weknow

Mijn korte antwoord is dat ik denk dat het wel kan. Maar graag geef ik wat meer achtergrondinformatie en gedachten om het ook voor je eigen situatie beter te kunnen inschatten. Koolzaadstro als bodembedekking had ik nog niet gezien. Wel naast stro van graan, vlasstro en hennepstro (door de teeltwijze van hennep vaak zelfs ecologisch/biologisch). a. Koolzaadstro zal een restproduct zijn van koolzaad-teelt vooral voor olie (brandstof). Daarnaast kan het groen dat na de oogst van de zaden blijft staan ondergwerkt worden als een soort groenbemesting. (In onze moestuin beter niet aangezien we in moestuinen veel koolachtigen aanplanten kun je daar beter voor andere groenbemesting kiezen meestal, maar in de akkerbouw wordt kool niet of nauwelijks toegepast waardoor rammenas en koolzaad wel geschikt zijn als groenbemesters). b. Omdat het meestal om een nateelt of voorteelt zal gaan, verwacht ik dat de ecologische impact van gangbare verbouwing van koolzaad wel meevalt. Ik bedoel daarmee dat er in verhouding tot de meeste andere teelten met minder herbiciden, fungiciden en insecticiden wordt gespoten. Maar zeker weet ik dit niet...daarom zou het goed zijn om te weten hoe dit precies zit en wat de precieze afkomst is van het stro. (Het etische probleem van deze teelt is wel dat goede landbouwgrond voor brandstof wordt gebruikt, waardoor de grond niet meer beschikbaar is voor voedselvoorziening met hogere voedingsprijzen en honger voor bevolking mogelijk als gevolg in armere landen). c. Wat betreft de samenstelling voor gebruik op de bodem verwacht ik zoiets als hooi (bevat relatieve verteringsverhouding iets meer stikstof dan koolstof en wordt daarmee nog net als "groen" beschouwd w.b. compostwaarde) of meer in de richting van stro (wat meer koolstof en daardoor als "bruin"aangemerkt). Daarvan zal afhankelijk zijn hoe snel het verteert. Stikstof verteert snel. Koolstof heeft meer tijd nodig. d. Er is een FOUTE veronderstelling/woordgebruik in je vraag die ik vaak tegenkom. Namelijk als je mulcht maak je GEEN compost!!! Op de bodem zal je organisch materiaal gewoon vergaan of verteren, sneller of geleidelijker. Dat is best omdat er ook wat voeding voor de planten vrijkomt. Maar een aanzienlijk deel zal wegspoelen of vervliegen...dat geldt voor stikstof en fosfaten!. Door te mulchen maak je zeker geen compost...dat is echt een groot misverstand vaak onder mensen die denken natuurlijk te tuinieren. Composteren is niet vergaan of verteren, maar zorgen door een gecontroleerd proces dat er zich stabiele (humus-achtige) verbindingen kunnen vormen. Het eindproduct van een goed composteringsproces (mengen van koolstof/stikstof in goede verhouding, voldoende zuurstof, vocht waarbij geleidelijk de vrijkomende stikstof en andere voedingsstoffen worden gebonden aan de koolstof!!) is kwalitatief veel hoogwaardiger dan wat er rest na vertering van een mulchlaag aangezien belangrijke voedingstoffen in de compost zijn opgeslagen en over een lange tijd (stikstof over vele jaren!) onder invloed van bodemleven vrijkomt voor je planten. e. Als het stro van koolzaad wordt gemaakt die met de rijpe zaden voor olie wordt geoogst, kan het zijn dat het zaden van kool bevat, die gaan opkomen in je tuin. (Hetzelfde probleem heb je met hooi die als mulch wordt gebruikt vaak.)

Waarschijnlijk deze. http://www.bongerdgrooteveen.nl/ziekten/Bacterievuur/Bacterievuur.php Laat je niet gek maken door mensen die nu roepen dat je moet rooien. Aanpak staat onder in de tekst van de link. Wedden dat je een gevoleig ras hebt staan....zoals ik mijn James Grieve die dit al 15 jaar soms heeft en nog altijd veel lekkere appeltjes geeft.

