Dennis: mijn huid is 25 jaar in de puberteit geweest, en pas gekalmeerd sinds ik de 35 voorbij ben.

Mijn acné littekens en acné heb ik behandeld/in toom gehouden door dagelijks 's morgens en 's avonds mijn gezicht goed te reinigen met een milde scrub en vervolgens in te smeren met een zalf geschikt voor mijn huid. ( best even info bij de dermatoloog/betere parfumerie vragen - en nee, ze lachen geen mannen uit, mijn broer is ook wezen vragen. ) Als je een te vette zalf gaat smeren gaan je porieën verstoppen met meer acné tot gevolg, en als je je huid te hard uitdroogt gaan je talgkliertjes in overdrive met meer acné tot gevolg.

Om littekens te vermijden; niet pulken ( ook al is dat zo verleidelijk als er een dikke gele puskop verschijnt ) en als je toch eentje openknijpt goed reinigen tot het wondje genezen is.

Nu nog heb ik regelmatig last van acné, hoewel dit gelukkig nu beperkt blijft tot mijn voorhoofd en kin, en niet meer zo hevig is. ( dus af en toe een puistje )

Het betert wel met de jaren, ook al moet je soms laaaaaaaang geduld hebben!

Een voordeel: ik ben nu bijna 37, en doordat mijn huid zo vet was, heb ik nu nauwelijks rimpeltjes, waardoor men mij gemakkelijk tot 10 jaar jonger schat

Dennis, al waterkefir geprobeerd? Ik ben me nu suf aan het lezen daarover, en acné wordt voortdurend genoemd als een 'probleem' waarvoor het heilzaam kan zijn. Ik heb zelf geen huidproblemen, dus uit eigen ervaring kan ik er niets aan toevoegen. Het is wel een reiniging van binnenuit, en vrij goedkoop, alleen wat discipline om de korrels levend te houden, maar daar ben jij wel toe in staat (zie De Roos)

@Jasmin: heb er wel ooit wat overgelezen. Kan me alleen niet meer zo 123 het verhaal voor de geest halen. Zal er binnenkort weer eens naar Googlen (wil namelijk wel altijd weten WAAROM iets werkt). Dank voor de tip.

 

@Kiekenboerinneke:

Wow, dat is echt lang! Dat je dat vol hebt gehouden. Heb je ooit in de richting van voeding gekeken, of alleen oplossingen voor het probleem (de acne) en niet zo zeer de oorzaak? Als het zolang aanwezig geweest is zou ik toch sterk in de richting van een allergie/overgevoeligheid denken. Mocht het weer eens opduiken: vraag je dan af wat je 48 tot 72 uur terug gegeten hebt. Die termijn is de reactietermijn van een 'delayed type hypersensitivity' . Best kans dat je toen iets gegeten hebt waar je op reageert. Zodra je meerdere keren zo'n observatie hebt kunnen doen, kan je wellicht al bepaalde voedingsbronnen als 'verdacht' markeren.

 

Op welke voedingsbronnen je reageert wisselt uiteindelijk per persoon. Ik ben er eigenlijk van overtuigd dat de acne-oorzaak bij iedereen anders is, en dat er nóóit één oorzaak benoemd zal kunnen worden. Ik durf wat betreft het aantal oorzaken en de complexiteit daarvan daarom acne ook min of meer met kanker te vergelijken. Het is echt enorm ingewikkeld. Tijdens mijn onderzoek ben ik ontiegelijk veel elementen tegengekomen die een rol kunnen spelen in het proces. Van enzymen tot genen en DNA, van suikers/koolhydraten tot overgevoeligheid, van neurotransmitters tot receptoren, en zo kan ik nog wel eventjes doorgaan. Best interresant en het lijkt verrassend veel te verklaren, maar niks valt 100% zeker te zeggen.

 

Niet pulken is in zekere zin hier lastig geweest. Heb het niet zo zeer bewust gedaan, maar tijdens mijn slaap en het douchen zijn er véél puistjes opengegaan. Soms gingen ze alleen al open door de vochtige omgeving onder de douche: dan was ik er nog geen eens over heen gegaan met m'n handen... best balen.

