jasmin

Jorieke, mag ik 1 of 2 zaadjes van een kalabas? Dipper, birdhouse, snake... maakt niet uit. Ik heb dit jaar een stevige constructie, en het lijkt me erg stoer om kalebassen te laten hangen. Van Appelvrouw ga ik ook een zaadje van kalebas krijgen. Lijkt me erg leuk. Ik kom straks wel met suiker enzo aanzetten. EDIT: De kalebas van Appelvrouw schijnt de longdipper te zijn, en van Jo krijg ik een birdhouse. Dus ik zou alleen een snake-zaadje willen...

2014: Het jaar van de Paardenbloem! Heel mooi geschreven, Greetje. Ik kan er helemaal in meegaan. Ik probeer paardenbloem en wilde roos tegelijk te zijn. Lekker Zijn, en vervolgens lekker creëren, gewoon omdat dat bij mijn Zijn hoort. (In die volgorde) En Mijke... ik snap je punt wel, ik zou ook niet veel vertellen, gewoon omdat mijn gevoel privé is, en een therapeut er niet automatisch maar recht op heeft overal in te wroeten. Maar daarnaast: jij wilt niet weten wat ik allemaal beleef op weg naar boodschappen doen of weer terug. Of op weg vanaf mijn computer richting keuken lopen... maar ik sla het niet op in mijn geheugen als iets speciaals of zo, gewoon omdat het altijd en continu zo is. Ik kan me niet voorstellen dat mensen ergens 'geen gevoel' bij hebben. Gevoel hoeft niet altijd heftige emotie te zijn. Als je observeert en de juiste woorden tot je beschikking hebt, is het een kwestie van vertalen. Maar ik zeg niet dat het MOET. Helemaal niet. Sterker nog... lekker geen woorden in je hoofd is erg lekker, en dat is wat veel mensen juist in de tuin zoeken.

Bedankt voor het lijstje, Cor. Alle kleine beetjes helpen om het grote geheel te begrijpen. Nou ben ik niet helemaal kennisloos, dus ik kan ook wel vraagtekens zetten bij het lijstje. Op zich hoeft dat toch niet in een ander topic, Bit? Als ik bv. mest zie staan tussen de rijen bij de sjalotten, kriebelt de uienvlieg al achter mijn oren. Maar vervolgens vraag ik me dan af waarom de sjalotten meer nodig hebben dan gewone uien, ben ik van plan dat even verder uit te zoeken, en te verzinnen of het op een niet-mest manier opgelost kan worden. Mest is voor mij koeienmest. Misschien is er sprake van spraakverwarring. Ik heb inmiddels mijn tuin een lichte beendermeel behandeling gegeven. Dat spul gaat langzaam, en ik wil volgende maand al beginnen met bonen en peulen en capucijners. Ik heb minder gegeven dan op het pak stond. Deels omdat ik met mijn doos óók nog een tweede tuin moest verblijden, en deels omdat ik liever te weinig geef dan teveel. Met te weinig kan je altijd nog bijstellen. Het waren DCM-korrels, en vanmiddag zag ik dat ze flink gezwollen door het vocht op het veld lagen. Hier en daar wat ingeharkt, maar nog niet overal. Ik heb trouwens ernstige twijfels of mijn bio-perma-mulch aanpak wel zo slim was voor mijn wortel en uienveld. Ik heb een dikke, dkke mulchlaag liggen, en volgens mij is dat niet gunstig voor zaaiwerk, en zeker niet voor wortelvorming. Penen bedoel ik dan. Als ik die mulchlaag zou weghalen, heb ik weer kale grond, en het bodemleven gaat enthousiast tekeer dankzij de mulch, maar wortels kan ik wel vergeten, vrees ik komend seizoen. Is het trouwens geen idee om potas en bloedmeel door emmertjes fijne compost te mengen, en dat dan in te zetten als 'bemesting?'

