weknow

Van der Wal heeft dit jaar iets meer keuze. Ontving de mijne verleden week.

Als je kunt zorgen voor een heel lichte plek binnen (veranda, onder een lichtkoepel o.i.d.) in niet te droge lucht (centrale verwarming is niet zo gunstig) en bij een temperatuur van rond de 18 a 20 graden, dan is verdere opkweek nog wel mogelijk tot oogstbare planten. Buiten zijn je kansen inderdaad nihil. P.s. Wist je dat je basilicum ook als kiemgroente kunt kweken...?

Lekker potje jam.....? Neem die misschien-olifantenknoflook maar mee naar de MTFD, dan determineren we het ter plaatse. (Kan ik altijd wat van gebruiken...anderen vast ook) Wat prikneus graag als ze niet wit is, ik heb witte verwilderd in de bostuin staan en die komen her en der op (soms met mijn hulp) en waar ze niet storen laat ik ze staan. Een ander kleurtje erbij op een ander stukje lijkt me wel leuk. Plantje doet het opvallend goed in de schaduw...wat latere bloei, maar dus ook wat langer.

- voedsel is misschien op...inderdaad misschien door te veel plantjes in te kleine (potruimte). Het beetje voedsel in de grond is snel uitgeput. Als ik zo een potje als in de winkel maak (voor op de vensterbank) plant ik ca. 6 zaailingen in een bloempot van ca. 12 doorsnee. Vergelijk dat eens met jouw eierdoosje..... - zo een klein eierdopje dat je ook nog met meer plantjes moet delen...waar moeten de wortels die de plant dragen en voeden zich ontwikkelen? - Als ze buiten staan, speelt ook lagere temperatuur een rol. Beneden de 12 a 15 graden is er bijna geen groei meer en beneden de 8 a 10 graden begint basilicum langzaam dood te gaan...houdt van wat warmte! Staan ze binnen, dan wil ze graag zo veel mogelijk licht....op een vensterbank op het zuiden heb je er misschien een paar maanden hooguit plezier van...maar zelfs daar is het eigenlijk niet licht genoeg..... Een paar van je plantjes in nieuwe grond in een flink grotere pot en dan op een zo licht mogelijke plek...zo heb je nog kans op een oogstbare basilicum Verder matig water geven (grond licht vochtig, niet nat en pas weer gieten als ze bijna droog aanvoelt...best van onderaf...via een schoteltje...water geven.

Even een duit in zakje voor wat het waard is Ik was afgelopen zaterdag bij een kersenkweker in Moerkerke bij een kersenkweker onder glas (Kersenkwekerij Jomajole) met rondleiding. Al zijn onderstammen van meerdere hectaren en 14 rassen waren Gisela 5. De bomen waren alle rond de 2 meter hoog, plukken zonder ladders e.d., en zagen er vreemd uit...smalle onderstam en dan 3x zo dikke boom daarop. Snoeien was daar een soort "bomenmishandeling", gericht op vroege en grote opbrengst. Takken werden gewoon doorgebroken, zodat ze gingen hangen (weinig risico van loodglans e.d, onder glas) en schuin naar beneden weer dichtgroeiden, en om de bomen tot veel vruchtzetting te stimuleren ging de kettingzaag er af en toe in...grote oude takken en de top er helemaal uit (voor jong hout) en op 2 plaatsen boven elkaar met een halve meter tussenruimte een snee van 60 % van 2 kanten door de stam. Bomen zagen er niet uit....maar blijkbaar ging de kweek zo heel goed. Ook rigoreuze wortelsnoei was een gewone praktijk.

Ik zal je wat Egyptische ui meenemen edit: Had even niet gezien dat je die misschien al van Angela krijgt... Ben ik even back-up Heb wel belangstelling voor enkele zaadjes Artisan Purple Bumblebee . Hoe zijn jouw ervaringen met die artisan-tomaten?

Ja dat kan. Wat er voor een zonnebloem uitkomt is nogal onvoorspelbaar. Hoeft helemaal niet zo een zelfde mooie te zijn.

