weknow

Moeilijk te zien en beoordelen. Bladeren worden eerst aangetast, normaal gesproken en zien er dan duidelijk slecht uit. Daarmee kun je het inschatten. (Zie wel watmechanische beschadigingen op de schil)

Ik denk een soort Fatsia of duivelswandelstok: Fatsia papyrefera ook wel rijstpapierplant genoemd. (Tegenwoordig anders ingedeeld onder de nieuwe naam: Tetrapanax papyrifer). Dat ie hard groeit (tot 2,5 meter) wil ook zeggen dat je een goed bemeste grond hebt in je nieuwe tuin.

schreef JudithD Niet omdat ik een expert zou zijn, maar omdat je vraag zo terecht is, Judith: Daar is niet of nauwelijks aan te komen. Bij tuincentra en online winkels als Baldur/Bakker is de onderstam vaak onbekend en zeer waarschijnlijk niet die speciale die je eigenlijk nodig hebt daarvoor. Je hebt kwekers of meer specialistische winkels die het zeker wel weten (bijv. Fruitbomen.net, Fruittuin.com of Kwekerij de Linde) maar hoogstwaarschijnlijk die speciale onderstammen niet in hun assortiment. De enige optie is dan om ergens te vragen een boompje voor je te enten/oculeren/chip-budden (en maar hopen dat zo iemand dan wel de best geschikte onderstam kan bemachtigen of zelf toevallig heeft) of dit zelf te doen, waarbij je als particulier nauwelijks aan een paar van die niet-zo-gangbare onderstammetjes die je juist wilt, kunt komen. De meeste onderstammen zijn in Nederland bij groothandels wel te koop (vanaf 50 stuks of zo) of zelf te vermeerderen als je er een kunt bemachtigen..... maar voor iemand die gewoon wat kersenboompjes wil is het eigenlijk bijna onmogelijk daar aan te komen.

Inderdaad tegengestelde info op sites...van "alleen vrouwelijke bloemen" enzovoort...en dat klopt niet. Marketmore is gewoon een traditioneel ras (geen ongeslachtelijk vruchtenmakende F1) voor de vollegrond, waaraan je ziet dat komkommer en augurk eigenlijk dezelfde plant is, dat bestuift en bestoven wordt en zaden vormt die weer vruchtbaar zijn. Persoonlijk vind ik zaden in een komkommer geen enkel probleem....met een lepel schraap je ze er in een wip uit als je de komkommer in de lengte doorsnijdt en je hebt een zaadloze. Juist kan het iets langer duren voor je de eerste vruchten plukt omdat er meerdere bloemen, mannelijke en vrouwelijke, moeten zijn voor de bestuiving. In de praktijk valt het "later" produceren best mee omdat buiten de bevruchting makkelijk plaatsvindt. (In een kas kan wel wat hulp nodig zijn).

Als je het ras kent, is de informatie die je wilt snel te vinden. Robo had bijv. ooit een erg goede link, waarin bijna alle rassen op de Nederlandse (zaad-)markt uitgebreid werden beschreven. (Heb je dat nog, Robo...als je dit leest.....was laatst tevergeefs aan het zoeken )

En de pot helemaal vullen, echt tot de rand, is sowieso verstandig...er blijft dan geen lucht in, waar bederf zou kunnen beginnen. Als je de pot later openmaakt en er uit gaat eten, zal de jam ook weer naar de bodem zakken. In het lege stuk beneden zit samengeperste lucht die niet weg kan door de dikke jam. Is verder helemaal niet erg....want op de bodem is er nu zeker vacuüm afgesloten door de jam.

