henkg

Ik heb slechts twee soorten (bosaardbei tel ik niet mee): Evie2 en Sarian. Nog geen smaakervaring dit jaar: buiten zit de laatste tijd nergens een beetje groei in. Tot over minstens 3 weken ....

27 mei: Past ook heel goed bij witte asperges! Inmiddels aan alle flesjes een beetje bottelsuiker, en een paar korreltjes gist toegevoegd, en weer gekroonkurkt. Vergisting ervan duurt ongeveer twee weken. (Voor degenen die ook hergisting op fles willen toepassen: je krijgt wel een beetje sediment onderin het flesje. Uitschenken zoals een Belgisch biertje dus.) 13 juni: Vergisting is perfect en snel verlopen. Alle extra suiker is vergist, want de wijn is niet minder droog. Resultaat mag er weer zijn: mooie belletjes. Vijwel geen schuim bij het inschenken. Belletjes blijven in de wijn, ook als het glas een half uurtje staat. Het ietsje teveel zuur is nu ook weg. Lekker! Het licht nare luchtje waar ik eerder over schreef (dat na een paar minuten na inschenken al weg was) is nu ook bij inschenken niet meer aanwezig. Jammer dat ik maar zo weinig had (en nu nog minder heb). Ik haal er zeker de kerst niet mee. Ik zal dus niet gaan weten of heel lange rijping de smaak nog zal verbeteren. Ik vind het wel prima zo. Volgend jaar veel meer plukken, en eventueel tijdelijk invriezen. Ben benieuwd naar vorderingen / smaakervaringen / tips van andere paardenbloemvinologen...

Ik bespeur geen negatieve reacties, wel soms negatieve adviezen. Een advies is een postieve bijdrage, met soms als uitkomst: "ik zou het niet doen, omdat ....". Dat kan gebeuren, als je om advies vraagt. Dat gedoe met kleine flessen lijkt me alleen geschikt voor niet al te grote potten. Zo kun je in één keer meer water geven dan dat de aarde in de pot in één keer kan absorberen (gesteld dat het water heel langzaam uit de fles loopt). Handig, want minder vaak watergeven. In de kas, en buiten is het (denk ik) net andersom: door gieten / sproeien / een irrigatiesysteem kan de grond veel meer water opnemen en bufferen dan met het water uit een aantal flesjes, ook nog eens beter verdeeld. Die kleine flesjes moeten trouwens steeds gevuld worden, met een gieter / slang? Net zoveel kans om tegen de planten aan te spetteren. Je doet toch wel de bril omhoog? Wel goed om te lezen dat je niet zomaar water bij je planten kiepert, maar nadenkt hoe dat het beste te doen. In jouw opstelling zie ik meer nadelen dan voordelen. Over het al dan niet nat mogen worden van tomatenplanten: spetters, zelfs af en toe besproeien, waarna alles weer de tijd heeft om op te drogen, dat is iets anders dan buiten, waar het vele dagen achter elkaar regenachtig, mistig, blijvend vochtig kan zijn.

Ik ben blij met de reacties. Verhaaltje heb ik ook zeker gewoon voor mezelf geschreven, toch leuk om te lezen dat mijn rare humor gewaardeerd wordt. En, ik kan het nu wel zeggen: Aan de resultaatfoto is niets gephotoshopped. Ik heb alleen even een wel ontluikende bloem van de buurman gestolen (dank aan Ernst), en die tussen mijn plantje gestoken (had ik ook al vooraf gepland ). Over een paar weken begint de tour de France. Daar zal ik niet mee gaan spotten.

Gewoon doen. Mensen met een "tuin" die bestaat uit uitsluitend betegeling hebben er een hekel aan. Kleine enge groene dingetjes tussen de tegels, die moeten natuurlijk weg! Helaas voor hun is juist onder die omstandigheden dit plantje bijna niet dood te krijgen. Als je er echt niet aan weet te komen, wil ik me wel, met hulp van de beveiliging, door het raam op mijn werk proberen te wringen, een paar stekjes te nemen, en die aan je opsturen. Veel makkelijker is het, zeker nu je de habitat kent, om in je omgeving om je heen te kijken. Je verkrijgt dan veel meer stekjes dan ik je wil/kan opsturen.

