weknow

@ Bouwvrouwe. Ik zal wat plukjes van dat zachte en tedere Ierse mosje voor je meenemen. (Maar vergis je niet....in de tuin is het een keiharde bodembedekker, die rondwandelt en nieuwe plekken opzoekt en waar ze staat bijna alles wat wil opkomen onderdrukt. @ Ciska Doe maar lekker veel van die zaailingen Helleborus Ik zag gisteren een bloemknop in een of twee van de eerste die ik (was het 2 jaar geleden?) van je kreeg. @ Angela Voor wat spiegeleitjes ga ik ook zorgen. (Wel zelf eventueel zout en peper er op doen ....maar serieus: deze zijn voor zover ik weet wel mooi, maar niet eetbaar)

Compost in zakken is inderdaad zeer duur. In principe maak je die zelf van o.a. wat de tuin aan groen-afval geeft + evt. geschikt keukenafval + evt. mest + strooisel van plantenetende huisdieren + evt. blad, gras, houthaksel, wat mest wat je kunt krijgen. Het allereerste wat ik zelf in een tuin zou doen is in ieder geval een composteervoorziening maken op een zeer goed bereikbare plek. Misschien zijn er in je buurt wel bedrijven die compost maken van groenafval (beter niet van GFT) en waar je met een aanhangertje, metselkuipen voor een heel redelijke prijs een vrachtje kunt halen? En kun je zo voordelig in een beginhoeveelheid voorzien? Om te beginnen kun je in principe ook al uit de voeten met gedroogde koeienmest of (o.a. van DCM) biologische gedroogde koe/kip/paardenmest. In bemestingswaarde is dat ook vrij laag (ongeveer het dubbele van compost) en ook hier geen risico van verbranding e.d. + ook hierin een aanzienlijk deel (ongeveer de helft) organische stof. Je stemt de hoeveelheid wat af op het soort gewas en kunt beter in 2 of 3x de hoeveelheid die op verpakking wordt geadviseerd geven dan alles ineens. Probleem van een voor jou nieuwe tuin is dat je niet weet wat er voorgaande jaren in gedaan is en hoe de bodem is. Op zich niet zo gek om het eerst een jaar te bekijken...hoe groeit het wat je zaait en plant? Met lichte organische meststoffen als compost of gedroogde koemest e.d. (op de verpakking zal staan: "bodemverbeteraar" en niet "mest" !) kun je eigenlijk geen kwaad doen. Als maat zou ik aanhouden: compost 0,5 a 1,5 cm. afhankelijk van voedingsbehoefte van wat je er teelt (tuin is al gebruikt en dus bemest hoogstwaarschijnlijk!) en voor gedroogde mest ongeveer 1/3 van de aanbevolen hoeveelheid op verpakking....evt. nog eens herhalen tijdens seizoen. Dat je nu compost of gedroogde mest opbrengt is geen probleem. Dat het normaal vroeger gebeurt heeft vooral te maken met praktisch en dat een laag compost een goede wintermulch is om je bodem te beschermen en onkruid te voorkomen en het bodemleven vroeg op gang te brengen. Potgrond is ongeschikt (= turf, zand, e.d. + kunstmest) Tuinaarde is grond + kunstmest en alleen voor siertuin ophogen e.d. Bovendien beide nog duurder dan compost in zakken. Kasje behandel je in principe hetzelfde als tuingrond. Laagje compost is prima. Gedroogde mest kan ook. Evt. eerst wat scheppen grond uit je tuin erin brengen om het wat hoger te maken?

schreef Permanatuurtuin. Ik denk dat dit niet klopt. Van Marc Geens (Kruisbessenproeftuin in Zomergem) heb ik geleerd ze zo te snoeien zodat er aan de takken bloeibeursjes - korte zijtakjes met knoppen - ontstaan, die elk jaar opnieuw vooral de vruchten dragen....gelijkend op kruisbessen en zelfs appels in benadering. Tot nu toe werkt dat bij enkele Issai's - de eerste kiwibessen die ik 4 jaar geleden kocht - uitstekend. Heb intussen nog ca. 10 andere rassen, echte arguta's, staan maar die zijn pas 3, 2 en 1 jaar oud.....te vroeg nog voor vruchten. Ik hou ze vrij gedrongen en open door snoei, vooral in het late najaar. Als je ze laat gaan.....loop je los van het risico dat ze zichzelf wurgen....inderdaad kans dat alleen de toppen van de dan zeer lang groeiende twijgen nog vruchtjes krijgen.