Ik was in de tuin een letterlijk vergeten groente tegengekomen: een dikke vette winterwortel, helemaal over het hoofd gezien, Toen nog wat lullig kleine rode uitjes in het veld gevonden, aangevuld met wat mini-pastinaakjes Thuis gelijk pompoen erbij gehaald, en alles grofgesneden, aardappel erbij, paddestoelenbouillonblokjes van AH erbij, Dit alles een tijd op laag vuur gezet. Uien bruin aangebakken met knoflook, en bij de groente gedaan. Staafmixer er op. Eigen peperpoeder erbij, eigen kruidenzout erbij. Goedkope namaak boursin van AH er een beetje doorgeroerd, maar niet alles. Eigenlijk moet er verse koriander bovenop, vlak voor serveren, maar ik had geen zin om terug naar de tuin te lopen (al staat er nog wel wat koriander). Op het bord met warme soep ook nog kruidenkaas gedaan, zodat je lekker witte lijnen kan trekken met je lepel. Komijn moet er ook bij. Soms doe ik er kookroom of slagroom bij, maar dat had ik niet in huis vandaag. (Toch spijt dat ik die koriander niet ben gaan halen... maakt net het 'oef' verschil...

Dat is lief aangeboden, maar ik ben meer van de flauwe grapjes, en niet van de paddo's. Ik trip wel au naturel... ha, ha...

Met een goede dosis paddo's kom je toch zeker wel aanVLIEGEN naar de Moestuindag... of niet?

Dit was nog OI-inkt en kroontjespen. Inmiddels ben ik overgestapt naar fine liners.

Dat mag iedereen helemaal zelf bepalen.

Ik heb ook ooit bessen geprobeerd: die zwollen op, en wilden niet drogen. Daarna met een prikkertje overal een gaatje in geprikt, toen lukte het wel. Maar dat was zo'n takkewerk, dat ga ik niet nog eens doen.

@Mibo: Ja, dat werkt echt. Dus een compleet gave peper bovenop je soep of saus laten drijven. NIET snijden of kerven.

Ik zal in elk geval palmkool voor je zaaien, en als ik het zakje terug kan vinden: rode spitskool. Ik weet nog niet hoe mijn vervoer zal zijn, en of ik wel veel mee kan nemen... lol.... maar dit moet wel lukken. edit: en die paprikaatjes (ze zijn rood, by the way)

Wat voor kolen wil je trouwens?

Oh, dat wou ik je net ook al aanbieden Jet: snackpaprika zaaien. Makkie, want dat was ik toch al van plan. Afgelopen jaar een aantal planten in de volle grond gezet: langzaam op gang, maar daarna afgeladen met paprikaatjes, wel zwaarder dan dat ze in pot werden. Ik heb Apple Bell. Ik ga toch zaaien, als je tzt nog kan gebruiken, geef ik er een paar. Ik was wel van plan naar de Moestuindag te komen, omdat Jo zei dat het moest...

Ach, wat sneu... je eerste bloemetje om zeep helpen... tegen de stam tikken is genoeg voortaan... als het goed is, zie je het stuifmeel los gaan. Zo niet... heb je te vroeg getikt, en moet je de volgende dagen herhalen. Ik ga dit jaar ook weer wat nieuwe pepers uitproberen, elk jaar een paar andere. Ze komen uit de blije zadentas, maar ik weet de namen nog niet uit mijn hoofd. De Malawi birdseye van afgelopen jaar waren echt leuk. Kleine plantjes, met kleine decoratieve pepertjes. Op de vensterbank echte aandachttrekkers, en gedroogd erg leuk in een potje, en verder gewoon lekker heet. Die gaan we dit jaar weer zaaien, mijn man was er ook verliefd op. Volgens mij vergeten daar een foto van te nemen (en dat voor iemand die elke scheet op de foto zet... ha, ha...) Als ik trouwens meer aroma en minder heet wil, laat ik een peper in zijn geheel meedrijven in een gerecht, zonder te kneuzen. Dat had ik geleerd met kennismaken met Mme Jeanette, en dat pas ik nou algemeen toe. Wil ik heet, dan neem ik gemalen peper, waar ook de zaden in meegemalen zijn.

