weknow

Hele dag zon kan ook best, maar aalbes kan ook met halfschaduw toe met goede oogst.....hoe meer zonuren, hoe zoeter en eerder de vruchten rijpen. Omdat in de moestuin/fruittuin de meeste gewassen zo veel mogelijk zon willen, ligt het vaak voor de hand om aalbessen op een iets minder zonnig plekje te zetten. Het kan allemaal.

Typisch zo een gewasje waarvoor je veel kans hebt dat iemand het zelf geoogst heeft. Want als je enkele exemplaren van de vaste plant hebt, ben je voor jaren voorzien. Daarom zou ik zeggen: informeer bijvoorbeeld eens bij de zadenwerkgroep van Velt (= Hugo d'Hooghe en intussen vele medewerkers) http://beweegt.velt.be/zadenwerkgroep/2116/wiewezijnenwatwedoen

Rode framboos zou ik van de heel gangbare rassen zonder meer voor Tulameen kiezen, vanwege smaak. Is overigens echt niet de makkelijkste fruitsoort om zelf te telen, framboos in tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt. Vraagt licht vochtige grond, die echter nooit echt nat mag zijn en anders krijg je heel snel ziektes (m.n. wortelrot)...bovendien vaak door virussen geïnfecteerde planten. Herfstframbozen zijn wat minder gevoelig daarvoor, maar meer gespreide opbrengst en volgens velen iets minder lekker. Voor halfschaduw zou ik eerder aan een aalbes of kruisbes denken.....zijn gewoon makkelijker een succes. Ook Japanse wijnbes zonder behoorlijk wat zon zal heel weinig dragen....is wel een mooie, maar stekelaar. Optie van Goldfish is ook leuk...maar je moet wel wat plaats hebben en leiden, want kan groot worden. Is iets aparts....! Maar denk ook even na over het eventuele kattenprobleem van juist die soort.

Als je ze over hebt, graag, Ciska. Ik heb er wel al wat, maar ook ruimte zat. Is vooral een tijdelijke voor (bodembedekking) in stukken die langzaam gecultiveerd worden, maar kan ook in halfschaduw op bosdelen die open gemaakt zijn en nog beplant gaan worden. Als je er plek (best muur) voor hebt, vind ik persoonlijk dat je een paar zaailingen Stauntonia hexaphylla aan mij moet vragen (ik zeg een paar, aangezien ze tweehuizig zijn...je hebt mannetje en vrouwtje nodig om vruchten te krijgen). Ik heb ze niet in overvloedige aantallen, maar vind het een mooie en speciale klimmer met ook nog echte gebruikswaarde, i.t.t. vele exoten, als ze het willen doen.

smalbladige olijfwilg = Elaeagnus angustifolia Salix alba = gewone wilg olijfboompje Zilverberk (stam vooral) Witte abeel = Populus alba Sorbus latifolia ‘Henk Vink’ Lijsterbes-cultivar. Bij sommige (salix, witte abeel, lijsterbes) is vooral de onderkant van het blad grijs en niet altijd even grijs. groente: artisjok, kardoen Struiken....bomen...en wat me verder invalt Buddleja davidii 'Silver Anniversary' Chrysocephalum apiculatum 'Korma' Artemisia absinthium 'Lambrook Mist' (kruid) kerrieplant (kruid) Calocephalus brownii

Veel is afhankelijk van het soort plant...er zijn er ook nogal wat die verpotten niet/slecht/matig verdragen (om allerlei redenen: kwetsbare wortels of weinig haarwortels/groeionderbreking of andere risico's.....) en er zijn er ook die het prima verdragen of zelfs uitgedaagd worden om er sterker van te groeien of bijvoorbeeld meer wortels te maken of makkelijker te gaan bloeien (wat gewenst of juist niet kan zijn). Ik zou hier geen algemene regel over maken. Niet van wel en niet van niet en het volledig laten afhangen van om welke plant het gaat. Bij tomaten lijkt het gunstig bijvoorbeeld om enkele keren te verpotten voor het uitplanten. Een komkommer zaai je beter in een wat grotere pot omdat de plant en ook wortels zo gemakkelijk beschadigen.....om er typisch 2 te noemen die bijna altijd worden voorgezaaid. Daarnaast: Soms ook is verpotten prettig vanwege ruimte, nieuwe grond, je kunt dieper planten e.d.