Nu nog zoveel impact van vorst in knoppen lijkt me heel onwaarschijnlijk. Er zouden al lang nieuwe groeipunten moeten zijn en eigenlijk al de eerste bladeren. Ik vermoed hetzelfde als fre3ke zegt. Wortelrot. Vrees dat de struik dood is of op sterven na. Temeer door de witte uitslag op de stam. Kan meerdere oorzaken hebben. 1. Aantasting die al aanwezig was in de struik kan. 2. Een ouder ras met grote gevoeligheid voor meeldauw kan ook dit gevolg hebben. 3. Maar meest waarschijnlijk acht ik dat de struik niet echt is aangeslagen en dat gebeurt snel bij slecht doorlatende grond. Druif heeft tot een diepte van een 70 cm een luchtige grond nodig waar het water snel wegzakt. Als ze bijvoorbeeld in de winter gedurende een week of zo met natte voeten staat , dan is de kans groot dat ze niet overleeft. 4. Andere verklaringen kunnen nog zijn: een te zure grond waardoor alle processen niet goed kunnen lopen. (Wat kalk mag dan maar is niet de eerste oplossing wat te vaak gedacht wordt!!!) Compost en klei (bijv. in de vorm van bentoniet) kan een groot verschil maken. Een van nature flink zure grond is voor druif eigenlijk ongeschikt. 5. Omdat veel planten en zeker ook een druif behoorlijk wat reserves in het hout opslaan, kunnen ze lijken aan te slaan na aanplant en pas na de winter bij een - veelvragende!! - nieuwe start het niet meer kunnen redden. Te weinig nieuwe wortelgroei na aanplant of beschadigingen aan wortels of bast kunnen dit als een gevolg hebben. Precies om deze reden is het zo belangrijk om jonge aanplant in periodes van droogte af en toe zo veel water te geven dat behoorlijk diep in de bodem gaat. Heel vaak een beetje helpt dan niet.

Troost: Het jonge blad heeft er vooral last van. Er komen nog nieuwe en mooiere bladeren en die zijn minder gevoelig voor van die zwarte randjes. (Ik zie de schade niet goed op je foto, maar zwarte en lelijke bladeren is het nromale beeld bij storm in het voorjaar...)

Tip 1: Wortelonkruiden eerst laten verdrogen voor je ze toevoegt aan de composthoop. Als zo de wortels zijn afgestorven kunnen ze zeker niet meer worden doorgegeven. Je kunt er gedroogd ook mee mulchen. Drogen doe je door ze wat te spreiden op een paadje, wat tegels o.i.d. al naar gelang de hoeveelheid. Laat de zon en wind het werk doen. Overigens als je compost goed maakt, voldoende laat rijpen, zul je zelden de wortelonkruiden nog levend kunnen doorgeven. Die zijn dan echt wel afgebroken en omgezet. Tip 2: Zaadonkruiden in een composthoop afbreken lukt voor een liefhebber maar deels om meerdere redenen. Een composthoop die voldoende heet wordt om onrkuidzaden nagenoeg allemaal te doden moet een behoorlijk groot volume hebben en dan nog zal aan de randen de gewenste hitte lang niet bereikt worden. Bovendien moet je je composthoop dan zo opbouwen dat er relatief veel snel verterend stikstofrijk materiaal (gras bijv) wordt toegvoegd zodat er een explosieve toename van de bacterieen ontstaat die voor de warmte zorgen...die hitte duurt dan maar vrij kort. Deze verhouding compost is niet de beste voor kwaliteitscompost. Temperaturen boven de 65 a 70 graden leiden tot verbranding (gelijk aan stoken bijna...dus GEEN compost maar rommel die nauwelijks meer de moeite waard of ecologisch is). Een geleidelijker omzetting van je compost zonder temperaturen van rond de 65 graden (nodig om meeste onkruid te doden...hoewel sommige zaden ook dan overleven) geeft compost die veel meer stikstof en koolstof bindt (milieu!!) en van veel hogere kwaliteit is voor je bodem. De weg om via compost van je onkruidzaden af te raken, die nog te vaak wordt geadviseerd, is m.i. dus geen goed ecologisch verantwoord advies. Het werkt onvoldoende en veel voordelen van compost maken vallen weg. Omdat ik kippen heb was voor mij de oplossing makkelijk. In de grote kippenren, aan de rand dat zodat ik er niet in hoef om er wat in te werpen, heb ik een houten bak van een 45 cm hoogte en 1,20 lang en breed op trottoirtegels en daar gaat alle groen dat beter niet op de compost gaat in. De kippen vinden het geweldig, scharrelen en eten ervan zodat de bak niet gauw overvol raakt. Af en toe gooi ik met een spitvork de inhoud eens om (kippenfeestje!). Aangezien in de kippenren ook allerlei bomen en struiken groeien is het niet zo erg dat door het gescharrel ook wat verterend spul rondvliegt en af en toe gooi ik ook zelf wel wat uit die bak om de bodem rondom struiken wat bedekt te houden. Mocht een dergelijke oplossing voor jou niet mogelijk zijn (geen kippen, geiten o.i.d.) dan is tip 1: Zorg dat onkruid niet in het zaad komt. Je leert al doende wat zich wanneer uitzaait. Zo gauw het begint te bloeien schoffelen of maaien. Tip 2: En als je dan nog ergens vervelend onkruid in het zaad hebt, dan zou je dat beetje nog kunnen meegeven in de groene kliko. GFT afval wordt in enorme massa's wel voldoende heet om alle leven erin te vernietigen.

