weknow

@ Prettig gestoord. Zo een collectie is een soort sinterklaaskadootje Je ervaring, de mooie planten en de gunstige prijs bevestigen me in mijn plan om daar ook te gaan bestellen in het najaar! Bedankt voor info over je ervaringen!

Goldfish schreef: In ieder geval de Issai kan prima op het oosten en westen staan en geeft dan overvloedige oogst. Ik zie dit in eigen tuin en bij mensen in de buurt, waar ze duidelijk in de halfschaduw in een haag o.i.d. staat. Een muur op het oosten of westen, die nog warmte vasthoudt, is dus een nog iets warmere en meer beschutte plek en is in mijn ogen uitstekend. Issai heeft soms zelfs wat last van verbranding van bladeren in volle zon.

Toch is de Marokkaanse m.i. de lekkerste voor thee, Nedlets. Misschien even foto's vergelijken om het zeker te weten...?

Wat me zo even invalt: Om te eten: Lei-appel (let wel op bestuiving), geleide kwee, kiwibes (kies een zelfbestuivende), zure kers die je tegen muur vormt, Japanse wijnbes of Tayberry of doornloze braam (aanbinden)..... Voor mooi alleen: Vuurdoorn die je aanbindt (bloei, winterbessen voor vogels), clematis, wisteria,.......Cornus kousa (indien vocht geen probleem is) Wintergroen: Olijfwilg =Elaeagnus angustifolia (voor vruchten ook) of bonte (geen vruchten) Elaeagnus ebbingei

Het afscheuren van een tak kan een echte gezondheidsaanslag voor zo een boom zijn. Boom wordt veel vatbaarder voor allerlei aantastingen en vraagt dan extra zorg en snoei om ellende en goede vorm te behouden. Blijkbaar was de scheur hier lelijk, zo een stuk in de stam. De aantasting van het blad lijkt veel op hagelschotziekte en ook de slechte vruchten kunnen daarvan het gevolg zijn...maar dat kan ook nog fruitmot o.i.d. zijn. Het is duidelijk dat de boom echt aan het sukkelen is...... Op zichzelf kan de boom van deze aantastingen bekomen, maar in dit geval (sterk beschadigde boom uit vorm en balans, die erg zwak is en enkele jaren gerichte aanpak nodig heeft om misschien te herstellen) wordt het een overweging of vervangen door een jong en gezond exemplaar (dat kan gewoon, zelfs op dezelfde plek eventueel...maar wel bodem goed verzorgen!) niet wijzer is. Bij een kleine boom met zwakgroeiende onderstam (als ik de foto's zie lijkt dat zo, maar ik zie niet of die grote erachter een andere is of een beter stuk van deze) zou ik niet twijfelen....nieuwe zetten, aangezien die met een jaar of 15 a 20 echt wel zo een beetje op zijn en een nieuwe boom voor rond een tientje (wortelgoed) in het najaar te koop bij een goede kweker. Is het een echt grote boom, dan zou gerichte snoei en aanpak gericht op overleven, vorm en gezondheid, nog te overwegen zijn...opdat je over 2 a 3 jaar weer een fraaie en gezondere grote boom hebt.

De lat ligt er hoog....je zou kunnen zeggen dat Fruitlent eigenlijk alleen geïnteresseerd is in het ontdekken van de allerbeste en dat in de praktijk probeert te staven door te testen wat er aan meestal nieuwe variëteiten ontwikkeld wordt. Als je per - al of niet - pitloos ras apart kijkt, vind je vast enkele soorten die voor jullie goed zijn. Daarnaast zijn lang niet al hun rassen makkelijk ergens te koop. Ook een compromis kan een uitstekende keuze zijn voor jullie muur, die op zich al een idealere plek is voor een druif en ook voor het net-niet-top-ras prima kan voldoen.