Die paardenmest is nog niet helemaal verteerd tot compost als ik het zo lees, Fruithapje....tenminste als die wormen van die rode compostwormen zijn. Dus nog behoorlijk direct-voeding(stikstof) rijk. Fruitbomen die te veel bemest worden, worden er niet sterker en gezonder op en het fruit wordt ook niet lekkerder. Je kunt het gebruiken, maar MET MATE. Dan denk ik aan iets veiligs in de orde van 1/2 cm op de boomspiegel per 2 a 3 jaar. (De stam vrijhouden).

Voor wilde planten, bomen en struiken in Nederland zie hier: http://www.soortenbank.nl/soorten.php?soortengroep=flora_nl&menuentry=atlas De link die Geedee bedoelt zal deze zijn: http://forest.jrc.ec.europa.eu/european-atlas-of-forest-tree-species/

ik ga hem even zoeken, Geedee. Vind zoiets altijd reuze interessant. Maar heb je geen linkje? Dit is de link naar de website: http://forest.jrc.ec.europa.eu/activities/climate-change/ Veel te zien en veel informatie zo te zien. De atlas echter nog niet zo 1-2-3 gevonden.

Gewoon gebruiken! Evt. klonters even fijnmaken met hark of zo.

Zet er eens een stokje tussen....als de plant er om heen gaat draaien en doorgroeit is het een "stokboon" (= rankende soort) Een ranker die niet kan klimmen zal stoppen met groeien en bloeien.

Een van de vele soorten basterdwederik, denk ik 99% zeker. Meest waarschijnlijk bergbasterdwederik of viltige basterdwederik, maar er zijn nog wat soorten en die kruisen ook nog wat met elkaar. Alle soorten groeien graag/goed in de halfschaduw op wat vochtige en voedingsrijke grond. Verspreidt zich heel makkelijk en over wat afstand en is, net als familielid wilgenroosje, echt een pioniersplantje dat snel heel vast wortelt en daarom met wieden/schoffelen gauw over het hoof wordt gezien of deels blijft staan en dan verder groeit. Hier kom ik het vaak tegen tussen fruitstruiken en in potten met stekken en zaailingen die lange tijd op een beschutte plek staan. Groeit, in tegenstelling tot de meeste onkruiden, ook in de winter goed door. Er zijn wel wat signaalplanten ("onkruiden") die bij veel voorkomen iets kunnen zeggen over je bodemgesteldheid, maar deze hoort daar niet echt bij....is heel algemeen (en leidt vaak een ongezien leven...in veel natuurboeken zoek je er tevergeefs naar). Er is een apart topic om planten te herkennen op dit forum. https://www.moestuinforum.nl/identificatie-wat-voor-plant-struik-boom-is-dit-t5695-3380.html Maar het onderwerp signaalplanten zou zeker ook een apart topic verdienen.

Als je bedoelt in een pot die bijvoorbeeld aan een pergola hangt (dus niet zo groot) zou je kunnen denken aan hangende dwergtomaten of een kleine ananaskers. Misschien dat een kleine augurk of snack-komkommer ook nog zou kunnen...maar ik weet niet zeker of de dan hangende twijgen nog zullen bloeien dan. Andere eenjarig gekweekte gewassen die naar beneden hangen (klimbonen, erwten, rankende vruchtgroenten als sommige courgettes, meloen, komkommer) vragen of een zeer grote pot die je niet zo maar ophangt en van de peulvruchten in ieder geval valt het me op dat zo gauw ze geen steun meer vinden, de groei en bloei stopt...ze zichzelf a.h.w. toppen.....dus die zullen daarom weinig opbrengen.

