weknow

Dat soort experimenten zullen ongetwijfeld vol op gebeurd zijn binnen onder meer de biologische en botanische wetenschap. Het nu weer te gaan doen, lijkt me eerlijk gezegd zoiets als nog eens proberen om een vierkant wiel uit te vinden, wat al vele keren gedaan en niet-mogelijk gebleken is. Ik denk dat mensen er slimmer aan doen om te leren welke paar planten wel met succes op water gestekt kunnen worden en dan verder groeien (zwarte bes, wilg, een aantal moerasplanten....van die weet ik het) en voor de rest NIET op deze techniek te vertrouwen, maar de gepaste vermeerderingstechnieken voor ieder soort te leren kennen en gebruiken. Bovendien zijn er ook een heel aantal planten die weliswaar gestekt kunnen worden, maar waar dit onder zulke specifieke omstandigheden moet gebeuren (precieze moment van stek nemen, de goede grootte en precieze onderdelen van de plant, de juiste combi van temperatuur en luhtvochtigheid, de ondersteuning van verschillende hormonen in verschillende concentraties e.d.) dat het voor een liefhebber heel moeilijk is. Naast stekken zijn nog een heel aantal andere technieken een mogeijkheid die soms kan werken: marcotteren, wortelmarcotteren, afleggen, enten (in vele variaties) zaaien enz. Kortom: experimenteren mag en is leuk en leerzaam, maar de (meer wetenschappelijke) kennis die al bestaat proberen te gebruiken kan je een grote voorsprong geven. Overigens is internet vaak de bron die we gebruiken dan. Een nieuwe bron: lang niet alles is te vinden op internet...er moet al een goede reden zijn om het daar te publiceren en toegankelijk te maken....informatie van meer dan 10 a 15 jaar oud is vaak nooit op internet gezet, de meeste "informatie" op internet is intussen met commercie verbonden, gekleurd, eenzijdig, soms compleet foutief of ondeskundig (en dan meer dan eens weer blind overgeschreven), niet gratis meer als je er meer van af wilt weten, enzovoort. Bovendien zijn de zoekmachines die bijna iedereen gebruikt, zoals Google, intussen enorm vervuild met reclame en logaritmen die de meest aangeklikte en door commercie of populairdoenerij overheerste dingen op de voorgrond brengen en de goede informatie op bladzijde 10 of 25 van de zoekresultaten wordt niet meer gezien.

Dat is inderdaad zo. Maar sommige planten hebben dat vermogen. Waterwortels kunnen zonder zuurstof of kunnen op een andere manier zuurstof binden. Wortels hebben juist volop zuurstof nodig. Je kunt het tot op zekere hoogte vergelijken met het verschil tussen keiuwen en longen. Sommige dieren, met name amfibieen kunnen op beide manieren ademen. Andere, zoals sommige reptielen kunnen eerst in water ademen met soort kieuwen en dat verandert in een soort longen.

Ik denk ook schildluis. Spuiten werkt maar heel matig. Zelf wrijf ik ze er af met een tuinhandschoen. Als het niet enorm veel wordt, zal het zich waarschijnlijk vanzelf oplossen als je een tuin hebt waar ook plats is voor allerlei natuurlijke vijanden.

Ja, onder een andere naam, inderdaad. Daar heb ik ze nu inderdaad besteld. Daar komen ze wrsch. van De Zoetwewei, zoals veel dat Vreeken verkoopt aan planten. Maar er zouden meerdere rassen moeten zijn, die ook wat anders smaken, als ik af ga op wat Fruitlent vertelt. Dus ik zoek en kijk nog even verder. Wie weet iemand van het forum met wie ik weer kan ruilen?😉

Nieuw voor mij. Kwam ze tegen op de website van Fruitlent. Zie dat op dit forum Permacultuurtuin ze een paar keer genoemd heeft in zijn blog....maar helaas is hij hier niet meer actief. En kwekerij de Zoetewei heeft een varieteit van deze Chinese variant van de aardbei. Wit of rose fruit, zelfbestuivend, een kruipertje dat vele uitlopers maakt en vruchten die heel zacht zijn en een meer abrikoosaroma zouden hebben. Maar ook een gezonde bodembedekker. Misschien heb ik geluk....heeft iemand toevallig wat plantjes staan en wil ruilen met mij? Of weet waar ik ze kan kopen toevallig. (De Zoetewei is maar 2 weekeinden per jaar geopend voor ons liefhebbers, helaas) Stuur je me dan een berichtje? Is het ook voor jou iets nieuws en ben je nieuwsgierig. Hier de llinks: https://www.fruitlent.nl/home/vruchtgroenten/abrikozenaardbeien/ https://www.facebook.com/KwekerijDeZoetewei/photos/aromatische-abrikoosaardbei-fragaria-nilgerrensis-fenhong-se-een-boterzacht-aard/972750606175130/

