pippi

Ik moet echt even bij gaan lezen. Vandaag gegeten en errug lekker: de laatste tuinboontjes, plus de erwtjes uit de peulen die ik eerder over het hoofd had gezien met plukken en die te dik waren geworden, geroerbakt met heel veel ui, knersverse jonge knoflook uit de tuin, peper, zout, gembersiroop, sojasaus, sambal, beetje kerrie en wat kruidnagelpoeder. Geserveerd met rijst en de vegan sateschnitzels van Vivera.

Mooie bloeiende peultjes: En mooi bloeiende aardappelen (Texla) omgeven door afgrijselijk veel onkruid. Ik heb dit vak echt al een paar keer helemaal onkruidvrij gemaakt, maar het heermoes en dat gras en dat andere spul, geen idee wat het is, ook een of ander wortelonkruid, groeit zo bezopen hard... Een vak met Monte Carlo's vorige week. Hier alleen veel heermoes, en als ik me effe kwaad maak is dat vak weer netjes. Heermoes is hardnekkig, maar ik vind ander onkruid, zoals dat spul bij de Texla's en dat vreselijke straatgras veel erger. Een (omgevallen door een stortbui) bloeiende radijs. Ik heb nou wel genoeg radijs gegeten, ze worden me ook wat te pittig, dus wat er staat mag in bloei schieten. Ik zat te denken om volgend voorjaar een stukje in te zaaien met radijs en rucola, die dan na de oogst in het vroege voorjaar samen in bloei mogen schieten, lijkt me een mooie combi. Hier een vakje met van alles wat, vooral bieten en ui, en met dat aparte blad, Japanse radijs. Die wilde helemaal niet in het voorjaar, en nu toch hier en daar een paar plantjes die het opeens toch wel leuk doen. Als het goed is worden ze enorm groot, dus ze staan veel te dicht op elkaar, maar we wachten maar even af. Mais, bonen, courgette, komkommer, bietjes, uien en sla. De sla is er inmiddels uit, heel veel van gegeten door steeds de buitenste bladeren te plukken. Van de bieten ben ik ook al aan het oogsten. Het zijn kluitjes a la Dowding, dus ik haal er nu steeds hier en daar wat weg (kleine bietjes in de oven in folie met olijfolie, peper en zout, en ze zijn lekker! Al twee keer gegeten en geen problemen meer met een zweetsokken-grondsmaak, hoera! In de kas de gebruikelijke tomatenplant met lelijk blad en vlekken. Het merendeel van de planten staat er goed bij, dus ik maak me verder geen zorgen. Geen tomatenstress meer. Deze maakt trouwens gewoon tomaatjes, dus het zal wel aanstelleritus zijn. En hier een paprikaplant met een raar blad en vage vlekken. Ook geen probleem, er is al een mooie paprika aan het groeien. En tot slot een foto van eerder in het seizoen, toen alles nog netjes was er er bijna geen onkruid was.

Een van de knofloken in de kas was omgevallen en lag nogal in de weg, dus die ging ik eruit trekken. Viel bijna achterover, met alleen de stengel in mijn hand. Toen maar uitgegraven, en het was een dikkerd, maar wel allemaal los staande tenen. De rest van de knoflook in de kas heb er ook maar uitgehaald, dat waren redelijk grote en wel gesloten bollen.

Haha, ja dat is wel een puntje. Ik heb nu een werkelijk prachtige hoop jaar oude compost liggen in de achtertuin, zitten geen slakken meer op en weinig andere beestjes in, dus ik heb gisteren een kruiwagen vol gestort in een nieuwe verhoogde bak. En vervolgens kon ik op mijn knieën alle slakkeneitjes eruit gaan vissen. Gelukkig veel hele kluitjes, maar ook heel veel losse eitjes. Ik doe de komende dagen ook maar steeds wat omwoelen, in de brandende zon verdrogen ze ook. Stom wel dat de hele familie padden verhuisd is naar de andere bak met vers compostmateriaal, want die zijn juist aangenomen om die eitjes op te vreten.