Dat zal wel meevallen...dit soort voorgekweekte boompjes (Fruit-style is de groothandel die tuincentra e.d. bedient en werkt naar eigen zeggen met onderstam Gisela-5 of P. Avium en de laatste is dan wrsch. zaailing ) levert meestal wel (een beetje) fruit binnen enkele jaren en vrij zeker dat het Gisela-5 onderstam is aangezien Kordia een harde groeier is. (Maar slechte zaak dat het er niet op staat en ik verwacht in een keten-tuincentrum echt geen kennis en echt goed advies hierover...tenzij je geluk hebt. Mijn ervaring met dit soort spul uit potten van tuincentra is niet zo best en nu is niet de beste planttijd....bij een kweker ben je in november/december vaak beter en goedkoper uit en die weet welke onderstam hij/zij waarvoor gebruikte en waarom).....maar aan dit soort commentaar heb je weinig achteraf. Sunburst is een minder harde groeier en die zou nog op een zaailing kunnen staan of ook Gisela-5? Bovendien zijn beide redelijke goede bestuivers voor elkaar, waardoor je niet van beider, nogal beperkte, zelfbestuiving afhankelijk bent. Voor wat het waard is (er staat niet zo veel in) is dit de datafiche van de website van Fruit-style voor de Kordia met een beetje snoei-advies. http://fruitstyle.eu/fruitstyle_post/kers-9/ Voor wat betreft de grootte is 2,50 m inderdaad erg optimistisch en denk ik dat ze makkelijk naar 5 meter zullen groeien, zelfs met een goede gerichte snoei.

Advies is 2 en hooguit 3 appels per tros, gemiddeld a 30 cm tak een zo een trosje. Maar omdat de boom nog zo jong is, zou ik wat strenger dunnen. Laat gewicht per tak het wat bepalen en kies voor vruchten op sterkste takken of lager in de boom. Het vertaalt zich dan in sterkere boom die meer kan dragen in de komende jaren.......nu gaat het vooral om basisstructuur en goed gestel en het laten vormen van vruchthout, dat dan telkens draagt, en dat heeft een jaar of 2 nodig.

@Aoverstep Dit is de aankondiging van de Moestuinforumdag van april j.l. Zo krijg je al een goed idee van deze traditie. Er staan wat links in waar je nog wat verder kunt lezen over het wat en hoe. https://www.moestuinforum.nl/voor-iedereen-welkom-op-de-moestuin-forum-dag-16-april-2016-t12285.html

Ik denk zwarte framboos en dan waarschijnlijk een nakomeling van die Thea verdeelde. Hoewel de laatste foto van dichtbij me even liet twijfelen, omdat er maar 3 samengestelde vruchten in het trosje zitten. Maar ik zie dat in de andere trosjes wel bijna altijd 6,7,8 vruchten samen staan. Ze rijpen ongelijk, middelste meestal eerst, en moeten echt "zwart" lijken, er komt dan een soort mistige waas over het besje, dan zijn ze pas goed rijp.

Ik zeg niet dat voorzichtigheid en hygiëne niet belangrijk zijn om besmettingen te verminderen. Zeker directe bronnen van besmetting (rottende aardappelen die ergens blijven liggen e.d.) kunnen extra gevaarlijk zijn. Maar sporen van dit schijnschimmel zweven overal. Het is echter geen kwestie van dat het er is of niet...het is er....en als de omstandigheden er naar zijn (vocht + broeierige warmte) is de kans van een uitbraak groot.

Wintersnoei van pruim leidt vaak tot een jaar geen bloei en als het nogal fors gebeurt (bijvoorbeeld omdat takken afbreken) kan het nog langer duren. Zoals eerder gezegd is het ook gevaarlijk omdat je snel loodglans-infecties krijgt. Beste tijd is vanaf juni en vooral juli/augustus/september....na de vruchten, die je nu niet hebt, vind ik zelf het makkelijkste. Hoewel je de takken die verticaal uitschieten en snel groeien (waterloten) ook geleidelijk kunt wegnemen (bij een pruim, kers e.d. best helemaal) Als je in juli/augustus snoeit heeft dat nog een voordeel, namelijk dat nieuwe groei afgeremd wordt en dat is bij pruimen die op bijna alle onderstammen (zeker de gangbare) vaak erg hard groeien wel zo prettig. Doe het ook bij droog weer. Nadeel van zomersnoei is weer dat de vorm en opbouw van de boom moeilijker te zien is door al het blad...daarom doe je het best rustig en stapje voor stapje. Eerst waterloten en takken die elkaar in de weg zitten, dan de belangrijkste gesteltakken inkorten en dan het fijnere werk. (Zo doe ik het in ieder geval). Een geheel gesnoeide boom lijkt dan misschien wat kaal in vergelijking met voor de snoei, maar het jaar er op zal ze er mooier en frisser opstaan en zeker een Opal zal dan waarschijnlijk al weer redelijk wat gaan dragen.

