Zondag had ik wedstrijd op de manege, Sintspringen!

En voor het allereerst heb ik een foutloos parcours gereden en mocht zelfs een barage rijden!

Springen was ik nooit zo goed in, vorig jaar bijna m'n nek gebroken dus sindsdien een beetje bang maar dankzij dit paard heb ik helemaal het vertrouwen weer terug!

 

Was echt zo leuk en ben erg trots op Pablo! Das een heel groot, donker beetje gek maar fantastisch manege paard.

 

Wilde ik graag even vertellen en laten zien!

 

 

 

Hoe zet ik een filmpje direct neer???

43 seconden ....Good for U

Dank je!

 

Het filmpje is trouwens van de barage!

Knap hoor! Maarre brrrrrrrrrrr, is wel een heel flink beest zeg! (heb altijd een btje paardenfobie gehad, is niks voor mij)

Ja hij is echt reusachtig!!! ik heb ook wel een voorkeur voor pony's maar dit is echt een geweldig paard.

Hij ziet er heel stoer uit maar 't is echt een stresse-kippie

Maar als hij je eenmaal vertrouwd kan je veel met 'm doen.

Als je hem gaat poetsen staat hij zo te genieten, gaan z'n oogjes een beetje dicht enzo, zo schattig! Maar hij kan geweldig springen!!!!

Laatst voor het eerste ook een dressuurwedstrijd gereden met hem en dat ging ook erg goed!

 

Overigens durfde mijn moeder een paard niet te aaien hoor. Was een drama toen ik 3 jaar geleden begon met paardrijden. En nu klimt ze eraf en toe zelfs op!!! Helpt met zadelen enzo en geeft heel veel tips. Ze let goed op tijdens mijn lessen!

 

En ik vind paarden heerlijke dieren, ze zijn echt zo geweldig.

Je kan heerlijk jezelf zijn, het interresseert ze niet hoe je haar zit of wat je aanhebt en voelen je altijd feilloos aan. Dat laatste is weleens een nadeel

gefeliciteerd meid! en dat al na pas 3 jaar les!

Mooi beest!!

 

En leuk om te zien. Doet me denken aan mijn eigen jaartje paardrijden... de eerste tijd kreeg ik een paard niet eens in de eerste versnelling... ha, ha... het lijkt zo logisch en vanzelfsprekend, maar dat is het helemáál niet....

Bedankt!

 

Nou ik vond het toen ik begon ook best eng. Er liep het eerste half jaar iemand naast me mee omdat ik niet alleen durfde

En als je gaat draven moet je lichtrijden. Dus staan - zit - staan - zit. Dat lukte me dus totaal niet, ik ging staan en dan bleef ik 2 keer zitten. heel komisch zag dat eruit. Ik was echt een hopenloze beginner

Op 1 april ben ik 2 keer van m'n pony gevallen, heel komisch ook nog en toen was ik ineens niet meer zo bang en ben ik echt 'zelf' gaan rijden!

En toen ging het eigenlijk heel veel beter!!!! (Mams zegt weleens dat ik waarschijnlijk op mijn hoofd gevallen ben...haha was echt een heel niveau verschil gelijk )

 

Maar 't is inderdaad helemaal niet zo makkelijk als het eruit ziet! Maar wel heel leuk om te doen!

Maar poetsen, wandelen en lekker tutten vind ik ook leuk hoor, hoef echt niet persé te rijden om het leuk te hebben

 

Kijk zo rampzalig was het eerst:

 

Ik lach je niet uit, hoor. Je doet het beter dan ik bij mijn eerste lessen. Een paar keer sloegen ze zelfs op hol met mij er op... en dat kon ik nou weer wel goed... snel een paard weer stil krijgen... maar verder had ik niet het idee dat mijn talent bij paarden lag... maar ik had in elk geval geen angst voor paarden meer, ook al ging ik er niet mee verder...

Mijn angst was ik ook wel kwijt nadat ik dus ernaast gelegen had.

Moest alleen wat meer vertrouwen hebben in mijn eigen kunnen!

En ieder paard is anders en dat moet je aanvoelen, zo kan je er ook gelijk op reageren. In principe kan ik met bijna ieder beestje wel overweg maar ik heb wel m'n voorkeuren hoor. Vooral van die stoute ondeugende pony's vind ik super! Maar bij paarden vind ik dat dus weer niet leuk...is best een verschil een paard of een pony.

