EdelSpint

Oja, ik heb er geen ervaring mee, maar ik lees dat ze niet winterhard is.

"Shatavari" (letterlijk: vrouw met 100 echtgenoten) is in Ayurvedische geneestraditie een middel die voor allerlei vrouwelijke problemen wordt gebruik (menopauze, menstruatie, borstvoeding etc.). Alhoewel het effect niet wetenschappelijk bewezen is, zou ik er vanaf blijven als je naam Donald is 😜

Deze kwam ik laatst toevallig tegen: Korte video waar ChatGPT af wilde van de hinderlijke chatter. AI (en LLM in het bijzonder) zijn echt nog niet te vertrouwen. Gevlekte scheerling lijkt op echte kervel (of wortelloof zo je wil) en is echt heel giftig, alle delen ervan. De plant werd gebruikt in de bekende gifbeker.

Maar heb nog nooit een elstar met roze vruchtvlees gezien, dus waarom het roze is van binnen kan ik niet verklaren. Ik(!) vind ook niks op het internet over dat Santana roze kan afgeven aan het vruchtvlees.

Ik kreeg de boom cadeau van MeerBomenNu, omdat ik een hoop bomen gered had, de mevrouw vertelde me dat het de Santana betrof. Ze hadden een heuse stapel prachtige (slapende) appelbomen ca 180cm die duidelijk van een kweker af leken te komen. Blote wortel.

Nog iets over de uitspraak voor de meelezers: De Feijoa vrucht is vernoemd naar de Portugeze bioloog João da Silva Feijó. Dus de correcte uitspraak zou Portugees zijn: fee-ZJO-a (met de 'j' van het Franse jour). Amerikanen maken hier vaak fay-JO-uh (met de 'j' van Joey) van, of sneller fuh-JO-uh, dit zou wel eens wereldstandaard kunnen worden. Ook omdat Nieuw-Zeelanders dezelfde harde dj-klank toepasen. Een andere veelgehoorde Spaans-achtige uitspraak is dat de 'j' als 'h' wordt uitgesproken. Waarschijnlijk door regio van oorsprong.

@Fruittuin17 Ach, das jammer. Ik kan er helaas niet 10 kwijt. @acpronk na jarenlang overwegen en steeds mezelf een teleurstelling proberen te voorkomen, neem ik nu ook maar een duik. Ondertussen zijn er veel meer "succesverhalen" bijv uit Nederland, Duitsland etc. Heb wel eens duurdere miskopen gedaan. En de 'naamloze' variant feijoa die ik heb gekocht in Nederland is duurder dan 3 rassen uit Frankrijk bij elkaar. Let's go! Ja dit is exact het idee wat ik ook had. Op dit forum heeft ene Nederlandse Solko nog maart jongstleden wat ervaring gedeeld. Iets zegt me dat dit Bontegout is (hint: zie foto). En de typische woorden "pollination is a mystery". Ja en zelfs -20, mits volwassen plant. Overigens betekent winter overleven niet dat je ook vruchten mag verwachten. Goed om dat te realiseren. Ik denk, als leek die zich uitgebreid heeft ingelezen, dat in Nederland de grootste uitdaging niet zozeer in de winterkou zit, maar vooral in de zonloze herfst en kans op vroege nachtvorst. De (minder rijpe) vruchten zijn hoedanook eetbaar trouwens, albeit minder zoet. Ze kunnen ook nog wat narijpen op de fruitschaal en bewaren in de koelkast. (Vruchten van Kakariki zouden minder lang in de koelkast bewaren).

Kun je misschien delen? Delen is lief Toevallig van L'Odeïhan? Hier kom ik op uit via de Fous de Feijoas groep (Feijoa-gekken). Maar hij verkoopt planten per minimale afname 10 stuks.

Even tussendoor twee ideeën om nog meer uit je feijoas te halen: https://youtube.com/shorts/Zx9L01A3NQc?si=C5KrbCwd8mxYv7LK Dit is een video van iemand die in een afgelegen berghuis in Noord-Turkije woont (regio Çayeli in Rize). Het vriest er amper, extreem vochtig jaarrond en warme zomers. The take-away: Kamèr gooit de iets bittere maar heerlijk geurende schillen niet weg, maar droogt ze om te gebruiken als smaakmaker in thee. Je hoeft geen Turks te verstaan om te zien wat hij van de geur vindt. In Turkije is de plant blijkbaar bekend als Kaymak Ağacı (Clotted cream tree). In Azerbeidzjan eten ze al generaties lang "Feyxoa", groeit door het hele land. Er is zelfs een oud recept "Feyxoa dolması" oftewel dolma (het vullen) van feijoa. In kort: 1) Grof lamsgehakt (of fijngesneden lamsvlees) (evt rund), gemengd met (bijna 2:1 verhouding) gehakte gele ui. Beetje verse munt. Beetje zout. Dit bereiden in een pan. 2) Feijoas uitlepelen en vullen met het bereide vleesmengsel. Het verzamelde vruchtvlees door de blender met flinke hoeveelheid Kaymak (of eventueel mascarpone) en dit over de gevulde pan gieten. Deksel erop en langzaam garen op laag vuur. Dit recept komt uit hun subtropische regio Länkäran. Feyxoa groeit ook landinwaarts, bijv in Ganja (max nachtvorst -7 ºC en droger dan NL. Tevens betere zomers). In de pan, alvorens saus: Op het bord, na bereiding: In beide landen is het ook gewoon om de vrucht (rauw) eventueel met schil en al te eten.

