Vannacht is mijn lieve cavia overleden.

Zag het al aankomen sinds een dag of 2, en het is natuurlijk maar een cavia, maar toch tranen met tuiten gehuild vanmorgen toen ik haar vond

Ik vind het ook zo sneu voor de cavia die nu nog in z'n eentje over is.

 

Ik ga haar op de volkstuin begraven

 

 

Ach gos, wat sneu. Cavia's zijn leuk (en jeugdsentiment).

Wat jammer....je weet dat je (bijna)altijd je huisdier zult overleven, maar is toch altijd weer even triest

Wat jammer....je weet dat je (bijna)altijd je huisdier zult overleven, maar is toch altijd weer even triest

 

Ja precies, dat is het.

Awww, ik heb zelf ook een stelletje zitten. Gecastreerd mannetje uit het asiel met een wijffie ^^ De één is drie jaar oud, de ander 6. Dus ben me ook stilaan aan het voorbereiden aan het overlijden an mn meissie. Ze heeft ook steeds meer problemen. Is jouw cavia oud geworden?

 

Ik raad je trouwens aan goed op je andere cavia te letten, als hij/zij zich apatisch begint te gedragen of minder eet is ze/hij eenzaam en heeft echt een nieuw maatje nodig!

Da's een mooi caafje. En ik denk altijd maar dat het voor een dier toch ook fijn moet zijn dat er iemand om 'm huilt als ie er niet meer is.

Met de kippen heb ik niet de band die ik met mijn honden en paarden heb, maar toen mijn favoriete haan, George Clooney door een steenmarter werd gegrepen heb ik daar toch echt om zitten huilen. Had ie verdiend.

Ach, wat sneu. Mooi caviaatje.

Blijft vreselijk om huisdieren te moeten missen. Hoe groot ze ook zijn en hoe lang ze ook leven. Heb zelf van heel wat geweldige lieve ratjes (te vroeg) afscheid moeten nemen. En heb daar ook elke keer weer net zo veel verdriet van gehad. Zit hier nu ook weer met beetje natte oogjes.

Bij de moestuin begraven lijkt me prachtig. Mijn dames liggen ook allemaal hier achter in de tuin en op de moestuin liggen twee ratjes van vriend begraven (die zeg ik zo af en toe nog even gedag...).

Ik heb ook cavias gehad. Et is dat ik binnenkort op reis ga, anders had ik dr nu ook 1. Ik weet dus hoe et kan voelen om afscheid te moeten nemen.

Sterkte ermee en geef em idd een mooi plekje in je moestuin.

Gecondoleerd, *virtuele knuffel*

 

't Is altijd rot als een beestje sterft, iedere ochtend als ik wakker word kijk ook altijd of ze oke zijn. Sommige keren slijt het wel maar m'n lieve hamstertje, opvangbeestje, heeft maar 5 weekjes bij ons mogen zijn.

Als ik aan Gijs denk mis ik hem vreselijk.

 

Maar 't is wel een super leuke caaf, was hij de radijs aan het bewaken op de foto?

 

Sterkte.

Van mij ook veel sterkte gewenst! Ik hoop dat je kans ziet om het waardevol te begraven. Hier in mijn achtertuin ligt het graf van onze 2 dwergkonijntjes. Op die manier blijven ze altijd in je herinnering en kan je na verwerking er met plezier aan terugdenken. Heb je de andere cavia ook afscheid laten nemen? Voor dieren is dat ook heel belangrijk.

Bedankt voor de steunbetuigingen.

Ik heb haar in de tuin onder het kersenboompje begraven, met een bosje narcissen erop

 

Maar 't is wel een super leuke caaf, was hij de radijs aan het bewaken op de foto?

 

Ja inderdaad, dat was de wedstrijd-radijs van vorig jaar (toen ook al een fotootje geplaatst op dit forum)

 

Ik denk dat het met m'n overgebleven cavia wel goed komt. Ze zit nu weer net zo hard te schreeuwen om eten als anders (terwijl ze de laatste 2 dagen toch ook duidelijk minder at dan normaal). Ze zat ook vaak te mopperen op die andere, als die in het hokje zat waar zij ook in wilde. Misschien vind ze 't zelfs wel lekker rustig zo .

Dan heeft ze een mooi plekje gekregen

 

Maar cavia's zijn wel echt groepsdiertjes, dus misschien zo je bij een opvang een ander maatje kunnen vinden?

Mijn eigen caafje heeft ook een tijdje alleen gezeten. Van feb tot september vorig jaar. Pas na zo'n lange tijd vond ze het opeens niet meer leuk in dr eentje. Zonder aanwijsbare reden stopte ze met eten.. paar dagen dwangvoeding gegeven (ze heeft ook last van dr rug, dus er was een kans dat dat dr zo veel zeer deed dat ze niet meer wilde eten) en toen een gecastreerd mannetje uit de opvang gehaald. Gaat super samen en ze at binnen twee dagen weer

 

Moraal van het verhaal: houd dr in de gaten, ze kan altijd later nog eenzaam worden. Mijne was ook altijd aan het mopperen op dr overleden zusje