Helaas is dat boek - beter een telershandleiding - nergens meer te vinden. Wel kwam ik dit artikeltje uit Pomopost tegen (uitgave van de Noordelijke Pomologische Vereniging). https://edepot.wur.nl/412406 Hierin een beschrijving van de vrucht en nuttige aanwijzingen voor wie ze wil telen. Aanplant, geleiding, snoei en rassen komen duidelijk aan de orde. Ikzelf doe het iets anders, maar zoals zo vaak in kweek en plantenland zijn er meerdere manieren om succes te hebben. Grappig dat bijvoorbeeld over winterhardheid veel minder gesomberd wordt dan op ons forum hier. En zoals al eerder gezegd, ondanks wat zwarte blaadjes, heb ik er in Zeeuws-Vlaanderen op zo een 12 km. van de kust niet wezenlijk last van. Ook hier een nacht vorst van rond de -11 graden toen de bladknoppen al uitliepen, na vele jaren minder kou. En als ik zie hoeveel bloei mijn volwassen kiwibessen dit jaar gaan hebben denk ik zelfs dat het een zegen was om eens een wat koudere winter te hebben....enfin...enkele periodes met wat noemenswaardige kou dan. Ik denk dat ik mijn eerste Issai nu 7 jaar geleden plantte en dat de oudste vrouwelijke rassen en een eerste mannetje nu 6 jaar staan. Dit jaar op twee planten na, met maar weinig bloemtjes (waaronder een Kukowa die wel al enkele jaren veel fruit gaf...persoonlijk vind ik die iets minder in smaak) toch zeker 7 planten die boordevol bloemknopjes staan. Ik verwacht een rijke oogst. Ik heb overigens de indruk dat ook een goede snoei in de wintermaanden...ik heb hierboven ergens verteld hoe ik die doe en leerde van Marc Geens van de Bessenproeftuin - een groot verschil kan maken in bloei en dus uiteindelijke opbrengst. De afgelopen dagen heb ik al een rondje lang mijn planten gemaakt om alle twijgen (soms alweer 50 cm. gegroeid) zonder vruchtknoppen flink in te korten door ze na 2 a 3 knoppen en de lagere helemaal tussen mijn nagels weg te nijpen. Ze zijn nog zacht en groen en verteren snel in de compost.

Ik ken eigenlijk maar 2 adressen waar je goed zou kunnen slagen. Windindewilgen in Lelystad. Plus echt deskundig advies aldaar en voorbeelden van schitterende klein gehouden en geleide abrikozen in zijn kas. https://www.windindewilgen.nl/abrikozen/ Een kleiner assortiment bij Eetbaargoed. Verkopen 4 prima rassen in pot. https://www.eetbaargoed.nl/product-categorie/planten-bomen/fruit-en-notenbomen/abrikozen/ Voor de rest kan ik je in Nederland geen handelaren adviseren die hooguit niets meer hebben dan een of twee oude (in vele opzichten ook sterk verouderde!) rassen als Bredase, Hongaarse of Tros oranje en zlefs dan zul je hard moeten zoeken of geluk moeten hebben dat een tuincentrum ergens iets heeft staan. Er zijn er enkele die in de winter soms wat op blote wortel hebben, maar nu niet en ook sterk afgeraden om nu te kopen. Die plant je best in nov/dec/jan. als de bomen in rust zijn. Vraag beter NIET om een laagstam (een onjuist woord in dit verband!!!) maar vraag wat je bedoelt: een zwak(ker) groeiende onderstam waarop een goed ras abrikoos is geent. Als je om een laagstam vraagt zul je op vele plaatsen gewoon krijgen wat ze eventueel hebben en zul je merken dat vele verkopers er "de ballen" verstand van hebben. ...je wilt een boom die niet heel groot wordt, die zich goed laat sturen in de groei en al na enkele jaren gaat dragen en dat bereik je door te kiezen voor een passende onderstam daarvoor: eentje die de groei afremt. Meestal zal het een St. Julian-A onderstam zijn (matige groei) maar afhankelijk van de groeikracht die het abrikozenras zelf heeft zou een echte zwakke groeier als WUR 766 of minder bekend VSV-1 (ofwel Krymsk 2) een betere optie kunnen zijn. Er zijn sporadisch nog enkele andere Van de vaak aangeraden onderstam Krymsk-1 komt men er intussen achter dat deze nogal gevoelig is aan tak- en bloesemsterfte (Een soort monillia-schimmel)...zo een beetje de ziekte die de belangrijkste en ernstigste boomdoder is onder Prunussen, waartoe een abrikoos ook behoort. Laagstam wil niks anders zeggen dan dat de vertakking op minder dan 1 meter hoogte begint....als je dat op een krachtiger groeiende onderstam koopt, en strikt genomen geven ze je dan wat je vraagt🧐, krijg je nog een heel groot wordende boom met lage vertaklking die juist niet zo geschikt is als een leiboom.