 

Maar ik had niet echt veel gesprongen in lessen en vorig jaar gingen we dus verkleed speingen. Dus ik liep ook nog eens voor paal...

ik voelde al met losrijden dat het beestje waar ik op ging fris was. Toen ik dat zei werd ik gewoon uitgelachen... had ik nou maar naar m'n gevoel geluisterd

 

Daar ben ik dus heel hard van af gevallen, en nog steeds als ik er naar kijk krijg ik kippenvel. m'n moeder stond er vlak bij en die hoorde echt een krak toen ik op mijn nek viel. Toen vloog ik een meter omhoog en met mijn benen tegen de kant. Nu nog steeds last van m'n enkel hoor maar eigenlijk heb ik heel veel mazzel gehad. En ik val zeer regelmatig en ook echt niet altijd zacht maar dit was zo eng. En ik was al gaan draven tussen de hindernissen door en moest er nog maar 2

 

En sindsdien vind ik springen griezelig. Maar ik rijd nu al een tijdje op een andere manege en daar springen we veel vaker en krijgen gewoon heel goed les. Vorige maand hadden we caprilli wedstrijd en we zijn echt heel goed voorbereid daarop. Dat ging goed hoor, maar had een weigering en ik reed een keer verkeerd Maar wel m'n dilpoma gehaald!

 

En nu dus met Sintspringen voor het allereerst een foutloos parcourtje gereden. 2 keer want ook de barage was foutloos en 70 cm!!!! En ik ben ook nog helemaal heel

 

En het allerbelangrijkste is dat ik het geweldig vond!!! Nu ga ik met Kerst ook meedoen met Kerstspringen!!!!

Maar nooit meer verkleed, terwijl mijn moeder nog wel zo'n mooi pak had gemaakt. Ik wil hem echt noooooit meer aan. Kreeg toen ik op de manege kwam al meteen de opmerking dat het niks met Kerst te maken had

 

Voor mensen met een sterke maag: (zo erg is 'ie ook weer niet hoor, geen bloed en geen botten die uit mijn lijf steken... )

 

Brrrrr dit kan ik niet zien

Knap en vriendelijk gereden dat parcoursje. Heb wel een beetje gelachen om het commentaar die de dames erbij geven... Groooooote bocht , lief

Wat een prachtig groot paard

heerlijk om te zien dat je zo geniet !!

i.d vriendelijk gereden houden zo !

knap dat je ook weer met plezier door gaat met rijden na z'n val.

de "echte" blijven door gaan he !

veel plezier met rijden en blijf open staan voor hulp he, niemand is ooit uitgeleerd en het is z'n leuke sport,

paarden zijn fantastisch !!

 

ehh....foto wil niet ...plaats hem zo.....

 

 

gelukt !! dit is mijn knoepert, hij is 1.81 maar o zo lief en gaaf om te rijden.

ik heb heel fanatiek gereden maar na mijn eerste zoontje ben ik geopereerd aan mijn schouder en toen kwam na mijn herstel eigenlijk al zoontje no 2.... nu rij ik zelden.... ik had het goed voor nemen om als ze bijde naar school of peuterspeelzaal zouden zijn ik weer zou gaan rijden, en.....het is zo ver en het is al weken slecht weer, de bak staat echt blank

zo despared ben ik ook weer niet dus wacht ik geduldig op een drogere bodem.....

ik geef thuis pony en paardrijles met mijn eigen lieverts dus beweging en aandacht krijgen ze even goed wel

maar als ik weer iemand met zo veel plezier zie rijden, kan ik me zelf wel wat aan doen....

ik heb hem thuis staan en rij niet tot nauwelijks.....hoop op een goed voorjaar !

ik zal ze nu snel gaan voeren, ze hebben vast trek in een avond hapje succes he !

Bedankt voor de leuke reacties!!!

 

Vind het ook echt heerlijk hoor met en tussen de paarden!

Van Sinterklaas een cadeaubon gehad, ik mag gewoon 10 keer meerijden in de springles, tussen de goeie!

 

vorige week was de eesrte keer, was Pablo niet in orde. Toen mocht ik op Bart. Bart is een moeilijk paardje, had een keer eerder op hem gereden en vind hem niet zo leuk. Gebeurd niet vaak hoor maar soms heb je geen klik.

Nog nooit gesprongen met hem en ik was al zo zenuwachtig.

't Was een regelrechte ramp!!! Bart springt een beetje apart...beetje zoals een hert springt

Heb het zeker 40 keer geprobeerd...3 keer ging het wel goed...al die andere keren zat ik op zijn nek, hing ik aan zijn nek, zat tussen ze oren...viel ik maar landen netjes op 2 benen. Kreeg een 8 omdat het artistiek was

daarna dacht ik dat nog eens te doen, ging ik languit, precies in de blub met 2 benen heel charmant omhoog

 

Schaamde me dood, geloof niet dat ik een goede eerste indruk heb achter gelaten in de les. Allemaal hele goeie met eigen paarden enzo...

