Grork

Sommige zomergroenten lopen langzaamaan op zijn eind. Toch is het verrassend wat er nog allemaal de diepvries ingaat. Wintergroenten gaan aan mij voorbij dus van lieverlee is er een en ander klaar te maken voor het einde van de zomermoestuin. Zo is de grootste kas leeg- en schoongemaakt. Door nu te repareren en preventief te plakken is er in het nieuwe voorjaar weer een fijne kas te gebruiken. Op de oude plek van de kas staan nu sperciebonen gelukkig te wezen. Buiten regent het lekker en er wordt van genoten door de puntpaprika's .......... ......... er komt van lieverlee meer kleur in dat veldje: Het veld tomaten is heel klein geworden. Er hangt nog zo'n 2 liter tomatensaus buiten....... maar krijg ik de tomaten eerst nog rood? Op de voorgrond staat spinazie voor vanavond : Dit heerlijk ruikend meloentje mocht naar binnen om alvast te wennen aan het snijblok, gna gna Vork en ik gaan lekker smullûûûûh!

Spinazie vanavond! Als toetje deze heerlijk ruikende 2 persoons Cantaloupe

Tomatenblad geplukt, tomaten geoogst, spercieboontjes geoogst, meloenen een 'regenjasje' aangetrokken ( zie blog), slecht blad bij de gourgettes weggeknipt, kleine gourgettes weggehaald zodat de laatste grotere wat meer kans krijgen en als laatste de groene tomaten moed ingesproken vol te houden met rijpen

Binnen. Buiten regent het pijpestelen. Er zijn daar inmiddels regenjasjes verstrekt aan de Cantaloupe-jes. De tweeling verderop heeft ook jasjes, wees gerust Nu het buiten geen weer is lekker binnen de bank op met Ruth Stout : Okee - okee, boekwerk is van 1978 en toch actueel! Deze passage wil ik je niet onthouden Mocht je geen lezer zijn maar meer een kijker: ik neem je mee naar mijn keuken. Kijk, net bóven het aanrecht: ........ hier wordt gewerkt aan het begin van de voedselketen! Wanneer de aardappels op het fornuis staan kan er mooi even een spelletje gespeeld, een culinàirspelletje. Drie op een rij, ben je er bekend mee? Vier op een rij misschien? Doel is sneller dan je tegenstander de eerste 100 wortels binnen te halen. Ik speel het via de originele website, http://www.harvest.honors.org. Inloggen niet verplicht, duurt ongeveer 15 minuten. Precies tot de aardappelen gaar zijn, succes!

Op de watermeloen kloppen. Een hol geluid betekent smullen!

Wat een lui leven zo. Er hoeft alleen maar geoogst : Of verlekkeren op oogst : Kleuring gaat vanzelf! Beetje loeren naar wat komen gaat : De jongedame daar bovenaan op het randje.... .....wilde ik wel dichter bewonderen........... wat ruikt ze lekker! ........en dan onverwachts.......... HÁK!! Doormidden! Den Boonengroei. Ook dat gaat vanzelf. Wat zal ik me druk maken: Mooi op tijd een buitje hier, buitje daar......... Wat zon erbij brengt kleur. Hoef je allemaal niets voor te doen: Hoe het er ook bijstaat....... .........of hoe ze ook van de plant gekukeld zijn. Je hoeft er niets voor te doen. Zelfs als je even lui achterover leunt wordt de spinazie vanzelf bewaterd...... ......of er ontstaan innige relaties. Hoef je niets voor te doen. Ja. Lui word je ervan.

Hier gaat het goed. De onderdeurtjes van het voorjaar blijken de grootste dragers! Ooit vlak voor de kleuring een trip te doen. Alle groene paprika's geoogst en gegaan. Na thuiskomst was het één bonte paprikaboel. Narijpen heet zoiets

Steeds weer. En nee, ik klaag niet De eerste! En hij was lekker!

Nope, nooit bedacht

De tomaten kleuren nu dan eindelijk rood. Bij bosjes. Het oogsten is leuk om te doen na al die watersessies. Verder kijk ik de spinazie de grond uit, en haal lange groene jongens binnen, gourgettes en komkommers . Een aai voor de junior meloentjes en uiteraard ook voor de senioren. Tenslotte een bemoedigend gesprek gevoerd met de regenton. Leegstand maakt 'm depri.

Welkom houtappel, zo te lezen gaan wij ook nog wat van jou leren!

Perencompôte maken?

Dat kleuren bij de rest gaat goedkomen deze dagen, gelukkig maar, er hangen er nog genoeg. Nu eerst deze inhoud klaarmaken voor de winter. #pasta

Ik zie het al : TomP meldt dat het een pepertje is. Op de foto lijkt het erg veel op een tomaatje waar ik voor volgend jaar interesse in heb en zat die nog in mijn hoofd.

Teelt in bakken en zakken aan de open lucht. Tomatenplanten staan er kaal maar gevuld bij. Kaal door bladpluk, gevuld qua tomaten. Het is het rijpen wat een stuk trager gaat dan andere jaren. Steeds hingen er dagelijks mooi rode vruchten aan. Nu komen ze, hè hè eindelijk, tot oranje.... wachtend op zon en warmte. Daarom help ik de planten wat door de nog niet helemaal rijpe tomaten te oogsten en laat die achter het raam afrijpen. Dat gaat goed!

Now I am confused Mellie! De foto laat een chocolate cherry zien en je hebt het over een pepertje? Neeeeeeeeeeeeeee, dat bestaat nie, nee,nee. Denk eens goed na, het was zaterdag toen je de chocolte cherry poste. Had je een feestje erna? Heb je gebarbecued? Te wilde nacht gehad? Ach, doet er ook niet toe.The question izzzzz Hoe-smaakt-'ie ?