Dit soort levermos doet geen kwaad! Typisch een plantje dat vooral groeit waar weinig of niets anders groeit...tussen stenen, op verharde vochtige plaatsen. Veel wortels heeft het niet en niet nodig omdat de meeste plantenfuncties via de bladeren gaan. Harde bodem zonder zuurstof, wat vochtig: daar wil weinig groeien....maar levermos wil daar wel (in de natuur groeit overal wel wat, een kale bodem is zeer tegen-natuurlijk) en zal ook een periode van droogte goed doorstaan. Bestrijden als iets "slechts" is onzin. Het zegt wel iets over je bodemstructuur! Tijd om je bodem geregeld oppervlakkig los te maken (schoffelen!) in een moestuin en vooral te gaan werken aan een bodem die rijk is aan verteerd organisch materiaal (compost!) waardoor de structuur echt verbetert, hetgeen al je planten zullen waarderen. Dan voelt dat levermos zich niet meer thuis en zullen andere planten zich er beter voelen en het verdringen. Tussen tegels e.d. werkt een voegenmes of staalborstel prima eventueel, vooral omdat de weinige wortels heel oppervlakkig zijn. Onkruidverdelgers zal levermos overleven (het is geen echte "plant") en die moeten sowieso verboden worden wegens zeer schadelijk voor mens en milieu.

Zo laat in het seizoen moet je vooral proberen om nog rijpe tomaten te krijgen. Grote tomaten rijpen lang en als ze nog niet gevormd zijn, zullen ze niet meer rijp worden dit jaar. Kleinere kers-achtige tomaten rijpen wat sneller, maar ook daarvoor wordt het te kort dag. Normaal zul je buiten nu toch zo een beetje je tomaten getopt hebben om de ca. 4 trossen nog goed te laten rijpen. Waar zitten de trossen die al bevrucht zijn? Die en alles waar die aan hangen + een beetje laat je zitten. Al de rest mag je wegsnoeien. Alle nieuwe scheuten, takken zonder vruchten en intussen ook takken die nog bloeien of moeten gaan bloeien en zonder al gezette vruchten. De kans dat je daar nog tomaten van oogst is klein. Verder de planten ook toppen. Doe dit bij droog weer, zodat je geen schimmels krijgt op de snoeiplekken. Ook wat wind helpt om de wonden snel te laten genezen. Misschien helpt het ook om ze aan te binden erna aan stokken, zodat de planten stevig staan. Mochten de planten onder een overkapping of in een kas staan, dan kun je de takken/trossen met al geopende bloemen eventueel ook nog sparen, aangezien er dan nog kans is dat die tomaten nog net rijpen op zo een wat meer beschutte en warmere standplaats. Mijn vuistregel is: Buitentomaten toppen rond eind juli, kastomaten rond half augustus.

Zoek eens bij "(kruis-)bessenbladwesp" op dit forum. Vele topics over. Opruimen struiken is niet nodig. Die komen er normaal doorheen. Nu na de oogst sowieso goede tijd om ze te snoeien...dus 2 vliegen in een klap....struiken zullen normaal over een tijdje weer wat nieuw blad maken. Rupsen en hun vraat zijn tijdelijk, totdat ze wespen worden...(3 a 4 weken) maar eetrondes door deze 2 nauw verwante schijnrupsen van je kruisbessen en ook wat zwarte bessen kun je vaker verwachten..... Doodknijpen bij begin aantasting is effectief als je maar een paar struiken hebt (geregeld controleren van vooral onderste bladeren op kleine rupsjes/vraat...kleine keuteltjes en als ze er zijn dagelijks een rondje knijpen maken) waarmee je het onder controle kunt houden. Ook schoonhouden/opkuisen van grond onder struiken of tijdelijk afdekken met anti-worteldoek tijdens winter en voorjaar kan al veel uitmaken, evenals kweken in een stamvorm, waardoor onderste bladeren een stuk van de grond blijven, waarin de larven overwinteren. Ook sterk geurende kruiden tussen je kruisbessen zetten zou al kunnen helpen. Heb je veel kruisbessenstruiken, kun je aanschaf van biologische bestrijder tegen rupsen overwegen (een bacterie die alleen rupsen, ook deze, doodt)

Ik geef hieronder een link naar de zadenwinkel van de Engelse Agroforestry Research Trust en dan met name naar de vaste planten ("perennials") Niet omdat je daar zaden moet kopen, maar omdat het een selectie is van vaste planten die ook echt gebruiksnut hebben en er bij elke soort in een paar zinnen staat beschreven hoe ze gebruikt kunnen worden. Het is wel in het Engels...Met de Latijnse naam en Google vind je snel foto's en ook Nederlandse beschrijvingen. https://www.agroforestry.co.uk/product-category/seeds/perennials-seeds/

schreef Koenpoging Maar serieus.....als de keuze tussen groot en groter gaat, kies dan maar voor groter....je hebt nooit binnenruimte genoeg." Of om het als man te zeggen: "Hoe groter hoe beter Werk zelf met verlegbare rubbertegels om indeling makkelijk veranderbaar te houden. 40 x 40 zijn die en dat is breed genoeg. Armlengte is ca. 55 a 60 cm. Van een kant 60 cm. of van 2 kanten ca. 1,20 werkt lekker als breedte, anders kun je niet goed overal bij of moet in je plantvakken gaan staan.