Teer of verf (ook op waterbasis) betekent dat je nog meer gif gaat toevoegen. Geen goed idee dus. Eerlijk gezegd zie ik geen andere oplossing dan NIET een compostbak van behandeld hout te maken. Dat is doortrokken van schimmelwerend gif, terwijl je juist schimmels nodig hebt voor je compostproces. Wat er aan gif via je compost in je tuin terechtkomt is moeilijk te voorspellen, maar eigenlijk raad ik het je ten zeerste af. Zelfs bij de milieustraat hier, willen ze geen geïmpregneerd hout voor enige recycling. Dat komt bij restafval dat in de afgesloten verbranding gaat. Kun je geen gaas of enkele oude pallets gebruiken om een bak te maken? Of een of enkele compostvaten op de kop tikken? Dus iets anders zoeken voor je compostering....want dit is gewoon giftig begin. Jammer! Misschien kun je in dit topic wat ideeën opdoen https://www.moestuinforum.nl/topic/444-fotos-van-compostbak/

Druivenjam/confituur is op zich niet zo lekker (wat vlak van smaak) maar een deel druiven mengen bij ander fruit (bij appels, peer, pruimen, bessen e.d.) in jam is wel een lekkere combinatie. Geldt ook voor compotes en siropen e.d. Druiven geven veel zoet, vul het aan met aromatisch fruit met wat zuren voor de smaak. Wat kruiden (munt, kaneel, gember e.d.) kunnen ook een lekker extra zijn. Citroensap en nog liever citroenschil (bio!!) heel klein erbij geven een enorme pimp aan bijna elke combinatie (en extra binding = pectine). Zelfs noten mee verwerken kan erg lekker zijn.

Misschien heb je wat aan deze tip, Nynkef? Was gisteren met Velt Nederland op bezoek in overdekte volkstuinen in Nieuwerkerk op een steenworp van Rotterdam. Dit is een link naar het initiatief: http://www.uwvolkstuin.nl/ Een van de services is dat er een heel ruim aanbod aan zaden (van de Bolster) en plantgoed voor een 20 ct. per plantje op zaterdag wordt aangeboden voor wie er een volkstuintje heeft. Het was geen enkel probleem dat ik er als bezoeker ook wat plantjes kocht (bloemkool, romanesco, diverse andijvie, slasoorten, paksoi en nog meer. Totaal een 20-tal soorten/rassen mooie zaailingen, klaar om uit te planten stonden er

Ja...goed werk van Manowar om zulke mooie/gezonde bomen met vruchten te kweken! Zo ver ben ik nog lang niet. Heb nu een zaailing van een 15/20 cm. en 2 kiemende zaden, klaar om eerste bladen te maken. In de koeling nog enkele zaden in stratificatiefase. Mocht ik eens ergens een betaalbare plant tegenkomen, zal ik die zeker kopen al is het maar om enkele jaren voorsprong te hebben, want nu zal ik nog zeker 5 a 7 jaar of meer op de eerste vruchten moeten wachten. Ik denk dat er nog niet veel mensen in onze Lage Landen echt veel ervaring hebben met volwassen/dragende pawpaw. Ik hoor/lees nogal tegengestelde geluiden over hoe goed het te doen is...maar krijg intussen de indruk dat het met de 3 "grote" problemen misschien best nog meevalt (Ik volg toch al enkele jaren alles wat ik er over kan vinden en verteld wordt 1. Gevoeligheid van jonge planten voor UV- licht (zon) terwijl ze als volwassen planten juist graag meer zon zouden willen. Een plekje in de halfschaduw of zelfs zon lijken ze hier wel te verdragen. 2. Zeer moeilijk te verpotten/verplanten vanwege kwetsbare lange hoofdwortel. (Wordt op Amerikaanse sites nogal eens voor gewaarschuwd...zelfs opkweek in speciale lange grondzakken wordt er dan aanbevolen...) Door keuze van een ruime en diepe pot bij de opkweek lukt het wel hoor ik her en der. 3. Problemen bij bevruchting door afwezigheid van specifieke aasvliegen en noodzaak meerdere kweeklijnen/rassen voor kruisbestuiving. Misschien kan hij het beter zelf vertellen, maar ik hoorde van forumlid Bart dat hij in Oost Nederland wel zonder handmatige bestuiving vruchten krijgt. Ook de bomen in het Leen, waarover ik net in een berichtje hiervoor schreef, zullen vermoedelijk (daar hebben ze in Eeklo vast geen tijd voor) niet handbestoven zijn en hangen behoorlijk vol. Vermoedelijk kunnen er dus insecten zijn hier die de specifieke Amerikaanse aasvliegen kunnen vervangen. Maar welke dat zijn en hoe die te werk gaan....??? Kortom...nog veel te ontdekken en leren over deze vruchtbomen. En knap van Manowar dat hij wel al zo veel succes heeft!!