Volgens mij staat het toch vrij gedetailleerd beschreven op de website van Marc Geens. Je moet wel even doorscrollen Het staat NA de Guyotmethode en VOOR de teelt tegen de muur. https://www.proeftuin.eu/Nl/KLF/druiveninfo.php Druiven groeien onstuimig en zijn, mits de grond goed is, heel sterk en kunnen mede daarom in vele vormen geteeld worden. Ik snap echt niet waarom er zo wat overal maar 2 methoden genoemd worden. Misschien halen ze dan niet de optimale opbrengst, maar er is echt veel meer mogelijk dan guyot of pergola. Zo kun je een struik ook prima laag en breed houden of voor een soort boomvorm kiezen )zo een paalvorm, maar dan met een grote kruin.....zoals ook bij kiwibes gebruikt wordt. En als je kiest voor vroegrijpende rassen, kan het ook uitstekend in de volle wind of op een open vlakte met sommige rassen, zo is mijn ervaring. Voor paalteelt zou ik wel altijd zoeken naar een wat minder sterk groeiend ras en toch rekenen op meer dan 1 meter afstand per kolom. Zo kun je op een beperkte ruimte toch een aantal rassen en smaken telen aan palen van 1,50 a 2,50 als een soort kolommen of snoeren met aan elke struik een tros of 8 a 12 mooie vruchten oogsten.

Heel misschien. Maar dan zou je best beginnen met duidelijke foto's te maken van de struik, vorm, blad, zo mogelijk bloesems en vruchten en er van alles over te vertellen. Maar wel leuk om te horen dat je er een hebt die vanwege het fruit zo de moeite waard is!

Ik kan me voorstellen dat wat voor de een vanzelfsprekend is, voor een ander die er er minder intensief mee bezig is even verwarrend kan zijn. In het eerste berichtje vertelt Roland, dat hij kruisingen heeft uitgevoerd vanuit o.a. commerciele F1-rassen. Een nieuwe kruising is een nieuw begin, van waar uit hij uit de variatie aan nakomelingen verder wil selecteren op smaak. (Overigens...ook dat is vrij technisch....ben ik dan best benieuwd welke hij met welke gekruisd heeft en waarom die juist...naar wat voor "lekkere smaak" hij dan op zoek is?......misschien iets voor weer een ander topic?) Een kruising is een nieuw begin. Daarom een F1-generatie. Strikt genomen is het een zuiver technisch woord, dat alleen maar verduidelijkt in welke fase van een genetisch proces dat je wilt kunnen beschrijven, je je bevindt. Het zaadje van een radijs kun je F19.324 noemen als je je realiseert uit hoeveel generaties deze specifieke genencombinatie al is ontstaan. Maar als je wilt kunnen aangeven en beschrijven, bijvoorbeeld in een proces dat je bewust wat aan het kweken en selecteren bent, dan is het wijs om je beginpunt F1 te noemen, want dan begrijpt iedereen met een beetje kennis van kweken of genetica wat je doet. F1 is dus een naam die je aan iets geeft. Grappig hoe waarschijnlijk ook hier al het effect dat zadenteelt en daarmee samenhangend het zeer beperkte dat er - grootschalig - nog aan zaden wordt aangeboden in de beeldvorming wordt bepaald door de paar Internationals die 99,99% van de wereldzaden beheersen (en de rest hebben verdrongen, vergeten of via lobby op wetgevers proberen te verbieden en zo iets essentieels als het voedsel van mensen in handen krijgen). F1-hybriden maken is aan de ene kant een impuls om nieuwe dingen te ontwikkelen (voor de agro-industie!!, wij liefhebbers en wat wij graag zouden zien heeft daarin geen enkel economisch belang!) en aan de andere kant de markt nog afhankelijker te maken van de zeer dure zaden, gepatenteerd, die via gerichte kruisngen op de markt worden gebracht. Bij F1 denken de meeste mensen dus aan die schijnbaar geweldige zaden, want ze zijn duur en het klinkt zo professioneel, die voor heel veel geld te koop zijn. Ja...dat is ook een voorbeeld van een F1 generatie omdat ze zo op de markt wordt gebracht. Het technische begrip F1 krijgt dan een extra betekenis en commercieel gezien ook extra associaties: namelijk "Hier is gericht aan gekruisd vanuit de zaadindustrie" en de gewenste associatie: "Dit is iets zeer begenswaardigs dat je zou moeten hebben als je een serieuze teler wilt zijn" (kassa!!) Mijn associatie met dat woordje F1 is intussen een heel andere, als je bovenstaand verhaal leest. Ik denk dat je als liefhebber en vooral wij als mensheid veel beter uit zijn, met eigen kennis van voor je eten kunnen zorgen en dus ook zaad kweken, een enorme rijkdom aan soorten en selecties, vrije uitwisseling en gebruiken van organische en ecologische manieren om, kleinschaliger en in handen van zo veel mogelijke mensen die er mee bezig zijn, tot kwaliteitsvoedsel te komen. Daarbij horen ook sterke, robuuste varieteiten en zaden daarvan die je zelf kunt vermeerderen en uitdelen. Ik denk dat Roland daarnaar ook op zoek is w.b. tomaten en daarbij mensen zoekt om dat mee samen te doen en zelf al een leuke voorzet geeft.