Je wilt gele muurpeper, de gewone sedum acre? Die is overal te vinden, vooral daar waar niets anders groeit. Langs wegen, op parkeerplaatsen, op platte daken ... Weet waar je aan begint: Je raakt het nooit meer kwijt. Wel uitstekend geschikt voor een zonnig, arm, droog, steenachtig hoekje in je tuin. Geeft een mooi tapijtje. http://www.floravannederland.nl/planten/muurpeper/ Hier een foto van een tegeldak (met GSM, vanaf mijn werk in Den Haag). Muurpeper (en teunisbloem) is het enige dat daar wil groeien.

Ik schreef het al in de klaagbaak: Begin mei ben ik al begonnen met de voorbereidingen voor mijn EK 2012 versieringen. Een goede planning is immers alles. Op 11 mei zag het er zo uit: Vrijdag 1 juni waren de eerste knoppen al zichtbaar (vrijwel iedereen zal nu de soort aan het blad herkennen): Volgens mijn strakke planning zullen de eerste bloemen op 9 juni, om 18:00u precies, verschijnen. Vanaf dan kan ik, en kunnen mijn tomatenplanten genieten van "onze" kleur: oranje! EN INDERDAAD: Vandaag, 9 juni, een foto op 17:00u, een uur eerder dan gepland: Wees gerust: Ze gaan blijven, ook als "we" uitgeschakeld worden. Mijn tomatenplanten zijn er blij mee.

Interessant. - De onderste vaten moeten dan wel maximaal 1000 kilo (want 1000 liter) van het vat er bovenop kunnen dragen. - Gaat alleen goed werken als ook de bovenkant van het onderste vat geheel waterdicht aansluit op het bovenste vat (dus ook de deksel van het onderste vat moet dan waterdicht afsluiten), de combinatie is dan als het ware één hoog vat geworden. Zoniet: geen hogere druk, en al het water boven het onderste vat zal langs de bovenkant van het onderste vat weglekken. Frans' methode dekt het onbewaakt vullen van meerdere vaten. Mijn methode dat, en ook het gemak van slechts één aftappunt. Geedee's methode is de mooiste, zeker als er met een aangesloten slang gesproeid wordt, maar is wel het lastigst om goed werkend te krijgen. Leuke materie! Ben benieuwd of de vraagsteller onze hersenspinsels heeft kunnen volgen, dan wel nog iets veel slimmers gaat bedenken, waar wij nog niet aan gedacht hebben. Eerst maar eens zijn/haar reactie afwachten ...

"Wet van de communicerende vaten" Mijn theorie (geen ervaring!): Verbind met een niet te dunne slang (minimaal tuinslangdikte; of PVC pijpje, is echter minder flexibel) vier vaten, zo laag mogelijk aan de vaten, met elkaar. Uiteraard waterdicht. Met een schroef-slangaansluiting of zo. Daarnaast maak je aan één vat een aftappunt, uiteraard onderin. Net zoals het niet uitmaakt aan wélk vat je een aftappunt (in de tekening aan het 4e vat) maakt. Door de wet van de communicerende vaten zal het waterniveau nu in alle vier de vaten op gelijke hoogte blijven / afnemen. Bij bijvullen van slechts één vat (het maakt niet uit wélke) zal het waterniveau in alle vier de vaten stijgen. De vier aparte vaten functioneren nu immers als één groot vat. Alleen toepasbaar als de vaten op dezelfde hoogte staan, en niet al te ver van elkaar afstaan. Zoiets dus: Leuk, hé, toepassen van op zich simpele natuurkunde. Op school (lang geleden) hebben ze geprobeerd me dit soort zaken te leren. Helaas alleen theorie, zonder ook maar enig praktisch voorbeeld te geven. Het ene oor in, het andere uit. Pas veel later heb ik mezelf geleerd terug te grijpen op die toen onnutte kennis. Tijdens verzenden zie ik het antwoord van Frans. Die uitleg begrijp ik niet helemaal (toch wel 3x gelezen), er mist een stukje tekst, of een stukje begrip van mijn kant. Volgens mij wel toepasbaar voor vullen van meerdere vaten op één punt, niet voor aftappen van alle vaten op slechts één punt.

