Ik probeer perzik en abrikoos op te kweken tot leivorm (waaier / palmet), in een kasje.

Hoe kan ik de wintersnoei het best uitvoeren, in opkweekfase (verlengenis, vruchtzetel opbouwen).

- Moet je de verlengenis (fors) terugsnoeien (als de gesteltak langer moet worden)? Is dat nodig om voldoende groeikracht op te wekken, of is steenvrucht van nature al groeikrachtig genoeg?

- Als ik merk dat een verlengenis bij uitlopen weinig groeikracht vertoont, kan ik hem dan beter alsnog een stuk terugsnoeien, tot op een groeikrachtige scheut lager op de gesteltak? (Of is dat een ongewenste waterlot?)

- hoe ga je om met de snoei van zij-twijgen, voor opbouw van vruchtzetels? Hoeveel snoei je die terug? Korte tuiltjes niet snoeien?

- Pas je de Haaksnoei methode toe? Als ik Haaksnoei begin, moet ik twijg van nieuw vruchtzetel dan in maart terugsnoeien op 2 knoppen? Kun je ervoor zorgen dat een nieuwe twijg beide nevenogen op de gesteltak laat uitlopen?

- in opkweekfase van een gesteltak van palmet, verwijder je dan alle vruchten? (Hoe oud moet een gesteltak zijn voordat ik er vruchten aan mag kweken?)

- Geef je perzik / abrikoos ook mest (in opkweekfase)? Of is dat niet nodig omdat ze van nature al grote groeikracht hebben?

- Wanneer / op welke lengte scheuten nijpen? Is scheuten uitbuigen wenselijk / nodig?

- Heeft iemand (positieve / negatieve) ervaringen met dwergperzik / dwergabrikoos?

Vroeger stond er in het Blog van Windindewilgen een beschrijving van hoe hij perzik en abrikoos in de kas leidt en zeer vruchtbaar snoeit. Ik zie dat het helaas niet meer op zijn website staat....alleen nieuwere blogberichten.

 

Gelukkig sla ik dergelijke waardevolle informatie op. Ik zal het via copy & paste in een privebericht naar je sturen. Denk dat je daar wel een stuk antwoord vindt.

Ik heb ook 3 mooie jonge bomen in de kas, gekocht bij @windindewilgen. En nu ben ik ook wel benieuwd naar die beschrijving. 

@weknow ook ik ben wel benieuwd naar die beschrijving. Heb een platte perzik (Saturn) in mijn kas en ga buiten een Avalon Pride vervangen door een andere perzik.

@weknow heb je die beschrijving nog gevonden in je opgeslagen info?

@weknow ja die is zeer welkom

Hmmm...en jaar of 3 a 4 geleden iets toegezegd en nu kom ik de vraag weer tegen....herhaald. Ik heb het weer gevonden wat Wim = Wind in de wilgen toen in 2022 op zijn blog schreef. Probleem is alleen dat ik een tekstdocument hier niet kan publiceren.... Wat ik wel kan doen is het kopieren en plakken....met enig voorbehoud dat het zonder toestemming is van de auteur (die ik zeer bewonder voor zijn pionierswerk over abrikoos, amandel en perzik) en mocht hij toch bezwaar maken, dan haal ik het weg.

perziken.

27 november 2020 / Door Wim Bruinekool / Abrikozen, Perziken

Dit is geen complete snoei cursus, maar een korte uitleg hoe ik het doe. Snoeien is niet nodig, in het bos rijden ook geen kaboutertjes rond met kruiwagentje, harkjes en snoeischaartjes. Laatst zag ik wel in het bos naast ons dat kaboutertjes vaten met drugsafval dumpten, maar dat verhaal doet hier niet terzake en moet maar een andere keer worden verteld. Niet snoeien heeft bepaalde nadelen zoals teveel schaduw in de boom en daardoor enkel vruchten aan de buitenkant van de kroon, teveel vruchthout en wild groeiende takken die kriskras door elkaar groeien en elkaar het licht benemen. Met snoei proberen wij de boom een vorm aan te laten nemen die wij willen en te voldoen aan onze eisen. Helaas zijn vele bomen van het eigengereide type. Of ze kunnen niet lezen.

Enkele basis regels:

Snoeien doet groeien. Door te snoeien prikkel je de bomen tot groei. Zomer snoei prikkelt het minst.

Snoei steenfruit, abri, perzi, pruim, kers, enkel in het groen. Appel en peer kan in de winter en de zomer. Wintersnoei veel prikkeling, zomersnoei minder prikkeling. Zelf heb ik vaak weinig tijd en begin dan ook in april, maar enkel bij aanhoudend mooi lente weer. Ik eindig zo begin/half september.

