weknow

Misschien een klein misverstand. Zolang de grond wat vochtig blijft, prima nu. Maar kijk eens naar die aanhoudende oostenwind van al een aantal dagen die nog wel even aanhoudt....het droogt als een gek...niet eens door verbruik van water door de plant. Zonder een wat vochtige en luchtige grond kan en zal de boom geen nieuwe fijne wortels kunnen maken. Hou het in de gaten, kan ik alleen maar hard roepen! Ik ben bepaald geen vaak/veel gieten-type-tuinier...integendeel...maar mijn ervaring is wel dat bij de verhuizing van een grote boom dit het verschil maakt tussen succes of helaas. De hoeveelheden van pakweg 100 liter of meer gieten per 1 a 2 weken in drogere periodes...niet nu, maar wel zo gauw die boom blad begint te maken later in het seizoen is geen overdreven hoeveelheid! 10 liter is voor een boom van dit formaat gelijk aan "niks" in de droge tijden die we de laatste jaren gewend zijn is die hulp gedurende een jaar essentieel. (Sorry Bit, je adviezen zijn meestal uitstekend! Maar hier ben ik het volstrekt niet met je eens! ) De vrees dat je daarmee de bodem te nat zou maken....alsof het een pot was waar het water in blijft staan...vind ik raar. In elke normale/gezonde bodem zal het water zich verdelen over een groter gebied en ook wegzakken en is er normaal geen probleem dat wortels zouden gaan rotten of te weinig lucht krijgen om te groeien. Deze zeer grote bomen hebben door verplanting een serieuze "operatie" ondergaan en verlangen toch een periode van "intensive care" om daar zo goed mogelijk doorheen te komen. Enfin....dat we de situatie verschillend beoordelen maakt niet zo veel uit op zich. Daardoor zal het voor lezers van dit topic in ieder geval beter zelf te overwegen zijn, wat er van belang is bij een grote verplantte boom om succes te hebben.

Ik doe die in zand. Reken op een heel lang traject...3 a 4 maanden 4 graden...en dan nog lang afwachten of er enkele willen kiemen. Als uit China, dan is enig succes zeer onzeker in mijn ervaring. Aanvijlen van de kersenpitten kan ook helpen + dagje lauw voorweken.

Ha, ha...lijkt wel een mini-boternoot-polonaise

Neen. Dat gebruik van veenmos is populair op Engelstalige sites, vooral uit de VS en daar blijkbaar ook algemeen te koop. Sommige liefhebbers...en dus ook sites....zaaien zelfs zo een beetje alles daarin of in andere "soil-less" zaaimediums waarin het vaak ook zowat het belangrijkste ingrediënt is. Zie het vooral als een wat andere zaai-cultuur. Hier is veenmos niet algemeen verkrijgbaar...je moet er echt naar zoeken of het in het buitenland bestellen...en bovendien erg duur voor wat het is. Wat er vooral meespeelt is de angst voor schimmelvorming op de zaden. Waar veel kwekers daarvoor chemische anti-schimmel gebruiken, zal dat voor particulieren moeilijker te krijgen zijn....wellicht ook niet gifvrij en ecologisch! Vanwege de zuurheid van veenmos, is de redenering, heb je minder kans op schimmels. Dat de zaden op zichzelf alleen of veel beter in zo een zuur milieu zouden kiemen is zeker niet algemeen waar....misschien zijn er heel enkele, maar ik ben ze nooit tegengekomen of zou ze zo niet weten. Soms kunnen schimmels in zaden je wel parten spelen...zeker als kieming heel lang duurt, bijvoorbeeld 2 jaar, en de zaden ook nog diverse koude en warme periodes nodig hebben zoals bij sommige bomen en struiken. Maar dat verschilt erg per soort...zelfs per partij zaad van dezelfde soort. Er zijn ook zaden die wel juist bepaalde schimmels nodig hebben om te kunnen kiemen. De meeste zaden geven overigens geen echte problemen en vragen ook niet allerlei speciale maatregelen hiervoor. De vraag is dus, hoe je zo veel als mogelijk voorkomt dat zaden voordat ze goed kiemen al gaan rotten. Eerst even wat algemene aanwijzingen. (Op al deze regels zijn er ook zaden die weer een uitzondering vormen!) - Zorg dat de zaden goed schoon zijn. Vooral restjes vruchtvlees of allerlei restjes van de plant kunnen schimmelinfecties veroorzaken. - Zorg dat de zaden zo weinig mogelijk in de echte warmte, goed droog en zuurstofarm bewaard worden. - Zaai ze zo vers mogelijk....ze zijn dan "vitaler"... meestal is de kieming dan beter en sneller en is de kans op problemen daardoor ook minder. - Zorg zo veel mogelijk voor de voor die zaden optimale temperaturen en voor licht-vochtige (niet te natte) omstandigheden......enige ventilatie zo mogelijk kan ook een groot verschil maken. Te nat is bijna altijd dodelijk.....net als geheel uitdrogen als het kiemproces...echt een soort embryootje dat zich begint te ontwikkelen na een aantal nodige prikkels...aan de gang is. - Bij heel bijzondere en niet-vervangbare zaden......verdeel ze en zaai in kleine porties en zaai volgens verschillende methodes. De keuze van het medium, waarin je zaait, kan veel uitmaken. Als eenvoudig standaardmedium voldoet een mengsel van potgrond + grof zand in verhouding 1:1 of 1:2 prima. Maar voor zeer schimmelgevoelige zaden kun je denken aan: - het bovenstaande mengsel, eventueel potgrond gezeefd als zaden heel fijn zijn , dat je bij ca. 75 graden (niet heter, want dan kunnen zich gifstoffen vormen!) 20 minuten pasteuriseert in de oven. - Vers zuiver rivierzand - verse vermiculiet - stukjes schone keukenrol opgevouwen in kleine gripzakjes of ritszakjes. (De zgn. "baggy-methode")