Blad nummer 3 en 4 verschijnen vanaf nu na precies zeven dagen, 3 uur en 17 minuten In dit draadje wordt meerdere malen genoemd dat het wel even kan duren. Een tijdelijke groeistilstand na kiemen wordt meer (altijd?) ervaren. Vochtig houden, niet te nat, niet te droog, is het enige dat je kunt doen. Gewoon afwachten dus.

Mijn houtje-touwtje oplossing (letterlijk), gebruikmakend van de balkon-railing (elk nadeel hep ze voordeel): De planten zelf bind ik op aan bamboe, met een touwtje: platte knoop (geen oud wijf) erin zodat er een ruime, niet knellende lus ontstaat. Dat voorkomt dat ze teveel gaan wiebelen. De zware vruchttrossen hang ik op, ook weer met touwtjes. Ten eerste vanwege het gewicht dat de plant zou doen ineenzijgen, ten tweede om knikken van de tros te voorkomen. Ook dun touw geeft bij mij geen insnoering, zolang het maar lussen zijn, geen strakke knopen. Het ziet er niet uit, maar voldoet uitstekend. (Oud wijf = fout gelegde platte knoop). En de foto is uiteraard niet van dit jaar, was het maar waar. Als ik in de volle grond zou telen (misschien over niet al te lange tijd): - Twee paaltjes, lang genoeg, in de grond tikken (misschien drie, bij een wat langere rij) - Halverwege en bovenop een horizontale stevige dwarslat. Voor de afhangende touwen. - Misschien een smal dakje bovenop, tegen de ergste regen. Een soort tomaten pergolaatje dus. Zal al wel eerder bedacht zijn.

Geen voetbalgekte? Nou, hier wel! Begin mei ben ik al begonnen met de voorbereidingen. Een goede planning is immers alles. Op 11 mei zag het er zo uit: En afgelopen vrijdag waren de eerste knoppen al zichtbaar (vrijwel iedereen zal nu het soort aan het blad herkennen): Volgens mijn strakke planning zullen de eerste bloemen op 9 juni, om 18:00u precies, verschijnen. Vanaf dan kan ik, en kunnen mijn tomatenplanten genieten van "onze" kleur: oranje!

Het vetplantje is volgens mij Sedum acre (muurpeper). Inheems. http://www.floravannederland.nl/planten/muurpeper/

2 juni. Ik kijk even op TT pag 705-3, en zie bij Enschede: minimum 2 graden. Uit nieuwsgierigheid even op buienradar gekeken, temperatuur Twente, op 10cm hoogte: -2 graden. Was het daar echt zou koud?

Aflopen week is er eigenlijk niets bijzonders gebeurd. Voor mezelf is het toch wel handig om wekelijks te rapporteren, Voor het later terugzoeken. Zo eens per twee dagen kijk ik eens, na het werk, soms met een biertje, en zie dat het gaat, dat het groeit. Het mag wel wat harder denk ik dan, nauwelijks verschil met de vorige keer. Daarom maar eens een foto van precies drie weken geleden bekeken: O.a Balkonstar, afrikaantjes, wedstrijd aubergine. Op de aardbeien na stond alles toen nog binnen. Vandaag, nu dus: De wedstrijd aubergine: De Balkonstar, al een bijna halve meter hoog, en de eerste bloemen (slechts 1 weekje later dan vorig jaar!) De afrikaantjes. Vriendjes voor de tomaten, staat ook wel vrolijk, en mijn enige oranje versiering voor het EK 2012. Ik hoop dat ze eerder bloeien dan "we" uitgeschakeld zijn: De aardbeien (hier Evie2): De heren van stand (Baron von Solemacher), erg laat (2 april) gezaaid: En, pas een kleine twee weken geleden gezaaid, basilicum minette. Kan over twee weekjes ook naar buiten: Vergelijken maakt duidelijk dat het toch hard gaat. Gelukkig kunnen de planten dit niet lezen: Als kind was ik ook nooit zo blij met woorden van oma's / tantes als: "Wat ben je groot geworden!"