 

Zaterdag was het weer...nu mocht ik het met Lorenzo proberen. Oook pas een keer mee gereden en nog nooit gesprongen!

Gelukkig ging het beter en heb heel veel aan de tips gehad! Vooral meer druk op de beugels houden enzo...wel weer 2 keer ernaast gelegen...eerste keer was heel grappig...de 2e keer ging íe mega hoog...viel ook mega hard...Tsja dat landen moet ik maar gaan verbeteren...

 

Paar foto´s zeggen meer dan mijn lappen tekst...niet te hard lachen hoor...

Is kleine selectie ik heb minstens 40 van dit soort foto´s

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van afgelopen zaterdag heeft mam filmpjes gemaakt:

 

De eerste blooper:

 

Daarna ging het beter:

 

Een gewoon sprongetje:

 

Niet geschikt voor mensen met een zwakke maag:

 

Hij sprong ineens zo onwijs hoog... maar gelijk weer opgestapt en nog eens gesprongen en die ging goed!

 

 

Thessa wat een knapperd!!!!!!!!!!!!

 

Zie een hoedje dus minstens in 't Z toch?

Ik doe FNRS proefjes. Wel super leuk hoor, en steeds weer iets verbeteren.

Gaaf hoor, je paard aan huis, dat lijkt me echt zo super gaaf!

Maar wie weet, als mams nou eens die rijke vent vindt!

 

Manege paardjes zijn gelukkig ook erg leuk en je lert wel met verschillende karakters om te gaan. Ze moeten je vertrouwen maar toch duidelijk laten merken dat jij de leider ben. En gelijk reageren als er iets gebeurd. Maar dat gaat steeds beter. Op mijn vorige manege ging het erom dat je aan de teugel reed en zo. Dat was veel trekwerk. Daar houd ik niet zo van. Een paard wat je goed rijdt gaat vanzelf zakken met zijn hoofd. Dus pas op het moment dat ik goed ga rijden gaat mijn paard beter lopen. 't Is helemaal niet goed om hem in de krul te trekken, want als hij zijn rug niet ontspant verpest je meer dan je ermee opknapt!

 

Maar ik heb al heel veel geleerd in de 3 jaar dat ik rijd en ik denk dat je altijd wel dingen kan verbeteren. Ik lees veel, kijk naar lessen enzo en steeds weer pik je er dingen uit die ik dan ga proberen. Lukt vaak niet meteen hoor maar ik merk wel dat er verbetering in zit!

Verder doe ik het meestal wel op mijn gevoel en is het heerlijk om echt 1 te zijn met het dier waar je mee rijdt. Echt zo'n teamgevoel.

dank dank !! was nog in de oude tijd....m2....toen werdt ik zwanger....en de rest is net verteld....

wat heb ik gelachen om de filmpjes

heb bewondering voor je durf, dat je het met ons wilt delen, dat je zo fijn door gaat met proberen en je tekst !

jij snapt hoe het werkt, laat je niet meer verleiden om aan die verrekte teugels te trekken hoor

ideetje...geven ze ook zit les op jou manege ? dan kun je wat dieper leren zitten en vertrouwen op je zitbeenknobbeltje'tjes en basis houding

je houding zal snel verbeteren omdat je dan nog meer contact hebt met je paard zal krijgen en snapt met welke lichamelijke reactie's van jou die van je paard beinvloeden.

ga zo door en met jou glimlach en redenatie kom je er wel

 

Gaaf hoor, je paard aan huis, dat lijkt me echt zo super gaaf!

Maar wie weet, als mams nou eens die rijke vent vindt!

je mams ?? zelf werken ook een optie ??

 

ik heb altijd en nu nog alles ! zelf moeten betalen

en echt het kan, ik had als tiener een mega loon, oppassen, aardbeien plukken enz werkte zo veel om de boel maar te kunnen betalen, maar het kon wel !! dus .....reden om na te denken ?? haha succes

 

ik werkte al op mijn 16de full time in de paarden en met mijn contacten had ik ook wel erg mazzel om voordelig aan voer enz te komen, en de grond van mijn ouders daar had ik geen kosten aan. maar die stal, de rijbak enz.....kosten een hoop

maar ja werken en opletten dan kom je er wel

ik heb dit jaar mee gedaan met de zitcompetitie en had de pech dat ik een gedeelde 4e plaats had. 1t/m 4 mochten door...ik dus net niet maar wel best een goed resultaat voor de eerste keer mee doen! En ik had een nierbekkenontsteking dus deed best zeer het rijden

 

Nee hoor, ik ga niet rukken en plukken. Vind het zelf ook niet zo boeiend eigenlijk. Komt vanzelf wel

 

Ik denk dat het niet haalbaar is om nu een eigen beestje te hebben.

