weknow

Zal er van gaan afhangen of ik me ga aanmelden. Vond het verleden jaar erg gezellig en leuk en leerzaam! Maar als het weer redelijk blijft, zouden we dan ook ergens in Duitsland op een mooie camping kunnen zitten. Even er tussenuit met de caravan is er dit jaar, ook vanwege extreme hitte en droogte, nog te weinig van gekomen naar ons gevoel. Over een maandje weet ik meer. 😉

Hoihoi. Ik stem niet nu omdat we hopen nog ergens later deze zomer (na de extreme droogte en het gevecht om van alles te laten overleven) met de caravan weg te kunnen. Anders is er kans dat ik een datum kies en dan vervolgens niet kom opdagen. Kortom: we zien wel.

Veel plezier gewenst allen morgen! (Jammer dat het voor mij zo ver is)

Goed gelukt, lijkt het alvast. Nog te vroeg om zeker te zijn, maar een goed begin... Geeft vast een heel voldaan gevoel. Ook leuke keuze aan rassen. Naar Rose of july ben ik wel benieuwd hoe die gaat bevallen. Ken ze niet, maar zou een verbetering van Kometa moeten zijn. Die groep Siberische pruimen waar deze toe gerekend kunnen worden (dat ze vaak "Russische pruimen"worden genoemd is niet terecht, want ze komen bijna allemaal uit Oekraine en de Krim....) is wel interessant vanwege lage groeikracht en bestand tegen veel. De smaak verschilt sterk per ras. Braveheart wordt cherrycot genoemd, maar dat is een bedrieglijk woord. Het is een kruising van 2 types pruim (waarvan de Prunus bessyei ook wel zandkers wordt genoemd, maar dat is een kleine Amerikaanse pruim die ook soms als onderstam voor pruimenbomen wordt gebruikt). en er is helemaal geen kers in de genen. Reclamekletskoek dus. Toch een kleine correctie: Benita is geen nashipeer, maar een hybridekruising van een Europese x nashi. (Pyrus communis x pyrifolia) Is zeer rijkdragend, maar persoonlijk vind ik ze nogal tegenvallen van smaak...die zou ik omschrijven als die van een wat ondermaatse Europese peer). Gebruik ze zelf alleen nog om te verwerken daarom. Tama is wel een echte nashi en in mijn ogen een veel smakelijker keuze.

Ben ook benieuwd hoe ongeveer hetzelfde of weer wat anders deze zullen worden. Ik denk dat je zaaide van het boompje van Jorieke, Appelvrouw?

@Mellie....Had je dit ook gelezen? https://www.moestuinforum.nl/topic/57768-wat-heb-je-vandaag-of-gisteren-in-de-moestuin-gedaan-2026/page/8/#findComment-576065

Ras Relinda. Staat op zeer zwakke onderstam P22. Ik schat dat de boom uiteindelijk rond de 2.00 a 2,50 groot zal worden (ook afhankelijk van je bodem). Citaat uit Tuinkrant van Guy De Kinder: Malus domestica ´Relinda´ is een schurfttolerant productief appelras met middelmatige tot grote, roodgebloste vruchten. Afkomstig uit Duitsland (Pillnitzer Re-sortiment) en bijzonder geschikt voor ecologische teelt op sterkere onderstammen en te bewaren tot einde maart. De lichtzure appel is geschikt voor verse consumptie, keukengebruik en voor verwerking tot sap, cider of appelmoes. Oorsprong van Relinda Malus domestica ´Relinda´ is afkomstig van Duitsland (Pillnitzer) en werd bekomen uit een kruising van ´Udine´ x F3 Malus floribunda Boomkenmerken van deze winterappel Relinda groeit middelsterk tot sterk, met een lichte kopgroei en is zeer goed bestand aan schurft en vruchtboomkanker. Weinig vatbaar voor echte meeldauw en bacterievuur. Geen problemen met de fruitmot of bladroller. Relinda is vroeg en regelmatig productief . Laagstammen geënt op matig sterke onderstammen (M26) geven de beste productie. Ook nauwe plantafstanden zijn mogelijk. Jaarlijks dunnen is noodzakelijk om een goede vruchtgrootte te krijgen en om beurtjaren te voorkomen. De bomen hebben een dichte kroon en tamelijk dunne twijgen. Bron foto: https://wunschapfel.de/apfel/relinda/