Grappig. En door het groothoekeffect lijkt dichtbij nog eens groter ook ... Doet me weer denken aan mijn allereerste aardbei ooit (vorig jaar): https://www.moestuinforum.nl/topic/1683-het-zaai-aardbeien-draadje/#findComment-38317

Jorg, Dank. Gardeners Delight blijkt dus inderdaad veel bloempjes per stengel te geven, ook al bij de eerste bloemstengels. "Jouw" blad ziet er helaas nog net zo uit als mijn Roma. Binnen een paar weken hoop ik te kunnen determineren op exterieur. En alle volgende keren ga ik minder slordig verspenen ....

Gevaarlijk onderwerp op een moestuinforum (geen eco-forum). Vele mensen, vele opvattingen. Als ik, op mijn kleine balkon, ecologisch zou willen tuinieren, en het seizoen zijn werk laat doen, dan zou mijn plantkeuze beperkt zijn tot niets, of op zijn hoogst een paar vetplantjes, of bijvoorbeeld rozemarijn. Een keuze, maar niet de mijne. Ik vind het leuk om wat moestuinspul te laten groeien, en daarvan te oogsten. Daarvoor zijn op mijn balkon een paar kunstgrepen nodig, vooral een goede watervoorziening. Spaarzaam bijvoeden met kunstmest vind ik ook geen probleem, bij potteelt spoelt er niets uit naar het grondwater. En teveel mest zou de planten doen afsterven, dus heel spaarzaam doseren. Ecologisch en/of financieel verantwoord? Nee, ik kan beter even naar de supermarkt op de hoek (lopend). Een MM bak, op een parkeerplaatsachtige vlakte met gewassen grindtegels: dat lijkt me flauwekul, weg met die tegels, en gewoon planten in de volle grond. Maar wie ben ik: geen tuin, geen kinderen die willen fietsen in die tuin. En één MM bak is in ieder geval meer dan helemaal niets aan eetbaar en leerzaam groen. Over bestrijden: Dat probeer ik niet te doen. Hoeft ook niet: weinig vogels en slakken op een balkon. Wel knijp ik af en toe luizen dood, en eens heb ik -om de laatste tomatenoogst te redden van meeldauw- gespoten met een slappe spuitzwaveloplossing. Mijn keuze, ik wist vooraf wat ik deed: eerst heel goed gelezen over verdunning, over mogelijke schade aan mens, gewas en milieu. Nu weet ik niet wat ik zou doen als ik wél de beschikking zou hebben over vele honderden vierkante meters. Een klein stukje 'high-tech' moestuin, en daarnaast bijna niks. Of de omstandigheden voor lief nemen, en alleen verbouwen (gewoon laten groeien) van daarvoor geschikt spul. Hoe dan ook: - Ben ik ecologisch aan het tuinieren: nee. - Biologisch?: nee, ook niet. Ik denk eerder dat een verstandig gebruik van kunstmest minder schade toebrengt dan het oeverloos storten van koeien- paarden- of kippenstront. Daar zitten ook allerlei scheikundige elementen in, alleen door beesten vervaardigd, en veel lastiger doseerbaar. - Leer ik proefondervindelijk wat een plant nodig heeft: ja. - Doet het moes(balkon)tuinieren mij meer nadenken over milieu: ja. - Heb ik er schik van: ja. En als ik mijn tomaten dief, zelfs als ik wat vloeibare kunstmest toedien, dan sta ik toch net iets minder ver van de natuur dan zittend op de bank, achter mijn laptop (want die heeft nog geen OLED -organic led- beeldscherm). Afsluitend: een gevaarlijk, maar goed onderwerp. Je realiseren waar je mee bezig bent. En bijstellen als je dat kan / wilt. Dank aan Veuve, je hebt mijn hersens weer eens aan het werk gezet.