Ik vrees dat je nu geen ondersdtammen kunt kopen. Normaal zijn die alleen als wortelgoed te koop tussen pakweg december en maart. Maar geen nood...op de onderstammen die je komende winter koopt kun je dan in het voorjaar enten. Ongeplant gaat dat zelfs makkelijker om te doen omdat je de onderstam alle kanen op kunt draaien, waardoor je makkelijk stevig bindtape kunt omwikkelen. En meteen daarna plant je ze in een pot als je vrij vroeg ent en ze nog even binnen kunt houden (bijvoorbeeld in kas) of boompjes eerst in pot verder wilt kweken of als je wat later ent meteen in volle grond.

Ik zou niet meer meedoen. Fre3ke haalde mij al aan om dingen te verkondigen die mij niet verstandig lijken....vond ik niet fijn! Jij legt me nu dingen in de mond en maakt wat ik serieus en met reden inbreng op een goedkope en luie manier belachelijk. Daarmee wordt dit topic NIET meer een zoektocht naar verstandig en goed tuinieren, maar een verhaal dat mensen die niet zorgvuldig lezen (zoals jij dus in deze reactie....ik heb steeds zeer genuanceerd geadviseerd en nu leg je me van alles in de mond omdat een woordje er deze keer niet nog eens tussenstaat!) aanzet om er verkeerde en domme conclusies uit kunnen trekken. In het verband van wat ik schreef me dit volstrekt duidelijk. Geen reden om mij als een halve idioot voor te stellen lijkt me! Ik denk dat ik in een aantal bijdragen in deze discussie goede informatie heb aangedragen en me niet drammerig en wel open heb opgesteld. Blijkbaar heb je alleen het laatste stukje gelezen...ja dan ga je - domweg - maar op de man spelen?! Het gaat natuurlijk niet om mest van planteneters, dat is zo evident als wat. Wel om uitwerpselen van vleeseters zoals honden en katten bijvoorbeeld. Daarvan is het algemeen gekend dat er ziekten door kunnen worden overgebracht, via het aanraken van de bodem waarin dit zit en ook via de groenten of fruit die je dan kunt eten. Bovendien als je het lekker vindt om daarin te trappen of te grijpen als je in de grond van je tuin bezig bent, ga je gang! Ook moet je denken aan hondsdolheid (vossen bijvoorbeeld) en aan kringlopen waarin mensen/kinderen vrij gemakkelijk lintwormen, spoelwormen en andere infecties kunnen oplopen. Dit rijtje kan nog een heel stuk langer...en lang niet alles is al gekend. Corona...katten en nertsen (nauw verwant met kleine rovers die ook in onze tuinen voorkomen) kunnen het overdragen, honden kunnen er ook ziek van worden..maar ik ben geen epidimoloog. DIt is een greep uit wat - als je even rondkijkt - algemeen bekend is. Ik ben de laatste die er drama's van wil maken, weet je dat je zonder onderbouwing nu grotendeels zegt wat ik een tijdje terug in deze discussie al zei....dat het er niet om gaat dat er eens ergens een beestje of wat ei ligt....maar al deze reacties die wat losse theorietjes maken over wat goed is/mensen die adviseren op basis van wat ze aanvoelen en die - jij ook niet!!! - geen serieuze of wetenschappelijke onderbouwing geven maar wel heel actief "waarheid" verkondigen, menen hte moeten rondroepen wat ze "vinden" dan maakt me dat echt bezorgd. Eigenlijk verkondig je nu nadat je mij hebt belachelijk gemaakt zonder argumenten dat het juist heel goed is om dierlijke resten te composteren. Meninkjes die als feitjes worden gepresenteerd.....gevoel of beter aanvoelen dat ineens als een hard gegeven wordt verkondigd....internet waar de grootste onzin wordt geroepen en waar omdat bijna alles wordt gecommercialiseerd nauwelijks meer gedegen en onafhankelijke betrouwbare informatie is te vinden. Dat iemand voor zichzelf iets doet...allez, soi...maar iets gaan promoten en verkondigen als je er het fijne niet van weet.....Het maakt me zeer bezorgd en ik heb er geen antwoord op, Een poging tot een deskundig en verstandig advies en de zo-maar-roeptoeter van een ander zijn evenveel "waar". Ik weet natuurlijk echt niet alles, maar bij alles wat ik adviseer is dat alleen als ik behoorlijk zeker ben over dat ik het weet (en anders zal ik dat aangeven!) en probeer ik dat zo te doen dat een ander verder kan. Ik kan natuurlijk van anderen leren, maar wil dan wel meer dan wat meningen en aanvoelen en dan neem ik wat je zegt erg serieus. Ga alsjebleift, zoals je nu wel erg makkelijk doet, een ander die serieus goede en eerlijke informatie probeert te geven niet zo goedkoop belachelijk maken. Als deze discussie een serieuzer onderzoek en uitwisseling zou zijn naar wat wel en niet verantwoord is om te composteren en - onderbouwd - waarom wel of niet...dan was het een zinvolle bijdrage aan dit forum dat door velen gelezen kan worden en hopelijk dan serieus genomen wordt. Ik ben geen moderator en wil niks beslissen...maar als onderbouwde reacties blijkbaar belachelijk mogen zijn en mensen die zo maar wat roepen daarover ...zeker als het een koortje is...dan het laatste woord krijgen, vraag ik me toch af wat nog het belang van een in mijn ogen goed forum kan zijn.....