Om verschillende redenen.

Aan huis is het misschien wel te doen al zijn de hooi prijzen extreem hoog op het moment. Maar ik heb geen plek om een paard in de tuin te zetten.

Bij een boer ben je ook al snel 200 euro in de maand kwijt, maar dan heb je nog geen eten enzo.

Op een manege kost het tussen 280 en 400 per maand. Daar zit wel eten bij maar als je besluit dat het beter is om ander voer te geven heb je nog meer kosten. ook mag je niet zelf de hoeveelheid hooi bepalen en ik vind het zelf niet zo fijn om een paard 23 uur op stal te hebben staan en er dan zelf een uurtje mee te gaan rijden of wandelen.

Stallen met uitloop zijn hier niet echt te vinden. Stel dat ik iedere dag na school ga werken, dan heb ik amper tijd om huiswerk te maken en heb ik al helemaal geen tijd om naar m'n paardje te gaan.

 

En dan komt het grootste struikelblok: De dierenarts!

(hoefsmid, entingen, ontwormingskuren...)

 

Al zou het dus te betalen zijn en er is iets dan kom je daar mee in de problemen. Mijn moeder zou het best willen, we zijn er al eens mee bezig geweest, hadden een heel goedkoop stalletje maar uiteindelijk is die vrouw erg moeilijk gaan doen. Maar mijn moeder heeft al moeite om de kosten voor de lessen te betalen dus daar kan ik niet op terugvallen als je ineens dierenarts ellende krijgt. Dan zou ik het paard te kort doen dus dat is geen goede basis oo omdat je gewoon nooit weet van te voren hoe dingen lopen.

 

Dus voorlopig moet ik het doen met mijn groepslesjes 1 keer in de week en das al beter dan helemaal niet.

Op deze manege leren we echt veel dingen, gaan naar buiten, springen, dressuur, spelletjes af en toe naar 't strand. En 't is er gewoon super gezellig!

En omdat je steeds met een ander beestje rijdt leer je ook erg veel!

rijd elke maand een wedstrijdje, soms een springwedstrijdje en ben bezig met CBR, certificaat buitenrijden

 

En dan oooit.....komt mijn droom misschien wel uit!

 

Oh ja, we letten regelmatig wel op onze zit met de les hoor. Die zitbeenknobbels doen het best aardig! Vind het zo'n gek woord!We leren ook de verschillende hulpen te gebruiken, zithulpen, beenhulpen, teugelhulpen enzo. Maar echte zitles is er niet geloof ik.

En soms mag ik van oma een privelesje doen en dan leer je weer nieuwe dingen. wijken lukt niet zo heel goed nog maar van de week ging het best goed, en schouderbinnenwaarts enzo...die oefeningetjes oefenen we wel.

Ik denk dat ik een B proef wel zou kunnen rijden qua niveau, misschien ook oefeningen uit het L maar verder ben ik echt nog niet hoor!

 

De laatste wedstrijd(F7) heb ik op Pablo gedaan voor het eerst en 't ging best goed. Maar als ik dan terug kijk zie ik dat hij bij voltes halve baan enorm naar binnen valt. Ook middendraf was niet echt verschil. Hij is grooooot!!! De binnenbak klein. En gek genoeg ga ik teveel doen, mag veel subtieler allemaal, beetje meer verfijnen. Dus daar ga ik nu aan werken zodat dat weer beter gaat. En zo pluk ik er steeds meer dingen uit door naar de filmpjes terug te kijken zeg maar. mams let ook goed op tijdens de lessen, dus als iets niet doordringt bij mij in de les dan hebben we het er thuis weer over.

 

Ik kan echt geen korte berichtjes schrijven...sorry

 

Eerst deed ik trouwens mijn proefjes meestal op Pino:

 

 

 

 

 

Je bent wel een echte doorzetter hoor rantje. Maar hoort ook wel een beetje bij de sport

Ben zelf namelijk al gestopt met tellen

Rij inmiddels al jaren niet meer op een manege. Maar heb een verzorgpaardje.

Vind ik zelf leuker omdat je een vertrouwensband opbouwt en is voor mij veel goedkoper.