Als je er nog een over hebt.....mag ik er dan ook eentje, Jootje? Inderdaad om eens te proberen.

Graag Kim. Dank je wel!

Ik heb van de 3 die je noemt in ieder geval de Symphytum grandiflorum eventueel voor je. Lage smeerwortel, 20 cm, uitstekende bodembedekker voor de schaduw die niet of nauwelijks zaait. Met 5 a 6 stekken heb je enkele m2 binnen 2 jaar bedekt via worteluitlopers. Salomonszegel is afwachten....had een mooie bonte die ik in het najaar gescheurd heb in 5 stukken en her en der geplant. Als ze voor 8 april ruimhartig bovenpiept kan ik misschien een paar neuzen scheuren. Heb nog een hele mooie over, nou ja...op reserve gehouden, najaar 2014 gezaaid. Saruma henryi ...maar inheems is die niet. Waar je verder zoal aan kunt denken voor zo een plek: daslook (heb ik evt. voor je), akelei (de meer verwilderde vormen doen het uitstekend in de schaduw en bloeien eind mei/juni massaal), primula, longkruid (bloeit nu net prachtig), zenegroen, hondsdraf of bosanemoon (als je grond niet te zuur is), schijnpapaver (niet inheems, maar prachtige lichtpuntjes op een donkere plek...zelfzaaiend)...bosaardbei (bodembedekkend, woekerend bijna, weinig vruchtjes) wat me zo even invalt.... Al eens gedacht over een appelbes...of fazantbes...? ook niet inheems, maar wel fruit.

@ Sin Ik heb lopen denken over die "planten voor diepe schaduw" waar je naar vraagt. In de bostuin staat van alles...maar daar is het overal zeer droog (behalve in de winter). In een meer vochtige omgeving zou veel meer kunnen. Kun je wat meer vertellen over de plek waarvoor je ze wilt (omstandigheden, grootte, gaat het om gebruiksplanten of sierplanten of verwildering e.d.? Wil je wilde planten of mogen het ook cultivars zijn?) dan kan ik wat beter met je meedenken. De meeste schaduwplanten hebben het grootste deel van hun jaarcyclus achter de rug als de bomen rond juni echt vol in blad komen. Die profiteren dus van het licht tot die tijd en gaan dan in een soort slaap- of "ik sta er nog wel, dat is alles" stand. Echte schaduwminnaars en een heel stel schaduwtolereerders zijn er een stuk minder. Als je ze nog hebt.... zonnehoed vind ik wel leuk om eventueel te ruilen. (Nee...die komt dan niet in de schaduw te staan )