Oei....Waaslander...je zoekt het wel ver. Ik ga nu niet voor Roland spreken. Dat kan hij prima zelf en dat hij jou en anderen hier de mogelijkheid biedt om goede varieteiten mee verder te ontwikkelen, dat hoeft toch niet zo veel wantrouwen of reserves op te roepen? Ik denk dat als je het uit interesse vraagt, je van harte een antwoord krijgt. Roland is op dit forum toch geen onbekende , die nu ineens iets heel verdachts doet? Als je dit forum wat volgt dan kun je waar hij zoal mee bezig is gewoon lezen. Bijvoorbeeld hier: Maar daarnaast nog diverse topics. Tomaten en zeker ook soorten die weerstand hebben tegen phyto is een van de onderwerpen waarover hij al om heeft verteld en anderen geinformeerd over hoe hij daarmee bezig is. 😉 Ik zou het jammer vinden als hij nu veel tijd in jouw "per woord stel ik alles ter discussie"-reactie zou gaan moeten steken. Een wat positievere reactie zou best fijn zijn! 👍

Als ik moest kiezen tussen binnen of beschut buiten, dan bijna altijd het laatste. In de winter is de koude kas wat beschutter en constanter dan buiten in extremere omstandigheden (hoosbuien, soms scherpe vorst, uitdrogende wind zoals verleden week, storm). In de klas is het niet vochtiger 's winters persee, maar wel wat beschermder...makkelijker te controleren. Nee...een kas heeft nu zelfs het probleem dat ze snel opwarmt met wat zon en binnen een paar uur van bijv. 3 graden naar 30+ graden kan gaan...dus volop luchten, zaaigoed en stekken op de grond houden (warmte zit bovenin veel sterker) en goed opletten dat het niet uitdroogt is daar zeer nodig...wat dat betreft is een folietunnel al veel beter. Binnen en heel veel licht is bijna niet te realiseren. Mensen meten dat verkeerd en schatten het verkeerd in. Ik heb jarenlang als professioneel fotograaf gewerkt en als je een opvallende lichtmeting toepast in een raam oid dan zie je al gauw hoe weinig licht daar komt (meestal wordt de fout gemaakt dat licht gemeten/geschat wordt naar buiten en als de zon naar binnen schijnt,, maar dat is niet het licht dat op een plant zou komen!!) en per meter afstand vermindert dat nog eens met een factor 4. Met wat natuurkunde-kennis kun je snel berekenen dat in een vensterbank vaak nog maar iets van 1/500 a 1/1000 van het licht komt dat er buiten is in de open lucht.