Nieuw schreef: De onderstam wat ik heb is (Prunus) Wur s766, het kost wat maar vervelende aan is dat overal doorn aangegeroeid is. Die WUR S766 gebruik ik ook veel omdat ze zeer zwak groeit. Zou op zich prima moeten zijn voor abrikoos. Is een selectie van Wageningen universiteit uit heel veel sleedoorn-zaailingen die via weefselkweek wordt vermenigvuldigt voor verkoop. Hoewel het niet mag....zeker niet voor verkoop, voor eigen gebruik is het wat grijs gebied....kun je ze ook wel via wortelmarcotteren vermeerderen. Dat sleedoorn stekels heeft is natuurlijk niet zo vreemd. Ik vermoed dat ze dat bij slectie een rol hebben laten spelen dat de jongere boompjes daarvan nog vrij zijn. Wat ik zelf denk ik met zo een twijfelachtige onderstam zou doen is ze nieuwe grond geven en in een pot van 3 a 5 liter houden, zodat er nieuwe scheuten aangroeien, die ik dan kan gebruiken om op te enten. Twee-jarige groei geeft de beste kans op succes. Is een scheut al meer verhout, dan worden je kansen al wat minder. Dat onderscheid tussen entbaar en (nog) niet entbaar wordt bij Schrama's gemaakt. Zelf kies ik eigenlijk altijd de jongere en wat dunnere, juist omdat ze wat soepeler nog zijn. Ik vind hun ëntbare"vaak al te dik en te veel verhout om lekker mee te werken. Vergeet niet dat ze vooral verkopen aan de professionele markt waar tijd geld is. 10-duizend entingen vragen 10 duizen ogen of dubbele ogen, alles zo uniform mogelijk, die men liefst machinaal in heel weinig tijd kan veredelen. Wij als liefhebbers hebben allemaal verschillend enthout in dikte/hardheid/varieteit en prima als we er in een paar uurtjes 10 of 20 maken met een gezellig muziekje erbij.

Ik hoop dat ik je er 2 had gegeven, Arja....want meestal zijn ze niet zelfbestuivend. Bij mij staan er nu een stuk of 7 volop in bloei. En ook de bijen, hommels en vele andere vliegende insectjes waren al actief. Zelfs al 3 verschillende vlinders gezien. Was genieten.

Een jong takje afknippen om op te enten...gewoon doen, dat is geen "snoeien" 😄 Je onderstam bijknippen om zo een takje er op te kunnen enten.....ook gewoon doen. Als Prunus-onderstammen beginnen uit te lopen en als ze volwassen zijn ook eerst gaan bloeien, (rond deze tijd) dan zijn ze door de groei ook al in staat besmettingen af te weren. Zet je nadien ook binnen, zie onder, dan zal ook dat helpen. Bedoel je met een oog-enting een chip-budding of een oculatie? Oculaties zijn echt iets voor de zomermaanden. Zorg dat je onderstam goed gevoed aan de groei is. Chip-budden kan in het vroege voorjaar en ook in de zomer. Is minder veeleisend in de fitheid van je onderstam. Als je een voorjaarsenting doet (Ik begin waarschijnlijk komend weekend met Prunus en dus ook abrikoos...hier loopt nu al heel veel uit) dan verhoog je succeskans door de enting even binnen te zetten...een paar weken....hoeft niet heel warm, maar wel wat beschut en uit de zon/hitte. Een koude serre of een onverwarmde kamer met veel licht is ideaal. Mag ik vragen welke onderstam je gebruikt? (Mijn advies voor een gemakkelijke voor alle Prunus geschikt, behalve kersen, is St Julian). Sommige onderstammen kun je stekken of via wortelocculatie vermeerderen, maar dan duurt het zeker een jaar voor je er nieuwe bruikibare van hebt. Als bij mij een enting in het voorjaar mislukt, zorg ik dat de onderstam - makkelijkste in een pot - lekker verder groeit en probeer ik het in de zomer nog eens (chip-budding werkt fijn bij Prunus) of bewaar ik ze tot volgend voorjaar. Ik heb altijd wel wat extra onderstammen in opkweek of in voorraad staan, voor als ik iets leuks aan enthout tegenkom.