Ja...daar komt het wel op neer, Huub.....

In mijn ogen kun je op allerlei plaatsen ook de grootse onzin lezen, fre3ke. Tenzij er een goed onderbouwd, liefst ook echt wetenschappelijk, verhaal bij hoort dat ik dan nader zal beoordelen op kwaliteit, ben ik zo vrij om er heel weinig waarde aan de hechten. Omdat ik actief ben op het gebied van ecologisch tuinieren en veel mensen ken en in de loop der jaren ook veel gezien heb, gelezen heb en beweerd heb zien worden weet ik dat er mensen bestaan die vinden dat alles wel zo een beetje zal verteren en dat ook kadavers en menselijke en dierlijke uitwerpselen prima zijn voor de tuin. De theorieen waarmee dit verkondigd wordt, vind ik niet zo sterk en vaak veel onzin bevatten. Los daarvan: zelfs als het - zeer voorzichtig - zou kunnen, is het nog iets heel anders of dat ook verstandig of gewenst is. Ook als het gaat om verzorging van de bodem en daarmee indirect van planten ( en dat is toch wel iets waar ik een stuk deskundigheid in heb) zie ik geen sterke argumenten om het te doen omdat het niets echt bijdraagt. Ik vind het niet verstandig omdat er serieuze risico´s aanzitten. Teveel goede en ook wetenschappelijk sterke redenen om dat ook te zien en onderkennen... Ik geef geen oordeel over wat jij doet voor jou, maar denk serieus dat het onverstandig is en dat iemand die dit promoot daarmee gevaarlijke kletskoek verkoopt. Los daarvan vraag ik me bovendien af of je het nog over composteren hebt, of eerder over vergaan of verrotting en dat is echt iets heel anders! Wat mij betreft is deze discussie verder gesloten.

