. Ze hadden dus al wel heel lang neuscontact met elkaar gehad. Toen ging dat ene vrouwtje dood, en dacht ik: ach, als ik het tussenschot nou eens weghaal en ze met z'n drietjes laat, ze hebben dan een hele grote ren (8,5 bij 1,5 meter) met 2 hokken, dus ruimte om elkaar uit de weg te gaan.

Nou, en dat ging gelijk goed!

Het waren ook wel allemaal al wat oudere konijnen hoor, van 7-10 jaar. Dat scheelt denk ik ook wel.

 

Ik heb overigens al mijn andere koppelingen wél succesvol laten verlopen door ze eerst een tijdje met een rek/gaas ertussen naast elkaar te laten wonen. Sommigen gingen dan al heel snel aan weerszijden van dat rek tegen elkaar aan liggen...! Dan had dat rek al eerder weggekund, maar ivm het omschakelen van voer moesten ze dan toch nog 2 weken wachten...

 

(Mijn konijnen krijgen heel veel groenvoer en dat zijn de konijnen uit het asiel niet gewend, dus vandaar: rustig omschakelen.)