Is ook afhankelijk van wat "men" precies aanvoert aan grond. Ik zou sowieso beginnen met toevoegen van organisch materiaal bijvoorbeeld in de vorm van compost of een mulchlaag met stro of bladeren tot maart (daarna verwijderen, zodat de grond beter kan opwarmen). En verder tijdens de wintermaanden alles laten liggen en doorvriezen (als het even koud wil zijn). Na de winter (maart) mulch laag op de composthoop en bedden voorbereiden en eventueel voor het zaaien/planten (wacht tot april daarmee op nieuwe grond en leem) nog eens wieden (schoffelen) zodat je al een deel onkruid niet meer terug krijgt. Een wisselteeltschema met 8 vakken is flexibeler dan met 6 vakken. Maar gezien de kleine oppervlakte zul je toch niet alles kunnen telen en wat keuzes moeten maken, dus zou met 6 vakken ook goed kunnen.

In het arboretum bij Provinciaal domein "t Leen in Eeklo staan enkele grote pawpaw's met vruchten. Geen specifiek ras en geen verdere informatie over herkomst hierbij. De bomen zijn schat ik een 4 meter hoog en staan er erg mooi op en er hangen veel vruchten aan. (Plukken van vruchten, stekjes, gevallen zaden e.d. is - uiteraard in zo een wetenschappelijke bomenverzameling - verboden.) Maar de 6 ha. grote arboretum is vrij toegankelijk en zeer de moeite waard om daar op verschillende tijden van het jaar eens te gaan kijken....niet zozeer vanwege die pawpaw's, maar vanwege de enorme collectie bomen en struiken en de mooie aanleg. Zelfs je hond mag er mee aan de lijn. Als ik het even hou op vruchtgewassen: In het oudere gedeelte (arboretum 1) staan bijv. nogal wat soorten Juglans (o.a. zwarte en grijze okkernoot) en in het nieuwe gedeelte (arboretum 2) bijv. ook een behoorlijke collectie (die wel op ras) van Cornus.

Ligt aan vele omstandigheden. Per ras kan de opbrengst en oogstspreiding veel uitmaken bijvoorbeeld. Sommige rassen stokbonen beginnen pas laat te dragen, maar van de meeste rassen is de opbrengst heel groot vanaf augustus. Ik denk dat je met een zakje van 50 gram zaden zeker genoeg hebt, ongeacht het ras. Waarschijnlijk zelfs veel te veel (invriezen? gaat heel makkelijk...even blancheren....in diepvrieszakjes...zo doen wij het). Mijn advies voor een heel seizoen oogst zou zijn om wat stambonen te zaaien + wat stokbonen. De lage stambonen zijn meestal veel vroeger, maar ook eerder uitgeput. Dan pluk je van ergens in juni tot eind september. Ik denk dat je met een bedje van 2 x 1,2 meter stambonen (eventueel 2x zaaien met 2 a 3 weken tussentijd) en ongeveer dezelfde oppervlakte stokbonen (2x5 stokken van 2,50 a 3 meter en dwarsliggers) wekelijks minstens een overvloedige maaltijd met bonen kunt oogsten.

Als er al bessen aanhangen, dan heb je best nog kans dat die rijpen. Op zich kan de plant het zeker tot oktober uithouden en boven de 10 a 12 graden dagtemperatuur groeit ze ook nog wel, schat ik. Persoonlijk zet ik alleen maar de kleinere soort meer. (Physalis pubescens, wordt 30 a 60 cm hoog)) De eerste rijpe vruchtjes heb je met wat geluk al eind juni/begin juli en de planten blijven maar doorgaan met bloeien en besjes maken. De besjes zijn misschien maar half zo groot, maar met 8 planten raap ik toch ik schat elke 14 dagen een kleine emmer vol lampionnetjes...genoeg zelfs voor jam (bijvoorbeeld gemengd met pruimen of appel of peren erg lekker). Als je telkens enkele besjes bewaart hoef je nooit meer zaad te kopen...en zelfs voorzaaien is vaak niet nodig omdat ze zichzelf makkelijk uitzaait en eind mei her en der spontaan weer zaailingen verschijnen.