Dat klopt in principe. Er is kou nodig zodat de boom eerst in rust gaat. (Was in 2020 weer zeer laat...eind december nog appelbomen met vrij veel blad hier bij mij) In rust gaat de boom zich voorbereiden op nieuwe seizoen. Daarnaast een aantal uren "kou" nodig om bloemknoppen die al zijn aangelegd te laten ontwikkelen. Maar dat is dan geen vorst. Er wordt gerekend in uren dat het onder de 6,8 graden boven nul is. Hoeveel uren verschilt per fruitsoort en daarbinnen per varieteit en ras. Ik weet bijvoorbeeld dat kersensoorten meestal ergens rond de 800 a 1000 uur zitten. In de - niet biologische! - fruitteelt wordt dit bijgehouden en als het gewenste aantal uren is bereikt veelal met hormonen-behandelingen het uitlopen van de knoppen in gang gezet. Vervolgens wordt ook de vruchtdunning vaak weer via hormoonbespuitingen geregeld. Om even terug te komen op de openingsvraag die Appeltje voor de dorst stelde, denk ik dat de belangrijkste factor nog niet echt uit de verf kwam. Of een boom goed en regelmatig draagt is afhankelijk van een evenwicht tussen groeien en bloeien c.q. vruchtdracht dat wordt nagestreefd. Hard groeien (bijvoorbeeld door sterke of verkeerde snoei, te veel of verkeerde bemesting enz) betekent weinig fruit. Veel fruit betekent weinig groei en verjonging van een boom en mogelijk ook uitputting na enkele jaren. Via allerlei factoren probeer je - in verschillende ontwikkelingsfases van een boom - naar dit evenwicht te sturen, waarbij bodemgesteldheid, verzorging, groeiwijze en ook eventuele snoei sterk bepalende middelen zijn. Bovendien spelen eigenschappen van een ras of varieteit een grote rol: sommige rassen (Bijvoorbeeld appel James Grieve die alle jaren boordevol hangt) zijn veel vruchtbaarder (= kunnen makkelijker en meer fruit dragen) dan andere rassen (bijvoorbeeld appel Gloster heeft veel last van beurtjaren, maar draagt ook in zijn betere jaren heel matig). Een van de interessante kanten van fruit kweken is dat als je een soort en ras goed leert kennen in ook dit soort eigenheden er een heel interessant en subtiel samenspel kan ontstaan. Lang niet altijd gemakkelijk om dit evenwicht in de loop der jaren te vinden en te houden. Onze fruitbomen zijn cultuurbomen (en geen puur natuur) en om een redeijke hoeveelheid kwalitatief goed fruit te kweken en kunnen blijven kweken op de lange termijn is een boeiende uitdaging.

100% Stan. Als je eens opzoekt wat krulziekte is, dan begrijp je mijn reactie. Het is geen echte ziekte overigens, maar meer een jaarlijkse aantasting die komt door koud en guur weer in het najaar en schimmels vormt in de slapende knoppen van de bladeren. De bomen zijn dus niet wel of niet ziek....de schimmel heeft omstandigheden in een bepaald jaar waardoor het voor de bladkrulling kan zorgen! Bovendien is aantasting op zichzelf niet een drama (na een aantal weken vallen de bladeren die krulden af en maakt de boom weer gezonde bladeren aan). Het probleem is: Het effect van de jaarlijkse aantasting als die er is, verzwakt de boom (alle groeiprocessen en fotosynthese werkt niet optimaal op het moment dat van de boom veel gevraagd wordt) en dat kan in erstige gevallen desastreus worden, zeker als de boom bijvoorbeeld veel energie nodig heeft voor de vruchten te laten rijpen. Je kunt - zoals ik zelf doe met een 15-tal intussen - perzikbomen (ik bestrijd dus niks) accepteren dat de aantasting komt en de boom er doorheen helpen ieder jaar en toch een redelijke oogst van goed fruit hebben. Hoe? 1. Door te kiezen voor rassen die niet te sterk worden aangetast, zoals Yuras ook doet. Rassen die milder aangetast worden geven niet echt grote problemen. 2. Door de bomen goed te verzorgen. Goede bodem, compost op boomspiegel. Dit maakt ze sterker om goed en snel door de maanden april/mei/half juni, als ze er last van hebben, heen te komen. 3. Als er veel vruchtzetting is, meteen goed dunnen tot 1 bijvoorbeeld (ongeveer) vrucht per 20 cm hout. Dan kan de boom de vruchten verzorgen en snel gezond en nieuw blad aanmaken. 4. Door het ergst aangetaste blad weg te plukken (zonder de boom geheel kaal te plukken, er moet fotosynthese zijn!) en zo te helpen snel nieuw blad te maken. 5. Als je de mogelijkheid hebt om bomen in een kas te kweken heb je geen last van krulziekte (wel kunnen daar weer andere ziekten en aantastingen optreden, waar je buiten geen problemen mee hebt!!) of als je ze tussen pakweg oktober/november en maart kunt overdekken (ze hebben dan weinig of geen blad meer!) zul je ook weinig krulziekteproblemen hebben. Redhaven is een goed ras. Is mild in gevoeligheid voor krulziekte. Ze verdraagt wat nachtvorst en vooral is ze niet zo gevoelig voor de ziekte monillia....een ziekte waar Prunus-soorten als perzik veel vaker aan ten onder gaan dan aan krulziekte-infecties.

