Jump to content

Aardappelplanten, wat ermee te doen na oogst. Composteren?


Groene vingers
 Share

Recommended Posts

Aardappelloof , en dat geldt ook voor oude tomatenplanten , kun je het beste afvoeren via je vuilniscontainer. Het risico op het in de grond brengen van ziektekiemen en schimmels (zoals phytophtora) , waar je dan volgend jaar de problemen van gaat ondervinden ,is te groot.

-- Planten kunnen niet voelen. Je kunt planten wél aanvoelen. --

Link to comment
Share on other sites

Afvoeren, daar ben ik het mee eens. Maar ondertussen zit ik zelf ook met dit probleem. Vorig jaar had ik ongeveer 12 m2 aardappels, en dat gaat nog wel, maar nu heb ik meer gepoot en heb ik ongeveer 30 m2. En een ding is zeker, dat past niet in zo'n container. Dus ik ben benieuwd of er nog mensen zijn die hier iets op bedacht hebben? Verbranden -maar dat mag eigenlijk niet -?

Link to comment
Share on other sites

Dit mag niet ontbreken in je moestuin:

Image Image Image Image Image

Lees dan eerst deze link maar eens zorgvuldig door...

 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Aardappelziekte

 

en:

uit de volgende link:

http://www.kennisakker.nl/kenniscentrum/document/jaarrond-bestrijdingsstrategie-phytophthora

 

"Algemeen: Oösporen zijn dikwandige sporen (overlevingsstructuren) van P. infestans die na aantasting in het blad gevormd worden en vrijkomen in de grond na afbraak van dit blad. Oösporen overleven tot 3 jaar in kleigrond en tot 4 jaar in zandgrond. Tijdens deze periode kunnen ze ter plaatse via opspattend regenwater nieuwe aardappelgewassen infecteren. Het is nog niet bekend of oösporen ook rechtstreeks knollen kunnen infecteren."

 

"Indien in een voorgaand aardappelgewas aantasting werd gevonden, moet rekening worden gehouden met de aanwezigheid van oösporen in de grond."

 

"1.5. Volks- en privétuinen:

P. infestans wordt op deze perceeltjes vaak niet of onvoldoende bestreden. Dit kan aanleiding geven tot vroeg aangetaste planten die naburige percelen kunnen besmetten. Deze doelgroep is moeilijk te bereiken met informatie over de juiste bestrijdingsstrategie. De bestrijdingsplicht is voor deze doelgroep overigens ook van kracht.

Van groot belang is een goed contact tussen aardappeltelers en volkstuincomplexen en privé-telers over het belang van het effectief bestrijden van P. infestans. In sommige volkstuincomplexen mogen alleen aardappels op een bepaalde hoek van het complex verbouwd worden die dan (soms door de aardappelteler) gespoten worden om aantasting te voorkomen."

 

Het lezen van het hele artikel is erg aan te raden.

Link to comment
Share on other sites

In principe kun je het loof wel gewoon op de composthoop gooien. Tenminste zover ik altijd begrepen heb kunnen de sporen niet overleven in de grond of in gecomposteerd materiaal. De sporen kunnen alleen overleven in levend materiaal, zoals knollen in de grond of op andere 'familieleden' van de aardappel. Uit deze besmette knollen groeit vervolgens weer een zieke plant waarna de sporen zich kunnen verspreiden. Correct me if i'm wrong.

 

Het verhaal van Erny, met de Oösporen, kende ik nog niet. Ik heb te weinig verstand van schimmels, maar misschien kan iemand anders uitsluitsel geven: deze overleven dus zonder levend materiaal in de grond?

 

Wel is het zo dat het afstervend blad nog steeds sporen kan verspreiden en zo tijdens het seizoen (tijdelijk) een besmettingshaard blijft. Ik voer het loof daarom af naar de mileustraat, just in case.

Link to comment
Share on other sites

deze overleven dus zonder levend materiaal in de grond?

Tot de jaren tachtig was in Europa alleen het zogenaamde A1-type aanwezig. Door de introductie van nieuwe A1- en A2-paringstypen in Europa is nu ook de geslachtelijke fase van de ziekte met oösporen, die in tegenstelling tot de sporangia en zoösporen gedurende een lange periode buiten de waardplant in leven blijven en minstens drie jaar in de grond overleven.

