Volgende oproep ben ik tegen gekomen op mijn Facebook. Het heeft niets met tuinieren te maken, maar mocht u zich geroepen voelen?

 

Beste mensen, mijn moeder woont op een prachtig plekje in Frankrijk in de Cantal (midden Frankrijk). Ze woont buiten een klein dorp aan een riviertje tussen de heuvels en bossen, niet ver hier vandaan ligt een prachtig meer wat ze elke ochtend over zwemt. Ze heeft een eenvoudig landhuisje, eet grotendeels uit eigen moestuin en krijgt haar water uit de waterbron nabij het riviertje.

Het is allemaal nog lekker basic maar wel een klein paradijs, ze is hard aan het werk om hier uiteindelijk haar droomhuis van te maken. Helaas is ze vorige week getroffen door een auto-ongeval en zal zo'n 3 maanden niet goed in staat zijn de (moes)tuin, 2 honden en 3 jonge poezen te verzorgen.

Met spoed gezocht: iemand die houdt van dieren, rust en natuur en die dit paradijs voor een aantal weken/maanden tegen kost-en inwoning wil verzorgen. Liefst in bezit van eigen auto.

Interesse? Stuur mij even een mailtje, dan stuur ik aanvullende info op: sarah_faber(at)hotmail.com

 

 

Groet, Sarah Faber

En nu vraag ik jullie hulp.

 

Ik ben net terug van vakantie in de Pyreneeën. Met de campinghouder een goed gesprek gehad, hij is Nederlander. Ik zou buiten het seizoen vrijwilligerswerk kunnen doen tegen verblijf op de camping als ik er voor wat langere tijd zou willen zijn. Ben ik net terug in Hoogezand, krijg ik een mail van hem: de oproep. Is dit niet iets voor jou?

 

Ja dus. Maar zenuwpees als ik ben, ik heb me de afgelopen 24 uur aan- en afgemeld. Aangemeld omdat ik zoiets helemaal zie zitten, leven in zuidelijk Frankrijk, rustig, basic, natuur.

 

Nee dus. Mijn auto heeft iets opgelopen na het tanken met E10 brandstof in Frankrijk. Achteraf lees ik dat ik E98 had moeten tanken. Morgen moet de auto gekeurd worden, alles waarmee hij vorig jaar net wel door de keuring kwam, zal nu wel afgekeurd worden. Dan is er de tijdsdruk: ik moet snel kunnen vertrekken, er moet op levende have gepast worden, dus hoe eerder hoe beter. Maar dat levert zoveel spanning bij mij op dat ik me al afgemeld heb.

 

Dus ja, ik wil wel, maar hoe graag wil ik en... kan ik voldoen aan wat er van me verwacht wordt? Twijfel alom aan deze kant. Het zal niet de eerste keer zijn dat mensen teleurgesteld worden, Dus ja, hm, pffft, wat zal ik doen?

Waarom maak je niet een afspraak voor een bepaalde datum dat je daarnaartoe gaat bijv. over 4 weken dan kun je van alles regelen voor die tijd en rustig aan het idee wennen?

En dan spreek je af dat je het bijvoorbeeld voor 3 maanden probeert?

Als je uitlegt dat je het wel graag wilt maar onzeker bent over bepaalde dingen dus graag een proeftijd wilt dan denk ik dat daar best begrip voor is.

Tevens kun je ook vragen of hij de dingen die van jou verwacht worden op papier zet zodat je die op je gemak door kan nemen en je kunt er later nog op terug komen als er uiteindelijk meer dingen van je verlangt worden.

En weegt wat je moet doen op tegen alleen verblijf? Er zijn natuurlijk ook nog bijkomende kosten.

Ben ik net terug in Hoogezand, krijg ik een mail van hem: de oproep. Is dit niet iets voor jou?

 

Begrijp ik het goed dat hij jou ook die oproep van Sarah stuurde??

Dan zou ik het niet doen. Veel te kort dag, veel te veel stress als ik het zo lees. Is niet goed voor een mens.

Of vraag een week bedenktijd.

 

Ik zie overigens wel vaker oproepen van mensen die hulp vragen in Frankrijk. Er komt wel weer iets anders.

 

Sterkte met de beslissing

Henk, of spreek af, over 3/4/5 weken kan ik er zijn voor een proefperiode van een maand? Kijken of het beide partijen bevalt. Je bent maar een mens, als het je echt wat lijkt ga ervoor en anders houd je het lekker als fijn vakantieadres.

 

Succes!

Speets, het was de oproep van Sarah.

 

Ik ben eruit, heb uitgelegd dat het te kort dag is, teveel stress. Er is begrip voor en er is iemand anders gevonden die eerst wil gaan helpen. Ik kan er altijd later terecht om te gaan helpen, gewoon erbij, niet het hele reilen en zeilen komt dan op mij neer. Verder heb ik artrose en het is afwachten of het werk te zwaar is voor de gewrichten.

 

Bedankt voor het helpen, er komen vast wel nieuwe kansen ja.

Hallo, sorry dat ik nu pas reageer, de eerste dagen stond er geen reactie op, en ik had dit bericht via Facebook ook op meerdere sites gezet. Op een forum werd ik behoorlijk afgebrand omdat ze de boel niet vertrouwden. maar goed, heb ook gehoord dar de vrouw voorlopig geholpen is... fijn.

Ik heb die reactie ook gelezen, maar ook de reacties daar weer op, en die waren wél normaal. Had me speciaal op dat forum aangemeld, maar heb het per email verder af kunnen handelen.

Het ging niet om het Nederlanders in Frankrijk forum. Maar een ander.

O, dat heb ik niet gezien.