Met kiwi heb ik geen stek-ervaring, Ik kweek geen kiwi's. Bertus. Wel met kiwibes en vele andere (fruit-)struiken. Mijn methode is dat ik de wat moeilijkere soorten, zoals kiwibes, in de koude kas laat (daar staan ze dus de hele tijd onder wat minder extreme omstandigheden dan buiten) tot ergens april/mei en ze dan met pot en al op een halfbeschaduwde plek buiten zet, bijvoorbeeld onder een boom. Ergens later in het jaar...bijvoorbeeld als er wortels zichtbaar worden aan de onderkant...pot ik ze dan apart op. makkelijkere soorten zet ik als stek meteen buiten, soms met pot en al ingegraven. Guy De Kinder (Blog: Fruit ABC op internet o.a.) adviseert om de stekken vanaf maart/april in een rij met losse, zanderige grond, uit te planten buiten. Essentieel is dat de pot met stekken niet uit kan drogen. Wortels komen vaak pas laat...ergens voorjaar-zomer. Eerste uitlopen gaat meestal op voedselvoorraad in het hout. (Als je nu kersenhout of appelhout met bloemknoppen knipt, gaan die in een vaas binnen ook bloeien op voorraad in het hout). Daarna komt de kritische periode, niet alle soorten zullen of kunnen zelfs wortel maken. Ik heb najaar 2020 een wolmispel gestekt en de enige overlevende stek van de 4 had in het najaar nu nog geen wortels, maar ik denk dat er nu wel wortels beginnen te komen...dus soms moet je ook geduld hebben en gewoon proberen. Warmte is niet persee een voordeel overigens, aangezien het uitlopen daardoor ook veel te snel kan gaan, waar moet je ze dan houden tot in het voorjaar? Die plastic kapjes reserveer ik eigenlijk alleen voor zomerstekken. Dan is vochtverlies uit bladeren en hout soms funest en bij veel soorten hoge luchtvochtigheid gewenst. Voor de winterperiode als hout entwijgen in rust zijn, is dat niet echt nodig en geeft het zelfs risico op rot. Nog een opmerking over kiwibessen-stekken. Sommige varieteiten gaan heel makkelijk en andere niet of bijna niet. Of dat bij kiwi ook geldt, durf ik niet te zeggen.

Schimmel slaat toe door groei- en weersomstandigheden. Sporen die in de lucht voorkomen, zeer licht zijn, zullen snel toeslaan als ze een plek vinden waar ze kunnen floreren. Dus die angst is onnodig. Maar het geeft aan dat het een echterhaald ras druif is, dat ze meeldauw kreeg. Er zijn intussen zo veel rassen die weerbaar zijn en er geen of nauwelijks last van hebben, zelfs in een natte en kille zomer. Inderdaad had je eerder moeten snoeien. Als je nu nog gaat knippen, gaat elke wond "bloeden" (er gaat sap uitstromen) en door dat op vele plaatsen te doen zal de struik verzwakken en waarschijnlijk daardoor ook nog veel meer meeldauw-aantatsing krijgen. Veel oogst zul je dus niet krijgen en wat je krijgt zal niet veel voorstellen in kwaliteit, vrees ik. Wacht tot enkele weken na de bloei en snoei dan alsnog heel veel terug. Laat laag bij enkele twijgen nog een (niet meer!) trosje staan en snoei ongeveer van 5 bladeren alles weg. Hoe hooguit een 6 a 8 trosjes aan. Gedurende het seizoen verder blijven snoeien....alle dieven in bladoksel wegknijpen en nieuwe scheuten weg blijven doen. Misschien heb je dan geluk om toch enkele smakelijke druiven te kunnen oogsten.

Ziet er leuk uit, Hydro. En ik snap dat het fascinerend is om zo te experimenteren. Misschien beter naar een apart topic, waar je werkwijze dan de aandacht krijgt die het verdient!? Want nu gaat het off-topic en zouden we kunnen gaan denken dat erg kleine bloempotjes vol gaten goed geschikt zijn om te zaaien: NIET zo erg DUS! Maar het grootste probleem of bezwaar dat kleeft aan op water kweken, wat volop in de tuinbouw en vooral in kassen vol op gebeurt, noem je zelf tussen de regels al. Het komt niet op smaak. En dat is ook heel logisch, want wat je ook aan stofjes e.d. aan je water met voeding toevoegt....plantenwortels groeien meestal niet gezond in water (zuurstof?) en kunnen er nooit vinden aan rijkdom en uitwisseling met alles wat er in de bodem leeft, wat ze eigenlijk nodig hebben om zich goed te ontwikkelen. Je houdt ze eigenlijk in een soort couveuse...in leven...maar verre van een volwaardig natuurlijke ontwikkeling. Leuk dat het kan....maar erg kunstmatig en tegen-natuurlijk in mijn ogen en daarmee overbodig.