Aan de rand van de sloot achter onze tuin afgelopen week diverse keren een ijsvogeltje gespot. Vloog gezellig telkens een meter of 20 vooruit om weer even op ons te wachten op een tak of aan een rietstengel, toen ik met de hond een rondje liep. Heb haar (denk dat het een vrouwtje was) goed kunnen bekijken dus.

Een heuse kraamkamer...eigenlijk meer een verpopkamer...zeg maar een soort kleuterbureau , Erny! Ik vind ze er wel schattig uitzien op je foto Maar als ik er zo over lees (Eerlijk gezegd had ik ze nog nooit gezien) is de vondst in je composthoop best bijzonder en je kraamkamertje daar ook weer een kleine bijdrage aan milieuherstel. Tof!

"Geef me meer licht" roepen ze in koor

Mezelf eens getracteerd. Had nog wat kadobonnen en tegoedbonnen en kadootje tegoed. 2 dure boeken via Bol besteld verleden week. Het eerst was er al afgelopen vrijdag: "Permacultuur in de moestuin". Omdat ik een moestuincursus geef en een aantal deelnemers graag "aan permacultuur willen doen" (dat is heel erg "in" tegenwoordig) toch nog maar eens dit extra boek aangeschaft en meteen uitgelezen op zoek naar wat extra invalshoeken voor de lessen. Een prachtig uitgegeven boek, maar inhoudelijk vond ik het echt een enorme tegenvaller. Ik ben er ook nu nog steeds niet achter wat permacultuur is, behalve heel hip en iets heel goeds, maar als ik de mooie gedachten en de uitleg van het boek moet geloven zou het dus: "Een ontwerpmethode voor een natuurlijke moestuin" moeten zijn. Dus verder gelezen met de gedachte dat ik dan wel de instrumenten en inzichten zou te weten komen waarmee dat zou kunnen......Niet of nauwelijks dus. Op de letter beschouwd komt het er op neer dat ik dan kijkend naar "de natuur", die zelf maar moet ontdekken. Dat samen met de voortdurende suggestie dat het met wat mulchen en de goede plantjes bij elkaar zetten vanzelf wel heel goed zal gaan, diverse pertinente fouten en nogal wat dingen die zelfs zeer niet-ecologisch zijn (zoals dat je kantoorpapier moet composteren ) was dit dus een echte miskoop. Zojuist kwam het tweede boek en nu ben ik weer blij. Zin om vanavond en de - voorspelde natte - paasdagen lekker te lezen in "Creating a forestgarden; working with nature to grow edible crops" van Martin Crawford en er veel van op te steken. Als ik het zo doorblader en hier en daar al wat lees, is dit veel degelijker en door iemand geschreven die wel echt deskundig is.

Ik heb dit plantje niet, dus even reactie onder voorbehoud. Ik denk dat elke aardbei die tegelijkertijd bloeit zal kunnen. Gezien de lange bloeitijd, zou een doordragende soort het beste zijn. Hoe ik hierbij kom? De meeste aardbeien (Dit is een echte aardbei op grond van de naamgeving...dat dit een "kruising" met een framboos zou zijn...ik denk het eigenlijk niet...eerder met een ander geslacht fragaria, anders zou het al haast met genetische manipulatie gebeurd moeten zijn) zijn zelfbestuivend, maar vaak geven ze betere en meer vruchten als ze bestoven worden door andere planten. Er zijn maar enkele rassen die (deels) zelf-fertiel zijn (zichzelf niet kunnen bevruchten) en dan is in principe elke andere die tegelijk bloeit daarvoor geschikt. Overigens lees ik nergens dat jouw soortje zelf-fertiel zou zijn.....