Okee, dat is toch wel interessant. Ik heb er nog een paar rijtjes uitgehaald, eigenlijk best een mooie opbrengst (ruim een kilo en ze ruiken fantastisch, dit waren die roze bio van de AH), maar ik denk dat ik de rest toch nog maar een week of wat laat staan. Het wordt weer droog en warm, goed knoflookweer, en ik wil ook graag grote bollen.

Leuke opdracht, Jorieke! Er gaat van alles niet goed, en gelukkig ook van alles wel goed, maar echt problematisch is wel de pompoen. Drie planten uitgeplant, eentje lag al snel zonder zichtbare schade dood tegen de grond (ik denk dat iets de wortels heeft doorgeknaagd), eentje staat er nog redelijk bij en dit is nummer 3:

Zo herkenbaar. Op de volkstuin heb ik nooit aardbeien gezet, maar van de vorige huurders zijn ze weer opgekomen en van de ex-buurvrouw heb ik allemaal uitlopers aan de randen. Ik pluk er potdorie meer en grotere aardbeien van dan van mijn eigen aardbeien in mijn achtertuin.

Ik mulch alleen nog maar met compost, en dat scheelt volgens mij toch wel fors in het aantal slakken. Nadeel is dan weer dat je zonder mulch met blad of stro echt veel meer onkruid hebt. Nou ja, ik in elk geval.

Ik begrijp wat je bedoelt hoor, Ik vind het ook steeds akeliger om ze dood te maken. Eigenlijk wil ik dat ook niet meer doen, maar het blijft lastig met een moestuin. Knippen (of in het geval van huisjesslakken in 1 veeg met mijn schoen uitsmeren over een tuintegel) vind ik dan nog steeds wel de meest snelle en minst pijnlijke dood. In mijn compostbakken laat ik slakken gewoon zitten. Ze doen er nul kwaad, zijn gewoon nuttig hun natuurlijke ding aan het doen, en er zitten ook stikveel andere beestjes in die compost die weer slakken en slakkeneitjes eten. En op veel andere plekken zie ik slakken zitten, die geen schade maken. Onder de sla, in de andijvie, soms echt een heel stel slakken per plant, en nul hapjes uit die plant. Okee dan. Maar rond en op mijn aardbeien wil ik ze niet, en die maak ik dood. Ik heb er ook wel eens een stel daarvandaan op de composthoop gegooid, en die liepen na een uur gewoon weer richting aardbeien. Ja, sorry, dan is het klaar. En ik wil ze niet op de takken van de kersenbomen. Ten eerste heb ik weer nul kersen dit jaar, en ten tweede vind ik het bezopen. Slakken horen daar niet, er staat verdorie een ongeschonden hosta naast als slakkenvoer. Dus die ontwikkeling druk ik ook gewelddadig de kop in. Verder laat ik ze eigenlijk dit jaar een beetje hun gang gaan, omdat ik alsmaar meer neig naar die theorie van dat slakken vooral zwakke planten pakken. Ik heb broccoli's en courgettes die tot de grond zijn afgevroten, en ik heb er ook staan die zonder gaatjes gezond staan te groeien. Ze hebben al mijn moeizaam opgekweekte knolkervel volledig opgegeten, maar de knolselderij staat er nog. Ik heb wel slakken op het rijtje peulen dat er slecht aan toe is door vogelvraat, maar ik heb geen slakken op de peulen die helemaal mooi staan te produceren. Zo hoort het, denk ik. Maar goed, ja, doodmaken is akelig, want het zijn levende wezens met soms een echte persoonlijkheid (ik heb ooit een slak per ongeluk mee naar huis genomen vanaf de volkstuin en dat was zo'n stiknieuwsgierig leuk opgewekt ding dat haar/zijn/ nakomelingen waarschijnlijk nog steeds rondlopen in mijn achtertuin ) en ik hoop echt dat ik op enig moment een goeie balans heb in mijn tuin, met slakken die opruimen wat er opgeruimd mag worden, en alleen maar sterke planten die met rust worden gelaten.

