roeier

'Trekken' is toch al niet aan te raden bij vlinderbloemigen. Ze produceren stikstof die ze in de wortels opslaan, dus beter is het loof boven de grond af te knippen zodat dat stikstofvoorraadje lekker in de grond blijft. Bij droogbonen is het dacht ik wel gebruikelijk om als de planten al aardig flets zijn het loof er in één keer af te knippen, dan nog een tijdje te drogen te hangen en dan bonen te pellen. Bij Prinsessenboontjes die je vers in zijn geheel eet zou ik meerdere keren wat dan groot genoeg is oogsten. De eerste paar keren dat je een plukronde doet zullen er nog bloemetjes aan zitten die ook nog wel bonen worden.

Ik ken geen boontje wat geen draad ontwikkelt, en ik geloof dat dit een voorname reden is dat mensen vaak boontjes vrij jong oogsten, voordat die draad stugger en harder wordt. Ik heb zelf ook liever een mals boontje, en knip ze er af. Zo'n begrip als 'plukrijp' zou ik niet snel gebruiken bij boontjes. Dan bedoel ik wel puur die boontjes die ook wel slaboontjes, prinsessenboontjes of sperzieboontjes worden genoemd, die worden normaal met peul en al gegeten. Ik geloof dat je alle consumptiebonen wel met peul kunt eten als je ze vroeg genoeg oogst. Veel bonen worden specifiek voor de boon zelf geteeld; tuinbonen, droogbonen, erwten (die ook een soort boon zijn)... Dat spul laat je allemaal langer afrijpen. Het specifieke van de boontjes die jij bedoelt is dat je ze juist niet laat afrijpen. Bij peultjes (mange-tout) is dat niet laten afrijpen nog extremer; die haal je er heel jong af, daar krijgen de boontjes binnenin geen kans om boontjes te worden. Al die boontjes verschillen eigenlijk niet zo veel van elkaar, onze keuzes in hoe we er mee omgaan maken een groot deel van de verschillen.

Ze groeien inderdaad vrij lang, en dan gaan ze dus slungelachtig hangen. Als ik hem weer poot volgend jaar ga ik waarschijnlijk eerst stokken de grond de grond insteken - ik durfde dat nu niet meer te doen terwijl de aardappel al in volle groei was, dat begrijp je waarschijnlijk. Geen vol loof, dat gaf me bij voorbaat weinig vertrouwen in de opbrengst. Kwam ook niet mooi uit de grond; een wat roestige, gebarsten schil, en maar een paar grote knollen en dan heel veel kleintjes. Hier heb ik links-onder het resultaat van één plant liggen, naast wat Charlottes (rechts) en Sarpo Mira's (boven, maar die gaf meer aardappels dan wat op de foto staat). Opbrengst van de Red Highlander was nog niet zo slecht, een beetje rommelig alleen. Normaal schraap ik aardappels schoon met een staalsponsje. Bij deze aardappel komt het schilletje er dan makkelijk af. Ergens op een webpagina werd het advies gegeven om de schil er omheen te laten, om kleurverlies te voorkomen. Daar ben ik het niet mee eens. De schil van deze aardappel is lelijk, gebarsten en dof. Daaronder schuilt een felrode kleur, die wil je te voorschijn halen, en zo maakt deze aardappel schillen leuk. Ik las ook ergens dat stomen beter is dan koken voor het behoud van kleur. Dat zou kunnen. Ik heb mijn eerste portie gebakken, in de pan samen met Charlottes, dan krijg je heel verschillende kleuren bij elkaar. De smaak is wat je verwacht van een conventionele aardappel, prima, niet speciaal.

Volgens mij moeten wij op bezoek bij mensen in andere provincies om deze tomaat te kunnen proeven, AnnVisse! Bij mij is alle groei er uit, en dat is voordat zich tomaatjes konden vormen. Kortere dagen, blad verliezende bomen... we zaten op zomer te wachten, maar het lijkt er minder en minder op. Al vind ik het persoonlijk best aangename temperatuurtjes nog, ik zie mijn tomatenplantjes niet snel meer aan de praat komen. De phytophtora druk wordt ook groter, is overal in de buurt en om half 10 's avonds is er al dauw, dus het blad kan snel aangetast raken. Ik ga lekker terug naar rabarber, ui, bietjes en alles wat het hier wél goed doet.