 

Oösporen zijn weinig gevoelig voor uitwendige omstandigheden. Ze kunnen tegen grote temperatuurschommelingen en uitdroging en zijn zelfs na vele jaren nog kiemkrachtig

 

Bron: Wikipedia

-- Planten kunnen niet voelen. Je kunt planten wél aanvoelen. --

Link to comment
Share on other sites

En... heb vanavond ook geleerd dat het helemaal geen schimmel is:

 

Wiki:

 

"Phytophthora's zijn geen schimmels en behoren tot een ander rijk dan de schimmels, nl. Stramenopila (oude naam Chromista). Het is een goed voorbeeld van convergente evolutie: Phytophthora lijkt morfologisch gezien zeer veel op de echte Fungi, maar de evolutie is sterk verschillend. Terwijl de schimmelcelwand primiar uit chitine is opgebouwd bestaan stramenopilecellen voornamelijk uit cellulose. Zowel de ploïdieniveaus als de biochemische processen zijn tussen de twee rijken verschillend."

 

Als je de eerder genoemde links doorleest Jorg ben je ook weer up to date wat betreft de voortplanting van Phytophthora...

Link to comment
Share on other sites

Wat is zat te denken is het geen optie het in zakken te doen zodat het gaat rotten en dus slinkt?

Zo kun je het daarna makkelijk in de container doen omdat het minder ruimte in neemt en als het in zakken zit kan het geen sporen achter laten .Toch??

Wel blij met dit topic want ik had het zo op mijn compostbak gegooid,nu niet dus

De herinneringen die je later wil hebben,

moet je nu maken

Link to comment
Share on other sites

Aardappelboeren gaan aardappelen klappen.Gaan ze met een apparaat over het loof en laten het gewoon liggen.

 

Of dood spuiten voor de bewaar aardappel.

 

Hier kan je aardappelen rapen per 10 mtr en dat loof blijft ook liggen.

Edited by Guest

http:// www.zonnehoekje.nl overnachten nabij het Lauwersmeer.

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

Dit mag niet ontbreken in je moestuin:

Image Image Image Image Image

Het "mag" wel...tenslotte is het jouw tuin.

Maar verstandig is het m.i. niet. Ik probeer mijn bedjes schoon te houden en dat vooral voor de hygiëne. (Ziektes, insecten, slakken e.d.) Op de compost en mulchen met verteerde en soms halfverteerde compost. Als het echt "ziek" blad is, zou ik het eerder in de groene kliko doen... maar heel krampachtig ga ik er niet mee om.

 

Mulchen met verse materialen of gemaaid gras doe ik niet. Maar misschien is dat meer een kwestie van "stijl" en gewoonte en wat ik prettig werken vind , dan een harde regel ...hoewel ik daarmee ook probeer om de slakken wat in toom te houden. Maar een directe infectiebron laten liggen...nee...lijkt me echt niet verstandig.

In mijn moestuin heers ik als een tiran.

Wie niet luistert wordt onthoofd of uitgetrokken.

Wie gehoorzaamt wordt opgegeten.

De ondergrondse organismen houd ik te vriend, om mijn macht te behouden.

Link to comment
Share on other sites

Uit de détail lijst van Vlaco.

 

Trefwoord: Zieke plantendelen

Definitie: Het hieronder besproken materiaal omvat allerlei plantendelen (zowel uit de tuin als uit de winkel) die symptomen van ziekte, stress, vraat, … vertonen.

Algemene kenmerken: vochtig tot droog, stikstofarm tot stikstofrijk, structuurarm tot structuurrijk

Composteerbaarheid: composteerbaar

Toelichting:

Zieke plantendelen kunnen in principe in de compost worden verwerkt, eventueel in versnipperde toestand, en bij voorkeur in kleine hoeveelheden.

Als algemene regel kan je het volgende stellen:

• Planten(delen) die aangetast zijn door aaltjes, insecten of mijten (bv. wortelvlieg-aantasting) kunnen zonder probleem gecomposteerd worden. Ook wanneer je hier geen hoge temperaturen haalt, zal de geproduceerde compost ‘kiemvrij’ zijn.