Oorzaak weet ik niet. (Misschien wel gewoon wind, ze zijn nogal lang en dun?) Maar de oplossing is eenvoudig: Laat ze niet los in de gaten staan, maar vul de gaten: met andere woorden plant de preitjes in de grond. Het in gaten steken van prei werkt alleen als je ze daarna meteen water geeft en er wat losse aarde in het plantgat valt daardoor. Die techniek staat in sommige handboeken (afgekeken van professionele kwekers voor wie tijd geld is en elke prei planten op een heeel groot stuk kost erg veel tijd) maar in de praktijk werkt het vaak niet zo makkelijk, want als je water geeft drijven de planten vaak naar boven. Mijn variatie is om als het preitje in het gat staat, met de plantstok er vlak naast te steken, waardoor ze al wat vast staat en in dat tweede gat dan wat water te gieten. Overigens kan het ook heel goed om een smalle geul te maken, de preien daarin te zetten op gewenste afstand en de geul dicht te maken of zelfs wat aan te aarden daarna. Vele manieren zijn goed. Kies wat voor jou lekker werkt

Inderdaad: De peul moet geel/bruin worden en nagenoeg droog zijn, dan zijn de zaden rijp. Daarna zaden nog een weekje laten nadrogen en dan in een afgesloten zakje o.i.d. (lucht is erg slecht voor houdbaarheid van zaden) en wat koel en droog houden. Ik vind het erg leuk uitzien zo een zakje rond de peul maar wat is de bedoeling ervan?

schreef Jorieke Zet maar op je wensenlijstje voor de volgende MTFD: "Jullie slakken" Krijgen die Indische ren/waggel-eenden nog ander voedsel?

Als je dat hebt, is dat helemaal ideaal. Jute zakken of een stuk oude vloerbedekking of zelfs een waterdicht zeil dat je van opzij open laat zou ook kunnen. Het gaat me er om dat (vrij) verse mest die open en bloot ligt, nogal een uitstoot van ammoniak kan geven en daarmee nutrientenverlies (milieu!) en ook kan uitspoelen...makkelijk ook te nat of te droog kan worden door het weer....door een vorm van afdekking kun je gewenste vochtigheid ook veel beter regelen.