Bij die buurman van mij waar de Phytophtora heerst kun je goed zien waar de ziekte is begonnen en welke richtingen het vervolgens op is gegaan; de windrichting is hierbij de bepalende factor geweest. Tussen individuele aardappelplanten is geen verschil waar te nemen. Het laat zich beter vergelijken met een partij domino-stenen; wat op de verkeerde plek stond is om gegaan. Die man had trouwens zijn planten al lang moeten opruimen, maar hij laat zich nu niet meer zien op de tuin. Resistentie verschilt per ras, en per ras worden waardes op een schaal tot 10 daarvoor gegeven. In elk geval Van der Wal zaden geeft lijstjes met ras-kenmerken waar die Phytophtora resistentie deel van uitmaakt. In die waardes geloof ik, maar als Phytophtora al in je buurt rondwaart zal ontsnappen moeilijk zijn. Dan is het een kwestie van tijd en dan moet het er toch uit. Misschien met uitzondering van Sarpo Mira en Texla. Sarpo Mira schijnt er aardig doorheen te groeien, en die Texla weet ik weinig van, maar die wordt ook een 10 voor resistentie gegeven.

Dat advies neem ik graag ter harte! Ik zal wel één keer even snoepen, maar mijn 'oude' rabarber stronken doen het prima, dus rabarber zal ik toch in overvloed hebben (tenzij alles gelijk weer doorschiet natuurlijk, dat kan). Ik ben even in m'n notities gedoken en zag dat de zaaidatum van m'n nieuwe rabarber 5 April is geweest. Gezien hoe ze er nu bij staan kan ik dus zo'n datum wel aanraden als zaaidatum voor rabarber

Ik durf het zo niet te zeggen. Wat men wel aanraadt als test is een aangetast blaadje afknippen en op een vochtig doekje of zo leggen bij een graad of 18. Onder die omstandigheden breidt Phytophtora zich snel uit. Binnen een dagdeel zou je een soort van witte pluis rondom het oorspronkelijke vlekje moeten zien. Maar zeker wat later in het seizoen krijg je makkelijk allerhande vlekjes op bladeren. Je zou, als je echt Phytophtora vermoed, al volgroeide tomaten er af kunnen halen en binnen kunnen laten afrijpen.

Ik weet dat dit een oud onderwerp is, maar ik stel mij graag achter wat permanatuurtuin zegt. Ook professionele telers van pootaardappelen hebben te maken met Phytophtora. Aardappels die besmet zijn worden eruit gehaald, wat nog goed lijkt gaat in de geventileerde koeling. Dan nog gaat de Phytophtora lokaal verder, omdat altijd wel een paar rotte plekjes werden gemist. Maar na een week of 5 in de geventileerde koeling breidt het zich niet verder uit. Wat dan nog goed is gaat uiteindelijk de handel in. Als je je aardappels eerder hebt moeten rooien vanwege Phytophtora, zullen ze kleiner zijn. Vooral voor consumptie is dat een nadeel, maar voor poters is dat prima. Je kunt een negatief advies in dit geval dus ook makkelijk omdraaien in een positief advies, en klein maar goed gebleven aardappelen juist aanmerken als geschikte poters.

Ik ben erg verrast door hoe snel mijn rabarber groeit! Dit was dus begin Juni: En nu begin Augustus, naast mijn maatje 45: Ik dacht echt dat rabarber van zaad een paar jaar zou duren, maar hier moet ik toch volgend jaar prima van kunnen eten, en dat zou dan binnen een jaar zijn. Daar staat trouwens een knolselderijtje tussen dat helemaal opgeslokt raakt, want ik had deze groeispurt niet verwacht.