Ligt wat aan hoe lang en hoe breed. Bij een klein model heb je met breed waarschijnlijk het meeste plek, omdat je minder pad-ruimte behoeft.

Ja...ananaskers moet lampionnetjes maken. Ik vermoed dan, kan het niet heel goed zien op de foto, dat het een onkruid-nachtschade is...maar zie te weinig om ze zeker te determineren...allemaal Solanum's...heel dichte familie van tomaat en aardappel (en giftig)

De eerste is waarschijnlijk een "scharlei", die wordt ook wel muskaatsalie genoemd. Salvia scarlea is dan de officiële naam. Zeker een salvia dus Maar niet wat jij in gedachten had. Veel 2-jarigen, zoals deze, zullen het eerste jaar van zaai nog niet gaan bloeien... Dat komt volgend jaar aan een lange stengel tot 1 meter hoog. Mooie plant hoor! En bovendien ook als kruid gebruikt (in dranken) en met geneeskrachtige werkingen. Nederlandse namen zijn altijd een probleem en geven veel onduidelijkheid. Ik denk dat jij de salie (het kruid = Salvia officinalis) bedoelt met bonte bladeren in een wat naar purper verlopende kleur...? Die heet dus: Salvia officinalis 'Purpurascens', waarvan het laatste woord slaat op de cultivar (kweekvorm).

Die tweede is denk ik toch een ananaskers. De kleine soort, physalis pubescens, die momenteel ook mee doet in de forumwedstrijd. Lijkt inderdaad wat op tomaat...want het is familie daarvan.

Je reactie lezend: Deze boompjes zouden ook nog een soort kroosjes of wilde pruimen kunnen zijn, eventuele opschot of spontane zaailingen.... Die hebben van nature kleinere vruchten. Ik denk dat je veel kunt afleiden aan het patroon waarin de boompjes staan. Als ze in een min of meer regelmatig verband geplant zijn, zullen ze waarschijnlijk als pruimenboomgaard bedoeld zijn. Als er her en der onregelmatig en soms dicht bij elkaar boompjes bovenkomen dan kunnen het een soort wilde of verwilderde pruimen zijn...meestal ook lekker en best fraai...maar kleine vruchten (vaak wel heel veel dan)...soms aangeplant in parken of natuurlijke omgevingen. Wilde pruimen kunnen ook wat doorns hebben....ook dat kan een aanwijzing zijn.

Zeker pruimpjes. Ras is moeilijk te zeggen. Blauwe zijn er vele o.a. allerlei soorten kwetsen. Omdat de boom waarschijnlijk jarenlang verwaarloosd, ongesnoeid doorgegroeid en weinig gevoed is, zijn de vruchtjes onderontwikkeld en daardoor helemaal moeilijk te herkennen nu. Als ze groter ook zo een echte ronde vorm hebben, kan dat samen met de rijptijd wel veel helpen bij een identificatie van het ras.

