jasmin

Foto, foto, foto.....

Die term kende ik nog niet. Maar ik herken het wel. Ik ben altijd zelfstandig ondernemer geweest. En bij re-integratie werd ik aanvankelijk afgeremd in mijn enthousiasme om snel weer aan de slag te gaan. Ik had mezelf wel een paar maanden gegund om even bij te komen, maar wou daarna weer snel aan de slag. En tot mijn verbazing werden de vervolgafspraken bij re-intergratie enorm ruim ingepland. En toen ik daar een keer een opmerking over maakte zag ik een bepaalde aarzeling en een ingeslikte opmerking bij mijn contactpersoon. En ook zo'n zachte opmerking van... wacht nog maar even.... Dat snapte ik pas toen de echte terugslag kwam. Bij mij in het re-integratie clubje (werken in de natuur) zit ook een andere ex-zelfstandig ondernemer. Die is hetzelfde overkomen: ook hij werd afgeremd in het eerste enthousiasme om snel aan de slag te gaan, en ook hij kreeg een enorme terugslag. Om dat een beetje te begrijpen het volgende voorbeeld van die man: is net geopereerd aan een liesbreuk. Bleek dat hij er al heel lang mee liep, en er gewoon geen aandacht aan besteedde. Hij lachte een beetje schaapachtig toen hij zei dat zijn darmen steeds naar buiten puilden, en hij ze steeds weer terugduwde, en gewoon weer verder ging. Totdat hij echt niet meer kon bewegen van de pijn, en naar de dokter ging. Toen moest ik ook lachen, want dat is typisch voor zelfstandig (ex-)ondernemers. Alles altijd wegduwen: pijn, verdriet, ziekte, niks voelen, want je bent eigen baas, en je kan je bij niemand ziek melden. Je personeel blijft thuis bij het eerste griepje of hoofdpijntje, maar dat kan jijzelf niet doen. En ach, dit leven kan je heel lang volhouden hoor. Werken en slapen. Maar in ons geval kregen we een paar enorme privé-dreunen op ons bordje. En dan kan je nog steeds een hele tijd door. Maar op het moment dat alles wegvalt, en je weer bij jezelf terecht komt... wil je eerst in dezelfde versnelling de draad weer oppakken... om even later jezelf echt tegen te komen. Alles wat je letterlijk en figuurlijk altijd wegstopte komt boven drijven. Ik noem het burn-out, omdat het echt voelt als opgebrand. De drive en energie is weg. Ook de waanzin van de 24-uurs economie kijkt je recht in het gezicht: produceren, consumeren, produceren, consumeren... voor wat? Geld vergaren voor wat? Als je zo hard werkt dat je er genoeg van hebt, heb je geen tijd en ruimte om er van te genieten... Er zijn ook nooit zekerheden. Het ene moment heb je status en geld, even later kan alles weg zijn. Gelukkig ben ik nog steeds nuchter, en ik ben er niet depressief onder. Wel moe, moe, moe...

Precies, daar doel ik ook op, zover ik weet is een Burn-out puur werkgerelateerd en vaak goed op te lossen of op de huidige werkplek of (vaker) een andere werkplek. Hoop dat je snel je draai weer kunt vinden Jasmin, anders weer een reisje Himalaya doen, of wat was het toen ook alweer? Geen gek idee.

De re-integratie is leuk als het einde in zicht is... Ik heb ook een burn out... en mijn definitie is: te langdurige overbelasting van het systeem. Dat kan vrij lang duren (mij veel te lang), maar het heeft zijn tijd nodig. Ik zit al vrij lang in een re-integratie project. Daarbinnen doe ik mijn vrijwilligerswerk: lekker in de natuur klooien. Er wordt geen druk op mij gelegd, omdat ze weten dat het verspild geld is om te investeren in iemand die er nog niet aan toe is een volgende stap te maken. Ik wordt niet als lui of onwillend beschouwd, juist vanwege mijn arbeidsverleden waarin ik eigenlijk veel te lang veel te veel heb gewerkt. Het is nu anderhalf jaar geleden dat mijn werk stopte, en nog steeds ben ik moe, moe, moe en gedesorienteerd... Ieder zijn verhaal is natuurlijk anders. In mijn geval kwamen er ook nog een boel extra belastende factoren bij dan alleen werk, moet ik er ook bij zeggen...

Woooo

Pompoentjes soep..

Ja, hij werd al heel gauw bruin, en ik dacht dat ie ging schimmelen IN de olie... valt uiteindelijk wel mee, lijkt het...

Was ik niet vergeten, hoor. Ik dacht dat jij mij vergeten was... Het hangt nog steeds. Ik vind het bij Kamille lastig te bepalen waar het zaad nou in de bloem zit. Maar ik stuur straks wel een gripzakje vol met zooi, pluis, gruis. bloem ... Het is namelijk dat die bloemen na het uitbloeien en drogen helemaal in gruzelementen uiteenvallen als je ze wilt pakken na het drogen... Met de Rode Klaver ben ik er nog niet uit. Ik had iemand zaad van Calendula gestuurd, en kreeg Rode Klaver terug. Het zal tindctuur worden, misschien ook thee (alles tbv de huid)

De smeerwortels (3 gestellen) hangen te drogen. Ook een heleboel bloemetjes van Tagetes (Afrikaantjes), vanwege het desinfecterende vermogen gaat die straks in een crème tegen voetschimmel.. (ik heb een zoon horen klagen, al moet ik eerlijk zeggen dat ik zijn stinkende stappers niet onderzocht heb...) De aloë vera is uiteindelijk niet weggegooid, maar kan ondertussen wel eens gezeefd worden. Via iemand van het Zeepgilde een heleboel gedroogde rode klaver gehad.... die ga ik ook verwerken... Verder drink ik zo nu en dan mijn kruidentheetjes... met guldenroede en kamille... mijn favorieten...

Hoi en Welkom!

Leuk topic. Lekkere vruchten. Heb jij ook ervaring met de gewone kaki? Met name de Persimon? Dat is namelijk de lekkerste.

Mooie foto's, Hans!!!

Uitdrogen is niet super erg, je kan ze ook nog voor het planten laten zwellen door een overnachting in een emmer water. En die uitlopende ogen straks zijn het belangrijkst. Daar kan je nog knollen op splitsen, of stekken mee maken, helemaal zonder knol zelfs.

Droog en in het donker.

Gefeliciteerd, Helena!!

Geldt voor mij ook hoor, Jorg. Ik kijk ook nooit naar dit soort films. Daar komt nog eens bij dat sinds de onthullingen rond de klimaat-hoax, ik eigenlijk helemaal niks meer wil horen over Global Warming. Daarvoor was ik al van mening dat er een natuurlijke golfbeweging wat betreft temperaturen. Ook vond ik het altijd zo bizar dat er een streven was om fluctuaties als onnatuurlijk te beschouwen. Dus ik heb wel een aantal keren met mijn tenen gekromd gezeten bij de film. Hier en daar haalden ze niet correcte onderzoeksgegevens aan. Bijvoorbeeld over dat het ijs in de Himalaya ook zou smelten, terwijl inmiddels bekend is dat het onderzoek hiernaar vervalst was. Wat wel blijft staan is dat we ons leefklimaat naar de mallemoer helpen, netjes geformuleerd. De ontbossingen, de vervuilingen, kernproeven... Die bezorgdheid heb ik natuurlijk wel.

Is hoenderbeet hetzelfde als hondsdraf?? Al kan ik me niet voorstellen dat je hondsdraf niet herkend. Glechoma hederacea http://www.bioplek.org/organismen/planten/hondsdraf.html

@hansm....denk dat jij in de laatste categorie valt

Yep, dat lijkt me wel wat voor Bor: SFG... alles in bakken.... nooit meer onkruid!!

Prachtige, prachtige beelden van begin tot eind. Het is een lange zit: anderhalve uur. Maar ik heb voortdurend met open mond van verbazing het camera werk bewonderd. Helaas zonder ondertiteling, in het Engels. http://youtu.be/jqxENMKaeCU De film geeft een beeldend verslag van het leven op aarde, hoe het leven zich vormde, en wat een ongelofelijke schoonheid de natuur heeft, en wat een snelle puinhoop de mens ervan aan het maken is. We are living in exceptional times. Scientists tell us that we have 10 years to change the way we live, avert the depletion of natural resources and the catastrophic evolution of the Earth's climate. The stakes are high for us and our children. Everyone should take part in the effort, and HOME has been conceived to take a message of mobilization out to every human being. For this purpose, HOME needs to be free. A patron, the PPR Group, made this possible. EuropaCorp, the distributor, also pledged not to make any profit because Home is a non-profit film. HOME has been made for you : share it! And act for the planet. Yann Arthus-Bertrand

In stukjes snijden, en dan via de warme methode werken: au bain marie laten prutten... zodat het vocht kan verdampen. Als er water in de vaseline terecht komt krijg je van die rare belletjes er in. Ik ga binnenkort ook ermee aan de slag. Maar de zalf die je met de bladeren maakt kan ook. Ook met vaseline. Dat is maar 20 minuten warm trekken.

Bijzettafeltje??

Geen postegel, wel een voorbeeld van een onzinnige verzamelhobby... misschien wat voor Jorieke??

Dahlia's zijn hier al uit de grond. We waren een van de laatsten van de dahliavereniging... geen risico werd er genomen na dit baggerslechte dahliaseizoen... ha, ha... maar het zijn wel mooie, vette knollen, belooft gelukkig wel wat voor volgend jaar...

De eigenaren kunnen je precies vertellen of de dieren aan de medicijnen zijn, of aan ontworming enzo. Dan wacht je een week, of help je een paar keer een stal te schonen van dieren die geen medicijnen krijgen.