Nou, ik ben niet meer helemaal aardappel-maagd; een paar dagen terug heb ik mijn eerste zelf geteelde aardappeltjes uit de grond gehaald: Dit is de opbrengst van twee poters. De meeste zitten er nog in, maar ik moet het wel in de gaten houden; bij mijn buurman schuin tegenover mij heeft de phytophtora toegeslagen. Een paar andere buurmannen hebben uit voorzorg al hun aardappels al gerooid. Ik heb vooral Sarpo Mira, dat laat ik nog even lekker zitten. De aardappeltjes op de foto zijn Charlotte, ook redelijk phyto bestendig. Mooie, gave aardappeltjes zijn het, daar mag ik niet ontevreden mee zijn, maar als ik een rekensommetje maak is de opbrengst niet goed; drie potertjes heb ik nu gerooid, alle drie geven ze een opbrengst onder het pond. Op de foto zie je een stuk loof; dat is afgestorven, dus klaar om te rooien waren deze aardappeltjes toch wel. De potertjes kostten me 3.49 voor 10. Ik blijf dus waarschijnlijk onder de 5 kilo opbrengst in totaal. Voor 7 Euro koop ik ook 10 kilo aardappels bij de biologische boer, dus aardappels kopen wordt dan goedkoper. Dan heb ik geen Charlotte natuurlijk, en ik heb geen tuintje met als doel de winkelprijs te verslaan, maar toch... Misschien toch proberen volgend jaar het iets anders te doen. Ik heb eind April gezaaid; zou begin April beter zijn met een middenvroeg ras? De grond was nog lekker los van de wormen-compost van een jaar eerder, maar voor de rest heb ik helemaal niets bij de grond gedaan. Ik denk volgend jaar toch maar wat mest er bij. Of vinden jullie dat een pondje per poter toch niet zo slecht is voor Charlotte?

Staan je alliums wel mooi vrij en open? Als ze beschut onder andere planten staan kan het loof makkelijker een prooi worden voor slakken. Die eten graag het loof, niet de bol, en jong, mals, beginnend loof is favoriet, dus dan kun je makkelijk 'iedere keer opnieuw' zoals je zegt, het loof zien verdwijnen. Als het inderdaad slakken zijn zal het moeilijk zijn om nu nog de boel te redden. Vroeger poten/zaaien is dan waarschijnlijk de oplossing, zodat je alliums volwassen loof hebben voordat slakken in grote getale verschijnen. Uien zouden nu inderdaad al oogstklaar kunnen zijn, dan gaat het loof vaak slap hangen en verdwijnt langzaam, dan zit je vooral nog tegen een dikke bol aan te kijken. Ik begrijp uit je verhaal dat het niet zo is gegaan.

Hier gaat het gewoon door met de regen. Juni ver boven het gemiddelde, Juli ook, en met Augustus zal het ook wel die kant op gaan. Gisteren kletterde er zo even 30 mm bij. Paden werden riviertjes, en ik was láng bezig met het hozen van het bootje. Niet iedereen vond de gevolgen van de regen vervelend; de paarden (op de foto een paar berichten terug) waren heerlijk aan het spatten in de poelen die op het weiland waren verschenen. Ze hadden er schik in. Ik heb nog even goed gekeken of ik Aalterse Willy ook tussen de paarden zag staan te spetteren, maar nee, tot nog toe zal hij deze plek nog niet hebben gevonden...

Noordelijke Moestuin Middag Bûten de Kom, Iens. Er kunnen nog wat mensen bij! Daarom hier nog even genoemd. Als je interesse hebt, meld het graag in het originele bericht: https://www.moestuinforum.nl/overige-bijeenkomsten-f72.html. De exacte datum is nog niet helemaal besloten. Let op: het is niet in Lens; ik woon in Friesland, niet in Frankrijk. Iens wordt vaak verkeerd gelezen, dus misschien is het slimmer om de straat te noemen: Bûten de Kom. Dan weet Google het ook wel, en plattegronden die hier langs de kant van de weg staan noemen ook Bûten de Kom, en niet Iens (reden is dat die plattegronden voor fietsers worden gemaakt, en Bûten de Kom een fietspad is).

Iens hoor, niet Lens, dus met de I van Isaac.

Zaterdag 26 Augustus? Zaterdag 2 September? Zaterdag 16 September? Ik las een voorkeur voor een zaterdag in jullie reakties. 26 Augustus zou al over 3 weken zijn, dat is misschien wat snel, maar ik zet het er toch neer als een optie; met een klein groepje verwacht ik dat veel voorbereidingstijd met ruillijstjes niet nodig is, en ik hou wel van een beetje spontaan met niet al te veel gedoe vooraf. Maar er mag nog best een roeibootje-vol mensen bij, dat wel!

Het is hier zeker leuk, ik ga dit onderwerp ook gewoon een tijdje openhouden, dus niet te snel doorstrepen vanwege een gebrek aan belangstelling. Misschien dat zo toch nog wat mensen er bij komen, en een klein groepje kan leuk zijn, dus laten we even afwachten.

Mijn medeleven. En ook een bloemetje van mij.