Via een veiling (en dus bij de groenteboer of in de supermarkt) worden maar enkele appelrassen verkocht. Alleen die precies passen in het plaatje: Mooi (= meestal "met rood"), vrij zoet, grote gelijkmatige opbrengst, lang bewaarbaar in koeling en gelijkmatig onrijp te plukken + bekend bij het grote publiek, dat wordt gekweekt. De rest komt een kweker aan de straatstenen niet kwijt en kweekt hij dus niet. Als liefhebber kun je kiezen, zeker als je bij wat gespecialiseerde kwekers kijkt, uit honderden rassen, smaken, toepassingen....en vaak zijn die rassen ook nog sterker, minder vattelijk voor ziekten e.d. dan de paar commerciële. Ik heb een stuk toevallige zaailing van langs de straat ergens, een struik met vele takken die gedeeld kon worden, die best lekker is een jaar of 7 overgeplant naar het bos in de halfschaduw...en hoewel het al een forse boom is, was er pas dit jaar wat bloei en enkele eerste appeltjes die vielen. Maar goed van die appel wist ik dat ze lekker is en ik had ruimte en er wel lol in. Ja het duurt lang vaak! Nu zaai ik - naast mijn rassen....jaarlijks wat pitten van een Santana.....voor de lol. Er staan 8 andere rassen in de buurt en ik neem ook wel eens wat bloesems mee om - heel primitief en niet professioneel.....bewust wat Santana's verschillend te bevruchten. De lol is dat ik zo eens verschillende nakomelingen kan vergelijken....verder geen ambities of pretenties. Om wat minder lang op het resultaat te hoeven wachten ga ik de diverse zaailingen enten op bestaande bomen (plaats genoeg). Inderdaad is een Pink lady niet echt de eerste keuze...al is het maar dat het niet echt een appel is voor ons klimaat (en ik de smaak het geld nooit waard vond....flets, weeig...maar smaken verschillen natuurlijk.) Eigen appeltjes, zo van de boom.....bijna ongeacht het ras...zijn zo veel lekkerder dan bijna alles wat je kunt kopen. Nog enkele weken dan beginnen de Summerred en de gele museumappel uit Kapelle als eerste te rijpen....ik verheug me er al op.

Ken je de uitdrukking: De kruik gaat net zolang te water totdat ze breekt....? Wisselteelt is een veiligheidsmaatregel, die zeker als je biologisch wilt werken (en dus niet elke plaag en aantasting meteen wilt wegspuiten), helpt om je tuin en gewassen gezond te houden. Je voorkomt er namelijk ziektes in de bodem en problemen mee, doordat je de tussentijd van weer voor dezelfde ziektes gevoelige planten lang houdt (liefst 6 jaar minstens) en zorgt dat problemen niet worden doorgegeven. Een tweede reden is dat dat verschillende groenten andere stoffen uit de bodem gebruiken om te groeien en zo kun je voorkomen dat je veel te veel moet gaan bemesten (slecht voor milieu en gezondheid!) en uitputting van je bodem. Kan het echt kwaad? Ja en nee. Het is niet verstandig om roekeloos met je bodem om te gaan en op den duur is het vragen om echt grote problemen. Zullen je planten ziek worden....waarschijnlijk nog niet van een keer. Wel zullen ze waarschijnlijk al minder goed groeien in dezelfde grond....zelfs als je al flink extra mest gaat geven. Rode bieten zijn niet zo heel gevoelig voor slakken als je het vergelijkt met andere planten...een overweging om ze toch elders te zetten. Aan de andere kant is een moestuinbak ook wel makkelijk om de grond te vervangen...als je dat doet is er natuurlijk geen probleem. Als je ecologische/biologisch tuiniert is elke maatregel waarmee je problemen in een teelt en vooral problemen met je bodem op lange termijn voorkomt pure winst. Wisselteelt is zo een belangrijke maatregel daarvoor, naast andere.

Even terzij, Speets. Je schreef op dat ik adviseerde om met de zadenwerkgroep van Velt contact te zoeken.... Het een hoeft het ander niet uit te sluiten. Velt is een organisatie met vele plaatselijke afdelingen waar allerlei vrijwilligers actief zijn en die zelfstandig dingen doen en organiseren en daarnaast ook overkoepelende werking. De zadenwerkgroep is ook weer een zelfstandig initiatief van wat mensen, dat los staat van de afdelingen. Zo een klik tussen een plaatselijke samentuin en een speciale Velt-werkgroep gebeurt niet vanzelf : Eens vragen of de vrijwilligers die deze werkgroep runnen voor de samentuin zaden ter beschikking willen stellen is dus ook zorgen dat die klik tot stand komt. Dat er op een of andere manier vrijwilligers van Velt bij de samentuin betrokken zijn of er een soort begeleiding vanuit Velt is, doet dus niets af aan dat Tim ook zelf dit contact kan leggen.

Is beetje off-topic...over druiven. Neen, zeker niet zaadvast! (Normaal wel zelfbestuivend) Bovendien erg makkelijk te stekken.