De groei annex sapstroom wil altijd naar de top van de boom. Vandaar dat het vaak zo moeilijk is om de onderste takken goed aan de groei, bekleed, te houden. Ik kom hier nog op terug bij vormsnoei/vorming van palmet.

Hoe steiler een tak groeit hoe sterker de groei.

Hoe horizontaler een tak groeit hoe meer bloemen erop komen.

Bloemknop vorming treed op als er voldoende voedingsstoffen oa suikers in de tak aanwezig blijven.

Jonge bomen hebben een sterke groei neiging en daardoor minder zin om bloemknoppen te vormen. Dit hangt wel samen met de gebruikte onderstam en het weer in de zomer! In koele grijze zomers is er veel minder zonne energie beschikbaar dan in warme zomers en zijn bomen minder in staat om bloemknoppen te vormen, speciaal als er ook nog overvloedige vruchtdracht is.

Uitbuigen van de te steile takken zorgt voor groei vertraging en meer bloemvorming. Op de plaats van de knik wordt de sapstroom wat geblokkeerd en blijven suikers meer in de tak en gaan dan minder naar de wortels. Bovendien verminderd de trekkracht, sapstroom, in de takken.

Vruchten in de schaduw zijn een stuk minder lekker dan zonnige beschenen exemplaren.

De bedoeling is om een boom met open kroon te krijgen waar het licht lekker diep in kan doordringen. Als je dat tenminste wil.

De noordkant van een boom is vaak moeilijker goed bekleed te krijgen. De boom wil graag naar het licht toe, de zuidkant dus.

Takken aan de zuidkant ontwikkelen zich beter dan aan de noordkant. Probeer bij aanplant dus de sterke takken, die je wil behouden, aan de noordkant te houden. Ikzelf vergeet dit weleens.

Na een jaar met overvloedige oogst volgt vaak een beurtjaar, dwz dat de boom in het oogst jaar met overvloedige opbrengst, te uitgeput was en geen energie meer had voor bloemknop vorming. Op tijd dunnen gaat dit verschijnsel tegen.

In de kas snoei ik ook in de winter, hier drogen de wonden snel in door het ontbreken van regen.

Snoei op tijd, pro actief. Abri en perzi zijn langzame wond overgroeiers. Speciaal grotere wonden. Sommige rassen abri reageren extreem op grove snoei met gom vorming.

Bomen op een sterke onderstam kun je niet als dwergboompje houden.

Hoe zwakker de onderstam, hoe gevoeliger voor concurrentie van andere gewassen en groei ook zwakker. Maar er zijn ook ras verschillen in groei abri en perzi.

Ook de grond kwaliteit is nog een factor van betekenis.

Mijn bedoeling met snoeien is om: de kroon open te houden, zodat licht diep in de kroon kan komen. De lengte te beperken tot een maximale hoogte en breedte. Het begin van de eerste takken laag op ongeveer 140cm te laten beginnen. Dit ivb grasmaaien onder de boom. Vruchthout te dunnen. Om ieder jaar voldoende bloemen te hebben maar niet te veel.

In de loop der eeuwen zijn er vele boomvormen ontwikkeld voor een maximaal goede productie. ‘S lands wijs …. In spanje is voor abrikoos de catalaanse vaas model populair. Een open vaas kroon zonder midden tak en begroeiing. Hier kan de zon maximaal in schijnen. Een korte stam met daaruit vier zijtakken die wijd uitstaan en uiteinden wat naar beneden gebogen. Zeer goed in droge gebieden waar op sterkere onderstammen wordt geënt.

SPIL: Zelf doe ik vrijwel uitsluitend spil vorm en in de kas palmet. Spil is een kleine boom met een door groeiende middenstam, bekleed met zijtakken. Ik vind dit de meest natuurlijke vorm, als je daarvan kan spreken trouwens. Doordat de boom zijn energie kan steken in een top, wat hij van nature wil, is dit voor mij een overzichtelijke boomvorm die prima bij me past. Een kind kan de was doen en ik ben nu eenmaal een groot kind. Ook palmet is vrij simpel te vormen en neemt weinig ruimte in en staat ook leuk tegen een muur. Ik vorm de spil als een middenstam met tak etages van 3 zijtakken per etage en tussen de etages 50 a 70 cm tussenruimte, afhankelijk van de sterkte van de onderstam. Wur 677: 50cm, st.julA: 60cm en adesoto: 70cm. Dus 3 zijtakken mooi verdeeld rondom de stam. Zo staat het ook altijd afgebeeld in snoeiboeken enz. Helaas, ik kan je verzekeren dat dit zelden zo uitkomt. Vaak moet je toch vogelen om in de buurt te komen van het ideale plaatje. Zelf doe ik vaak bij buigen in de goede richting, met behulp van touwtjes. Maar de boom zal altijd zijn eigenste ik willen volgen. En soms is het gewoon beter om de boom maar te volgen ipv ons zelf.