Wel een mooi ras, deze tomaat. Voor hoge noteringen in de wedstrijd kunnen hier in het noorden niet meedoen, maar dat is geen kritiek op de keuze. Verreweg de meeste mensen blijken er wel wat mee te kunnen, en zo'n wedstrijd als dit geeft altijd de kans om een specifiek ras beter te leren kennen. Om bij mijn eigen voortgang te blijven; na vier maanden kreunen en steunen heeft mijn beste Noire de Crimée nu een volwaardige bloem geproduceerd: Tijd om hem met wat mest in de volle grond te zetten, en hopen dat het eindelijk wat gaat zomeren hier.

Ha, ik had niet gedacht dat ze ze Trauben zouden noemen. Duitse namen klinken toch wel vaak goed. Misschien kan armando1234 nog een tip uit het begrip 'Einlegegurken' halen, want zijn bittere komkommers zouden ingelegd wel eens beter tot hun recht kunnen komen. Wel vervelend dat ze uit de hand niet lekker zijn, want daar ging het om. Fotootje nog van een witte rode biet en nog een paar 'Megan' komkommertjes er bij gelegd, die best wel lijken op Vorgebirgstrauben, maar het moeten doen met een mondainere naam: De rode biet is van het ras 'Chioggia', die zijn wit-rood geringd, ik krijg de indruk dat naar de top toe het wit gaat overheersen, en dat dit eigenlijk vrij normaal is. Ik eet ze vaak in plakjes op brood, met salade erop.

Er kan natuurlijk ook een ongelukkige kruisbestuiving hebben plaatsgevonden, daar zijn planten uit de komkommerfamilie erg gevoelig voor, en ook zaad van professionele telers is vaak niet 100% betrouwbaar rasecht. Maar wat het nou echt is kunnen we denk ik op dit forum moeilijk met zekerheid zeggen. Ciska, ik maak morgen wel even een fotootje van een witte rode biet; lukt beter bij daglicht.

Is dit niet gewoon een genetisch afwijkinkje? Bij mijn tuinbonen had ik nogal wat bleekgroene peulen, en sommige van mijn rode bieten bleven spierwit (wel een rode schil, maar wit van binnen, en nee, dat waren niet de bietjes van Ciska's zaad, al zijn die wel haast oogstklaar ). Ik heb vaak van die kleurafwijkingen, ik neem aan dat dat normaal is, en dat de conformiteit die je in de winkel treft niet normaal is. Als twee van je drie planten blekere komkommers geven, en het verschil is per plant, niet per komkommer, dan lijkt het niet op de omstandigheden terug te voeren. Ik zou ze gewoon nemen zoals ze zijn, en ze oogsten op de grootte die je prettig vindt, en dus accepteren dat ze wat bleker zijn. Verder zijn ze wel goed, neem ik aan? Speets, wat voor ras heb je daar? Ze lijken op mijn 'Megan' die me erg goed bevalt, maar ik heb niet eerder komkommers gedaan, misschien zijn er wel meer rassen die er ongeveer zo uitzien.

Graag zou ik mensen uitnodigen deze nazomer in Iens. Misschien ben ik wat laat met dit uiteindelijk op het forum te zetten, maar Tjuchem lijkt nog maar kort terug, dus het voelt vroeg voor mij om al over een volgende bijeenkomst te praten. De locatie zal mensen aanspreken; ik zit in een oude stelpboerderij midden in een vogelweidegebied. Het is een ydillisch plekje, erg rustig, een langsvarend motorbootje is zowat de enige drukte die je hier hebt. Je vindt Iens (Nederlandse naam: Edens, maar die naam is erg ongebruikelijk) ergens tussen Franeker en Sneek, in een landschap met vooral weilanden en kleine terpdorpjes. Ik ben trouwens niet de eigenaar van de boerderij, ik huur er alleen een appartementje, en mijn binnenruimte is klein, ik hoop op wat mazzel met het weer en dat het buiten kan; de tuin is mooi en ruim en gevuld met oude fruitbomen. Ik zit aan een datum in September of misschien nog eind Augustus te denken. Oktober wil ik ook niet uitsluiten. Als mensen liever in het voorjaar zouden komen mogen ze dat ook best zeggen, ik zou hier zelf haast liever een paar keer een klein groepje mensen willen hebben dan een grote groep in één keer. Ik moet iedereen met een roeibootje ophalen, want over water is de enige manier om hier te komen. Als iemand wil helpen met roeien zou dat ook heel welkom zijn. Het zou mogelijk zijn om een klein tochtje per roeiboot te maken als deel van de NMM; een kleine excursie over water zie ik zelf wel zitten. Er zijn waarschijnlijk wel twee bootjes voor zoiets beschikbaar. Een bezoek aan een moestuin lijkt hier moeilijk, maar in andere opzichten denk ik dat dit een prachtig plekje is om bij elkaar te komen, mogelijk dat het mensen die niet in het noorden zitten ook aanspreekt. Hebben mensen een idee van welke datum hen zou passen?