 

Een wat betreft vetten en oliën: dat is ook weer zo'n dingetje wat denk ik echt bij iedereen verschilt. Acne kan zowel op een droge als vette huid voorkomen, maar er schijnt ook verschil te zitten tussen diverse oliën. Als het goed is heeft dat weer te maken met de verhouding tussen oliezuur en linolzuur in de oliesoort.. maar de exacte details daarvan ben ik me nog niet eigen zegmaar

 

Wat ik zelf laatst nog erg interresant vond: Het meest opzienbarende mogelijke verbandje wat ik ben tegen gekomen tijdens mijn onderzoek:

Een aanzienlijk aantal mensen met acne heeft te maken met een hoog histamine gehalte in het lichaam. Hoge histamine lijkt uit sommige onderzoeken samen te gaan met een lage concentratie serotine. Serotonine is een neurotransmitter die onder andere het zelfvertrouwen en emoties beïnvloed. Mogelijk is dat een verklaring waarom sommige mensen met acne (en niet iedereen) een lager zelfvertrouwen hebben. Niet omdat ze zichzelf lelijk vinden in de spiegel, maar omdat er minder serotine aanwezig is dankzij de grotere aanwezigheid van histamine.

 

Deze theorie kan ik maar lastig wetenschappelijk onderbouwen, ik ben geen wetenschapper. Ben er op gekomen door meerdere onderzoekjes aan elkaar te plakken, er was niet één concreet onderzoek waarin dit vermeld stond.

Om serotonine aan te kunnen maken, heb je tryptofaan nodig, en dat zit toevallig in hoge mate in waterkefir.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Tryptofaan

 

 

https://www.google.nl/webhp?sourceid=chrome-instant&rlz=1C1PRFB_enNL466NL466&ion=1&espv=2&ie=UTF-8#q=water+kefir+benefits+acne

Met betrekking tot histamine en serotonine kan ik uit eigen ervaring spreken. Bij een te laag serotoninegehalte raakt een mens depressief. Ik maak erfelijk belast wat te weinig enzym aan dat histamine in voedsel afbreekt in de darmen, waardoor zonder maatregelen histamine in de bloedbaan kan komen. Nu met de lyme is het heel erg geworden. Ik eet histamine-arm voedsel dat supervers is (direct uit de tuin in de pan) of supervers direct ingevroren en daarnaast slik ik enzym bij. Maar het is een wankel evenwicht. Soms gaat het mis en dan raak ik helemaal gestresst en superalert vanwege de histamine in mijn lijf (de bijnieren gaan stresshormonen aanmaken bij teveel histamine). Ik kan dus bijvoorbeeld ook moeilijk slapen dan, schrik al van een auto in de verte alsof er een bom naast me af gaat. En, terugkomend op serotonine: de volgende dag ben ik dan depressief. Ik zie het leven niet meer zitten, denk dat er alleen nog maar allemaal ellende komt en heb het gevoel dat er iets heel ergs gaat gebeuren. Ik weet waardoor deze gedachten en gevoelens komen en kan ze laten voor wat ze zijn. Achteraf gezien heb ik al heel lang problemen met histamine, maar dan in mindere mate, ik dacht altijd dat ik veel allergieen had, maar dat blijkt dus niet zo te zijn. Ik heb altijd veel puistjes gehad en soms heb ik er op mijn 55e nog weleens eentje, meestal klein.

 

Bij de bestrijding van een infectie gebruikt het lichaam vitamine D en tryptofaan. Bij een chronische infectie worden beide opgebruikt en raakt iemand ook (langdurig) depressief. Te laag vitamine D spiegel geeft namelijk depressieve klachten en tryptofaan is een bouwstof van serotonine. Ik slik dan ook dagelijks vitamine D en tryptofaan bij.

Als dit te veel off topic is, kan ik ook wel een PB sturen, maar ik vraag me het volgende af.

Ik heb net even over histamine gelezen, want daar weet ik niets van af, en ik begrijp dat jij, Kibas, er dus veel van af weet. Zoals ik begreep maakt je lichaam histamine aan bij een infectie of gifstof. En toen moest ik ineens denken:

Gisteren heb ik mijn teen in open sandalen gestoten in de tuin, flink wat bloed, maar ik liet het maar zo. Gevolg: vies wondje, en een behoorlijk pijnlijke teen in bed bij het slapen. Dus ik heb vanochtend mijn voet in een sodabadje gezet om de boel alsnog schoon te maken. De teen is echter niet meer pijnlijk, mijn lichaam heeft de strijd kennelijk al gewonnen. Echter.... ik heb vanochtend wel een behoorlijk allergische uitslag op mijn handen en benen. Bultjes die jeuken en bijna pijnlijke huid. Calendulazalf helpt ook hier weer, dus ik zou er verder niet over nagedacht hebben, totdat ik ineens me afvroeg of hier oorzaak en gevolg aanwezig was.