Sommige abri rassen vormen van nature vooral steil omhoog groeiende takken, tardicot oa. Deze probeer ik zoveel mogelijk uit te buigen tot een meer horizontale stand. PAS OP: als je teveel in een keer uitbuigt heb je kans op uitscheuren van de tak op de plaats waar hij uit de stam komt, vooral bij abrikoos. Doe het in etappes. Veel perzi rassen groeien wat warrig en vormen oa waterlot toppen, onder de top ontspringt dan een sterk groeiende tak die de top inhaalt en overneemt. Je krijgt niet altijd wat je wil in het leven en dat geldt ook voor bomen die we aanplanten. Soms is het wat er is. Niet meer niet minder. Vaak gebruik ik deze dan maar als nieuwe top.

PALMET LEIVORM: Handige vorm die weinig ruimte in neemt en zeer overzichtelijk is. Te gebruiken tegen een muur, als heg, als afscheiding en op plaatsen met weinig ruimte. Het is een vorm die bestaat uit een middenstam met 2 zijtakken per laag, tegenover elkaar. Je bouwt etage na etage op, ieder jaar een etage erbij, net zolang en zo hoog als je wil. De hemel lonkt. Maar hoe hoger hoe moeilijker het is om de onderste takken in groei en bekleed te houden. In theorie vorm je ieder jaar 1 etage, in de praktijk lukt het vrij vaak om 2 etages te vormen. Mits de onderste takken bij aanvang al sterk groeiend zijn. Dit mislukt geheid als je het probeert met zwakke takken. Tussen de etages hou ik 50 cm aan voor een vrijstaande palmet. Bij perzi hou ik 60cm aan. Je kunt zoveel etages maken als je wilt, maar bij iedere verhoging krijg je meer moeite met de onderste. Daarom laat ik de onderste vaak schuin naar boven groeien, voor meer trekkracht. De bovenste etage ligt altijd horizontaal. De etages er tussen in laat ik, als het kan, langzaam verlopen. Het hangt ook af van de breedte die de palmet gaat in nemen. Hoe langer de armen, hoe meer aandacht aan de onderste takken je moet geven.. Zelf doe ik niet meer dan 3 a 4 max, etages. De ruimte bepaalt de afmetingen. Maar een heel belangrijke factor is natuurlijk de sterkte van de onderstam. Hoe sterker deze is hoe breder hij kan worden gemaakt. Voor wur766 en wavit totale breedte 250 a 350 cm.

Abrikoos is, net als bv appel, makkelijk als palmet leivorm. Abri vormt zeer makkelijk nieuwe takken uit overvloedig aanwezige slapende knoppen, zelfs op ouder hout. Perzi is moeilijker doordat daar veel minder slapende knoppen zijn aangelegd. Voor beide is er ook nog een ras eigenschap in het spel. Sommige rassen hebben wat meer of minder de neiging tot het aanleggen van slapende knoppen. Perzik wil ook wel eens slecht reageren op terug zetten om een wat oudere grotere boom na aanplant tot 40cm boven de grond af te snoeien voor de vorming van de eerste etage. Soms weigert hij dan weer uit te lopen. Dergelijke ingrepen kun je wel doen met 1 jarige aanplant. Kort gezegd: perzi kan wel als leivorm maar begin bij voorkeur beginnen met een jonge boom.

Probeer uit tegaan van jonge boompjes, deze vormen het mooiste. Je kan ook 2/3 jarig doen en dan gelijk gebruik maken van al aanwezige sterke takken die ook nog toevallig goed geplaatst zijn. Voordeel is dat je gelijk al iets hebt staan en dat productie eerder begint. Maar nogmaals: doe dit enkel als er voldoende sterke takken zijn.

BOOM MET OPEN KROON. Voordeel van dit is dat de zon volledig in het hart van de boom kan schijnen. Deze vorm heeft dus geen middenstam in de kroon. Op een bepaalde hoogte wordt de boom getopt en wordt de kroon gevormd door zijtakken.

wordt vervolgt.

https://www.moestuinforum.nl/topic/57858-dwergabrikoosdwergnectarine-in-serre/#findComment-572755

@Jorieke123 Op de foto's die je in deze link zelf plaatste, vind ik dat je de perziken in ieder geval uitstekend hebt geleid. Je kunt bloesem verwachten op de verticale scheuten aan de dubbele horizontaal geleide takken. Ik zou dan proberen om elk jaar daar nieuwe scheuten te laten ontstaan omdat perzik vooral daarop draagt.

Het probleem met de abrikoos die niet draagt maar wel bloeit kan zijn dat het geen zelfbestuivende is. De meeste zijn dat wel (min of meer) maar niet allemaal. Of tijdens de bloei met een kwastje bestuiven kan misschien ook een idee zijn? (Zo bestuif ik mijn perziken die in potten in een tunnelserre staan tot na de bloei) In die groene tunnelserre (een meter of 6 lang) staan ook 2 perziken in de grond die nu 2 jaar dragen en een soort van geleid zijn (niet zo mooi als bij jou!). Deze tunnelserre gebruik ik vooral voor niet weerbare tomaten (dat gaat goed) en de schuifdeuren staan aan beide zijden bijna altijd open (behalve bij storm of strenge vorst, aangezien er ook eea in overwintert dat kan bevriezen). In 2024 had ik een mooie en lekkere perzikoogst. Verleden jaar een enorme, maar de perziken werden niet zo lekker...ik had vast flink moeten dunnen. Natturlijk is zo een serre met groen gewapende folie niet zo mooi licht als die van jou...ook dat kan een factor zijn. De perziken in potten die in april naar buiten gaan ...een stuk of 5 droegen...zijn veel kleinere bomen en hebben minder opbrengst (tussen de paar en 30 vruchten) maar die werden toch lekkerder. Abrikozen hoeven voor mij niet binnen te staan, zoals ik elders beschreef, in mijn open fruittuin aan de kust. Die snoei ik niet in een leivorm, maar eerder in een open vaasvorm, zoals Wind in de Wilgen ook beschrijft. Voor abrikozen geldt, anders dan perziken die vooral dragen op jonge twijgen die het voorgaande seizoen gegroeid zijn, als ik de informatie hhierover die ik volg moet geloven, dat de meeste op ouder hout bloeien over het gehele gestel (vergelijkbaar met pruimen), maar dat er ook rassen zijn die voornamelijk op het middendeel of aan de uiteinden van twijgen vrucht zetten. Dus niet allemaal hetzelfde. De abrikoos Royal (een boom die hier intussen een 12 jaar in de beschutte tuin aan huis staat) is er eente die bijna alleen aan korte twijgen aan de uiteinde van takken draagt na een jaar of 3. Weinig vruchten en bepaald geen fraaie (gevlekt door iets schimmeligs meestal en soms gebarsten) maar ze zijn groot en de smaak is heel lekker. Van die in mijn fruittuin in de kust die open staan, droegen er verleden jaar een 6-tal voor het eerst (waaronder 2 eigen zaailingen). Verleden jaar was een goed abrikozenjaar en daar had ik al een veel betere oogst dan van de 3 bomen, een dwerg, die al wat langer aan huis staan. Als ik nu rondloop door mijn fruittuin, zie ik bloemknoppen en behoorlijk rijk meestal aan zeker 15 van de abrikozenbomen.....dus toch wel spannend wat het dit jaar wordt. 😁(Ik hou van veel fruit, maar als je me vraagt welk voor mij het lekkerste is om zo te eten.....dan is het: abrikozen van eigen boom. (In de winkel nog nooit iets kunnen kopen dat daar maar een beetje in de buurt kwam)

17 februari17 Feb aangepast door weknow

Bedankt voor de complimenten Weknow, ze staan er naar mijn idee ook wel mooi bij ja. Ik doe in ieder geval mijn best

Zo te zien komen er weer een boel bloemen dit voorjaar. En die bestuif ik dan voor de zekerheid inderdaad met een kwastje. De andere abrikoos staat in de kleinere kas, en bloeit volgens mij wat later dan die in de grote kas. We gaan het dit jaar gewoon weer zien!

Wij hadden dit jaar eindelijk weer eens aardig wat buitenperziken, maar de vruchten waren nogal lelijk door krulziekte. Ik heb er heel wat potjes jam enz. van gemaakt, maar het was nogal een klus om het fruit schoon te maken en te verwerken.

Met abrikozen hebben wij ook echt geen geluk buiten, we hadden er meerdere van Yuras en die zijn stuk voor stuk dood gegaan of door ons omgezaagd/geknipt omdat ze ziek werden. Volgens mij was het gomziekte. Maar goed, dat is weer een heel ander onderwerp.

Tot nu toe bevalt het ons iig erg goed om ze zo in de kas te hebben staan. Je blijft er wel aan knippen hoor, zo in leivorm en zo dicht bij het raam en het dak. Om alles luchtig en schoon te houden zeg maar.

Maar als ze gommen zijn ze niet gelijk dood toch. Ik heb in mijn Pricia abrikoos altijd wel gom. En ook heel veel lekkere vruchten elk jaar. Zien er top uit en rijpen altijd af.

Ik heb trouwens in de winkel wel 1 keer lekkere abrikozen kunnen kopen. Dat waren Turkse abrikozen. Was geen supermarkt

Gommen is geen ziekte, maar een bij-effect van een Prunus die zich niet zo lekker voelt. Zoiets als een verkoudheid of druipneus bij mensen... Vaak ook een teken dat het niet zo lekker gaat met de boom dus.

Abrikozen zijn zeker ziektegevoelig...een reden om ze zo weinig mogelijk te snoeien en zeker niet in donkere maanden (herfst en winter)....ik heb wel eens gehoord dat abrikozentelers rekening houden met 5% uitval van hun bomen per jaar. De belangrijkste aantasting van abrikoos is bacteriekanker (pseudomonas) en ook takmonillia kan fataal zijn. Bij perzik zal naast een slopende werking van krulziekte (die soms ook in het hout slaat) ook meestal monillia het meest gevreesd zijn, hoewel ook bacteriekanker voorkomt, zoals op alle steenfruit. De voorwaarden die ik al elders noemde: zon, kalkrijke bodem (zurige zandgrond of veen is eigenlijk ongeschikt) die zeer goed en diep doorlatend is en wat mij betreft ook lucht (wind en open groei) zijn echt voorwaarden voor succes...als je dat niet kunt bieden, misschien niet zo verstandig om abrikozen te wensen.

Kan me voorstellen dat abrikozen in zuiderse vakantielanden die vers zijn geplukt lekkerder zijn dan uit supermarkten hier. Een geluk als je hier een winkel hebt die ze zo heeft. Hier in het relatief stille Zeeuws/Vlaanderen is dat er niet. De vroege (mei) bij de Lidl vallen soms ook wat mee. Maar echt rijp, van eigen boom...dat is onovertroffen voor mij. Te rijp is melig. Niet helemaal rijp is nog net niet....en abrikozen rijpen niet of nauwelijks nog na na het plukken. In de supermarkten ligt bijna alleen onrijp geplukt fruit dat vooral heel lang mooi moet blijven. Ik prijs me zo gelukkig met het heerlijks dat ik zelf kan kweken en proeven.

On 2/20/2026 at 6:30 PM, weknow said:

Gommen is geen ziekte, maar een bij-effect van een Prunus die zich niet zo lekker voelt. Zoiets als een verkoudheid of druipneus bij mensen... Vaak ook een teken dat het niet zo lekker gaat met de boom dus.

Kleine nuance: je hebt wel de gomziekte. Maar dan is het gommen niet de ziekte zelf, maar inderdaad een manier waarop de aantasting (Pseudomonas mors prunorum) zich kenbaar maakt.

Niet accoord met je opmerking, Frank Houweling!!

Ik had preciezer en genuanceerder willen schrijven en informeren dan wat jij er nu weer van maakt. Gommen bij Prunus kan allerlei redenen en oorzaken hebben. Een aantasting door bacteriekanker of Pseudomonas is er daar zeker eentje van. Maar er zijn vele andere mogelijkheden: van een bodem die te zurig is of te nat is, slechte bodemstrructuur door bijvoorbeeld compactie of een ondoordringbare laag, te hoge (stikstof-)bemesting, dierlijke mest met te veel zouten, verkeerd snoeien of op het verkeerde moment snoeien; vraatschade, een mechanische beschadiging, aantasting door Moniliose of hagelschoziekte of loodglans en vast nog wel wat andere. De stress die door van alles kan komen, kan zich uiten in heel beperkt of zeer uitgebreid gommen...

Ik denk dat we hier een kleine miscommunicatie hebben. Je geeft eerst aan het niet met mij eens te zijn, maar brengt daarna precies onder woorden wat ik bedoel!

Ik zie ook niet het verschil. Volgens mij zeggen jullie hetzelfde. Voor mij is het nuttige informatie want ik heb veel last van gommen en dacht dat het gomziekte was. Maar ik zal eerst eens wat kalk toevoegen.

Er zijn hier aardig wat topics over het gommen van bomen, en/of gomziekte. Laten we hier verder on-topic blijven.