Er is nog een belangrijk nadeel, namelijk dat wortels die in het licht komen vanaf daar zullen afsterven. Dus ik verwacht dat je de groei beperkt als je de potjes niet ingraaft. Ik zie geen reden om juist die potjes te gebruiken,.... Bovendien kies je de maat wel erg mini....levert je een hoop extra werk en gedoe op, denk ik, jometje! Ik zaai mijn tomaten (die staan op de foto namelijk) niet voor einde maart en verspeen ze 1x nog naar 7 of 9 cm. potjes en dan zijn ze precies goed om begin mei in de koude kas of na half mei in volle grond uit te planten.

Hier in ieder geval geen tenen die pijn doen, Edelspint. 😉 Goed geinformeerd te zijn en daarmee verstandige keuzes maken over bijvoorbeeld mijn leefstijl probeer ik serieus, maar is niet altijd gemakkelijk. Allerlei bronnen en allerlei geluiden die elkaar tegenspreken en het beoordelen van informatie - zonder er een dagtaak van te hoeven maken om enigermate verstandig te kunnen leven, want dan slaat er misschien wel een ongezonde gezond-moeten-zijn-stress toe - dat valt niet altijd mee. Mensen van mijn leeftijd zijn vaak eigenwijs. Je hebt al veel gezien en van alles meegemaakt en gehoord, waardoor je niet meer direct gealarmeerd wordt van elke sirene die iemand ergens laat afgaan. Zo moet je mijn eerdere reactie vooral begrijpen....als ik alles meteen zou toelaten wat er op me afkomt aan (al of niet juiste, volledige, verantwoorde "feitjes" en de consequenties (= betekenis) die er aan wordt toegekend, zou ik dol worden.....en dus neem ik het soms/met mate/zoekend naar gedegen bronnen tot mij zodat ik er ook wat mee kan. Het gaat hier dus om betekenisgeving van mensen (dat is wat ik als docent altijd de kern van mijn vak heb gezien). Het grappige is dat ik als docent zeer veel verstandigs over betekenisgeving kon zeggen en mijn leerlingen uitstekend kon leren daar verstandig over na te denken, maar dat mijn eigen betekenisgeving daarmee niet automatisch beter of meer waar was dan die van anderen...hoe zeer ik ook mijn best deed en doe om de waarheid van alles wat er is en wat zich aandient te pakken te krijgen. Wat je zei over giftigheid van pawpaws legde ik niet terzijde, maar ik nam het ook niet zonder meer aan of over. Daarvoor heb ik vooral te weinig overzicht. Ik viel terug op een aantal waarheden die ik heb opgebouwd als redelijk zinvol, waarmee ik verstandig probeer te leven. Daar komt nu weer wat ontwikkeling in...zo werkt dat met nieuwe informatie. UIt je reacties heb ik het vermoeden dat je over bepaalde medische zaken of gezondheidszaken beter onderlegd bent dan ik. Dat kon ik nog niet weten omdat ik je nooit ontmoet heb op het forum, maar het maakt je boodschap wel interessanter om mee te nemen en te blijven ontwikkelen in verstandig proberen te zijn en ook andere mensen verstandige adviezen te proberen geven. Ik zal de informatie dus tot me nemen en proberen een plek te geven in wat ik al ken en denk te weten. In die zin wil ik je graag bedanken voor je reactie!