Even ter zijde: Probeer eens roze of witte rassen aalbes. Die zijn meestal aanzienlijk zoeter. Kruisbessen zijn als ze goed rijp zijn ook zeker niet zuur. Ook van frambozen zijn er vele zoete soorten en denk ook eens aan tayberry of Jostabes als het niet zuur moet zijn. En zeker echt zoet zijn kiwibessen! Maar ik vrees dat je van honingbessen zeker niet de zoetste smaak moet gaan verwachten van het bovenstaande rijtje bessensoorten. Temeer omdat aan dezelfde struik de besjes niet gelijk rijpen en alleen de aller-rijpste (wat aan het uiterlijk moeilijk of niet te zien is) wat minder aan de zure kant zullen zijn. Wat dat betreft is de naam "honingbes" eigenlijk misleidend.

Ja. Bovendien verloopt bij een papaw alles zeer onregelmatig!! Actief zichtbare groei, verschijnen van bladeren en bladval in najaar....tussen verschillende planten kan daar rustig een week of 6 verschil in zitten. Na intussen een jaar of 6 jaarlijks flink wat planten zaaien kan ik maar een ding concluderen: De groeiwijze en ontwikkeling van pawpaw's is vaak verassend en anders dan alle andere planten die ik ken.

Vermijd verplanten. Dus meteen in een diepere pot en daarin verder kweken tot uitplanten is het veiligste. Pawpaw-wortel is normaal een zeer kwetsbare "taproot"(penwortel) die vrij diep gaat. Er zijn mensen die zetten ze in potten of buizen van tot 50 cm. (Kijk maar eens rond op internet en wat daar zoal wordt geadviseerd). Toen ik begon met opkweken van zaden zocht ik ook zo diep mogelijke uitplantopties voor zaailingen om deze reden. Intussen ben ik wijzer en kies voor potten van een liter of 3 a 5 die wat dieper, zo 22 a 25 cm. diep zijn. Ik merk dat dit de penwortel stimuleert om toch wat zijwortels te gaan maken waardoor de overlevingskansen bij verdere opkweek en uitplanten aanzienlijk beter worden. Bij uitplanten kluit niet beschadigen en bodem wel voorbereiden tot een 60 a 70 cm. diepte met veel luchtig organisch materiaal (geen mest zozeer!) ingemengd.

Of begroeiing van de bodem gewenst is of juist niet is vooral afhankelijk van onderstam en vruchtbaarheid van de bodem. Hier de vuistregels. 1. Een zwakgroeiende onderstam verdraagt concurrentie van andere begroeiing vaak slecht. Dus wat (foutief!) "laagstam" genoemd wordt (beter en veel duidelijker is het een boom op een zwakgroeiende onderstam te noemen!) geef je best een weinig begroeide zone rondom. Bij fruitbomen op sterker groeiende onderstam mag de bodem rondom de stam wel begroeid zijn. 2. Iets soortgelijks geldt voor de voedzaamheid die een bodem van nature heeft. Een arme zanderige grond wordt - zelfs met veel compost niet en zeker niet met mest (dat is zo weg!) echt heel vruchtbaar. Hoe minder vruchtbaar een bodem, hoe moeilijker een fruitboom het heeft om goed te groeien en hoe meer last die heeft van conurrentie van andere begroeiing. Daarnaast maakt het uit waarmee je de bodem laat begroeiien eventueel: 3. Een gedekte bodem met organisch materiaal, bij fruitbomen liefst vooral koolstofrijk spul zoals herfstblad of gehakseld hout, is voor alle fruitbomen goed. Voeding mag heel matig zijn. Compost volstaat in principe en kan ook als mulch. Op van nature vruchtbare bodems dun laagje af en toe op kruincirkel. Op arme grond wat meer (grond zelf houdt weinig vast!!) Mulchen met veel gras of hooi en dergelijke is al veel meer voedselrijk bij vertering en op armere grond wel een aanvulling. 4. Er zijn wat plantensoorten die wel vrij goed gaan ook rondom vruchtbomen en weinig tot niet concurreren. Vaste alliums bijvoorbeeld. Klavers of niet te diep wortelende bodembedekkers als hondsdraf, bosaardbei e.d. kunnen ook een vaste mulchlaag zijn met eenzelfde werking. Je kunt ook denken aan bijvoorbeeld lieve vrouwenbedstro, daslook, laagblijvende smeerwortelsoorten, winterpostelein enz. Niet eetbaar, maar wel zeer aantrekkelijk om te zien (verdwijnt in zomer) en voor allerlei bijen heel aantrekkelijk vind ik ook bijvoorbeeld spiegeleitjes. Tips voor aanpak: In bovenstaand stukje op foto zou ik zeker af en toe eens schoffelen. Kleine moeite en wat je schoffelt is meteen een verzorging van de bodem. Laat je dit gaan, dan is er over een aantal weken tot 50 a 80 cm. een begroeiing die moeilijk meer in de hand is te houden. Even schoffelen en dan nu bodem bedekken met gehakseld hout of een paar zakken boomschors helpt je fruitbomen (die zo te zien dit jaar toch wat zorg gaan nodig hebben...groeien nu wel heel vol en stakerig en laten te weinig licht in vruchten komen.....) en daarmee voorkom je veel extra werk vanaf over enkele weken. Ik sluit me wat dat betreft aan bij de adviezen die ook anderen al gaven1