Neen. Familie is "Cucurbitaceae"..... (Moest ook even opzoeken hoe je dat schrijft en bestaat geen echt Nederlands woord voor, voor zover ik weet.... of misschien "komkommerachtige" of zo iets?) Ook meloen hoort erbij...Latijnse naam is "Cucurbis" en de toevoeging erachter is de soort. Verwarring is niet zo gek, want bijvoorbeeld de giftige heggerank lijkt op het eerst gezicht sterk op een nachtschade-soort en heeft ook flink giftige bessen...maar is toch een plant uit de familie cucurbitaceae.

Die ga ik zeker eens proberen!

Ha, ha....neen, ik bedoelde niet onderspitten. Sowieso beter NIET spitten en beter WEL je groen composteren.

Nachtschades kunnen wel op de composthoop (behalve als ze duidelijk ziek zijn misschien). Maar onderspitten is NIET composteren. Onder de grond (zonder zuurstof) zijn er heel andere rottingsprocessen dan de omzetting (zo mogelijk met warmte als je goed composteert) in een compostbak o.i.d. Die reuzencourgette is prima voor courgettesoep. Als je de pitten lastig vindt, kun je ze er met een lepel zo uitscheppen als je de courgette in de lengte doorsnijdt. Als de schil te hard is: gebruik een staafmixer als je soepje gekookt is (of schil ze eventueel)

@ Waaslander. Klopt dat een moestuin waarin je intensief teelt extra voeding moet hebben voor de planten die er in groeien. Om je een idee te geven van de hoeveelheden compost die dat vraagt, vertaal ik even het rekenmodel in het Handboek van Velt naar hoeveelheden die je als uitgangspunt kunt nemen. Natuurlijk is het voor een nieuw gemaakte moestuin anders, dan een stuk dat al vele jaren als moestuin werd gebruikt. In een nieuwe moestuin zou je de eerste jaren de hoeveelheid moeten verdubbelen of zelfs verdriedubbelen om een voorraad koolstof/stikstof in de bodem op te bouwen, die geleidelijk wordt verbruikt en ter beschikking komt. In een tuin die langer bestaat en waarvan de bodem goed verzorgd en gevoed is, gaat het er om aan te vullen wat jaarlijks verbruikt wordt. Je moet dan denken aan ongeveer 250 kg (ongeveer 350 liter = 4 volle kruiwagens van 80 liter) compost per 100m2, die je aan je moestuin geeft. Daarbij krijgen de gewassen die veel vragen (bladgroenten, vruchtgewassen) het grootste deel en de gewassen die het doen op oude kracht weinig of niets. Dit zijn gemiddelde waarden. Allerlei variabelen kunnen aanpassingen vragen: Hoe je je compost maakt en wat je er in verwerkt, wat de geschiedenis is van de tuin, niet alle gewassen in een gewasgroep vragen hetzelfde (boerenkool kan met minder toe dan prei of bloemkool), hoe intensief je op je grond teelt enz. enz. De voeding van je planten (en dat is anders dan in het denken van vroeger!) komt niet alleen door wat je in de grond stopt aan voedingsstoffen. Ook het werk van micro-organismen die actief zijn in de bodem en