Informatie op internet is ronduit tegenstrijdig als het gaat om een- of tweeslachtigheid en dus vermogen om met een plant vruchtjes = zaden te bekomen. Zowel bij kwekerijen/plantenwinkels in Nederland als op degelijke websites als PFAF. Zowel dat planten of mannelijk of vrouwelijk zijn wordt genoemd, als dat planten zelf-fertiel zijn. (Dus mannelijke en vrouwelijke bloemen kunnen krijgen, waarmee zelfbestuiving mogelijk is.) Overigens is ook informatie over winterhardheid in gematigd klimaat zeer tegenstrijdig...van goed winterhard tot vorstgevoelig..... Tevens wordt enkele keren genoemd dat vruchten pas na meer dan 10 jaar komen, hetgeen er op zou kunnen wijzen dat de plant in jonger stadium vooral mannelijk bloeit. Misschien is dit de verklaring? : De mooie witte bladverkleuring komt voor bij (sommige?! speciaal daarvoor geselecteerde?) geheel mannelijke planten, die via klonen (stekken, afleggen e.d.) voor de handel worden vermeerderd, omdat ze zo fraai zijn. Er zijn enkele specialistische(Amerikaanse) zaadwinkels die wel zaad in collectie hebben, maar momenteel zijn uitverkocht.

Hoi Bouwvrouwe. Aan je beschrijving te zien is jouw smeerwortel een soortje dat ik nog niet heb staan. Wil er graag een veldje mee maken.....zou ik een of enkele stekjes mogen? Ook de eendagsbloem zou ik graag eens willen proberen, als dat mag?

Ik heb hem staan. Maar nog geen vruchten, kan dus niet vergelijken in smaak. Maar eigenlijk twijfel ik niet dat ze lekker zullen zijn. Je weet dat deze vrouwelijk is en dat je dus een mannelijke bestuiver in de buurt moet hebben om vruchten te krijgen.......?

- Het zal dan wel lukken met die mooie hoge bloempotten, Bit, dat Henk ze goed kan meenemen. Prima dat je er van neemt wat jij dan nodig hebt, Henk....en Ciska...als Bit er zelf niet is, moet je ook maar gewoon ervan komen nemen wat jij kunt gebruiken! Doen we niet moeilijk over Ik heb mijn lijstje bijgewerkt (niks vergeten?) en voor Ciska staat er winterpostelein op (bedoeling is dat die zichzelf nog zaait, sterft daarna af tot in het najaar de zaailingen weer snel opkomen). Voor Wortel en Koolrabi van die leuke spiegeleitjes.....beetje zelfde verhaal...gaan rond juni bloeien en moeten zich dan makkelijk verder uitzaaien en rond september weer boven staan. Soms is er nog een 2e boei in hetzelfde jaar, maar anders zijn ze wintergroen en bloeien weer in het voorjaar of begin zomer massaal. @ Ciska.....van Helleborus orientalis heb ik niet gauw genoeg Dus als je zaailingen hebt...breng maar mee en als je van de zomer rijpe zaden hebt...verzamel ze maar voor me. (Direct zaaien zodat ze van warm naar kouder gaan op natuurlijke wijze, zorgt meestal nog voor snelle kieming in de winter...zaden verdragen geen bewaring!) Nog een tip: Kiemplantjes niet bij het steeltje vastnemen, dat overleven ze meestal niet...zeer kwetsbaar. Vastnemen aan de blaadjes is veel veiliger. Zo...volgens mij ben ik alvast weer even bijgewerkt met alle ruilafspraken