Ik heb er vandaag ook weer een stuk of tien uitgehaald omdat ze helemaal stijf stond van de roest en ook nog eens op een meter of wat afstand van de baby-prei. Qua formaat bollen vielen ze me reuze mee. Geen reuze-bollen, maar zeker vergelijkbaar met normale knoflook uit de winkel, sommige iets kleiner, een of twee iets groter. Ik denk dat ik de rest er ook zo langzaamaan uit ga halen.

Laat in het groeiproces kan het volgens mij ook niet heel veel kwaad meer. Misschien dat je iets kleinere bollen hebt, maar geen dramatische toestanden. Roest op jonge planten, ja dat is absoluut niet best en een heel ander verhaal, maar met nog een maandje te gaan maak ik me ook niet heel druk over wat roest op de knoflook.

Ik heb echt tot dusver de laatste dagen stinkende mazzel. Steeds, gisteren en ook vanavond weer, krijg ik net dat uiterste randje mee van afgrijselijke onweersbuien, dus effe een gestaag buitje, alles lekker kleddernat, maar dan is het ook weer klaar. Eigenlijk alsof moeder natuur even voor mij met de gieter of de tuinslang langs gaat. Ik hoop dat deze trend zich voortzet , en ik gun het jullie ook allemaal van harte.

Weer even een update zonder foto's. Ik moet echt weer eens wat foto's maken, maar ik kom er niet aan toe! De peulen doen het als een tierelier, behalve de peulen die het niet als een tierelier doen. Die laatste staan achter in de tuin, rijtje van 3 meter en een rijtje van nog eens anderhalve meter ernaast. Ik denk dat het grootste probleem is dat ik het vliesdoek te vroeg heb weggehaald, vervolgens vogelvraat kreeg en nu is het zo dat ze gewoon de kans niet krijgen om te groeien want ze worden continu opgegeten. Desondanks produceren ze wel dapper een paar peultjes, maar geen hoeveelheden waar ik de wereld mee kan voeden. Maar ik heb nog twee plekken waar peultjes staan, alles bij elkaar denk ik zo'n 6-7 meter, en man, wat komen daar een boel peulen vanaf. Zaterdag heeft mijn dochter geplukt, 250 gram. Maandag haalde ik er ook weer 250 gram vanaf, en vandaag had ik met gemak door kunnen plukken tot meer dan een kilo, maar ik had het barstensdruk en moest stoppen bij opnieuw zo'n 300 gram, wat de totale opbrengst tot dusver op ongeveer 2 kilo brengt. Ik ga morgenavond nog maar even stevig doorplukken. De lage grijze roodbloeiende doet het duidelijk veel beter dan de Norli, het zijn ook de Norli's die worden opgegeten. Volgend jaar dus opnieuw de LGR, en dan wil ik ook een ras proberen met paarse of rode peulen, dat plukt denk ik veel makkelijker en sneller. De tuinbonen zijn klaar voor dit jaar, ik heb de laatste geplukt en de planten boven de grond afgeknipt. Totale opbrengst was 1,3 kilo, en dat ondanks ernstige vorstschade. Volgend jaar nieuwe poging, en zeker weer de Aquadulce. Op het vakje van de tuinbonen staan nog wat aardappelen, en er worden nu spruiten bij gezet. Ik heb het eerste stukje onkruidvrij gemaakt, lekker dikke laag compost erop gegooid en de eerste twee planten uitgeplant, de rest volgt morgen. Vitrage van de Ikea eroverheen, en even duimen dat er geen luizen achtergebleven zijn van de tuinbonen die zich nu willen vestigen op de spruiten. De stokbonen willen niet kiemen dit jaar. Geen idee waarom niet, en superfrustrerend. Zelf geoogste bonen, bonen uit de bio-envelop, nieuw gekochte boontjes, verschillende soorten grond in de potjes, veel water geven, weinig water geven, en toch allemaal herhaaldelijk hetzelfde probleem: er komt nog geen 40% op. Snijbonen idem dito, en de struikbonen doen het dan ietsjes beter. De eerste struikbonen staan net als vorig jaar met mais