• Planten(delen) die aangetast zijn door schimmels, bacteriën, virussen (bv. knolvoet-aantasting bij kool, tomatenloof met meeldauw, aardappelloof met ‘de plaag’, witziektes allerlei, …) kunnen in principe ook gecomposteerd worden, mits voldoende hoge temperaturen worden bereikt (50 à 60°C). Enkel indien al het besmet materiaal aan deze temperaturen voor een voldoende lange tijd is blootgesteld, kan je vermijden dat je het volgend jaar via de compost ziekten in je tuin brengt. Als regel wordt gesteld dat de aangetaste plantendelen best worden meegegeven met groen- of gft-afval dat in een professionele installatie wordt verwerkt.

o Noot: De overleving van plantpathogenen in het composteringsproces werd in de doctoraatsthesis van Jaak Ryckeboer in 2001 in detail onderzocht. Er werd gekeken naar de afsterving van het tabaksmozaiekvirus (TMV), Plasmodiophora brassicae, Erwinia amylovora, Ralstonia solanacearum, Meloidogyne incognita, M. chitwoodii en Heterodera schachtii tijdens verhitten, anaërobe vergisting, thuiscompostering en tijdens compostering van GFT- en groenafval op industriële schaal. Met uitzondering van TMV, dat 3 tot 11 weken composteren vereist voor volledige afdoding, werden de onderzochte plantpathogenen en zaden binnen een termijn van enkele uren of dagen afgedood. Het composteren van keuken- en tuinafval in eigen tuin m.b.v. een compostvat bleek het minst veilige composteringsproces te zijn vanuit hygiënisch standpunt. De plantendelen die met genoemde virussen en schimmels zijn aangetast vragen dus extra aandacht tijdens het thuiscomposteren.

Tijdens het composteringsproces kunnen ziektekiemen verdwijnen door een combinatie van 4 factoren:

 Door de vertering van de plant, verliezen de ziektekiemen hun voedingsbron en sterven ze af.

 De ziektekiemen worden actief mee afgebroken door de afbraakorganismen die in de compost actief zijn. De ziektekiemen worden mee verteerd.

 De afbraakorganismen scheiden stoffen af (antibiotica) die ook inwerken op de aangevoerde ziektekiemen.

 De ziektekiemen overleven niet boven een bepaalde temperatuur. Die temperatuur verschilt per organisme. Voor heel veel ziektekiemen is 50°C voldoende. Enkele hebben 60°C en meer nodig.

Voor al de schone meiskes ne zoen, en voor de ventjes ne pol.

Link to comment
Share on other sites

Pepper, ik denk dat het vooral niet slim is omdat de kans dat het loof dan alsnog besmet wordt aanwezig is. En daar kan je dan het volgend jaar weer last van krijgen.

Gewoon wegdoen... als het niet ziek is gewoon bij je compost, anders niet.

Link to comment
Share on other sites

Precies, ik wilde net zeggen. Mijn aardappels vertoonden geen spoor van phytophtora (maar ik zit ook niet op een moestuincomplex en er is geen aardappelteler in de wijde omgeving te vinden) dus ik heb het loof gewoon bij de compost gegooid.

elizabet.nl

Link to comment
Share on other sites

Oké, ik begrijp dat je uit voorzorg het loof met het oog op de aardappelziekte dan niet op de tuin laat drogen, zoals ik hierboven schreef.

Maar dan begrijp ik niet, waarom je het loof wel op je composthoop doet?

 

Mijn reactie geldt overigens niet voor Elizabet, dat is een andere situatie denk ik zo.

Link to comment
Share on other sites

Ik lees hier en daar dat je geen patattenschil en rijpe tomaten op de composthoop mag gooien, het loof kan geen kwaad.

Ik heb al veel tomatenloof op de composthoop gegooid.

 

Uit patattenschillen en rijpe tomaten kan een nieuwe wortel groeien, waarop aardappelziekte kan overleven.

Ik denk dat aardappelziekte levend materiaal nodig heeft om te overleven.

Potgrond, de basis van nen bloemenwinkel!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

×
×
  • Create New...