Toevallig ga ik vanavond smeerwortelzalf maken voor mijn oom. Hij heeft een ingewikkelde allergie, en exceem achtige uitslag, opgelopen door zijn vroegere werk met chemicaliën. Ik had hem twee test potjes gegeven: een met calendulazalf, en een met smeerwortelzalf. Na een week belde hij of hij grote potten kon krijgen, want het helpt hem. Hij smeert de ene dag de een, en de andere dag de ander... Ik neem de bladeren. Het beste is om de oudere bladeren te nemen, maar vanmorgen moest ik constateren dat de grote bladeren van de smeerwortel een soort meeldauw vlekjes hadden, en donkere plekken op de achterkant van het blad, en de jongere bladeren niet... dan maar de jonge bladeren. Kneuzen, fijnsnijden en verzadigen in vaseline. Na twintig minuten is het al goed. Zeven en laten afkoelen. Het wordt een dunnere substantie, ook dunner smeerbaar. Botbreuken: in dat geval ren ik naar de EHBO... ha, ha... Maar het is herstellend voor de huid. Niet in open wondjes smeren, zodat de werkzame stoffen niet in de bloedbaan terecht komen. Vanaf november kan je ook de wortel opgraven. Dat is een karwei voor najaar/winter... omdat de concentratie werkzame stoffen dan in de wortel het hoogst zijn.