En de eigenaren van het paard zijn altijd erg blij dat je tijd in hun paardje stopt.

Dit was mijn vorige verzorgpaard die ik helaas niet meer kan rijden omdat ik zo'n 160km verderop verhuisd ben.

Gelukkig had ik weer snel een nieuw verzorgpaardje gevonden.

Misschien is een verzorgpaardje/pony ook iets voor jou??

ik wil nooit meer een verzorgpaard!

 

Ik heb er een gehad, mama betaalde de helft want anders moest ze haar verkopen. En dan zou het voor 3 dagen helemaal mijn eigenpony zijn.

Ze was voor het gemak vergeten te vertellen dat het beest met buitenrijden levensgevaarlijk was.

Dat hebben we van iemand anders op stal moeten horen en is nog steeds iets wat ik niet begrijp. Mams had eerlijk gezegd dat ik nog niet heel veel ervaring had en dan verwacht je toch dat iemand eerlijk is over zijn pony. Voor mijn veiligheid maar ook die van haar beestje lijkt me.

 

Het ging een keer mis, toen heb ik haar met heel veel moeite in iemand z'n achtertuin kunnen rijden en toen ook besloten om niet buiten te gaan rijden.

 

heel veel met haar gewerkt, zowel met wandelen als met rijden. En uiteindelijk ging het heel goed! Ze wilde ook echt graag leren, en wij hebben steeds heel goed beloond als ze het het deed zoals wij wilden!

 

Dus in een paar weken tijd had ik een superband opgebouwd met haar en kon ik alles met haar doen! Ze ging er niet meer vandoor, bleef rustig en steigerde niet meer.

 

En ineens mocht ik haar niet meer doen. Later hoor je dan dat ze enorm jaloers was dat een kind van 12 alles met haar pony kon doen terwijl ze dat zelf niet kon. Ik ben er nog steeds enorm verdrietig over, ik hield zoveel van dat beestje! Die pijn en teleurstelling wil ik niet nog eens hebben.

 

Tuurlijk is niet iedere eigenaar zo en zijn er vast mensen die blij zijn dat iemand altijd komt, in de regen en sneeuw, altijd waren we er.

keurig altijd d'r stal uitgemest, gepoetst, d'r spulletjes netjes opgeruimd, d'r eten gegeven. Alles gedaan zoals zij het wilde!

 

Zoveel tijd en energie gestoken in het beestje en gewoon een heel goed resultaat gekrege. Ze reed zelf met een stang, dat was haar noodrem.

ik reed met een simpel bitje uiteindelijk en zelfs alleen met halster en zonder zadel.

 

Nou ja, het was heel leuk voor zolang het mocht duren maar snap nog steeds niet waarom ze zo gemeen is en mij aan de kant schoof. Nu staat ze te koop op marktplaats. Ik hoop dat ze goed tereht komt bij een baasje wat consequent is, dan heb je er een super pony aan. maar het had leuk geweest als de advertentie eerlijk was, het is geen brave kinderpony, en dat heeft ze er wel bij gezet.

Ja helaas heb je er altijd mensen tussen zitten die misbruik van je willen maken.

Helaas heb ik dat ook een keer gehad, had het paard weer netjes gereden en toen werd het ook verkocht .

En heb 1 keer een jaloerse eigenaar gehad, in het begin mocht ik alles. Naderhand mocht ik alleen nog maar in de bak rijden.

Maar gelukkig zijn er nog genoeg mensen die wel serieus op zoek zijn naar een goede bijrijder. Die zijn namelijk ook moeilijk te vinden!

Dus misschien hoor je nog eens via iemand anders in buurt of op de manege een goed plekje waar je een verzorgpony/paard kunt vinden, waar het dier voorop staat i.p.v. de eigenaar.

Dat zei mijn moeder ook al!

 

Inmiddels heb ik wel weer een beetje zelfvertrouwen terug en sta wat steviger in m'n schoenen.

 

Ik ga niet bewust op zoek maar misschien moet ik niet gelijk nee zeggen als er iets op mijn pad komt!

Want het stukje vrijheid die je hebt met een verzorgpaardje heb je natuurlijk niet echt op een manege!

 

Ik wil ook wel op de manege blijven rijden, vind het namelijk erg leuk om juist op zo veel mogelijk verschillende dieren te rijden. Geen een is het zelfde en daar leer je veel van.

En daarbij heb ik gewoon echt lessen nodig, wil niet mezelf verkeerde dingen aanleren enzo. En er is nog zóóóóveel te leren!

 

Paarden zijn gewoon de meest geweldige dieren die er bestaan!