Ja, dat kan heel goed. Bij Chaenomeles (Sierkwee...hoeft overigens niet dwerg te zijn...meestal worden ze in NL sierkwee of Japanse kwee genoemd...maar het duidelijkste is de Latijnse naam ; Chaenomeles met daarachter als tweede woord diverse soorten) maar ook bij gezaaide pruimen of peren en zelfs abrikoos kan dit bijvoorbeeld voorkomen. De wilde varieteiten waaruit onze planten werden gekweekt hadden vaak stekels...soms is dat weggeselecteerd en komt dat doordat een zaailing nooit hetzelfde is als de plant waarvan je het zaad nam, weer terug in zaailingen...het zit ergens in de genen. Ik ben benieuwd of al je zaden van dezelfde struik kwamen?? Eigenlijk zijn sierkweeen een hele groep struiken en bomen met diverse soorten en daarbinnen ook allerlei rassen/varieteiten. Goldfish heeft er bijvoorbeeld wat mooie en gevarieerde staan in zijn tuin. Zelf heb ik wat zaailingen staan. Van gemeentestruiken, van Pseudocydonia sinensis ofwel Chinese kweepeer en ook van Chaenomeles cathayensis...een kleine boom met grotere vruchten. Bij kwekerij Arborealis heb ik onlangs een aantal varieteiten gekocht omdat ik de vruchten toch wel heel interessant vind. Eigenlijk kende ik ze te weinig. Toen ik op de MTFD was bij Goldfish afgelopen najaar heb ik er enkele geproefd en ik was verrast. Heel geurig en aromatisch en ik denk erg geschikt om te verwerken en mee te koken. Ik heb een stuk of 5 planten uit deze lijst gekocht en twee staan er nu al te bloeien (eentje wit en eentje dieprood). Ze hebben zo maar 15 verschillende varieteiten in collectie.... https://www.arborealis.nl/search?search=chaenomeles&tab=product

Niet accoord met je opmerking, Frank Houweling!! Ik had preciezer en genuanceerder willen schrijven en informeren dan wat jij er nu weer van maakt. Gommen bij Prunus kan allerlei redenen en oorzaken hebben. Een aantasting door bacteriekanker of Pseudomonas is er daar zeker eentje van. Maar er zijn vele andere mogelijkheden: van een bodem die te zurig is of te nat is, slechte bodemstrructuur door bijvoorbeeld compactie of een ondoordringbare laag, te hoge (stikstof-)bemesting, dierlijke mest met te veel zouten, verkeerd snoeien of op het verkeerde moment snoeien; vraatschade, een mechanische beschadiging, aantasting door Moniliose of hagelschoziekte of loodglans en vast nog wel wat andere. De stress die door van alles kan komen, kan zich uiten in heel beperkt of zeer uitgebreid gommen...

Gommen is geen ziekte, maar een bij-effect van een Prunus die zich niet zo lekker voelt. Zoiets als een verkoudheid of druipneus bij mensen... Vaak ook een teken dat het niet zo lekker gaat met de boom dus. Abrikozen zijn zeker ziektegevoelig...een reden om ze zo weinig mogelijk te snoeien en zeker niet in donkere maanden (herfst en winter)....ik heb wel eens gehoord dat abrikozentelers rekening houden met 5% uitval van hun bomen per jaar. De belangrijkste aantasting van abrikoos is bacteriekanker (pseudomonas) en ook takmonillia kan fataal zijn. Bij perzik zal naast een slopende werking van krulziekte (die soms ook in het hout slaat) ook meestal monillia het meest gevreesd zijn, hoewel ook bacteriekanker voorkomt, zoals op alle steenfruit. De voorwaarden die ik al elders noemde: zon, kalkrijke bodem (zurige zandgrond of veen is eigenlijk ongeschikt) die zeer goed en diep doorlatend is en wat mij betreft ook lucht (wind en open groei) zijn echt voorwaarden voor succes...als je dat niet kunt bieden, misschien niet zo verstandig om abrikozen te wensen. Kan me voorstellen dat abrikozen in zuiderse vakantielanden die vers zijn geplukt lekkerder zijn dan uit supermarkten hier. Een geluk als je hier een winkel hebt die ze zo heeft. Hier in het relatief stille Zeeuws/Vlaanderen is dat er niet. De vroege (mei) bij de Lidl vallen soms ook wat mee. Maar echt rijp, van eigen boom...dat is onovertroffen voor mij. Te rijp is melig. Niet helemaal rijp is nog net niet....en abrikozen rijpen niet of nauwelijks nog na na het plukken. In de supermarkten ligt bijna alleen onrijp geplukt fruit dat vooral heel lang mooi moet blijven. Ik prijs me zo gelukkig met het heerlijks dat ik zelf kan kweken en proeven.