Toch stiekem in deze Babbeltuin een onderwerp wat juist wèl met moestuinieren van doen heeft: Een prachtfilm draait er momenteel. Was mijn moestuinopbrengst groot genoeg dan betaalde ik voor ieder van jullie het bioscoopkaartje en gingen we met z'n allen, zó de moeite! Dit is de link voor de trailer: https://thebiggestlittlefarm.nl/ Het inspirerende verhaal van The Biggest Little Farm is een ode aan het idealisme, het verwezenlijken van je dromen, de eindeloze complexiteit van de natuur en de cyclus van het leven. Deze bijzondere documentaire is vanaf donderdag 13 juni te zien. In 2011 laten filmmaker John Chester en zijn vrouw Molly hun vertrouwde, stadse leven achter en trekken ze naar het platteland. Het koppel probeert hun droom en de belofte aan hun hond te realiseren en een boerderij te bouwen. Ze vinden een stuk uitgedroogd, dor land net buiten Los Angeles. De boerderij zal uiteindelijk een bloeiend, zelfregulerend paradijs worden waar de natuur haar gang kan gaan. Dat gaat niet zonder slag of stoot; elke dag dient zich wel een nieuwe uitdaging aan en ze worden geconfronteerd met weerbarstige natuurverschijnselen. Maar John en Molly ontdekken gaandeweg dat de natuur voor veel problemen zelf een oplossing biedt. De film toont een eerlijk, hoopvol en bijzonder aandoenlijk beeld van deze zoektocht naar harmonie. John Chester besloot voor The Biggest Little Farm zijn camera weer op te pakken, toen hij met zijn vrouw besloot hun leven compleet om te gooien. Eerder werkte Chester al verschillende televisieseries en documentaires. The Biggest Little Farm is niet de eerste documentaire van Chester (Lost in Woonsocket, 2007, Rock Prophecies, 2009), maar wel zijn eerste documentaire na negen jaar. The Biggest Little Farm werd vol lof ontvangen en Chester mocht dan ook meerdere prijzen in ontvangst nemen voor zijn adembenemende camerawerk. Hij won onder andere de prijs voor Best Documentary op het Gasparilla International Film Festival. Dit is een foto van de trailer:

Wat goed doordacht zijn jullie bezig, mijn complimenten!

Je bent weer terug op het land, en zie het resultaat!

Roest en plantenwortels gaan niet samen rorror, je zult iets moeten verzinnen zodat aarde en roest gescheiden worden. Zijn de bakken groot genoeg voor bijv. 40 liter potten? Die zou je er dan in kunnen zetten en gebruiken.

En Jorieke? Is er bij jou ook zo'n enthousiasme over de regen van vandaag?

Grappig, ik wist niet dat er een discussie gaande was Ik ga er even in mee : tuurlijk zit er verschil in koudegrond- of kasteelt. Voor zowel de tomatenplant als de -vrucht is kas-teelt veiliger. Maar zodra je de planten naar buiten zet sterken ze aan voor wind of regen. Mooi geregeld eigenlijk van Moeder Natuur. Anders dan andere jaren heb ik dit jaar voor het eerst met wat kleine kasjes gewerkt. De planten blijven duidelijk wat zwakker. Buiten echter ( en dat is in potten/bakken op een open balkon) worden de planten al snel veel sterker . Kunnen ook een windje hebben maar ogen ook solide genoeg om tomaten te dragen. Máár! Veel en langdurige regen... dat vindt een tomatenplant maar niks. Natte voeten vinden ze prima maar te lang natte bladeren... nee, uiteindelijk straffen ze je daar op af qua oogst. Dus tja. Wat ideaal zou zijn op de koude grond is een afdak! Zo krijg je sterke planten die wel zon kunnen pakken maar regen langs zich heen kunnen laten gaan. Bij te vaak regen werk ik met oude bolle paraplu's. Dat gaat goed want de tomaten groeien gewoon door. Het werkt prima. Ongeacht wat er op de paraplu aan reclame afgebeeld staat

Vandaag een stel lieverds op bezoek van de generatie dat iedereen een moestuin had. Zeer blij met een gourgette en komkommer. Al zwaaiend met de komkommer "Oh fijn ! Want déze hebben echt geen smaak in de winkel!" Zegt de ander : " Die hoor je daar ook niet te eten hoor!"

In de reacties zitten bijzondere opmerkingen. Goed dat men iets van de voedselbank vindt en dat sommigen er iets mee doen. Toch hoort een voedselbank niet thuis in Nederland. We hebben er sinds WOll geen nodig gehad. Recent las ik over de basis van ontstaan van voedselbanken: "Armoede is een zaak van wanbeleid". Hier kan ook ik me in vinden. Helaas lijkt er geen belang de noodzaak van voedselbanken op te gaan heffen. En zo blijft het probleem, niet dagelijks over voldoende voedsel te kunnen beschikken, voor een grote groep bestaan. Heb jij iemand in je netwerk die je vanwege armoede zo nu en dan iets culinairs toeschuift ?

Je zal toch het moestuin deel moeten afgraven lijkt me. Hoeveel werk dat ook is. Is er geen shovel in de buurt? Tractor met een schuifbak? Weet je, als je de basis nu niet eerst goed maakt blijf niet alleen jij maar vooral je gewas er hinder van ondervinden. Paardemest (met meestal veel stro ) verteert erg moeizaam is mijn platteland-ervaring. Ik zou voor koemest gaan. Veel eronder, een beetje eroverheen deze winter. Netwerken dus