Mispel

Ik heb het boek 'Bessen kweken', ook van Peter Bauwens. Een heel mooi boek (mooie foto's, toffe lay-out), wel beperkt qua inhoud.

Ik heb het boek 'Bessen kweken', ook van Peter Bauwens. Een heel mooi boek (mooie foto's, toffe lay-out), wel beperkt qua inhoud.

Hopelijk probeerde ze op de Kalmthoutse heide ook niet deze techniek uit... Lijkt me een beetje een mug met een kanon doodschieten.

Hallo iedereen, vandaag na het werk enkele zakjes kersen meegenomen die er niet meer fantastisch uitzagen. De meeste heb ik ondertussen al naar binnen gewerkt, met als resultaat een bergje pitten. Kan je deze doen kiemen? Ik heb al begrepen dat 't niet zo eenvoudig is, en dat je ze eerst dient te drogen, dan dient in te vriezen en vervolgens op 'n warme plek moet doen kiemen. Hebben er hier al mensen ervaring mee? En ja; ik ben op de hoogte dat 't kiemen voor een divers arsenaal aan planten zal leiden, en dat ik beter een stek neem. Maar daar gaat het hier dus niet om.

Ik heb dat ook gehad met citroenen, die hadden van die 'tentakeltjes' (ze leken eigenlijk op mispels). Ze zijn volgens mij perfect eetbaar.

Ben eigenlijk wel benieuwd naar het vervolg?

Het is volgens mij vrij normaal dat ze dat doen, is dat niet gewoon 'n kwestie om geen 'zonnebrand' op te lopen met deze helse temperaturen?

Opgepast, niet alle vlierstruiken geven eetbare bessen! Afhankelijk van de bloeiperiode, structuur van de plant en de kleur van de vruchten kan je vaststellen of je te doen hebt met een eetbare soort. Als je te doen hebt met een houtige, struikachtige plant zit je goed. De eetbare vlier bloeit van ongeveer nu tot eind juni. Controleer ook even of de bessen zwart zijn en de steeltjes rood. Als dat zo is, zit je met een gewone eetbare vlier die heerlijk is in siroop of jam. De bloemen zijn overigens ook eetbaar!

Bedankt voor de reacties! Het zal inderdaad de leeftijd zijn in combinatie met een iets te schrale grond. Ik denk dat hij echter wel 'n goeie standplaats heeft, dus ik laat 'm staan! Kwestie van 's goed bij te mesten, dan!

Ik zou geen risico's en in beide gevallen de potten volledig vullen. Kan je niets kwaad mee doen, denk ik.

Hallo iedereen, Toen ik 10 was heb ik samen met mijn vader een rabarber in onze tuin geplant. Ondertussen ben ik 20 en hij is er nog steeds. Vorig jaar echter, maakte hij een bloem. Ook dit jaar maakt mijn plant een bloem (echter véél groter dan vorig jaar). Nu heb ik enkele vraagjes over het bloeien van rabarber. 1) Ik heb ooit 's gehoord dat als een rabarber in bloei staat, het 'einde' van zijn leven nadert. Is dit wel zo? Vermits hij dit jaar er weer staat, net zoals de vorige jaren. Met de plant lijkt me weinig mis. 2) Kan het zaad opgekweekt worden? Als 't zaad niet opgekweekt kan worden, kan ik beter de bloem verwijderen zodat ie meer energie stopt in het maken van bladen (en stengels, natuurlijk). De bloem trekt trouwens enorm veel mieren aan. Weer een pest bij, naast die verdomde merels die met alles gaan lopen, de droogte van de laatste tijd, ouders die de vroege bessen voor mijn neus opvreten en een legertje slakken dat 's nachts komt plunderen.

Dankuwel allemaal! Foto's van de tuin ga ik momenteel nog niet uploaden. Ik ga niet beweren dat 'alles naar de zak is omdat mijn ouders er niet op letten tijdens mijn afwezigheid', maar. Nahja, misschien beweer ik dat wel.

Als je niet wil vermeerderen, kan je ze inderdaad beter weghalen. Anders pompt de plant energie in de uitlopers die even goed naar je vruchtvorming had kunnen gedaan!

Dankjewel iedereen! Ze bestaan dus nog wel degelijk hoor, die jongeren. Maar ik denk ook wel dat ze minder gestimuleerd worden vanuit thuis (weinig ouders hebben een moestuin) en vaak wordt ook de benodigde tijd liever aan andere dingen besteed (TV, games, boeken,...) Apart kantje aan mij was altijd zeer geïnteresseerd in het kweken van vleesetende planten, daar had ik op een gegeven moment best een grote verzameling van.

Hallo iedereen! Ik heb me net onder de schuilnaam 'mispel' geregistreerd op het forum. Wees gerust, de uitspraak 'rot als een mispel' slaat (hopelijk toch) niet op mijn karakter. Ik ben een twintigjarige student, gebogen en getogen te Brasschaat en studerende te Gent. Altijd veel bezig geweest met de 'natuur' (breed begrip, uiteraard) maar gek genoeg toch iets gaan studeren met een sociaal kantje: criminologische wetenschappen. Examenperiodes zijn altijd de ideale moment om te ontspannen en wat te werken in de tuin.