Voor luizen op tuinbonen ga je aan O.i.-kers weinig hebben...die begint pas te groeien als de tuinbonen zowat klaar zijn. De tips van Bit voor wat betreft luizen voorkomen op tuinbonen zijn uitstekend. Als je serieus last hebt van luizen op sperziebonen, moet je niet in de eerste plaats denken aan bestrijden. Dan is er echt iets fout met je bodem, de bemesting (waarschijnlijk veel te veel) of de standplaats. Daar zou je beter eerst eens naar kijken....... Oostindische kers kan geen kwaad, is vaak een zeer nuttige plant, maar is echt geen oplossing van het probleem als je zomerbonen door luizen worden belaagd. Bestrijden en ecologisch tuinieren hoort eigenlijk niet bij elkaar Ecologisch tuinieren is zorgen voor de goede omstandigheden waarbij je plagen voorkomt of ...als ze toch beperkt optreden...ze tolereert. De kunst is dus niet het juiste bestrijdingsmiddeltje vinden en toepassen, maar bouwen aan een gezonde bodem, zorgen dat je planten sterk zijn en weerstand hebben, natuurlijke vijanden in de buurt zijn. Een hele kunst...maar heel goed te doen! Spuiten......ook met zogenaamde ecologische middeltjes...is heel soms een noodoplossing, maar in de kern altijd on-ecologisch!

Je kunt ook nog denken aan hop, aan een wingerd (prachtige herfstkleur!)...maar die zijn wel bladverliezend. Overweeg misschien ook eens een witbonte of geelbonte klimmende/kruipende kardinaalsmuts (Euonymus fortunei).....daarmee heb heb je ook in de winter een fraai bladertapijt.

Het heeft wel wat, zulke oude bomen Eigenlijk komt nu de meest kritische periode. De wortels zijn waarschijnlijk flink beschadigd en die heeft de boom echt nodig om het goed te doen. Het gaat dan niet zozeer om de dikke/grote wortels, maar vooral de fijne haarworteltjes die zich snel moeten vormen of hergroeien zodat door de hele grote boom alle delen van de nodige eiwitten en vocht worden voorzien. Veel bomen, ook een peer, hebben de gewoonte om reservevoedsel op te slaan in stam en takken...voldoende om uit te lopen en nog wat te groeien. Het lijkt goed te gaan.....maar de problemen komen dan later in het seizoen. Bit merkte dit terloops ook al op.....essentieel om de boom de komende maanden...zeg maar het hele jaar zo een beetje...te helpen door geregeld flink te gieten. Bijvoorbeeld eens per week a 14 dagen, zelfs bij regenweer maar zeker bij droogte, een paar honderd liter rondom de stam de bodem in laten trekken. Heel veel succes met deze prachtige monumenten! P.s. Zelf verleden jaar een soortgelijke ervaring opgedaan met een oude (ik schat 25 a 30 jaar) mispel van een meter of 7 hoog en zeker zo breed, die - vrij grof - is uitgegraven met een kraan in juni (!) en 10 km. door de kraan is gebracht naar de bostuin...waar ze meteen weer in de grond is gezet....ik had net een half uur de tijd om de lang verwaarloosde boom liggend op de grond wat bij te snoeien. Het was een droge zomer en wanneer mogelijk heb ik de tuinslang laten lopen. Pas nu is het duidelijk dat de boom er redelijk goed is doorgekomen...wat dode plekken, maar aan alle kanten loopt ze uit. Ik heb verleden week zo proberen te snoeien dat ze een fraaie en gezonde vorm terugkrijgt.

Als je plantje nu 30 cm. is, zijn eerste vruchtjes te verwachten over 2 jaar. (Met veel geluk volgend jaar al een paar) Struiken worden van nature bijna even breed als hoog. Langste zijstengels in de zomer wat inkorten bevordert vorming van bloei. Verwacht geen massale opbrengsten, maar de rijpe besjes ter grootte van een zwarte bes smaken wel aangenaam aromatisch.