Hier ook voorspoedige groei, Arjan. Ik splitste de zaailingen: deel op lichte plek onder lichtkoepel in keuken, deel in koude kamer en deel in koude kas. Laatste groeien natuurlijk langzamer, maar lijken ze prima te kunnen hebben ook toen het buiten licht vroor. Zaailingen lijken temperaturen tot rond vriespunt goed te verdragen. Kweek hier ook diverse onderstammen van kwee, dus over een jaar of zo hoop ik van zaailingen enthout te hebben en op die (zwakgroeiende) onderstammetjes te enten zodat er toch enkele jaren eerder vruchten komen. Dan kan ik de eetkwaliteit beoordelen.

Ik neem aan dat je over een moestuin spreekt? Planten hebben voeding nodig en in een moestuin, waaruit je oogst, moet teruggebracht worden wat je er uit haalt. Ik doe dat voor het grootste deel met compost. Om de bodem te verbeteren en gezonder te maken, maar ook omdat het - direct, maar vooral indirect - ook voor de voeding zorgt van je gewassen. Eigenlijk is je vraag zo elementair, dat ik je adviseer op rechtsboven in de zoekfunctie eens "compost gebruiken" e.d. in te typen...dan vind je al heel veel antwoord op je vraag.

Sorry, Deerhounder. Wat heeft het voor zin dat ik zorgvuldig probeer te reageren als je daarna enkele kreten geeft die gewoon NIET kloppen ? Grond onder walnoot wordt NIET zuur. Wel geven vooral de bolsters rond de noten (minder het blad) een stofje af (Juglans) dat de groei van veel planten afremt. Dat geldt overigens niet zo zeer voor gras en nog een aantal planten. Terecht dat Appelvrouw dat opruimt en composteert. @ Pestoman Hier een link naar de Smallekamp.....een gespecialiseerde walnootbomenkwekerij. Ik denk dat je PH van nature in de goede zone zit in Reijmerstok (????) Walnoot heeft als voedingstoffen vooral behoefte aan kalium en fosfor......maar ook daarvan is het de vraag of toevoegen nodig is, omdat er veel kans is dat je bodem voedzaam zat is. https://www.desmallekamp.nl/nl/2-ongecategoriseerd/32-wat-u-moet-weten-over-walnotenbomen

Onder elke boom met een wat dichtere kroon zal gras minder goed groeien. Minder licht en zon is de eerste oorzaak, daarnaast ook mogelijk droger en minder voeding omdat de boom veel vocht gebruikt en ook voedsel. Eerlijk gezegd denk ik dat je dat moet accepteren. Wat zou kunnen helpen is in droge periodes extra water geven....dat helpt het gras en de notenboom, hoewel die zo veel wortels maakt dat hij dat meestal niet extra nodig heeft. Volgens mij is in Reijmerstok de bodem vrij kalkhoudend (?). Notenboom heeft geen extra kalk nodig op zich dan. Te veel kan invloed hebben op opname van andere voedingselementen. De meeste mest voor gras bevat bovendien veel stikstof...op de notenboom heeft dat niet zo een geweldig effect...die gaat alleen maar harder groeien, met risico dat vruchtvorming er juist onder lijdt. Ga er maar van uit dat het normaal is dat een walnoot per jaar in hoeveelheid en ook nootgrootte afwisselende resultaten geeft. Daar heb je zelf maar beperkt invloed op. Natuurlijke omstandigheden, waaronder weer, bepaalt veel meer het resultaat.