Dat mijn lichaam heel veel histamine aanmaakte tegen de infectie van de teen, en wel zoveel dat ik op andere plekken van het lichaam een allergische reactie leek te hebben.

 

Heb ik in de goede richting gedacht, of trek ik in mijn onbenul de verkeerde conclusie?

Van histamine kun je jeukbulten krijgen, in ieder geval als het met een krasje in de huid wordt ingebracht bij een allergietest. Of dat ook zo werkt bij histamine in het bloed weet ik niet. Nog nooit van gehoord en ik heb het zelf nog nooit gemerkt. Hoewel ik wel dagelijks anti-histaminepillen neem die zorgen dat het lichaam zelf geen histamine vrij maakt, omdat lyme-bacterieen zich kunnen nestelen in de immunocomplexen die dan aangemaakt worden en dan niet meer door je eigen afweer herkend worden. Maar ieder lichaam is anders, dus bij jou zou het misschien wel zo kunnen werken. Het klinkt ergens wel aannemelijk. In ieder geval kan er inderdaad ook histamine vrij gemaakt worden bij een infectie.

 

Ieder mens heeft altijd histamine in het bloed van nature. Dat is nodig voor een aantal processen in je lichaam, het is een bouwstof. Bij een allergische reactie wordt er in korte tijd veel meer histamine in je lichaam vrijgemaakt. Histamine zit ook in voedsel, maar dat wordt normaal gesproken in de darmen grotendeels afgebroken door enzymen (DAO). Behalve als je dus erfelijk belast minder enzymen aanmaakt (vaak weten mensen dat niet, denken dat ze voor veel voedingsmiddelen allergisch zijn, wat dan niet het geval is) of als door medicijnen de aanmaak wordt onderdrukt (o.a. sommige antibiotica, een verdovingsmiddel, middelen bij depressie etc).

 

Ik vraag me af hoe we van littekens nu opeens op histamine komen.

Edit: o ja, Dennis zag een interessante overeenkomst.

Ik ben wel aan veel allergisch, dat klopt. Bij een allergietest scoor ik 32 op 36 aan positieve reactie.

Dit zal er misschien wel iets mee te maken hebben, maar ook niet alles. Mijn allergieën zijn met de jaren ook minder geworden ( ben enkel nog gevoelig voor bepaalde graspollen, en als dat rondzweeft kan ik mijn poezen ook slecht verdragen ) maar ik ben me aan het wapenen door veel pollen te eten ( ook goed voor de weerstand ) en honing. Betreft de anti-allergiepillen: ik let daarmee op, want ik heb vorig jaar een sinusitus gekregen doordat mijn immuunsysteem te lang onderdrukt was. Enkel als het echt niet gaat neem ik ze, anders niet.

Bij mij is de acné hoofdzakelijk hormonaal en helaas ook erfelijk. ( Mijn moeder en vooral mijn vader hadden hier vreselijk veel en lang last van )

Ook waren de anti-acnéproducten in mijn jeugd ( een goede 20 jaar geleden ) niet zo ontwikkeld als tegenwoordig. Ik heb 10 jaar geleden nog eens mijn "oude" producten nog eens geprobeerd, maar met de vernieuwde formule en deze bleken toen wel "iets" te werken, in tegenstelling tot dezelfde producten nog eens 10 jaar terug.

Ach ja, ik heb ermee leren leven. 2x per week peel ik mijn gezichtshuid en door dit al zoveel jaren te doen zijn mijn ergste littekens nagenoeg verdwenen.

Wat fijn dat de ergste littekens in ieder geval verdwenen zijn. Maar vervelend blijft het.

Kreeg vandaag nog een artikeltje binnen over een behandeling van acné, is wel in het Frans.

 

Contre l’acné. Le vinaigre de cidre purifie la peau et empêche l’inflammation. Vous pouvez choisir une application très locale directe sur les boutons (quelques gouttes de vinaigre de cidre pur sur un bouton), ou une utilisation diluée dans de l’eau comme tonique. Pour une bonne eau tonique au vinaigre, comptez 1 cuillère à soupe dans 200 ml d’eau minérale. Cette eau tonique se passe sur le visage au coton après chaque nettoyage ou démaquillage. Elle est très adaptée aux peaux grasses à problèmes.