Bij deze video bevestigt hij de -15 graden winterhardheid, en een smaaktest. Flinke vrucht wel zo te zien, en smaak blijkbaar ook zeer zoet en zeer goed. @Roland smak smak https://www.instagram.com/reel/DPs2EI9jOvi/?igsh=MXNvYTAxbmFpejRpZA==

Fransozen zijn al veel langer bekend met feijoas. Schrijven waarschijnlijk meer uit ervaring dan slechts copy paste. In 1890 werd uit La Plata een variëteit meegebracht door Edouard André, hoofdredacteur van een Franse Tuinbouwtijdschrift (inmiddels uit gebruik geraakte André variëteit). En in 1889 zouden er ook zaden meegenomen zijn uit Uruguay, door gebroeders Besson in Nice (Besson variëteit). Op verschillende Franse websites lees ik hetzelfde advies: duo Apollo/Gemini voor Noord-Frankrijk ivm koudebestendigheid en Triomph/Mammoth duo voor Zuid-Frankrijk ivm grotere vruchten. Triomph is in ieder geval volledig zelfsteriel, dus als je maar 1 plant kunt hebben, adviseren ze veelal Unique voor Noord (3-4 weken vroegere rijping t.o.v.), Coolidge voor Zuid. (Evt Unique+Gemini of Coolidge+Triomph voor langere oogstduur) Smaak per vrucht kan verschillen aan dezelfde boom. Uit de gangbare rassen (NZ buitengelaten) zou Triomph het sappigst zijn en Apollo het lekkerst. Al deze 6 variëteiten kunnen ook gedeeltelijk mindere/bittere vruchten produceren, tot een paar procent van hun vruchten. Mogelijk dat dat voor andere variëteiten ook is. Uniformiteit in vruchtgrootte en smaak lijkt dus echt nog niet stabiel. In Frankrijk (!) geen significant verschil in bloei(aantal), vruchtzetting, groeikracht (vigor) en kunnen allemaal -10 ºC aan zonder schade. Nikita is Oekraïens. Koudebestendig. Vroegrijpend. Wel duidelijk kleinere vruchten dan de meest gangbare rassen. Kakariki (rijping 4 weken vóór Unique) (Nieuw-Zeelands) lijkt dus beste van beide werelden te hebben, maar in NL misschien eerst zien dan geloven, gezien ander klinaat. En blijkbaar delen veel Fransen deze mening ook (grootte, vroegheid, smaak kan verschillend uitpakken in andere omstandigheden). Stekken/vermeerderen mag trouwens, verkopen niet.

Waar ga je die kopen? Heb m niet kunnen vinden. Op deze Franse website €49 exc verzending, uitverkocht. https://pepinsperdus.fr/en/accueil/628-feijoa-kakariki.html Valt me op dat ze bij winterhardheid -15 ºC hebben aangegeven (zoals bijv apollo), terwijl ze bij bijv mammoth over -17 spreken. Hier €45, uitverkocht. Vrucht in eind sept begin okt. Ook -15ºC. https://www.les-saints-tropiques.fr/product/20755140/feijoa-kakariki-acca-sellowiana-kakariki Op Facebook gevonden Kakariki™ vs Nikita:

Op deze lijst hebben ze allemaal een gemiddelde winterhardheid behalve kakariki en nikita. Terwijl bijv volgens de vergelijkingstool op mesarbustes.fr de 'unique' of 'marian' beter winterhard zou zijn dan bijv 'apollo', 'triumph', 'mammoth' of 'gemini'. Over 'coolidge' adviseren ze zelfs om dit niet ten noorde van de Loire rivier in Frankrijk te planten. Volgens de Fransen toch niet allemaal even "gemiddeld" winterhard dus. Bron: https://www.mesarbustes.fr/goyavier-feijoa-acca.html Coolidge: milde smaak, wisselende kwaliteit Mammoth: goede smaak Nikita: smakelijk Gemini, Apollo: uitstekende smaak Kaiteri: heel zoet Kakariki: zeer zoet Anatoki: uitzonderljk zoet Kakapo: aangenaam zoet, milde smaak Triumph: licht korrelig, sappig en matig mals Bron: https://www.boisderodebos.be/tableau-comparatif-des-varietes-de-feijoa Die ultravroege, zeer winterharde, grootvruchtige, zeer zoete, modern Nieuw-Zeelandse Kakariki™ wil ik ook wel hebben.

Mijn nieuwe pruim (reine claude victoria) gaf 2 jaar geleden ook bloesem maar geen enkele pruim, het afgelopen naar hing ie echter vol met pruimen. Deze nu verplaatst, ben benieuwd wat ie gaat doen. Afgelopen jaar tweetal nieuwe kersenpruimen vol in bloei, geen pruimen, dus ik hoop dit jaar wel vrucht. Soms is het ook gewoon een kwestie van tijd en aanslaan denk ik. Bij mij staan deze bomen ook in een rij waarin ik ze min of meer wil leiden. Hoeft niet heel strak van mij, maar wel redelijk horizontaal/ 1 vlak. Ik ben trouwens ook onder de indruk van je hortensia-strook met kleurenvariatie:

Wilde wat amelanchiers in pot eindelijk uitplanten (ja ja ik weet het slechte timing), maar de grond bleek bevroren. Net als het sierwater hier. Toch maar niets gedaan dus.