Van het voorjaar vroeg ik nog in het identificatie topic of dit een appel- of een perenboom was. Bit zei dat het een peer was. Hij had gelijk, de peertjes zij nu rijp en vallen van de boom. Het zijn leuke peertjes, klein, maar lekker, en het schilletje is zacht dus je hapt ze zo weg. Yummie. Met deze perenboom heb ik het geluk gehad dat hij bloeide voor die periode van kou die we gehad hebben, hier staan ook wat fruitbomen die later bloeiden, en die zijn denk ik niet goed bevrucht omdat het te koud was voor de insecten. Maar daar had deze perenboom dus geen last van.

De crux van wat ik wil zeggen is eigenlijk, uitgaande van een gemiddelde Nederlandse situatie qua klimaat, dat als je naar Friesland zou gaan je aanpassingen moet doen in je teelt van tomaten. Het seizoen is korter, en zo'n Noire de Crimee bijvoorbeeld, die een aanrader lijkt voor het overgrote deel van Nederland, zou je misschien laten vallen als je hier zit ten gunste van vroegere, snellere rassen. Ik heb op de vorige pagina foto's gelinkt van een Noire de Crimee, nog klein (33 cm hoog), maar gezaaid 5 April, en een Dubok, al groot (80 cm), maar pas gezaaid op 2 Mei. Notities bijhouden helpt, want anders had ik moeilijk kunnen geloven dat ik die Noire de Crimee zoveel eerder had gezaaid dan de Dubok. Eerder zaaien is niet het antwoord als je in een koudere streek zit, want zo'n plantje doet haast niks als het last heeft van de kou. Een meer koudebestendig ras, dat kan wel uitmaken; ik lees ergens dat die Dubok wat beter tegen kou kan. Op basis van mijn ervaringen kan ik het daar mee eens zijn, en voor Friesland kan dit een enorm verschil uitmaken. Iemand in Vlaanderen kan er de schouders over ophalen. Zowel Vlaamse als Friese ervaringen reizen niet ver, want het valt op hoe een klein temperatuurverschil al tot grote teeltverschillen leidt. Erny, mijn Noire de Crimee is 33 cm hoog en heeft nog maar pas bloemknopjes, ik heb dus nog geen tomaatjes zoals jij. Maar gezien de aanwezigheid van die bloemknopjes zal ik straks toch wel een weegschaaltje gaan aanschaffen; een tomaatje voor het sluiten van de competitie is nu wel een waarschijnlijkheid, en dat moet dan gewogen worden!

Oeps! Geen bedoelde woordspeling; voor mezelf noem ik het ding altijd Crime Noir, maar ik had het ding niet zo op het forum willen noemen. Gewoon slordig geweest. Noire de Crimee bedoelde ik. De natuur reageert inderdaad sterker op de klimaatverschillen dan de statistieken zouden doen vermoeden. Maar je kunt ieder jaar een tein pakken half tot eind Mei en de bomen om je heen kaal zien worden. Of vanuit Friesland naar het zuiden reizen en de boel binnen een uurtje groen zien worden. Zo groot blijken de verschillen voor de natuur dan toch nog te zijn, of je kunt zeggen dat een weekje verschil eenvoudig is gemaakt. Het voornaamste verschil tussen Erny en mij is waarschijnlijk vooral het verschil tussen binnen de bebouwde kom en onbeschut buitenuit, al maakt het ook wel uit dat Groningen dan weer net een tikje oostelijker zit. Ga je nog een stukje verder oostelijk, naar Ost-Friesland (vorig jaar heb ik daar nog een paar keer gezeten), dan wordt het verschil in warmte in het seizoen nog voelbaarder, ondanks dat je misschien wat noordelijker zit. Als je het geografisch nog wat ruimer gaat bekijken dan mist Friesland vooral het warme golfstroom effect wat Schotland of Scandinavie wel hebben. Waddeneilanden zouden wel weer een heel ander verhaal kunnen zijn, al zou ik niet weten wat dit specifiek voor tomaten betekent, want de hoogste temperaturen overdag liggen daar weer een stuk lager.