Ja....maar het gaat daar wel over de combinatie uien en boontjes (niet erwten en bonen, zoals in dit topic) Heel algemeen gesproken vind ik het thema van de gouden combinaties van bepaalde planten (of planten die elkaars vijanden bijna zijn) erg overroepen. Als basis om je moestuin op te zetten en er als het ware van uit te gaan dat met de goede combinaties het meeste vanzelf wel goed zal gaan (zoals ik het op nogal wat sites en in alternatief/hip aandoende boeken op het ogenblik nogal eens gesuggereerd wordt) is in mijn ogen ronduit naief. Ik zie het liever als een aanvullende mogelijkheid...een van de vele manieren waarin je in bepaalde situaties....iets kunt ondersteunen...of een probleem kunt voorkomen....misschien. Deze link op de website van Velt......eentje onderaan een heel lijstje van allemaal techniekjes en invalshoekjes.....is al heel wat nuchterder. http://www.velt.be/vraag-antwoord/moestuinvragen/hoe-werkt-combinatieteelt-de-moestuin - Door dingen door elkaar te planten (grote vlakken van hetzelfde te vermijden) spreid je risico en kun je een beperkte ruimte effectiever gebruiken en verklein je ook de kansen dat bepaalde ziektes/belagers de overhand kunnen krijgen. Dat werkt redelijk, maar wat ervaring met hoe bepaalde gewassen zich ontwikkelen, hoe groot, breed ze worden, hoe ze wortelen, wat ze wel en niet nodig hebben e.d. helpt veel om dit met succes te doen. Ook is het weer juist een tegengestelde benadering van vruchtwissel, waarbij je je tuin probeert gezond te houden van bodemgebonden ziekten en efficiënt de verschillende gewasgroepen te voeden, die voor beginners wel zo overzichtelijk is om ecologisch te tuinieren. Voor beide benaderingen valt veel te zeggen en met wat ervaring en kennis zijn ze ook nog wel tegelijk te gebruiken (wat minder strak), zeker als je ze combineert met veel aandacht voor de bodemvruchtbaarheid/gezondheid. - Dat een soort en een ander soort wel/niet samen gaan heeft meestal te maken met vrij nuchtere factoren: licht/voedselbeschikbaar/ruimte/bereikbaarheid/hanteerbaarheid en weinig met een soort mystieke relatie die er zou zijn tussen planten. Ook is het wijs om rekening te houden met overdracht (waardplanten) van ziektes of wisselwerking met insecten en bodemleven. Maar liever dan dit per plantje of gewasje te bekijken en willen regelen en beredeneren en hier regels of wetmatigheden over te willen maken, kijk je dan eerst naar het geheel van een tuin: de zorg voor en kwaliteit van de bodem, licht, indeling, meerjaarse aanpak en verzorging...als die in orde zijn, is wat je wel of niet combineert een soort "fine-tunen"... Ik denk dat er weinig is wat echt niet samen kan en allerlei combinaties kunnen....je eigen proberen (in je eigen werkwijze en omstandigheden) en ervaring hier een betere (leer-)weg zijn dan allerlei losstaande regeltjes of tabelletjes, zeker als het waarom ervan (want daar gaat het dan om, met die ervaring van iemand kun je misschien wat) niet ook wordt uitgelegd.

Foto (nog) niet te zien, helaas. Zaaien doe je aan de oppervlakte en niet 20 cm. diep. Ik denk dat meten op enkele centimeters diepte en als de zon niet direct op de bodem schijnt een goed beeld geeft.