Los van de ecologische impact, werkt dat verzurings-verhaal in de praktijk nauwelijks of niet. Behalve in een vrij afgesloten plantplek (kuip, bak o.i.d.) of als je in grote hoeveelheden geregeld veen/turf blijft toevoegen, wordt het effect in 1 a 2 jaar volledig teniet gedaan. Dat komt door de hoge bufferwerking van klei in de bodem en omdat er wisselwerking plaats heeft met de rest van de bodem, waardoor het zurige zeer snel wordt geneutraliseerd/gebonden. Wat een beetje werkt is zorgen dat je bodem veel verteerd organisch materiaal bevat, vooral schimmelbevorderend zoals van verteerd hout of gevallen bladeren. Dit heeft 2 effecten....de PH (alleen als je die met KCL-meting bepaalt en niet in een wateroplossing) kan tot 0.4 a 0.5 lager worden + de schimmels die daardoor in de bodem - eventueel in symbiose met de planten - kunnen leven geven geleidelijk zuren af en bevorderen zo een milieu waarin planten, ook kritische, zelf wat kunnen bijdragen aan omstandigheden waarin ze het doen. Uit recent serieus Amerikaans onderzoek blijkt dat coniferenhaksel of -naalden, in tegenstelling tot wat breed geloofd wordt, op zich ook geen effect op de zuurgraad van de bodem hebben. In groene toestand is het groen van coniferen weliswaar licht zurig, maar zodra verdord en verteerd is het, net als eigenlijk alle verteerd en gecomposteerd organisch materiaal, neutraal tot licht basisch. Ik ben er steeds meer van overtuigd dat voor een moestuin of een siertuin (op veen grond en voor een agrariër met grote monocultuur-percelen kan dit anders liggen) de grote focus op het kunnen meten en "goed" willen krijgen van de zuurgraad van je grond nogal onzinnig is. Een globaal idee van wat voor een grond je hebt en welke zuurgraad daar ongeveer bijhoort is echt voldoende in de praktijk! Het geeft ook een idee van welke planten (het overgrote deel is zeer vergeeflijk en volstrekt NIET kritisch in dit opzicht!!) ) er beter wel kunnen en welke niet zo.... daar kun je vrij weinig aan veranderen en rekening mee houden ....dwaas (en meestal met grote milieu-impact) om daarin verandering te willen forceren. In o.a. Amerikaanse publicaties wordt veenmos vaak genoemd als een standaard zaaimedium, omdat het zure zaaimilieu dan minder risico op schimmels in zaden en kiemende planten zou geven. Ik heb het nooit gebruikt en nooit gekocht...denk dat er ook prima andere manieren zijn...je het daarvoor ook niet echt nodig hebt.

schreef Jorieke123. Bedoel je Henk123? Maar serieus even: Prachtige foto's van een succesvolle kweek, Jorieke.

Leuk verhaal, Boerjennes. Wat zijn appelkroosjes? Hier in de bostuin, waar ik 2 dagen per week bezig ben, volop woelmuizen en/of woelratten. Ze eten wel wat of soms aan plantenwortels e.d., ook van de jonge appelboompjes...maar niet desastreus. Er staat een grote afwisseling, blijkbaar zitten ze niet speciaal op het fruit en de planten die voor oogst zijn.... Er zit ook een paar kiekendieven, een smelleke en een vos in de buurt en ik zie ook af en toe wezeltjes. Een half wilde kat woont in het schuurtje, maar die heeft blijkbaar meer belangstelling voor mezen en roodborstjes. Vermoedelijk ook een bosuiltje...maar ik ben niet 100% zeker. De kiekendieven heb ik in ieder geval al enkele keren met een woelratje of muis zien vliegen...maar ook met duiven, die ze op een rustig plekje kaalplukken en oppeuzelen.....