Ik ben geen wetenschapper, maar ik zou een hele lange lijst kunnen maken van planten waar giftige stoffen inzitten die we gewoon eten. Laat ik er voor de vuist weg enkele noemen: Alle perziken, pruimen, abrikozen en ook appels en peren en nog andere bevatten blauwzuur. Een heel zwaar gif waarvan een heel kleine hoeveelheid al dodelijk is. Dat zit vooral in de pitten, maar niet alleen. En van de amandel, die dit ook zo heeft en waarvan een lichte bitterheid zelfs de smaak ten goede komt, eten we zelfs de gekraakte pitten. Tomaten, zeker als ze groen zijn bevatten, behoorlijk wat giftige stoffen. Aardappelen...niet alleen het loof en de bloemen zijn giftig en eten we natuurlijk niet. Maar vers geoogst en zelfs met onzichtbare plekken waar licht bijgekomen is vormt daar giftige stoffen. Heel veel; kruiden die we volop gebruiken zijn bij iets grotere hoeveelheden ronduit giftig. Ik kan deze lijst nog heeeeeeel veeeeeel langer maken. Ik wil hiermee niet zeggen dat Edelspint onzin zegt. Maar wel dat iets plukken van internet zonder er het fijne van te weten als waarschuwing, heel gemakkelijk tot een hoax kan leiden of tot angstgevoelens bij wie dit leest. Weer iets dat in het rijtje "slecht"geplaats moet worden....? Weer een halve waarheid, een feitje dat niet in verband en niet in perspectief is geplaatst, waaraan heel veel wordt opgehangen? Ik denk aan: mensen die geen koolhydraten meer wensen te eten, mensen die denken dat kokosolie super gezond is, mensen die zeggen dat je geen chocolade moet eten, dat zelfs 1 glaasje wijn al zwaar gif is en zo kan ik nog even doorgaan. Ik wil nu niet meer zeggen dan dat er bij mij, ook al eet ik enkele pawpaws per jaar (en per keer krijg ik er met moeite een op, want die dingen zijn ontzettend machtig en vullend) niet meteen alarmbelltjes gaan rinkelen. En ook dat ik niet achter dit soort berichten wil aanrennen, want er gaat nauwelijks nog iets overblijven dan wat ik zonder angst en vretende twijfels zou kunnen eten of gebruiken. 😉 Om een wijsheid die ik van mijn moeder meekrijg te gebruiken: `Eet gevarieerd en met mate`. (En geniet daarvan!...zou ik zelf willen aanvullen'

Hiervoor is het niet nodig! Zorg wel voor niet geinfecteerd plantmateriaal! Of kies voor rassen die resistent zijn (of juister gezegd: hoge weerstand hebben). Voor ecologisch tuinieren is 6 jarige wisselteelt de standaard. 😉 4 jaar kan misschien, maar is in mijn ogen te weinig. Andere optie is om je groenten door elkaar te planten en dus ook aardappelen daarin te brengen. Maar dat werkt natuurlijk niet als een te groot deel van je aanplant aardappel is, zoals ik bij sommige tuiniers zie die altijd ongeveer 30% a 40% van hun tuin vol aardappels zetten. Tot de jaren 80 bestonden de sterk weerstandbiedende rassen die we tegenwoordig volop hebben ook nog niet. Waarom zou je nog vooral voor de oude en zeer gevoelige rassen blijven kiezen? Die bovendien vaak voor nog veel meer aantastingen bevattelijk zijn en zelfs al met zeer veel gif niet meer fatsoenlijk gekweekt kunnen worden. (Duidelijkste voorbeeld is Bintje)

https://beweegt.velt.nu/zadenwerkgroep/2819/houjetomatengezond Aanvulling: Intussen zijn er wel een aantal rassen die zeer hoge weerbaarheid hebben tegen phytophtera. https://www.velt.be/buitentomaten Behalve als je - zoals veel boeren helaas nog doen - zieke tomaten op het land laat liggen, wordt phytophtera niet doorgegeven via de grond. Het schimmel kan alleen overleven op niet vergane plantendelen van tomaten en aardappelen die besmet zijn. besmetting gebeurt alleen bij natte omstandigheden als het ruim boven de 20 graden is en gebeurt via sporen in de lucht. Voor arrdappelen zijn er goed weerbare rassen (ik noem het niet resistent, aangezien de werbaarheid op den duur, vele jaren meestal, weer doorbroken wordt.). https://www.velt.nu/tomatenplaag Over dit onderwerp zijn er veel bakerpraatjes en onterechte angst. Spuiten is niet nodig.

Daar lijkt het zeker op. Het geldt wel voor veel plaag-insecten dat ze in een warme zomer meerdere generaties krijgen. (Hoewel er ook sommige zijn die liever ook vochtig bij warm weer willen.) Van de Suzuki-vlieg is bovendien bekend dat de verspreiding samenhangt met klimaatverschuiving, zoals nog een aantal nieuwe insecten in de moestuin en fruitteelt.