en courgette in een vak, en dat ziet er allemaal fris en gezond uit. In hetzelfde vak staat de buitenkomkommer die ik van een tuinbuurvrouw kreeg, en nog wat bieten, radijs, sla en ui. Die gaan er geleidelijk uit, en dan komen daar weer nieuwe struikboontjes en nog een courgette. Oh, en toch een foto, want dit is het desbetreffende vak in mijn Excelsheet: Voorheen had ik fotootjes van de planten, maar deze tekeningetjes zijn veel kleinere bestanden en zo loopt de boel niet meer vast. Bij dit vak (nog niet overal hoor) is ook de planning voor het najaar en voor 2019 al rond. Hier komt in het najaar dus knoflook, winterpostelein, wintersla en mizuna. En mocht ik bijvoorbeeld nog een plekje zoeken voor wat extra tuinbonen die in november geplant gaan worden, dan zie ik direct dat dat hier niet kan omdat het veld in 2019 vol wordt gezet met aardappels. Nog een voorbeeldje voor de leuk: In dit vak staan nu spitskool, broccoli, rode kool, radijs en bosui. De boerenkool is al gezaaid, en ik plant er af en toe nog wat radijsjes bij, en volgend jaar komt hier die combi van mais, bonen en courgette. Hiernaast heb ik uiteraard een kalender in Excel waarin ik tot in detail registreer wat er wanneer gezaaid is, wanneer en waar dingen uitgeplant zijn, wanneer de eerste bloei en eerste oogst waren, wat de opbrengst is, wat de aanschafkosten van het zaad waren, opbrengst in winkelwaarde, en de netto opbrengst in euro's. Veel mensen zullen het allemaal veel te veel werk vinden op deze manier, maar ik vind het met mijn licht autistische brein heerlijk om het op deze manier bij te houden. Nog even terug naar de tuin en dan specifiek de kas: Vorig jaar had ik vlekken op de tomaten die leken te wijzen op een soort van tekort, en de paprika's produceerden wel, maar matig. Dit jaar 1 tomatenplant die dezelfde vlekken vertoont, 1 tomatenplant die er echt alleen nog maar staat als slakkenvoer en 1 tomatenplant waar ik per ongeluk de top uit heb geknipt en die daar niet van lijkt te herstellen. De rest van de tomaten staat er prima bij. En ook de paprika's doen het voor mijn doen heel aardig, frisgroen, heel veel bloemen en ook her en der al baby-paprika's. De aubergines doen het matig, maar beginnen in elk geval wel wat door te groeien. En tenslotte een aardappelupdate. Vorig jaar toch wel drama op de volkstuin, dit jaar hele wisselende resultaten. Rond de gekapte vijgenboom opnieuw trieste kleine plantjes, een heel vak vol Vitabella dat er prachtig bij staat, en de Monte Carlo poters die ik over had en in een achterafhoekje bij de appelboom had gepoot, met kneiterveel onkruid en pal naast de bessentent van de buren zodat ze eigenlijk wat te schaduwrijk maar wel beschut staan, doen het als de eerdergenoemde tierelier en staan prachtig paars te bloeien. De Monte Carlo elders in de tuin is daar nog lang niet aan toe. Ik ben heel benieuwd naar de opbrengst straks! (Die ik dan uiteraard per vak ga registreren in mijn Excelbestand. )

Wat is er mis met ganzenpoep dan? Lijkt mij prima bio bemesting.

Planten krijgen luizen als het zwakke planten zijn, en met spuiten jaag je ook luizeneters weg... Ik zou ze in veel grotere en niet-stenen potten zetten, en een beetje beschermen tegen die zon als het 30 graden is, en dan na wat ochtendzon lekker in de schaduw. Bij extreem weer zoals onweer en hagel binnenhalen. En verder gewoon afwachten. Soms knappen planten wonderbaarlijk op.

Ik zou zelf gaan bedenken wat de grootste pot is die je op die plek kwijt kan, en boompje daarin verplaatsen. Hoe meer grond, hoe blijer je boompje. Denk ik.