Wat voor een ratten? Dat maakt een wereld van verschil!!! Bruine of zwarte gewone ratten of woelratten of muskusratten....gooi ze beter niet op een hoop als "ratten" want het zijn geheel andere dieren...in leefwijze/voedsel en evt. niet hygiënisch zijn. Daardoor krijg je ook niet zo ter zake doende reacties hier. Bruine ratten? Alleseters. Gemeente inschakelen! (Maar denk het niet, want die eten echt niet een tuin leeg, zijn geen echte tuinplaag). Woelratten? (Echte planteneters!) Zoek gericht op woelratten dan.....deel van strategie zal bestaan uit jagers aantrekken...kan zeer hardnekkig en plaag zijn voor je tuin. Zoeken naar een evenwicht waarin ze niet massaal voorkomen is geen makkelijke maar wel een heel goede strategie. Muskusratten? Alleen planteneters.....maar vooral van water en oeverplanten. Vooral een probleem omdat ze taluds en dijken ondergraven. Hebben weinig natuurlijke vijanden hier. (invasieve soort). Waterschappen hebben professionele bestrijders in dienst...die inschakelen voor gerichte bestrijding.

Dit soort schimmel komt heel vaak of zelfs altijd op dit soort turfpotjes. Op zich kan het weinig kwaad. Het is een schimmel dat op de bakjes voorkomt en niet zozeer een schimmel dat de bodem of de planten aantast. Toch zijn ze in mijn ogen niet ideaal om in te zaaien. Dat komt omdat ze heel snel uitdrogen door een erg groot verdampingsoppervlak, waardoor je veel water gaat (moet gaan) geven, waardoor plantjes erin heel snel of te droog of veel te nat staan en dat bevordert weer het schimmelen van die bakjes en de groei (en dat er voor de planten ongunstige schimmels in komen, bijvoorbeeld omvalziekte e.d.). Bovendien zijn de potjes best duur....en het enige voordeel dat ze zouden kunnen hebben, dat je niet hoeft te verpotten en met potje en al overplant of uitplant, werkt mijn inziens ook niet zo geweldig in de praktijk.

Het nieuwste onderzoek vanuit het proefcentrum van Pamel: http://www.ccbt.be/?q=node/971&utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=BIOpraktijk%2520-%2520feb2017

Of een kruising? In literatuur wordt mogelijkheid van kruising tussen verschillende species in de familie Salix genoemd als niet heel uitzonderlijk. Bit reageerde tegelijk met ook een mogelijkheid. Dat het verschijnsel bij een bandwilg standaard is (genetisch een dominante eigenschap dus ) kan betekenen dat het ook bij andere wilgen in de genen kan voorkomen....

https://www.homegreen.nl/paddestoel-x-boomsoort

Yuras en MKleinman reageerden al positief om te komen (in het andere topic, dat nu is gesloten). Ik kom ook zeer graag ....maar moet w.b. de datum toch een voorbehoud maken. (We kunnen alleen op vakantie als er iemand op ons huis past...heel misschien doet een familielid + partner dat dit jaar weer voor een week en dan zou 24 juni daarin kunnen vallen...ik kan er niets over zeggen: de afspraak is dat de mogelijke oppasser het zelf aangeeft of zij wil/kan en wanneer en wij vragen het niet).

Kan ook nog ras Franzisca geweest zijn, Bit....daar kreeg ik er toen een van van jou en daar had je een paar stekken van meegenomen.