Waarom neem je niet eens contact op met de zadenwerkgroep van Velt, Tim? http://beweegt.velt.be/zadenwerkgroep/2116/wiewezijnenwatwedoen Een gemeenschappelijke tuin-project is zeker iets dat ook door Velt wordt gestimuleerd. Ik kan me niet voorstellen dat deze mensen je niet op een of andere manier verder kunnen en willen helpen (en jullie anderen ook weer na enkele jaren). Het stuit me wat tegen de borst dat je hier moet vragen om niet eens wat anderen over hebben, maar zelfs wat voor anderen niet meer bruikbaar is, terwijl zaad...ook goed zaad.....voor een deel toch makkelijk zelf te telen is. Verder dacht ik: Ik zou niet vragen om "alles wat anderen afdanken", maar eens een wens-lijstje maken van welke gewassen jullie zeker zouden willen telen. Ben er ook zeker van dat diverse mensen op dit forum (inclusief mezelf) jullie dan graag van zaad dat ze voor zichzelf te veel hebben of zelf vermeerderen willen voorzien. Af en toe wat fotootjes of verslagjes van hoe het gaat op jullie tuin, zou je kunnen zien als jullie bedankje dan Niet ideaal om te moeten tuinieren met zaden die misschien geen succes meer kunnen geven, juist als je begint.

Voor verplanten van een fruitboom is november de beste tijd, Huub. Waarom de boom bij jou (nog) niet goed groeit...? Bruine plekken heeft? En ik denk dat er ook wat luizen opzitten....misschien wel ook omdat je ze nu zo een goede grond gegeven hebt met meer dan voldoende stikstof. Geregeld wat water geven, zeker een eerste jaar, zal zo een laagstammetje (met betrekkelijk weinig wortelvorming) zeker helpen. Kun je zeker nog doen nu! Op zich heeft een fruitboom, zolang ze nog geen vruchten draagt, niet eens zo heel veel voeding nodig. Een voldoende luchtige, afwaterende en vochtige grond waarin de wortels zich kunnen ontwikkelen is misschien wel de belangrijkste voorwaarde voor succes later. Het verplanten zelf kan een schok zijn geweest...en elk jong boompje heeft zijn eigen geschiedenisje.... daarmee bedoel ik dat de eigen groeiwijze van de ent, in combinatie met snoeihandelingen tijdens de opkweek, eventueel het in een pot zetten of andere omstandigheden bij de kweker terug te zien zijn in wat je uiteindelijk krijgt (zelf je plant of boompje even kunnen uitzoeken heeft voordelen). Hoe dan ook: een boompje is ook een stukje natuur waarin allerlei variabele natuurlijke omstandigheden aanwezig blijven Mijn eigen ervaring is dat wat mankementjes of kleine aantastingen of imperfecties (of zijn het "eigenheden" van dit boompje?) meestal vanzelf wel bijtrekken of er uit groeien als de boom naar zijn zin staat en zich settelt. Ik zie op jouw foto's geen ramp waarvan ik denk..."Dit wordt niks".

Waarschijnlijk wel. Maar dat kan tussen de 5 tot zelfs een 15 jaar duren vanuit een zaailing. De bomen gaan zich nog flink ontwikkelen en worden behoorlijk groot. Bovendien wordt het maar afwachten wat voor een appels er aan komen. De boom is (bijna) altijd bestoven door een ander ras, zodat het fruit zowel kenmerken van de moederboom heeft als van de bestuiver. Hoe en op welke manier de mengeling van kenmerken gebeurt is afwachten. Kan enorm tegenvallen, kunnen best eetbare appels worden en er is een heeel kleine kans dat ze zo lekker worden als de appels die jij had en waarvan je de pitten zaaide. Een leuk experiment....maar vraagt heel veel geduld en best veel ruimte met een vrij kleine kans op een uiteindelijk groot succes. Als je nu nog het ras wist van die appels, dan kun je veel sneller en gemakkelijker een (kleinere) boom daarvan ergens proberen te kopen...of als ze van een boom kwamen die je weet te staan, dan zou je via enten of oculeren precies de goede soort kunnen laten "bijmaken" door een kweker of liefhebber. Een geschikt takje en het goede onderstammetje is daarvoor in principe al genoeg.

(Echte) meeldauw. Alle courgette krijgen het wel vroeger of later. Spuiten hiertegen kan met zwavelproducten, maar is eigenlijk niet echt nodig en - hoewel sommige! producten op basis van zwavel in biologische teelten zijn toegestaan, toch niet echt ecologisch. Voor de veiligheid hiertegen zaaien veel mensen 2x of 3x enkele courgettes elk seizoen, zodat ze telkens jonge frisse planten hebben, die ook beter hanteerbaar zijn dan de enorme reuzen die lang blijven staan en ook mooiere, fijnere vruchten geven.