uitwisselingsverbanden aangaan met de planten (het "bodemvoedselweb") draagt flink bij aan voeding/groei en gezondheid van je gewassen. Als je dat bodemleven koestert en voedt (via compost dus vooral) heb je minder "mest" (N-P-K in de ouderwetse betekenis van het woord) nodig om je planten zich goed te laten ontwikkelen. De hoeveelheid compost die ik de afgelopen jaren aan mijn (nieuwe) moestuin gaf, ligt een stuk hoger dan in dit rekenmodel. Volgens deze berekeningen loop ik het risico om op den duur te veel aan fosfaten te produceren in mijn moestuin, die dan naar het grondwater gaan (de mestrichtlijnen willen dit o.a. terecht vermijden). Ik moet dus een evenwicht zoeken tussen opbrengst en het voorkomen van milieuschade door mijn tuin en kan niet in de loop der jaren dezelfde grote hoeveelheden compost blijven geven. Of je aan de benodigde hoeveelheden compost komt is van vele factoren afhankelijk. Wat rest uit je tuin alleen zal vaak te weinig zijn en er is aanvulling nodig. Zelf gebruik ik buiten plantaardige resten uit de moestuin ook het hennepstro en vlasstro en de mest van onze (4 a 5) vrij lopende kippen, het blad van een rij grote bomen dat ieder jaar in de moestuin valt, soms wat groen van smeerwortel, heermoes, zeewier e.d. dat ik verzamel in de omgeving of grasmaaisel van buren en ook af en toe een aanhangwagentje mest (paarden, ezels, schapen) van een biologische zorgboerderij in de buurt. Ook een aparte afvalemmer in de keuken levert wekelijks een 10 liter ingrediënten voor compost. Ik composteer alles in compostvaten en heb zo jaarlijks rond de 2 kuub voor een moestuin van 180 m2 (en voor potgrond/aarde in bakken, fruitbomen en struiken en de siertuin...) aan rijpe compost ter beschikking. Je opmerking over brandnetelgier snap ik niet. Wat is daar mis mee of strijdig met werken met compost? Het geeft een (kleine!) dosis snelwerkende voeding (ook stikstof) die je even extra aan een gewas kunt geven. Ook bepaalde groenbemesters kunnen helpen om even wat extra's te geven. En niemand verbiedt jou of mij toch om hier of daar een paar handjes gedroogde mestkorrels (van plantaardige of dierlijke oorsprong...zoals je belieft) extra te geven....als we dat eens nodig vinden. @ Bit. Ik gaf de vraagsteller linkjes naar de websites van De Nieuwe Tuin en van Boerengoed. Zeker de laatste heeft een heel assortiment aan plantaardige (en ecologisch niet erg verdachte) meststoffen voor de moestuin....precies waar hij om vroeg toch?! Of de vraagsteller de mogelijkheid heeft om zelf compost te maken weet ik natuurlijk niet. Maar als hij die heeft of kan creëren, is dat de goedkoopste, eenvoudigste en meest ecologische manier om in zijn behoefte te voorzien...is nog steeds mijn gedachte. Het gesprek tussen Waaslander en mij dreigt inderdaad wat off-topic te gaan.