Langzaam komen er strategieen om de Suzukietjes op natuurlijke wijze het moeilijker te maken. Zoals aantrekken van mezen en mussen en( zoals in dit artikel uit Vlaanderen) zorgen voor gunstige omstandigheden voor dwergvleermuizen. https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2022/02/17/primeur-in-blauwe-bessenbedrijf-schrijnwerkers-in-oudsbergen-ac/?linkId=vrtnws|radio2|%2Fregios%2Flimburg|main&fbclid=IwAR0onhityXFYXuPHpg0Dn3G7kTFKSOz8Ebs1MDl5Ro1Pac4beYocQ29C63k

Mochten we toevallig op een camping staan in Brabant of omgeving rond 23 april, dan ga ik graag proberen te komen. Dat weet ik echter pas kort van te voren.... Anders zal ik verstek laten gaan. Hoe leuk en gezellig het ook is en hoe graag ik een aantal mensen ook weer zou willen tegenkomen...ca. 280 km heen en nog eens 280 km. terug en minstens een 6 uur rijden, ook nog in mijn eentje, dat is me te veel. 😬🥺

Ik ken dat gevoel.....mag ik daar al komen? Dat had ik de eerst keer ook. Het antwoord is JA...Zeker! En er komen wat mensen die sommigen wel al eens gezien hebben, maar de meesten zijn nieuw voor elkaar. Het is er vooral gezellig, niet-formeel en (ook afhankelijk van wie jij aanspreekt of wie jou aanspreekt) je komt allerlei mensen tegen die met veel plezier met moestuinieren, dieren, fruit, planten, voeding en koken enzovoort enzovoort bezig zijn...jong en ouder. Neem wat mee voor de anderen....en je wordt zelf ook (culinair en met plantjes of zaadjes e.d.) volop verwend! Dat beleefde ik als de sfeer op meerdere Moestuinforumdagen. (En Jorieke en Joep, op wiens terrein het allemaal gebeurt, zijn al dagen op voorhand bezig om het mogelijk en goed te maken en hebben achteraf nog heel wat opruim werk te verstouwen...dus een handje mee uitsteken of een kleine attentie en dank-je-wel naar hen spreekt ook vanzelf natuurlijk 😁)

Deze. Zal ook de goedkoopste zijn. Champost heeft hoge PHwaarde Dat tweede mengspul klinkt me als een ondefinieeerbaar mengsel in de oren. De groencompost heeft hetzelfde effect. Maar breng het bovenop en denk niet dat je beter doet door het in te werken!!! Dat is een fout misverstand!