Ik heb even niet veel toe te voegen. Ik herken me in iedereen, zowel de intense tevredenheid van zwarte nagels kweken, niet te vergeten de zwarte voeten straks weer (bij voorkeur op blote voeten in de tuin), het heerlijk uitschakelen van de herrie in mijn hoofd (lukt niet altijd), de verwondering en het respect voor de kleine zaadjes die zich ontwikkelen tot enorme planten, de spanning van het plannen, zaad bestellen, ruilen,zelf drogen en bewaren, mijn poezen die steeds langs komen met de neus in de wind, tevreden mijn buren mijn rabarber laten bewonderen, en op mijn beurt hun pompoenen aanstaren... het is ook een sociaal gebeuren, iedereen heeft iets wat uitzonderlijk staat te stralen, de een heeft mega-aardbeien, de ander prachtige bloemen, de ander fel gekleurde snijbiet of een oerwoud aan prachtige trostomaatjes. Ik geniet net zo hard van wat de buren voor elkaar krijgen: expres of per ongeluk. Ik doe geen wedstijdje, al doe ik wel mijn best mijn eigen hoekje te verzorgen. Een van mijn bloemenbuurvrouwen (we hebben bloementuinen en groentetuinen), vertelde van de week van haar genieten als ze om half acht 's ochtends begint en langzaam de dag ziet wakker worden. Zelf geniet ik meer van het vallen van de duisternis. Ik zit dat aan mijn tuin gekleefd, ik kan gewoon geen afscheid nemen, zelfs al zie ik steeds minder. Eigenlijk wacht ik dan op de magische tuinelfen, die dan gaan dansen boven de gewassen. Nooit ontmoet, maar het idee dat het op een dag zomaar zou kunnen....

Het beendermeel is uitgestrooid.. over een paar weken gaan tenslotte de peulen, tuinbonen etc er in... en ik wil ook niet te lang wachten met aardbeien verpoten. Er staan er een boel in de wachtrij: in potjes, of een wachtbedje... De potas gaat morgen (nog even checken of het elkaar niet bijt als het tegelijkertijd gaat)

Als je straks aan bonen zaaien toe bent, moet je zeker niet te vochtig werken. Die rotten weg van vocht vóór de wortelvorming. Raar maar waar... ze lijken soms gewoon op te lossen in de bodem... (ik graaf graag als iets mis lijkt te gaan... )

Leuk!

Pompoensoep. Zoo yammie... (en ik heb er gelukkig nog een stel liggen)

Ik zit met de tuin op de helling van een BERG... jawel, de Amersfoortse Berg. Als het fors regent is de asfaltweg, twee meter naast mijn tuin een kolkende waterval. Het is gewoon een vochtige hoek, met niet volle zon. Er loopt ook een ondergrondse waterstroom onder het complex. Dat heb ik gehoord van mensen die al lang in de buurt wonen, maar dat water komt op een andere plek naar boven. Daarnaast vind ik het ook wel prettig met bukken, zelfs die paar centimeters minder voel ik echt wel aan mijn rug. Verder maakt het niet veel uit. Als het droog is, is het DROOG hier, het zand is dan puur stof. Door het mulchen kon ik dit jaar direct het profijt daarvan ervaren: houdt vocht vast.

Het verbaast me regelmatig wat planten kunnen verdragen. Vorig jaar was ik mest aan het kruien, ik gok dat het maart was. Hardstikke mooi weer, einde van de middag werd het koud, natte sneeuw, waardoor ik snel naar binnen ging, echter... ik was nog niet klaar. Er lagen bessenstruiken met kale wortel, rabarberwortel, op balkon stonden al slaplantjes af te harden (aangezien ik dat slechte weer niet echt zooo snel aan had zien komen... De kou en sneeuw werden steeds erger, en bleven lang aanhouden. Toch hebben die struiken later in het jaar een topoogst gegeven. De rabarberwortel had ook geen merkbare schade. Deze in ijs gevroren sla... is gewoon toppie grote kroppen geworden...

Bij voorzaaien geef ik op twee manieren water: met de plantenspuit de bovengrond vochtig houden (1 a 2 keer per dag), niet teveel steeds. Als de wortelgroei begint, ga ik pas van onderen water geven, om de wortels te dwingen zich te ontwikkelen. Ik ben een strenge, bij mij moeten de plantjes best flink werken om aan hun gerief te komen. Maar dat gaat eigenlijk prima... als ze echt groter worden, laat ik ze ook wel zo nu en dan droog worden, omdat ik geen zin heb in beschimmelde potaarde in huis. Dan heb ik het meer over tomaten ed. Die heb ik ook altijd gewoon in de vensterbank bij wijze van kasteelt in de zomer. Grote planten altijd van onder water geven (doe ik tenminste)

Hey Bit, Wat een leuk project van je. Ik ga je topic niet vervuilen met commentaar, vandaar even apart: dikke PLUIM! Ik ben benieuwd hoe het zich gaat ontwikkelen.