Oeps...vergeten. Wie heeft er toevallig nog wat zaden van pastinaak over? Hoeft niet veel te zijn. Zaden van pastinaak blijven maar kort kiemkrachtig! Mocht je er nog van verleden jaar hebben.... En als je ze zelf hebt geoogst, ben ik dubbel blij! Dank je wel!

Wist niet dat je zooo mooi woont, Henk. Knap werk!

Hi, hi....ik zie een paar bloemknopjes op dat takje naast de hoofdstam, dat ik adviseer weg te snoeien. Waarschijnlijk geen verdere bloei en als bloei, dan is (evt...als ie dat is...(zelf-)bestuiving met zo weinig bloesem niet waarschijnlijk. Dus ik verwacht "Neen". Echte fanatieke appelaars zullen van zo een klein boompje de bloei en evt. eerste vruchtjes sowieso weghalen, omdat je nu goede groei wilt en zo een vroege dracht dat tegenwerkt. Dat is lonend op langere termijn...betere boom...betere en meer vruchten dan. Zelf ben ik van het ietsje minder fanatieke en laat bij zo een jong boompje, als ie zou dragen, tegen de regels in, toch enkele appeltjes hangen om in ieder gevel een proefje te hebben.

Bart schreef: Wanneer doe je dat Bart?

Een korstje van compost... In 40 jaar nog nooit meegemaakt. Erg rare compost als er water op blijft staan. Zit er klei door gemengd? Normaal is het juist zeer rul en blijft juist geen water meer op staan. Dat het eerste laagje compost soms, in een lange droge periode niet direct wordt gemengd...het een tijdje kan duren voordat het a.h.w. een wordt met de grond...dat kan wel eens, doet zich met name voor op erg compacte klei als ze voor het eerst met compost wordt toegedekt.....kwestie van wat geduld en gewoon doorgaan.

Beste Bram, Yuras, Flipje en Wilgenwind, Dank voor jullie zeer interessante en leerzame bijdragen alvast! Ik laat dit topic nog even lopen...wellicht willen anderen nog reageren met ervaringen en kennis hierover...voordat ik het wat probeer op een rijtje te zetten en misschien nog aanvullende vragen stel.

En 2 voor Weknow. (Als er veel klanten zijn...eerlijk delen...dan wordt het er een) (Mjam, mjam!)

Mooi Bit..... Ik hoop maar dat de smaak van de vruchten (toch iets meer bitter en minder mooi ogend dan een superzoete grote rode of oranjegele perzik) het ook de moeite waard maakt om er toch altijd beperkte plaats in een kas aan op te offeren? Heb je verleden jaar vruchten gehad? Ik zie trouwens dat je ze heel hard snoeit op de foto. Het is een zaailing en dus in principe een boom die toch makkelijk tot 3 a 4 meter groeit en zonder ingrijpen vast ook tot een meter of 6 zal halen. Onze boom...zeg maar de moederboom.....staat hier pontificaal midden in de tuin en vandaag waren de eerste paar bloempjes open. Verleden jaar helemaal niet gesnoeid....omdat waar we 30 jaar vrij uitzicht op de polder hadden er nu achter onze tuin volop gebouwd is en nog wordt. Een grote perkel houdt vanaf mei tot laat in het najaar een hoop zicht daarop tegen....opdracht van wederhelft...laat maar even groeien. Het is echt een fraaie boom, maar ook weinig vruchten gehad afgelopen jaar...nu zit ze vol bloesem omdat ik het jaar ervoor wel goed had gesnoeid en er veel...veel te veel eigenlijk...hardgroeiend jong hout inzit. Ik ga na de bloei toch wat snoeien, om de mooie bolvorm te behouden en om binnenin lucht te houden. Maar voor de beste opbrengst-snoei krijg ik geen toestemming van mijn partner