Een plumcot is een kruising tussen Japanse pruim (Prunus salicina) en abrikoos (Prunus armeniaca). Genetisch bezit het 50% van beide. (Er bestaan nog allerlei andere mengvormen van Prunus onder andere namen als Pluot, Apriplum, Aprium enz) Als je tegenwoordig in een supermarkt pruimen koopt, zeker buiten de korte Nederlandse pruimentijd augustus/september , is de kans groot dat de vrucht een Japanse pruim is. Die is veel langer bewaarbaar dan Europese pruimen (Prunus domestica), zeker als ze niet-rijp geplukt worden. Daarom is de kans groot dat een gekochte pruim, net als perziken, nectarines en vaak ook abrikozen, nog hard zijn en na moeten rijpen (of dan al gaan rotten). Af en toe is er een uitzondering, maar al dit Prunus-fruit uit de winkel valt in smaak helaas vaak tegen. Als je een rijpe abrikoos of perzik of pruim van eigen boom proeft, weet je het verschil. Vooral abrikozen van eigen boom zijn overheerlijk...scoren zeer hoog in mijn lijstje "lekkerste dingen die er zijn". Steeds vaker echter zijn gekochte pruimen (onder die titel) uit de supermarkt, zeker in de zomer en het vroege najaar, eigenlijk pluots....die zijn wat groter en smaken als ze goed rijp willen worden op de fruitschaal ook iets beter dan pruimen. Wil je het zeker weten, kijk dan eens aan de zijkant of onderkant van de doos waarin ze zitten en onthoud de varieteitsnaam. (Bijvoorbeeld: Flavor delight) Als je die naam in een zoekmachine zoekt, weet je het snel. Langzamerhand zijn er met wat zoeken bij enkele kwekers een paar rassen van Japanse pruimen, pluots en dergelijke als boompje te koop. Vijf jaar geleden waren die hier nog niet te vinden en was de enige manier om aan zo een boompje te geraken, voor mij althans, door de pitten van gekocht fruit te zaaien. Kwam ik in een supermarkt waar ze misschien toevallig een Pluot, aprium of japanse pruim hadden en bleek dat een lekkere vrucht te zijn, dan zaaide ik de zaden. Een keer had ik geluk...kwam bij AH een doosje tegen met plumcots die na rijping tussen ander fruit erg lekker bleken. daar komt mijn Plumcot-boompje vandaan. Daarna heb ik ze nooit meer gezien als fruit. Vandaag gaan werken in mijn tweede tuin. Die ligt wat beschut in het rechthoekige binnengebied tussen huizen. En zowaar....een van mijn deze winter overgeplante bomen heeft al frisse nieuwe blaadjes. Het is de eigen zaailing plumcot van ca. 4 jaar oud. Ik ben zeer benieuwd naar de verdere ontwikkeling van deze wel heel vroege vogel, temeer omdat bij Prunus normaal de bloei verschijnt voor de bladeren....maar bloei zal er nog niet zijn....zaailingen bloeien meestal jaren later dan geente boómpjes. De bovenste foto is van 15 november...de dag dat het boompje weer is geplant vanuit mijn voormalige bostuin. De middelste foto, niet helemaal scherp, is hetzelfde plumcot boompje vandaag, 8 februari. Ik heb daarnaast nog een plumcot, die ik 2 jaar geleden kocht in Tjechie. Die staat in mijn grote fruittuin (tuin 3). Die laat momenteel nog geen knoppen die open zijn of snel open gaan, zien. Die gkochte plumcot zie je op de derde foto. Over een maand of 3 a 4 wil ik deze en andere Prunussen een flinke snoeibeurt geven voor een goede basisvorm. Ook zal ik de beste zelf gezaaide bomen via chip-budding proberen te enten om zo bloei en hopelijk fruit te versnellen. Of dat lukt is afwachten...vroege bloei is ook een risico van bevriezing. En sommige boompjes groeien slecht of zien er niet altijd gezond uit...die zal ik niet meteen vermeerderen. Vooral de japanse pruimen...de vruchten die ik kocht komen van rond de Middelllandse Zee....lijken niet echt geschikt voor dit klimaat....groeien niet altijd heel gezond. Ze stonden eerst in open gebied met veel (zee-)wind....nu staan ze althans in tuin 2 aanzienlijk beschutter...dat kan wel wat gaan uitmaken. Naast een zaailingen heb ik ook een aantal rassen van Japanse pruimen, pluots en apriums kunnen bemachtigen intussen, die hopelijk beter zijn aangepast aan ons klimaat dan sommige zaailingen. Oishi Wase (Japanse pruim) en hybridesoorten: Flavor Queen, Flavor King, Hollywood, Gek, Dapple dandy In het rijtje van hybriden is er ook een groep die "Russische pruimen"worden genoemd en waarbij ook kroosjespruimen in de genetische mix betrokken zijn. Hiervan heb ik de rassen General en Delikatnaya staan. Voor wie meer wil weten over deze Prunus-hybriden hier 2 links om te starten: http://www.houtwal.be/vakartikels/steenfruit/prunus_pluot_aprium.htm https://www.fruitlent.nl/home/onze-collectie-fruitgewassen/pluot/ (kijk ook even naar aprium en Japanse pruim en Cherrykose 😉) Mag ik een oproep doen? Ik ben geinteresseerd in het uitwisselen met andere liefhebbers van o.a. dit soort Prunussen. bijvoorbeeld middels enthout ruil. Ook pitten van zeer goede soorten hebben mijn belangstelling. Stuur me gerust een prive-berichtje als we zo misschien iets kunnen ruilen.

Intussen hebben kennissen uit Den Dungen me bericht dat ze via een vriend een 2-jarig merketon-boompje voor me bemachtigd hebben. Zo gauw ik in de buurt ben, ga ik het ophalen, een goede plek geven en als het groot genoeg is ook vermeerderen om ze weer ter beschikking te hebben van anderen. Ik ben er erg blij mee. 😁