Peer op peer gaat bij mijn weten altijd wel goed. Maar omdat echte peer-onderstammen niet goed anders dan via zaaien te vermeerderen zijn (en kwee wel vrij makkelijk te stekken of via occulatie/afleggen ook in grote hoeveelheden vrij makkelijk te vermeerderen is) en zaad nooit constante resultaten geeft is als je een kleine boom of leiboom wilt maken enten op kwee meer voor de hand liggend. Vergeet niet dat wat wij als liefhebbers willen, nauwelijks interessant is voor de handel en dat de fruittelers met boomgaarden van 1000en boompjes de maat zijn. Die willen kleine en zo uniform mogelijke bomen, die vroeg in productie zijn, zo veel mogelijk machinaal te verzorgen en per ha. de grootste opbrengst geven. Als een klein percentage van een aanplant uitvalt door slechte verenigbaarheid (en dan heb je het over 5 a 10%) is dat een groot probleem: extra werk, extra kosten, minder rentabiliteit. Voor ons als liefhebbers maakt dat veel minder uit..... Zeg nou zelf.....eens een jaar lekker volop lekkere peren van diverse soorten, dat is genieten en rijkdom ....maar als je ieder jaar 1000 kilo of zo moet plukken, verwerken en opeten word je het ook wel beu Met 50 onderstammen zou ik zeker ook een aantal soorten, met een goede of redelijke verenigbaarheid met kwee, gewoon direct proberen te enten....gaat de ent niet aan of wordt ze afgestoten, dan kun je de onderstam opnieuw gebruiken. In het boek staat een lijst met informatie over verenigbaarheid, maar alleen voor de meest bekende rassen (die commercieel gekweekt werden of worden op grote schaal)....maar er zijn nog vele honderden andere rassen waarover je eigenlijk geen info vindt als het daar om gaat. Zelf heb ik een Beurre Hardy en De Cure struikje gekocht in het najaar...inderdaad ook om tussen stammen te kunnen maken, diverse kwee-onderstammen ben ik sinds verleden jaar aan het vermeerderen....daar komen dit jaar of volgend voorjaar tussenstammen op. Toch ook 10 peer-zaailing onderstammen mee besteld bij fruittuin.com om een paar zeldzamere rassen veilig te kunnen stellen en daar later enthout weer van te kunnen nemen.....wetend dat dit wel grote bomen gaan worden die pas over 5 en eerder nog 7 a 10 jaar zullen dragen.

Hou een vlierstek voor je achter, Jane Doe. Die groeit lang niet zo hard als de wilde...dus stel je nog geen flinke struik voor na 1 jaar ......eerder iets van 40 cm. met een paar bladknoppen op dit moment. Als meegeven met bijvoorbeeld Prettig Gestoord mogelijk is....prima! Zullen we dat verder via PB's regelen? Ik heb aan hoge potten (waar ze rozen en fruitstruiken vaak in verkopen) en ook wat grotere potten (zeg tussen 2 en 5 liter) altijd een nijpend gebrek omdat ik veel bomen/struiken/vaste planten zaai, stek, ent......en veel dan ook weer weggeef of ruil. Dus als het voor jou kan, bewaar maar wat je zoal hebt tot we elkaar eens zien...ze staan ook prominent op mijn verlanglijstje voor de MTFD....maar ik rij met Jorg mee dan en moet ook wat rekening houden met beschikbare ruimte in de auto....krijg er dan ook al van enkele mensen...ben daar erg blij mee. Potten van 11 en 18 liter kon ik verleden jaar via Goldfish voordelig kopen....meer dan 100...daar kan ik dit jaar nog mee vooruit.

Ik heb nog 3 gewortelde stekken van vorige winter van een van die "aparte" met donkerrood blad + rose bloei. Nog in potten om binnenkort uit te planten. Inderdaad voor bostuin, want ze verdragen redelijk goed schaduw en droogte. Mocht je in april naar de MTFD komen, dan mag je er wel een (zeker als ik een grote pot terugkrijg )

@ Mkleinman. Antwoord vind je op bladzijde 1 van dit topic. Dit seizoen reeks chipbuddings op geschikte tak van BH of DCC en die volgend voorjaar als enten gebruiken. Lees vooral ook eens in het boek (HET standaardwerk over peren!) dat Roland als link geeft op bladzijde 1!! Daar gedetailleerde informatie over verenigbaarheid en waarom wel/niet/deels....dat het ook klimaatafhankelijk is...en zelfs dat gedeeltelijke verenigbaarheid een voordeel kan zijn voor een vruchtbare boom. Met 50 kwee Adams onderstammen , die al wat meer combineren dan kwee C, heb je ook wat mogelijkheid tot experimenteren. Vaak is gedeeltelijke verenigbaarheid ook een kwestie van een percentage van bijv. 10% dat uit zal vallen.