https://www.moestuinforum.nl/topic/57858-dwergabrikoosdwergnectarine-in-serre/#findComment-572755 @Jorieke123 Op de foto's die je in deze link zelf plaatste, vind ik dat je de perziken in ieder geval uitstekend hebt geleid. Je kunt bloesem verwachten op de verticale scheuten aan de dubbele horizontaal geleide takken. Ik zou dan proberen om elk jaar daar nieuwe scheuten te laten ontstaan omdat perzik vooral daarop draagt. Het probleem met de abrikoos die niet draagt maar wel bloeit kan zijn dat het geen zelfbestuivende is. De meeste zijn dat wel (min of meer) maar niet allemaal. Of tijdens de bloei met een kwastje bestuiven kan misschien ook een idee zijn? (Zo bestuif ik mijn perziken die in potten in een tunnelserre staan tot na de bloei) In die groene tunnelserre (een meter of 6 lang) staan ook 2 perziken in de grond die nu 2 jaar dragen en een soort van geleid zijn (niet zo mooi als bij jou!). Deze tunnelserre gebruik ik vooral voor niet weerbare tomaten (dat gaat goed) en de schuifdeuren staan aan beide zijden bijna altijd open (behalve bij storm of strenge vorst, aangezien er ook eea in overwintert dat kan bevriezen). In 2024 had ik een mooie en lekkere perzikoogst. Verleden jaar een enorme, maar de perziken werden niet zo lekker...ik had vast flink moeten dunnen. Natturlijk is zo een serre met groen gewapende folie niet zo mooi licht als die van jou...ook dat kan een factor zijn. De perziken in potten die in april naar buiten gaan ...een stuk of 5 droegen...zijn veel kleinere bomen en hebben minder opbrengst (tussen de paar en 30 vruchten) maar die werden toch lekkerder. Abrikozen hoeven voor mij niet binnen te staan, zoals ik elders beschreef, in mijn open fruittuin aan de kust. Die snoei ik niet in een leivorm, maar eerder in een open vaasvorm, zoals Wind in de Wilgen ook beschrijft. Voor abrikozen geldt, anders dan perziken die vooral dragen op jonge twijgen die het voorgaande seizoen gegroeid zijn, als ik de informatie hhierover die ik volg moet geloven, dat de meeste op ouder hout bloeien over het gehele gestel (vergelijkbaar met pruimen), maar dat er ook rassen zijn die voornamelijk op het middendeel of aan de uiteinden van twijgen vrucht zetten. Dus niet allemaal hetzelfde. De abrikoos Royal (een boom die hier intussen een 12 jaar in de beschutte tuin aan huis staat) is er eente die bijna alleen aan korte twijgen aan de uiteinde van takken draagt na een jaar of 3. Weinig vruchten en bepaald geen fraaie (gevlekt door iets schimmeligs meestal en soms gebarsten) maar ze zijn groot en de smaak is heel lekker. Van die in mijn fruittuin in de kust die open staan, droegen er verleden jaar een 6-tal voor het eerst (waaronder 2 eigen zaailingen). Verleden jaar was een goed abrikozenjaar en daar had ik al een veel betere oogst dan van de 3 bomen, een dwerg, die al wat langer aan huis staan. Als ik nu rondloop door mijn fruittuin, zie ik bloemknoppen en behoorlijk rijk meestal aan zeker 15 van de abrikozenbomen.....dus toch wel spannend wat het dit jaar wordt. 😁(Ik hou van veel fruit, maar als je me vraagt welk voor mij het lekkerste is om zo te eten.....dan is het: abrikozen van eigen boom. (In de winkel nog nooit iets kunnen kopen dat daar maar een beetje in de buurt kwam)