Och...."niet mogen". Tja..... In moestuinboeken en sommige boeken ook over biologisch tuinieren van een jaar of 20 a 30 geleden kwam ik inderdaad tabellen tegen van planten die wel of niet goede buren zouden zijn en daar ook wel eens een kruisje (slechte buren) bij erwten en bonen. Waarom die combinaties precies wel of niet staat er dan zelden bij. En zoals dat vaak gaat, nu ook op internet....iemand schrijft iets wat hem/haar beter lijkt of juist niet, anderen nemen het over, het wordt een regel en gaat een eigen leven leiden. En zo ontstaan er mythes...soms met een zekere wijsheid, soms broodje aap. De scherpe steentjes die slakken zouden weren, worteltjes en uien die zo een goede combinatie tegen aantastingen zouden zijn, het plantenaftrekseltje dat de oplossing zou zijn voor groeiproblemen, het mirakel van een soort superfood, allerlei goede en slechte plantencombinaties......zo kan ik nog even doorgaan. Als je alles wat er beweerd wordt zomaar volgt, kan weinig meer. Als je geen goede raad aanneemt kan en mag alles. Ik probeer maar, met mijn (hopelijk) gezonde verstand en ervaring daar ergens tussen in te laveren en zo een goede weg te vinden. Ik kan niets hards bedenken waarom het niet zou mogen. Geen ziekte die je zo makkelijk binnenhaalt en ook geen gebrek dat ontstaat. Denk dat het wel zal loslopen. Toch vind ik het zelf niet zo praktisch om ze samen te zetten, maar in een wisselteelt met 5 of 6 groepen staan ze als peulvruchten in het zelfde vak elk seizoen, de ene links en de andere rechts als je dat volgt. Ik heb veel meer vakken en de vroege peulvruchten die wat kou verdragen (erwten en aanverwanten, tuinbonen, capucijners) gaan in april in de grond en worden rond juli geoogst (ik kweek ze dus niet om te drogen) en op dat vak kan daarna nog een teelt komen die eventueel wat profiteert van het beetje extra stikstof dat achterblijft. Bonen komen vanaf eind mei op een ander stukje waar vaak al iets heeft gestaan en is geoogst (een wintergroente of een echt voorjaarsgewasje) en blijven meestal staan tot tegen het einde van het seizoen. Door elkaar zouden ze elkaar in de weg staan, de bedden moeilijk bereikbaar en bewerkbaar maken, de klim/rijs-constructies staan elkaar in de weg en door een soortgelijke groeiwijze kunnen ze elkaar belemmeren en erg door elkaar gaan groeien en het is lastig wieden en de benodigde ruimte en licht maken tussen de opkomende bonen, als er al een rankende of hoge begroeiing van erwten of flink grote tuinbonen zo dichtbij staat. Om dat soort praktische redenen komen ze bij mij niet samen.

Komt door dat ze in het licht liggen. Bij eetaardappels te vermijden, want het groen is giftig. Bij poters geen enkel probleem.

Breng ik mee, Goldfish. Inderdaad zaait zichzelf zeer rijkelijk uit als ie naar zijn zin staat, maakt dicht tapijt (beschermt daarmee bodem en lekker klimaat onder die bomen, houdt onkruid tegen en trekt veel insecten. Alleen na de bloei is ze een tijdje wat kalig om in het najaar weer een groene zee te worden.

Dat is ook wat ik zie gebeuren, Loes. Freezen is wortelonkruiden verspreiden. Zeker kweek, maar ook zevenblad, distels e.d. Heb veel met kweek te maken in het nieuwe, nog vrij open, stuk van de bostuin (voormalige landbouwgrond) waar langzaam een grote gemengde fruitwei ontstaat. Mijn favoriete aanpak is de grond te verbeteren met veel organisch materiaal, waardoor de klei veel losser wordt en kweek vrij gemakkelijk uit te trekken wordt (in de zware klei is het onmogelijk vaak om in de grond te komen, laat staan de kweekwortels uit een massieve kluit te halen). Het is wel een zaak van lange adem. Aanvankelijk gaat ze harder groeien (organisch materiaal is ook voedsel) maar ze wordt relatief makkelijk uit te trekken en andere planten nemen geleidelijk de regie over...gaan steeds meer de resterende/verzwakte kweek overgroeien...kweek is vooral sterk op compacte grond die (machinaal) bewerkt wordt...ik denk ook een soort kolonisator onder die omstandigheden.

En dan kun je ze ook nog goed scheuren