Ja, Mkleinman, dat is precies zoals ik dacht en het in een natte tuin naast drainage heb aangepakt. Dat hielp alles. Kleine aanvulling....als je het rond de pruimenbomen doet...zeg 3 of 4 gaten per boom tot 1m of zoiets diep, ontstaan daar doorgangen en een ondergrondse stroom die zich geleidelijk vormt...lijkt me het probleem voor de pruimenbomen opgelost. Te vochtig staan betekent dat de bomen het niet naar hun zin hebben en gevoeliger worden voor ziektes. Maar het is niet gezegd dat daarmee evt. monillia en evt. hagelschotziekte is opgelost. Monillia-gevoeligheid verschilt sterk ook per ras (bijv. Monsigneur Hatif, dat zou best wel eens die roodpaarse pruim kunnen zijn, is zeer gevoelig daarvoor. ) Voor een stuk moet je wat beperkte aantastingen als deze er bij nemen...tenzij je voortdurend met gif wil spuiten (remedie vaak dan schadelijker dan de kwaal)...en genieten van het deel van oogst dat meestal toch wel gezond is. Zo op het oog zien deze bomen er niet hopeloos en enorm slecht uit. Verleden jaar was voor pruimen geen topjaar....natte voorjaar zal daar vaak ook voor iets tussen gezeten hebben. Ook dat, soms veel soms weinig, hoort erbij.

Verschilt wat per soort...sommige zijn vrij specifiek.....andere zijn veel-soorten-eters. Op de website staat, voor stammetjes, een combinatie boomsoort en paddenstoel daarbij. Kun je natuurlijk ook voor broed gebruiken..die combinaties zouden in ieder geval goed moeten zijn. Voor specifieke vragen kun je een mailsturen. In mijn ervaring krijg je dan een kort en duidelijk antwoord...bijvoorbeeld als je vermeldt welke snippers je hebt.

Mijn concrete vraag is: Wanneer is het de beste tijd om prunus-soorten te chip-budden? Maar toch even een verhaal en wat ervaringen op een rijtje. 1. In zo een beetje alle boeken, cursussen en websites is het verhaal: enten doe je best laat in de winter of zeer vroeg in het voorjaar. Je gebruikt daarvoor nog slapend enthout op onderstammen die net beginnen met uitlopen. Van Yuras leerde ik, toen hij hier was (ik denk dat het rond 10 september was..? en dus eigenlijk al wat aan de late kant) dat het heel goed mogelijk is om ook in/rond augustus via spleetenting van kleinere jonge twijgjes succesvol te enten. Ik had nog wat onderstammetjes en hij had allerlei enthout mee......en nu zie ik dat toch ongeveer de helft van de snelle entingen die hij toen maakte aan is......pruim, abrikoos, perzik en appel....alleen van de peren lijkt geen enkele gelukt (maar dat kan toeval zijn). 2. Het is mijn (beperkte!) ervaring dat voorjaarsentingen van prunus-soorten (kers, pruim, perzik e.d.) veel lagere succeskans hebben dan appel of peer. Grappig is dat ik verleden jaar o.a. op dit forum diverse soortgelijke ervaringen vernam van anderen. Misschien is het tijdstip om het te doen veel kritischer bij prunussen? (Yuras zegt: Zo vroeg mogelijk. Guy de Kinder zegt ergens, terloops, doe eerst prunus en later appel en peer....) maar dan nog: Hoe vroeg is het beste....? Zelf had ik de gedachtegang: Misschien die prunussen maar niet voorjaars-enten en later in het jaar eens gaan proberen met chip-budden (nog nooit gedaan). Maar wat ik daarover lees is minstens onduidelijk en lijkt vaak nogal tegenstrijdig over wanneer je dat dan het beste doet. Sommige bronnen zeggen: in het vroege voorjaar (dus eigenlijk dezelfde tijd als voor enten normaal wordt gehanteerd), maar ik kom ook mei/juni of tijdens de zomer (augustus) tegen. Iets om mee rekening te houden is daarbij natuurlijk de beschikbaarheid van entmateriaal.....voor chipbudden heb je sterke bladknoppen op jong gevormd hout nodig.......Wat is volgens jullie ervaringen...dus nu even niet de boekjes ... de beste tijd om prunus te chipbudden? 3. In november j.l. was ik bij kwekerij de Linde in het Vlaamse Heuvelland. Ik had het een en ander besteld en ging dat ophalen. In principe kun je er ook enthout kopen van alle fruitbomen in hun collectie, dus ik had naast mijn bestellijstje een lijstje gemaakt voor enthout met de bedoeling dat dit in januari/februari naar mij zou worden opgestuurd en dat ik alvast de kosten + verzendkosten daarvoor zou betalen toen ik er was. Maar toen ik om mijn bestelling ging was het enthout daar al bijgevoegd....keurig gelabeld en eigenlijk geen geld....mooie lange twijgen, vaak goed voor 3 a 4 entingen voor 0,50 per stuk...geen geld dus. Maar ook het probleem om gedurende 3 maanden het enthout gezond en bruikbaar te houden. Ik heb ze, soms geknipt in lange stukken om het passend te maken, met een vochtige omslag apart in zakjes in de groentelade van de koelkast bewaard. De afgelopen weken heb ik de peren en appels geent....dat enthout leek allemaal nog prima.....geen rot, geen tekenen van uitlopen en op de puntjes na waar het wat was ingedroogd, nog mooi frisgroen-wit van binnen. Toen wist ik nog niet dat ik beter eerst de kersen en pruimen had gedaan, dus gisteren gekeken of dit misschien nog net zou kunnen met het enthout daarvan. Het meeste was duidelijk niet meer slapend....knoppen die al uitliepen of soms zelfs al meer dan een centimeter blankwit gegroeid waren.....maar veel stukken vertonen ook duidelijk en mooi callusweefsel. Wat ik nu ga doen is dat enthout alsnog proberen te stekken (winterstek-methode)...zodat mocht er een deel aangaan en op het callus nog wortels gaan vormen, ik het volgend jaar of zo alsnog als enthout zou kunnen gebruiken.....niet geschoten is altijd mis. Maar ermee alsnog proberen te enten...lijkt me geen goed idee. 4. Heb hier nu dus een hele reeks onderstammen staan om later dit seizoen eerst op te proberen chip-budden of eventueel eind augustus spleetentingen op te maken op de manier die Yuras voordeed. Maar wanneer is dat wijs om dat chipbudden te gaan doen.....?