Je Issai heeft zelfs al bloemknopjes. plant je hem in een behoorlijke pot eof nog beter in de volle grond. Gaat flink aan de groei!

Kan allebei. Als je een goede en rustige plek hebt (geen concurrentie van andere begroeiing) zou ik uitplanten....groeit niet snel maar in pot gaat het erg langzaam en verpotten naar grotere is voor pawpaw met zo kwetsbare wortel geen geweldig idee.

Buiten is op de meeste pawpaw hier en daar het begin van een uitlopend blaadje te zien. Dus er is nog hoop, Flup. Tot een -20 overleven ze goed, (als ze niet in pot staan en al een paar jaar oud zijn. IN pot met veel vorst krijgen de wortels een serieuze tik, in de grond wortelen ze vrij diep en kunnen zo meer hebben. Jonge planten zijn, zoals vele soorten, altijd wat gevoeliger....maar die kunnen toch ook wel een 12 tot 15 onder nul goed aan.)

Ik had al gerageerd op deze foto's van Yuras op Facebook. Dat ik ze allemaal redelijk tot goed vind erbij staan. Hier zijn de foto's wel flink wat groter dan in de posting op Facebook en dan zie ik dat de roodbladige misschien sterker aangetast LIJKEN dan ze daadwerkelijk zijn. Interessant om dit te delen. (Melred is bij mij ook gevoelig.)

Jouw pawpaw is al een stuk verder dan alle van mij! Hou hem wel uit de felle zon he, want daar kunnen ze - zeker als jonge plant - echt niet tegen. Je kasje ziet er trouwens wel picobello opgeruimd uit. Je hebt er zo te zien fanatiek veel zin in. 🤣

@Harry Zwolle Een verklaring kan zijn dat je planten een virus hebben. Dan kun je misschien met een aantal nieuwe en gezonde planten beginnen volgend jaar. Of alleen afleggers nemen van je beste en mooiste planten, want zo een virus geef je door bij vegetatieve vermeerdering. Lavameel is geen voeding! Het bevat vooral een aantal sporenelementen. Als echte voeding voor je planten of bodem is het dus minder geschikt, want daarvoor moet je toch vooral denken aan Kalium, Fosfor, Stikstof (in die volgorde) en evt. magnesium. In arme en/of uitgemergelde grond (waar jarenlang alleen werd ontrokken door te oogsten en de bodem nooit echt verzorgd en gevoed met vooral organische materialen) kan wat steenmeel of lavameel zeker wat helpen om mogelijke gebreken wat te minderen. Heb er bovendien erg in dat allerlei stofjes toevoegen aan de bodem vaak een slag in de lucht is....te veel van het ene element kan bijvoorbeeld het effect hebben dat een ander niet meer wordt opgenomen. Mijn advies is dus: Zorg voor een rustige en zo gevarieerd mogelijke bodemverzorging en daarmee voeding voor je planten. Compost maken is helemaal ideaal. Het internet en reclame staan vol met uit verband gerukte flauwekul adviezen over wondermiddeltjes en stofjes die de oplossing zouden zijn voor van alles. Zo wordt ook de noodzaak van gesteentemeel of lavameel (dat zeker nuttig kan zijn) nogal eens overdreven.... 😉