Ze staan vanaf het begin als kleine frigostekken in 2/3 gewone (standaard bemeste) potgrond, 1/3 cocopeat.

Zie deze foto: Ik worstel met hoeveel (bij)voeding ik moet gaan geven (Kristalon 6N-12P-36K + 3MgO). Potteelt, in eigenlijk te kleine bakken, dat luistert nauw. Maar hoe weet je wat te weinig is, en wat te veel. Daarom probeer ik signalen op te vangen. Dat gele (oude) blad, is dat: - Normaal, geen indicatie over mesttekort - Een signaal dat er een mesttekort is. - Misschien zelfs mest teveel? De planten (Evie2) doen het verder perfect. Alle andere bladeren zien er gezond uit, niet opgekruld, geen verbrande randjes, geen luis.

Door slordig verspenen weet ik niet meer wat Roma VF, en wat Gardeners Delight is. Ik dacht eigenlijk dat de Gardeners Delight veel kleiner zouden blijven, maar tot nu toe zien ze er nog precies hetzelfde uit. Het naamloze oerwoudje: (De derde soort, met het aardappelblad, is Balkonstar). Mijn vraag: wanneer, en hoe kan ik het verschil gaan zien? Krijgt bijvoorbeeld de Gardeners Delight direct bloemstengels met heel veel bloempjes (want cherry-tomaat)? Dan kan ik eventueel gaan verplaatsen. De Roma's zijn voor de opbrengst, en gaan een mooi plekje krijgen. De Gardeners Delight zijn alleen maar een extraatje.

Voorspelling vanaf a.s. donderdag/vrijdag: Overdag 14 a 16 graden, 's nachts 8 graden (KNMI, De Bilt) Geen weertje voor aubergine! Regelmatig hier andere, veel betere resultaten gezien. Tot voor kort groeiden mijn aubergines (gezaaid op 5 maart) voor geen centimeter. Sinds heel kort zit er eindelijk schot in, en flink ook: Links zie je een glas zelfgemaakte paardenbloemenwijn ... Daarom deze winnaar zonet -staat nog maar een paar dagen buiten- vanuit een bak naar een grote pot terugverpot. Morgen gaat ie voor een weekje (?) weer naar binnen. Zijn kleine broertje blijft buiten, zo ga ik het verschil zien, als dat er al gaat zijn. De rest, tomaten, paprika's, moet buiten maar voor zichzelf zorgen.

Precies zoals hansm schrijft. Als sprekend voorbeeld een erwt of een pinda. Het kleine kiempje is / wordt de plant. De zaadlobben (die twee grote helften) geven de eerste voeding, daar zijn ze voor. Ze sterven af als ze hun nuttige werk gedaan hebben. Zoektermen: Dicotylen, tweezaadlobbigen. Bij grassen werkt het iets anders, die hebben maar één lobje: monocotylen. En bijvoorbeeld coniferen, naaldbomen zijn naaktzadig, Zerocotylen als het ware. (Achteraf gezien had ook ik beter op moeten letten bij de biologie-les. Ze proberen je wat te leren, maar je weet nog niet waarom. Geldt trouwens ook voor bijvoorbeeld wiskunde: hoeveel aarde is er nodig om een conische (taps toelopende) bloempot te vullen?)

En dan ook een vraag: Vorig voorjaar gezaaid, plantjes per twee bij elkaar gezet. Dit jaar ziet dat er zo uit: Vraag: is dat niet wat veel op zo'n klein oppervlak? De twee kleintjes wegknijpen of gewoon laten staan?

De Sarians (vorig voorjaar gezaaid). De eerste bloempjes van dit seizoen: Ze hebben ook weer dat glanzende blad, het lijkt wel plastic (nee: geen luis, hoort zo) Heel anders dan bijvoorbeeld de Evie2 (weliswaar geen zaai-aardbei): De Baron Solemacher (laat gezaaid) begint ook beetje mee te doen: