pippi

Oh dat ziet er wel gaaf uit! Wat ik in mijn hoofd heb is zo'n roestig molentje dat onheilspellend gaat piepen en draaien terwijl er van die tumbleweeds langs rollen in de aansterkende wind. Nou, ik word momenteel meer geremd door gebrek aan een landje. Voorlopig ben ik alleen nog maar in mijn achtertuin bezig (met een comfortabel stopcontact in de schuur voor mijn elektrische grasmaaier voor mijn mini-gazon dat alsmaar meer mini wordt), maar ik wil uiteindelijk wel een tuintje op een complex hier vlakbij. Maar eerst moet die achtertuin helemaal klaar, en dan nog de voortuin. Op termijn (en dat is wel een kostending) wil ik ook wel vooral van dat gas af en zonnepanelen op mijn dak. Of een ander huisje en dan meteen energieneutraal met zon- en windenergie en voor mijn part zo'n ondergronds biomassapoepding. Afgezien van alle andere vele voordelen voor het milieu en je portemonnee is het toch wel wat als je hele boeltje gewoon zonder iets van buitenaf kan blijven draaien. Misschien dat ik voor de grap in mijn zomervakantie eens ga kijken of ik zo'n 18e-eeuws windmolentje kan bouwen. In de 18e eeuw hadden ze geen handige DIY-handleidingen op internet immers, en toen konden ze het ook. Wat dat betreft snap ik jouw passie over dat hydroponics ook echt wel, dat kijken of het kan en hoe en of het werkt en je hersens laten werken en dan dingen maken en observeren en alles. Er is niks mis met tientallen jaren op precies dezelfde manier je voedsel verbouwen zolang het werkt, maar een beetje uitdaging en andere dingen uitproberen maakt het allemaal wel veel interessanter.

Alle rucola, mosterdblad en eikenbladsla met pijn in mijn hart weggemieterd, behalve de paar planten die in de volle grond in bloei staan. Die, en de aardbeien, de aardappels, de doperwten, de enige radijs die niet opgevroten is door de slakken , de rode kool, weet ik veel wat allemaal, heb ik besproeid met een mengsel van koffie, knoflook, ui, en kamillethee, en een heel klein drupje eco-afwasmiddel. De spiritus heb ik op het laatst toch maar weggelaten, eerst maar eens kijken wat dit doet. Heel veel zaailingen in grotere potjes gezet en ze even koppie onder gehouden in mijn brouwsel. Reuzenbonen gezaaid. De mais buiten gezet, die mag nog ietsjes groeien en dan de volle grond in. Alle potjes en plantjes in de tuin bekekenen en alles gereorganiseerd. Onbetrouwbare langdurige kiemers in een hoek in de tuin gezet, daar kijk ik pas weer naar als er iets opkomt. Alle bloemenplantjes voor mijn moeder bij elkaar op 1 tafel. Alle plantjes die helemaal gezond zijn bij elkaar op een andere tafel, en alle 'behandelde' plantjes met nog steeds twijfelachtige vlekken op jonge blaadjes op een andere plek. Meer stro onder de aardbeien gelegd. De doperwten die nog niet hoog genoeg zijn om het klimgaas te bereiken (dat hangt op 30 cm ofzo), een touwtje gegeven omdat die zich heel aandoenlijk vast gingen klampen aan hun houten prikker waar 'DOPERWT' op staat en eentje zelfs aan een aardappelplant (daar zijn de meningen over verdeeld, ik vind dat ze naast elkaar mogen). Bizar dat een uur later een van de erwten zijn nieuwe touwtje al stevig had vastgepakt. (Had het er nog met zoon over, en die merkte op dat een van de tekenen van bewustzijn 'beweging' is. Misschien ooit een leuk topic voor als we verder niks meer te doen hebben tijdens koude winteravonden; zijn doperwten slimmer dan tomaten? ) Een paar dunne zielige knofloken uit de grond gehaald en weggegooid. Ze zagen er niet best uit en ze roken ook vreemd. Ik heb knoflook overal in groepjes in de tuin staan, en op andere plaatsen ziet ze er prima uit en groeien ze ook veel beter. Alles genoteerd in mijn giga-excelsheet.

Ik zet de tomaten nu wel af toe buiten in het zonnetje, ook handig om even te zien of ze stevig genoeg zijn (ik heb kleine die ook buiten in de wind nog probleemloos zonder stok staan, en ik had er een die met stok en al omviel buiten. Gelukkig niet geknakt, maar die heeft wat extra ondersteuning nodig.) De tomaten die in de kleine kasjes staan zijn lekker compact (het zijn ook struiktomaten), maar eentje heb ik naar binnen gehaald 's nachts want hij begon wel erg paars te verkleuren. Met in de volle grond planten wacht ik tot we volgens de buienradar 14 dagen redelijk weer krijgen, en 14 nachten niet onder de 7-8 graden. En de windrichting en windkracht is ook wel van belang. Ze komen hier op een plek die goed beschut is tegen noordoostenwind, maar bij forse wind uit het zuiden of westen worden versgeplante planten waarschijnlijk van hun stokkies geblazen. En dan sjouw ik ze liever nog een weekje van binnen naar buiten en andersom.

Haha nee, was het maar waar. Maar je ziet nog wel eens van die ouwe ijzeren Amerikaanse windmolentjes, ik geloof dat die water oppompen? En ik heb me wel eens bedacht dat dat op een volkstuin misschien wel leuk en handig zou zijn als je met dat bescheiden beetje windenergie bijvoorbeeld een accu zou kunnen opladen zodat je toch wat stroom hebt. En toen bedacht ik me ook dat je het zou kunnen combineren met een constructie zoals een ouwe fietslamp werkt, en zo zou je bijvoorbeeld gratis en voor niks bij een beetje wind opeens licht in je tuintje hebben 's nachts. En dat is wellicht handig om muizen en andere rovers af te schrikken zodat ze bij de buren gaan eten. Zonder enige verdere technische kennis leek het me gewoon ook wel een optie.

Ik zou het er ook gewoon op wagen hoor. We hadden een late lente, misschien krijgen we ook wel een hele late herfst. Slakvriendelijk slakken bestrijden is erg lastig, dan zou je ze moeten vangen en ergens ver weg weer uitzetten. Ik vermoord ze, met biervallen en onder mijn schoen. Niet slakvriendelijk, wel milieuvriendelijk.

RobO, ik vond het ook wel op gutteren lijken, het zit ook steeds op dezelfde plaats op de stengels en blaadjes, bijna symmetrisch. Maar bij gutteren komt toch gewoon water vrij? Dit is echt heel kleverig spul. Nou ja, we wachten af met de passieflora.

Ja maar ik blief geen beestjes in mijn sla. Ik heb besloten om alle aangetaste bladgroenten morgen in de kliko te gooien, en de rest ga ik bespuiten met zachte zeep en spiritus en kijken of er nog wat te redden valt. Pokkebeesten. Nou ja, een voordeel: ik heb opeens weer heel veel plek in mijn tuin en op de tuintafel. En sommige dingen kan ik nu nog wel een keer zaaien.

Zo van dichtbij zie ik toch beestjes, trips? en dit is de passieflora. Ik las dat dopluizen die honingdauwdruppels kunnen maken, maar de plant heeft helemaal geen vraatschade. Wat kan het dan zijn?

Ja, gisteren geen water gegeven en het ziet er al weer beter uit.

Volgens de buienradar hier 19 graden op zaterdag, dat is het maximum voor de komende 14 dagen. En daarna wel zacht, maar weer bakken met regen. Van mij mag het tropisch worden, hoor. Ik heb het helemaal gehad met die winterjas, ik wil T-shirts en korte broeken en teenslippers en buiten eten en lekker in een tuinstoel een boek lezen. Maar mijn tomaatjes en paprika's blijven nog even binnen. Eerst die nachttemperatuur stabiel boven de 8 graden ofzo en minder buien, en geen hagelkans meer.

Groente zonder zand is inderdaad wel aantrekkelijk, dus dat voordeel snap ik. En dingen uitproberen en creatief bezig zijn met iets waar je echt lol in hebt, ja, dat is alleen maar goed. Mijn vraagtekens hebben vooral te maken met dat 'duurzaam'. Drie euro per dag aan stroom, je zegt het zelf al, daar moet je een andere oplossing voor verzinnen. Zonnepanelen is een goeie, of misschien een windmolentje? En aangezien je met stromend water werkt, is een klein waterrad misschien ook wel een idee? Ik ben wel heel benieuwd hoe het verder gaat, en ik hoop dat je ons op de hoogte houdt!

Zo, wat een vooruitzichten daar bij jullie! Hier komen we echt niet over die 20-gradengrens de komende periode.

Vandaag pas de sperziebonen gezaaid, ik wil de drie-zusters-methode uitproberen met mais, bonen en kleine meloentjes, en daarom moest de mais wat voorsprong op de bonen hebben. De mais gaat morgen naar buiten en van de week de grond in.

Weken, nee maandenlang gaat alles redelijk goed en nou opeens wordt alles ziek. De bladluis op de ribes heb ik nu redelijk onder controle geloof ik, maar op een van mijn passieflorazaailingen zitten allemaal honingdauwdruppels. Ik zie geen beestjes, maar dat komt van beestjes, toch? Was dat trips? Gelukkig staat deze boven in een slaapkamer voor het raam, samen met nog twee passieflora's en de aubergines. Dat is nu dus quarantainegebied, want de passieflora's die beneden staan doen het nog prima. Sowieso doet alles wat beneden binnen staat het best goed, dus niet 'alles' is ziek, en mijn hangende tomatenplanten hadden waarschijnlijk inderdaad teveel water gekregen en trekken alweer wat bij. Maar. Alles wat buiten staat, werkelijk alles behalve in de minikasjes en in winterzaaibakjes waar nog een deksel opzit, en behalve de fruitbomen en bessenstruiken, heeft volgens mij meeldauw of een andere aandoening. Ik heb me gek zitten googelen op alle plantenziektes, en meeldauw lijkt er echt het meest op. De aardbeien, de aardappels, de rucola, de knoflook, de uien, de rode kool, de goudsbloemen, , maar zelfs tot en met de paardenbloemen tussen de tuintegels, heeft witte vlekjes. Ik zal kijken of ik er morgen een foto van kan maken. De planten zijn niet heel erg aangetast, je moet goed kijken om de vlekken te zien, maar de slasoorten en andere bladgroenten kan ik wegmieteren, want die ga ik echt niet meer eten. Zou er nog hoop zijn voor de rest? Kan het misschien iets anders - onschuldigs - zijn? Kan het koudeschade zijn? Of zure regen/hagel?

Ik heb maar een heel klein gazonnetje, dus de hoeveelheid gras die ik op mijn composthoop gooi is niet heel groot, maar het blijft een vochtige groene klets. Wat ik tegenwoordig doe tijdens het grasmaaien is halverwege even wat uit de opvangbak van de maaier halen en dat mag in de compostbak, en de rest laat ik in de opvangbak zitten tot ik weer ga maaien. Tegen die tijd is het zo verdroogd dat ik het bijna als droge kruimels op de composthoop kan gooien. Effe de boel omroeren na toevoeging van het verse grasmaaisel en het is allemaal weer mooi in evenwicht, denk ik. Ik zou die compostbak trouwens toch van die tegels afhalen en op de aarde zetten, en die deksel eraf halen. Dan kan er van alles uit de bodem en uit de lucht makkelijk bij en is het niet zo'n gesloten systeem. Ik heb zelf een bak gemaakt van pallets, veel openingen aan de zijkanten en zonder dakje erbovenop dus alles wordt ook kleddernat als het regent, en gesplitst in tweeën, een helft nu bomvol en de andere helft wordt nu heel langzaamaan gevuld, maar het is echt giga mooie compost die er - na bijna een jaar, geduld is een schone zaak -uit komt.

Ik vraag het me ook af hoor, hoewel ik het wel heel interessant vind allemaal. Maar wat zijn nou precies de voordelen? En echt, zonder vervelend te willen overkomen, maar wat is er dan mis met een op natuurlijke wijze gegroeid boontje uit de kouwe klei? Waarom dat 'haha'? Ik gok dat dat boontje van die ouwe Fries toch alles bij elkaar duurzamer, en ja, waarschijnlijk ook lekkerder, is dan een soort van reageerbuisboon. Ik begrijp het simpelweg niet, waarom je met zoveel kunst- en vliegwerk groente wil telen die het buiten in de volle grond in de frisse lucht onder de blote zon ook prima doet. Kan je het 'waarom' uitleggen?

Bij drie van mijn kruisbestomaten hangen opeens de blaadjes. Ze deden het tot dusver stikgoed, staan al een paar dagen of langer in een flink grote pot, ze hebben bloemetjes, staan al tijden pal voor het raam en krijgen elke dag een plens water vanaf de onderkant. Ik las dat sommige tomatenplanten 'van nature' blaadjes laten hangen, kan het dat zijn? Alle andere tomatenplanten, ook de kleinere kruisbestomaten die nog niet bloeien hebben trouwens nergens last van, blaadjes nog fier omhoog.

Loes, dat is goed om te horen. Ik heb nog nooit bladluizen hier in mijn tuin gehad, of in ieder geval nooit zoveel dat het opviel. In ons vorige huis had ik rozen in de tuin staan en die vielen elk jaar om van de luis. Heb ook altijd met zeepsop en spiritus gespoten (zonder veel resultaat trouwens), maar nu je het zegt, ze zaten eigenlijk alleen maar op die rozen toen, de rest van de planten lieten ze grotendeels met rust. Ik denk trouwens dat er al eitjes van de luis op het struikje zaten toen ik hem een paar maanden geleden plantte. Want hij staat samen met een tweede, tegelijk gekochte en geplante ribes in een verhoogde bak waar voorheen wat sierplanten stonden die nooit luis hebben gehad. En zoals ik al zei, geen mieren die luizen naar de plant hebben kunnen loodsen. Dernier, ik heb geen juichende ervaringen met de zeepsop/spiritus-oplossing, maar ik moet wel zeggen dat ik op die rozen destijds bezopen veel luizen had, en nu zijn de aantallen wel veel kleiner. Ik ga voorlopig Jenneke's middeltje gebruiken, en uit voorzorg krijgen de omringende planten ook een plens kouwe koffie. Chemisch spul daar begin ik niet aan, en lieveheersbeestjes wil ik wel, ik hoop dat ze vanzelf verschijnen. Larven kopen gaat met minstens 30 tegelijk, en ik heb niet genoeg luizen voor 30 larven. Dan moet ik eerst meer luizen gaan kweken en dat lijkt me geen goed plan. (Een paar jaar geleden toen ik nog nul verstand had van lieveheersbeestjeslarven en hun marktwaarde, had mijn dochter een kamer in een huis waarvan de verwaarloosde voortuin op een gegeven ogenblik bom- maar dan ook bomvol zat met lieveheersbeestjeslarven, echt honderden, misschien wel duizenden. Door googelen kwamen we erachter dat het gelukkig geen enge beesten waren. (Dochter had in diezelfde kamer een faraomierenplaag waar de huisbaas niks aan deed behalve mierenlokdozen neerzetten , en elk nieuw onbekend insect werd dan ook met grote argwaan bekeken.) Maar als we toen hadden geweten wat we nu weten, hadden we al die larven verzameld en gekoesterd en fokte ik nou bladluizen als voedsel voor de larfjes en waren we rijk en hoefde ik nooit naar huismiddeltjes te grijpen bij het zien van een bladluis op de aalbes. Oh, en dan verkochten we larven per 5 ofzo voor kleine bladluisproblemen, en waarschijnlijk gaven we ze ook nog allemaal een naam en hielden we contact met de nieuwe baasjes. Ja, soms denk ik wel eens dat ik iets te tuttig ben met beestjes. ) Ik ga van het weekend trouwens ook een oorwormpotje maken. Oorwormen vreten ook bladluizen, en hoewel ik ze niet heel aaibaar vind, hebben ze door wat inlezen wel mijn hart gestolen omdat oorwormmoeders als een van de zeer weinige insectensoorten hun eitjes en later hun jongen uitgebreid verzorgen en beschermen. Dat is toch überaandoenlijk en intelligent? Nou nog oorwormen zien te vinden voor in dat potje, want ik zie ze eigenlijk nooit in de tuin. Misschien een lokpotje elders 'in het wild' neerleggen?

Dankjulliewel! Ik ga het mengseltje meteen maken, Jenneke. Loes, binnen een week weg is inderdaad wel erg optimistisch, maar ik heb nu nergens anders bladluizen en ik ben als de dood dat ze dalijk door heel de tuin zitten.

Gatver ik heb bladluizen op een van mijn twee ribessen. Geen mieren trouwens, het is een wilde kudde zeg maar. Ik heb meteen een hele reeks aan huismiddeltjes erop losgelaten: lucifers in de grond gestoken om de plant heen (zwavel), sigarettenas gestrooid (nicotine) en er een halve pot koude koffie overheen gegoten (cafeïne). Iemand nog meer ideeën? (Als die beesten niet binnen een week ofzo weg zijn is het einde verhaal voor de ribes. De planten eromheen hebben nog nergens last van en dat wil ik zo houden.)

Als je supermarktkruiden direct na aankoop uit hun potje haalt, zie je dat het een bizar groot aantal plantjes is met alleen maar wanhopig zoekende wortels in dat potje en nul voeding. En dat geldt ook voor de bio-kruiden. Het mot er goed uit zien in de winkel, en thuis is het binnen een week dood. Als je (bio)kruiden bij de supermarkt haalt: meteen uit die pot halen en scheuren en alle stukjes uitplanten in voedingrijke grond. Dan doen ze het vaak opeens als een tierelier en heb je er maanden plezier van.

Superstoer, zo'n eigenwijze aardappel. Ziet er ook mooi en gezond uit. Misschien de plant laten staan en kijken of hij zaden geeft?

Zonde van je meloenpeer, Flup! En Afrikaantjes, hm. Ik heb er wel een paar buiten staan, maar met een halve frisdrankfles als bescherming. Misschien dat ik ze toch maar even binnen haal. Net was ik trouwens even buiten om de honden te laten plassen, en mensen wat is het koud.

Flup, welke planten hebben het niet gered?

Ik hoop stiekem dat al dat plofspul uit de tuincentra dat bij allerlei buren vol in de bloei staat hartstikke dood vriest. Dat is niet aardig van me, maar ik erger me er ook heel erg aan dat er van alles aan warmteminnend spul over de toonbank gaat wat onder natuurlijke omstandigheden echt nog geen bloemen zou hebben. Tegelijkertijd baal ik ook wel heel erg van dat weer. Ik ben niet heel bang dat mijn plantjes het niet overleven, alle kwetsbare zaailingen die al buiten in een potje stonden staan nu even binnen, net als de minikasjes. Wat al in de volle grond staat, staat redelijk beschut, bij akelige poolwinden ook even onder vliesdoek maar kan wel tegen een beetje kou (echte nachtvorst of sneeuw of hele extreme hagel hebben we hier gelukkig niet gehad), en elke dag heeft de zon zich wel even laten zien zodat de grond weer ietsjes opwarmt, en ik zie gelukkig niks van koudeschade. Maar groeien, dat doet het allemaal niet meer, en dat vind ik balen. Alles staat gewoon even stil. Zaden komen ook niet op nu, sprietjes blijven sprietjes en er wordt nog geen mm gegroeid. Ze hebben groot gelijk, mijn plantjes, maar ik gun ze 'groeizaam' weer en ik gun mezelf zonnige dagen in mijn tuintje. Elk nadeel hep ze voordeel , en deze bizarre koudeperiode haalt de statistieken hopelijk iets naar beneden want het is al erg genoeg gesteld met de opwarming van de aarde, maar ik verlang terug naar vroeger toen ik klein was en toen het nog koud was in januari en je uiterlijk half april je zomerjasje aankreeg en de winterjas werd opgeborgen tot oktober. En tuurlijk had je toen wel eens een onweersbui met hagel in augustus, maar de gemiddelden waren normaal, en ik kan me niet heugen dat ik in mijn jeugd ooit eind april met winterjas, sjaal en handschoenen buiten liep en het nog koud vond met die ijzige pokkeregen. Als een soort vaag protest hebben we vandaag zuurkoolstamppot met worst en spekjes gegeten. Niks uit eigen tuin, maar behalve de zuurkool alles wel bio, en het smaakte uitstekend en het paste helemaal bij de zoveelste regenbui tegen de ramen. Maar eigenlijk zou ik veel liever buiten aan de picknicktafel iets mediterraans hebben gegeten, zo met de avondzon op je bord en nog wat zoemende bestuivers rond de plantjes. Oeps, misschien hoorde dit meer thuis in het klaagtopic.