Indrukwekkend hoor, Tom! Hier inmiddels bijna een kilo (bruto ) geoogst van mijn mini-planten van 25-30 cm. Steeds een paar ons, want ze rijpen heel onregelmatig, heeft waarschijnlijk ook te maken met die vorstklap die ze hebben gehad. Ik heb er nu nog staan die nog maar net zijn uitgebloeid en waar de bonen nog maar piepklein zijn, en ook een paar plantjes die nu wel helemaal klaar zijn en eruit kunnen.

Ik zou niet meteen met spul gaan lopen spuiten. Als het een wat verwaarloosde tuin was voordat jullie er gingen wonen, konden ze natuurlijk hun goddelijke gang gaan. Maar ik denk zelf dat als je regelmatig het nest wat 'verstoort' op de plekken waar je liever niet zoveel mieren wil, of bijvoorbeeld wat kaneel rond je potten strooit, dat ze dan ook vanzelf wel hun territorium wat aan zullen passen. Het ouderwetse rijtje koperen stuivers voor de tuindeur helpt volgens mij redelijk goed om ze in ieder geval buiten te houden. En dat je mieren hebt hoeft zeker niet te betekenen dat je ook luizen krijgt.

Ik denk dat klimaatverandering er absoluut mee te maken heeft, maar op de hele korte termijn mag ik niet klagen. Hier nu weer flinke regen, maar zonder onweer en wind en hagel, prima regen voor de tuin. Ik moet alleen wel even naar buiten nu voor al die potjes die in een bak staan zonder gaatjes, anders zijn die morgen wel verzopen...

Ik denk dat hij het in een veel grotere pot misschien beter zou doen. Het is een boompje, die wil ruimte.

Ik weet er alles van. Ik bouw hele stellages in de achtertuin om plantjes te beschermen, en dat vinden ze dan wel interessant en springen vervolgens bovenop de babymais. Ze lopen met hun grote voeten gewoon over bakjes met vliesdoek, en in de voortuin - waar mijn eigen katten nooit of nauwelijks komen - graven andere katten mijn bloemenplantjes aan gort.

Volgens mij is het veel te warm geweest voor dingen als spinazie en rucola. Mijn Turkse spinazie die het vorig jaar geweldig deed stond nu binnen no-time in bloei, nauwelijks van kunnen oogsten, zo jammer. Volgend jaar ga ik die nog wat vroeger zaaien, in januari ofzo en dan onder vliesdoek planten. Mosterd en rucola zaai ik helemaal niet meer in het voorjaar, dat schiet bij mij met een beetje zon al direct in bloei. In het najaar gezaaid (in de kas, maar ik ga het dit jaar ook buiten proberen) eet ik er de hele herfst en winter van. Wat bij mij weer helemaal mislukt is, zijn die pokkebieten. Zoveel van gezaaid, 5 verschillende rassen, en dan komen er wel mooie bietjes onder , maar tot dusver WEER net als vorig jaar een afgrijselijk smerige getverderrie grondsmaak. Ik heb nog niet alle rassen kunnen proeven, maar ik vrees het ergste. Ik snap het niet. Ik had twee jaar geleden bietjes in de voortuin en die waren heerlijk, ik hou van bietjes en ik heb helemaal geen probleem met die wat 'aardse' smaak, maar dit is echt niet te eten. Dit is zweetsokken met poepgrondsmaak. En nu ik toch aan het klagen ben: die aardappelen willen ook weer niet! Zo frustrerend. In mijn achtertuin schieten allerlei vergeten aardappels vrolijk en gezond uit de grond. Ik heb ook zo'n grote soort wasmand waarin ik steeds ouwe potgrond gooi van zaailingen die niet zijn opgekomen en zo, en - vraag me niet hoe - daar staan nu drie aardappelplanten helemaal fris en groot en met bloemknopjes. Maar op de volkstuin staan alleen de Vitabella's er redelijk goed bij, en op 1 plek (in de schaduw van de bessentent van de buren staan ze er geweldig bij. En de Monte Carlo hier wel, en daar niet. De Premiere en de Texla blijven klein en triestig. Ik doe iets verkeerd en ik weet gewoon niet wat. Dikke laag compost, beetje koemest, water als het een tijdje droog is... dat is al veel meer zorg dan ze in de achtertuin ooit kregen. Maar ze willen niet. (En ik heb muizen ofzo, inmiddels al drie planten gerooid omdat de stengels doorgevroten waren, en daar zaten dan wel gewoon gezonde krieltjes onder. Schiet mij maar lek.