Beetje geduld hebben, zoals Bit ook zegt. Geldt eigenlijk voor alle fruit, dat het per ras en soms zelfs bij verschillende planten van hetzelfde ras, wat verschillend gaat met uitlopen. Bijvoorbeeld Rode bes: Jonkheer van Tets heeft al een aantal weken blad en staat nu echt groen, de Rovada ernaast begint net wat groen te piepen. Bij frambozen, appels, peren, pruimen eenzelfde beeld: de ene struik/boom staat veel verder dan de andere. Bij sommige peren bijvoorbeeld staan de bloemknoppen op barsten....bij andere kun je net zien wat precies de bloemknoppen zijn omdat ze net pas een beetje beginnen te zwellen. De meeste appels laten nog weinig zien, maar enkele boompjes hebben ook wel al duidelijk blad.... Naast ras speelt ook standplaats en omstandigheden een grote rol. Wat meer ochtendzon, een wat beschutter plekje uit de wind, een plekje met wat meer winterkou (het meeste fruit heeft een per soort verschillende hoeveelheid "kou"...nou ja...gemeten wordt dat in aantal uren beneden de 7,2 graden tijdens de winter....nodig om goed te kunnen uitlopen en bloeien) allemaal factoren die enige weken verschil kunnen maken.... Later trekt dat grotendeels wel weer bij. Wat ik wil zeggen: Maak je niet te veel zorgen

Ik denk het niet. Kalk doet 2 dingen: 1. Het bevordert alle omzettingsprocessen...hetgeen betekent dat de hoge dosis voeding die in de bodem zit en deels is opgeslagen in een soort compost die daar ook gevormd is, nog meer vrijkomt als snelle (over-)voeding van je planten. 2. Heb je aanwijzingen dat je grond heel/te zuur is? Konijnenmest zal dat op zich niet veroorzaken....bovendien is die deels gecomposteerd waarschijnlijk en compost is juist niet zuur normaal gesproken....hooguit in zeer uitzonderlijke gevallen en met zeer bepaalde ingrediënten kan ze net ietsje zuur (PH tussen 6.5 en 7.0 of zo) worden. Eigenlijk heb je een prima begin. Misschien gewoon echt prima....misschien wat voedselrijker dan gewenst. Ik zou er een jaartje op gaan telen met gewassen vooral die vrij veel voeding vragen (Pompoenen, courgettes, prei, kool, tomaten, mais.....) en op grond van hoe dat ging verder kijken.