soms.........

denk je iets, soms droom je iets;

het staat in mijn dagboek geschreven.........

edit: enige uitleg

kreeg van een forumlid uit a'dam gedroogd blad en dat herinnerde mij aan de nonnetjes van het schipperinternaat in a'dam, waar in de kelder een grote olifant was geschilderd...

anders denken jullie dat de greet wat gestoord is

De tuinman

 

De tuinman Christoffel

was zat normaliter

hij lag naast zijn schoffel

en was als een gieter

 

Toon H.

23 januari 201412 j aangepast door Gast

Maar...

Wie nu T. H. is? Edit Toon Hermans, natuurlijk...

En wie is *GIMD* in het mooie rijm van Gwen? : Gwen zelf dus...

30 januari 201412 j aangepast door Gast

Daar deinde een zee van blommen,

Van blommen geel en zwart;

Ze droegen koop`ren kronen

Om `t zwartfluwelen hart.

 

t`Was nacht..., maar door de stilte

Zong menig wijs van wee...

Gezwolgen uit de deining

Dier wonderen blommenzee.

 

En `k luisterde aan mijn venster...

Ik kende ze allemaal,

Die oude melodieën

van de eigen zoete taal.

 

UIt de bundel Schaduw.

 

Alice Nahon

1929

*GIMD* ben ik zelf

 

Wanneer een deken mijn tuin bedekt

De zaden liggen te slapen

Sta ik mijmerend voor het raam

En proef de zoete weelde

 

*GIMD*

Nou ben ik niet zo van de gedichtjes, meestal snap/vat etc ik ze niet....

 

Maar déze wel...

 

Heel herkenbaar... alleen druk je het dan gewoon een beetje anders... díchterlijk... uit.

 

Oftewel... ik vind 'm leuk.

Een grauwe aanblik geeft mijn tuin

De restjes zijn verzopen

 

Maar één ding weet ik zeker

Wanneer de warmte en zonne komt

Heb ik weer lekker te eten!

 

*GIMD*

 

 

maar praat even niet van warmte en zonne nu... (het vriest dat het kraakt hier..)

Kippenspel in de moestuin

 

Wat een drama is het toch steeds

Te moeten constateren

Dat de gevederde dametjes

Maar al te goed schijnen te weten

Waar al het lekkers verborgen zit

Wat wij toch niet zouden eten

 

*GIMD*

Pompoen

 

Deze hing laatst nog in de tuin

Te glanzen en te groeien

Een zon zo groot was zij

En nu een lekker soepje!

 

*GIMD*

De staak is leeg

Mijn buik gevuld

Ik heb weer zin in bonen

Nu volgt een jaar geduld

 

*GIMD*

Zo, nu is het dichtersbrein even toe aan een tomatensoepje van tomaatjes uit eigen tuin.

 

Bloedrood zijn zij

Vol zaad en geneugden

 

*GIMD*

reactie op de grauw aanblik posting...

 

En ik praktisch ingesteld, mis dan alleen dat zinnetje dat duidelijk maakt dat dat niet vanzelf komt... Dáár moet je wél wat voor doén...

 

Ondertussen zie ik dat de gedichten bij Gwen stromen als de koude vriesluchten bij je actieve lezertjes... (niet dat de gedichtjes koud zijn, maar onze omgevingen wel... alleen stokten mijn mooie woorden ná vriesluchten... probeerde er écht iets moois van te maken )

 

Vind het leuk als mensen in een paar zinnen of tekeningen situaties/belevenissen zo kunnen neerzetten.

Steeds groeit al wat ligt verborgen

In zaden tot een plant

Vervolgens vormt een vruchtje

En daaruit een nieuwe verwant

 

Geen mensenhand is hiervoor nodig

Het groeit echt allemaal zelf

Wij willen enkel bepalen

Wanneer wij oogsten van het land

 

*GIMD*

En dan... ojee... daar verlies je mij dan... bij die laatste...

Daar moet ik dan teveel gaan bedenken in wat voor klank je het moet lezen... zijn allerlei versies mogelijk... Dat had ik bij die korte niet...

Zat net lekker in de kip met bonen met tomatensaus en pompoen...

Ja dat is moeilijk uitleggen. Begrijp je wel de strekking? Want heel filosofisch is het niet. Anders pas ik aan, want wat ik bedenk moet echt voor iedereen te begrijpen zijn.

's Avonds in de schemer

De zon is al naar bed

De bloemen zijn gaan slapen

De slakken hebben pret

 

*GIMD*

Het is bijzonder om te mogen zien

Te voelen en te ruiken

Te proeven en te genieten

Van mijn eigen tuin

 

*GIMD*

Een maiskorreltje

Plastic of popcorn?

Meel of stroop?

Alcohol of veevoer?

 

Nee, mijn korreltje stop ik in de grond

Mag ontwaken en gaan groeien

Worden tot een grote plant

Met kwasten die lustig bloeien

 

*GIMD*

Verlekkerd sta ik te kijken

Hoe de zaadjes langzaam ontwaken

Gestreeld door zonlicht groeien zij

Opgeschrikt door een plens water

 

Groeit er dan een plantje uit

Met bladeren en loten

Een bloemetje groeit zo fijn en klein

Gestreeld wordt door een bij

 

Genietend in de zon

De dorst gelest met dauw

Een vrucht zo mooi en blakend

Verdwijnt dan in mijn mond

 

*GIMD*

's ochtends

 

Dauw vleit mijn blote voeten

Vogeltjes fluiten mij gedag

De zon toont regenboogjes in het gras

Mijn zaailingen zijn weer wakker

 

Het is lente

 

*GIMD*

Bedacht dit net spontaan toen ik net over de situatie in mijn tuintjes zat na de denken

 

Geduld, geduld,

Rustig wachten, terwijl alles de grond uit brult.

 

Beetje bij beetje raakt de moestuin door de groene massa overvol,

Wordt het allemaal niet een beetje te dol?

 

De vroege worteltjes zijn al bijna klaar,

Boontjes zetten daar dan maar?

 

Al het harde werken dit voorjaar wordt langzamerhand beloond,

Nog even wachten en dan is menig plant met mooie vruchten gekroond.

 

 

Binnenkort zal er van alles heerlijk worden gesmuld,

Tot die tijd blijft het sleutelwoord geduld.

mooi Holland !! (is wel moeilijk hoor geduldig zijn )

wat je al niet kan bedenken

als je na zit te denken

wat de tuin jou weer gaat schenken!

@gup