Hoe groot is de pot? En waar staat je boompje precies? Want je zegt beschutte plek zonder regen, maar staat hij wel buiten?

Hier in de Randstad mag ik blij zijn met mijn achtertuin van 40 m2, maar dat staat toch niet in vergelijking met mijn 220 m2 volkstuin... Scheef oog valt nog mee. Ik heb wel bejaarde medetuiniers gehad die mij kwamen vertellen dat het bezopen was dat ik niet spitte, zo zou ik nooit oogst kunnen hebben. Anderhalf jaar later zie ik zelfs conventionele tuinburen een eindje verderop de compost niet meer onderspitten, maar als laag bovenop de aardappels gooien, de vereniging heeft een grelinette aangeschaft die je gratis kan gebruiken en er wordt steeds minder 'traditioneel' getuinierd. Dat is niet mijn verdienste, het is gewoon de tijdgeest, maar geeft wel aan hoe snel dingen kunnen veranderen.

Nou zeg! Wat denk jij slecht over je medemens/-moesstuinier. Hoe kom je op het idee... Nou inderdaad. Ik wil juist van mijn volkstuin het liefst een supergezond mini-ecosysteem maken. Dat wil ik in mijn achtertuin ook , maar ja die is een stuk kleiner. Ik vind het heerlijk, die volkstuin, de mogelijkheden zijn zoveel uitgebreider dan in een achtertuin. Ik probeer van alles uit, maak steeds weer nieuwe plannen, ik leer er bizar veel van, veel meer dan in die achtertuin. En ik vind het beregezellig om lekker bezig te zijn terwijl de tuinburen ook bezig zijn, en dan af en toe even een praatje, plantjes weggeven of krijgen, advies geven of krijgen... En ja er zijn regels, op mijn complex zelfs vrij veel. Maar als ik het vergelijk met andere complexen in de omgeving, krijg ik er ook wel weer heel veel voor terug. We hebben hier verplichte werkbeurten (twee per jaar) op een zaterdagochtend zodat de boel netjes blijft, er is een onderhoudsplan waarin staat of je dit jaar je schuur moet verven of ander onderhoud moet plegen, je wordt geacht het gemeenschappelijke pad voor je tuin netjes te houden en de gemeentelijke heg aan de achterkant te snoeien, er mogen niet allerlei hoge habbiewabbie bouwsels in je tuin af en toe komt de onkruidpolitie langs en er wordt ook wel iets van actieve deelname als verenigingslid verwacht. Daartegenover staat dat ik op het sjiekste complex in de omgeving (haha, zo noemde iemand met een volkstuin elders het echt) zit, ik heb (standaard) een kas en een schuur op mijn tuin. Als er een raam uit mijn kas waait, zet de vereniging er een nieuw raam in en dat kost niks. Stort mijn schuur in elkaar, dan komt er zonder kosten een nieuwe. Ik heb een pompaansluiting naast de tuin dus hoef nooit te slepen met emmers uit de sloot. Ik zit in een stikleuke werkgroep om biologisch tuinieren op het complex te bevorderen, en we boeken bijna vanzelf al zichtbaar resultaat. Al met al is het een vrij strak georganiseerde vereniging met duidelijk beleid en een visie. Als ik het vergelijk met andere complexen, nou, doet u mij dan maar die paar regels. En als ik het vergelijk met mijn achtertuin, dan is het gewoonweg heerlijk om die paprika's en tomaten en aubergines lekker in die kas te hebben, en om al die ruimte te hebben om (helemaal op mijn eigen manier, want daar heb ik bij de vereniging wel alle vrijheid) mijn groente te telen.