Een donkerkiemer wil zeggen dat je de zaadjes met een beetje grond toedekt.....het zaaipotje mag in het licht. Het zaad van een lichtkiemer dek je niet of nauwelijks af met grond. Die waarden in de tabel van het linkje komen niet helemaal overeen met mijn ervaring, zijn wat voorzichtig. Ze zullen meestal sneller kiemen, zeker nu in de zomer als het binnen toch rond de 22 graden is en je ze licht vochtig houdt. Alleen peterselie vraagt echt wat geduld.

Bieslook en basilicum kun je met deze temperatuur na een week of zo gaan verwachten als kiemplantjes. Voor peterselie mag je toch op 3 weken of iets meer rekenen. Die wordt ook niet zo graag verspeend.

Composteren is een proces waarbij o.a. stikstof wordt omgezet naar stabiele en langzaamwerkende verbindingen die op een geleidelijke en natuurlijke wijze (zoals humus dat doet) je gewassen voeden (en als organisch materiaal ook het bodemleven laat floreren, wat ook aanzienlijk bijdraagt aan de voeding en de gezondheid van je gewassen en de gewenste structuur van je bodem). De materialen waarvan je je compost maakt bepalen het proces en resultaat. Compost met veel dierlijke mest heeft een hoger gehalte aan N-P-K enz. dan alleen van groen en bruin materiaal en de mest heeft ook invloed op de omzetting. Ik merk dat je deze benadering vreemd vindt..... Toch is ze de laatste tijd steeds gangbaarder aan het worden en wordt ze steeds meer toegepast, zelfs in de gangbare (niet ecologische/biologische) landbouw...waar men tegen de grenzen en ongewenste gevolgen aanloopt (minder opbrengsten, ziektedruk) van uitgemergelde en dode grond als resultaat van langdurige bemesting met kunstmest en drijfmest. Eigenlijk moet je de gedachtegang die lange tijd gewoon was: "Grond + mest = oogst" loslaten. De gangbare gedachtegang wordt steeds meer: Verzorg je bodem (het leven in je bodem!), die vervolgens zorgt voor opbrengst en gezonde gewassen. De twee belangrijkste middelen daartoe zijn: 1. Weinig kerende en intensieve bodembewerking en 2. Streven naar een hoog percentage organisch materiaal (preciezer een gunstige koolstof/stikstof-balans of C/N- waarde) waardoor het essentiële bodemleven zich kan ontwikkelen. Een Vereniging als Velt (ik denk dat je die als Vlaming wel moet kennen...?) speelt een pioniersrol en zoekt vaak al wat verder naar ecologische methoden en werkwijzen..... In hun nieuwste Moestuinhandboek (2014) werken en denken ze niet bijna alleen nog maar met compost als voeding voor de (bodem van de) moestuin (dat was eigenlijk in de oude uitgave van 20 jaar geleden ook al de basis) maar intussen hebben ze geleerd dat langdurig gebruik van grote hoeveelheden compost zelfs tot overbemesting (m.n. van stikstof en fosfaten) kan leiden en werken ze in hun bemesting-berekeningen zelfs met maxima aan compost om niet over de toegestane normen van de wetgeving te gaan. Wat ik hiermee wil zeggen is dat bemesting (liever: bodemverzorging en gewasvoeding) met compost niet zo uitzonderlijk is en dat een moestuinier in eigen tuin, huishouden en directe omgeving vaak de middelen heeft om zijn tuin van alles te voorzien wat nodig is voor langdurige goede opbrengsten (en daarmee ook een belangrijke bijdrage aan ecologie kan leveren). De belangrijkste verandering in denken die daarvoor nodig is, is dat je niet moet vragen: "Hoe kom ik aan genoeg mest in mijn grond?" maar wel: "Hoe krijg ik een gezonde en voedzame bodem waarop mijn planten goed en gezond kunnen groeien?" Zelf heb ik altijd "biologisch" getuinierd...al bijna 40 jaar, hoewel niet altijd intensief. Sinds 4 jaar (nieuwe moestuin en veel tijd) probeer ik consequent, zonder spitten en via compost het bodemleven voedend, aan een zo ecologisch mogelijke moestuin te bouwen en ik kan alleen maar zeggen dat de resultaten me overtuigen en ik geen enkele goede reden zie om een andere weg in te slaan.

Sorry, Piggy......wil je corrigeren (als Zuid-Limburger). Limburgse klei (löss) is geen echt zware grond (tenzij je net langs de Maas of zo je tuin hebt ) als je het vergelijkt met de Zeeuwse (zee-)klei! Ik zou löss eerder omschrijven als leem-klei....supervruchtbare grond...dat zeker! Bovendien kan ik me niet voorstellen dat je daar als ervaren tuinier niets aan gedaan hebt en je in je klei-moestuin intussen toch al een aardig lekker humeus tuingrondje hebt gecreëerd. Verse paardenmest....laat ze liever eerst rijpen, want wormstekigheid van je bietjes kan het gevolg zijn. (Maar ja...wat is "een weinig"?) Tuurlijk zijn er vele manieren om lekkere bietjes te telen. Maar persoonlijk zou ik ze liever niet te veel opjagen en "om de dikste" kweken om er geen nitraat-bommen van te maken. Daarom een voorkeur voor "oude kracht" op een bieten bedje in plaats van stikstofrijke bemesting.

Waaslander schreef: Dat maakt zeker verschil! Er is de laatste jaren een grote kentering/ommekeer. Vroeger was het de gedachte: planten moeten gevoed om goed te groeien. "Geef ze mest" Snelwerkende industriële kunstmest werd steeds meer de keuze. Nieuw en steeds meer ook algemeen aanvaard is de benadering van bodemvruchtbaarheid. "Draag zorg je bodem, die zorgt dan voor je gewassen". Het systematisch aanbrengen van compost vormt grote hoeveelheden stabiele voedingstoffen in de bodem (die geleidelijk voor je planten ter beschikking komen) en voedt het bodemleven, dat ook meer dan een klein steentje bijdraagt aan de groei en gezondheid van de gewassen die je kweekt.