@ Marcel Aan het proefproject met resistente tomaten van Fruitlent heb ik niet meegedaan. Ik had bij jullie al zaden gekocht van Juliet F1 en voorts nog veel meer rassen in voorraad dan ik kan zetten. Van Juliet heb ik 3 planten buiten uitgeplant. Alle andere tomaten staan onder een overkapping. (Zie: https://www.moestuinforum.nl/topic/11409-tomatenafdak-wie-bedenktontwerpt-iets-praktisch/ ) Ze groeien goed, maar na thuiskomst van een 9-daagse vakantie afgelopen dinsdag zag ik op een van de planten (ze staan gespreid door de tuin) dat de Juliet die naast de vroege aardappels (ras Annabel) staat een aantal phyto-plekken op enkele bladeren had. Intussen de vroege aardappels waarvan de bladeren licht waren aangetast en die toch hun groeitijd hadden gehad, gerooid en van de Juliet de aangetaste bladeren verwijderd. Ik heb begrepen dat het tijdens onze vakantie 1 a 2 dagen zeer heet en broeierig weer was en vervolgens heel nat. Dat verklaart waarschijnlijk het vroege optreden van phyto en ook dat het door het koudere weer sindsdien nog niet heeft doorgezet. De tomatenplanten onder de overkapping (ca. 15 rassen) zijn alle nog schoon en ook de andere aardappels (Vitabella en Sarpo Mira) vertonen nog geen fytoftora vlekken. Misschien toch nog even een waarneming naar voren halen die ik sinds enkele jaren enkele keren heb gezien bij tomaten. Namelijk dat er sommige rassen zijn die weliswaar niet resistent zijn, maar wel een soort weerstand hebben tegen aardappelziekte. Ik zag het voor het eerst en duidelijkst bij een soort, die ik maar even Velt-tomaat noem want het ras is verder niet gekend, waarvan ik zaden kreeg van Velt coördinator in Nederland Wil de Voogt. De planten (en soms ook vruchten) kunnen worden aangetast bij nat en warm weer, maar als het daarna droger wordt groeien ze weer schoon verder en gaan ook weer goede en lekkere tomaten produceren. Wil kreeg deze soort al een 30 jaar geleden uit Spanje en de kweekwijze is totaal anders dan we gewend zijn, namelijk tegen een rek of aan een muur waarlangs je een aantal dieven naar links en rechts leidt waaraan massaal, vele honderden tot in goede jaren wel duizend en meer, langwerpige vruchten ter grootte van een duivenei komen. Het lijkt veel op de manier van aanbinden van een druif, maar dan in een jaar. Hoewel tijdens de opkweek de planten niet harder groeien als andere tomaten, gaan ze na het uitplanten rond half mei enorm hard groeien. (Zie ook: https://www.moestuinforum.nl/topic/10810-tomaten-uitdaging-op-zoek-naar-quotzoetekesquot/ ) Deze vorm van weerstand, planten worden ziek maar groeien er weer doorheen, heb ik intussen nog bij enkele andere soorten waargenomen. Heb alleen niet genoteerd welke rassen precies...... maar lijkt e toch wel interessant in dit verband. Het is misschien niet altijd nodig om bij waarneming van fytoftora (betekent dat niet vertaald uit het Latijn, zoiets als: "doder van planten"?) meteen alles desastreus te ruimen en de ziekte onder controle te houden. Helaas heb ik momenteel geen gesteentemeel in huis, anders had ik de Juliet's meteen daarmee bestoven. Daar moet ik binnenkort nog eens achteraan. Wel heb ik naast het weghalen van de aangetaste bladeren en de naastgelegen vroege aardappels een extra laag compost opgebracht om besmetting door opspattend water door regen te verminderen. Voor de rest is het afwachten en toch hopen op wat droger en warmer weer voor het resistentie-examen dat de Juliet's hier afleggen dit jaar.

Zo lang de bonen kunnen groeien en bloeien, kun je jonge boontjes verwachten. Dat is net het leuke van stokbonen, die kunnen doorgroeien in tegenstelling tot stambonen. Plukken van wat peulen heeft gevormd, mag best jong zijn, is gelijk aan stimuleren van verdere groei en bloei. Ik geef daarom de voorkeur aan elke 2 a 3 dagen oogsten in plaats van een oogstmoment. Niet-plukken zorgt dat de plant energie gaat steken in rijp laten worden van zaden en niet veel verder zal bloeien. Voor droogbonen laat je wel alles hangen totdat de peulen verdorren. Na het ojee....ligt wat aan de soort of ze nog (veel) verder bloeien...meestal niet lang meer. Maar je kunt die nu nog een keer zaaien voor latere oogsten.

Hoeft voor een langzame compostering geen probleem te zijn. Echte warmte ontstaat alleen bij afbraak van (veel) groen, waar bacteriën actief zijn....dat is dus een eerste fase van afbraak. Vervolgens worden in compost andere organismen aktief...zonder warmte, maar essentieel....verdere afbraak en vervolgens opbouw van humusachtige verbindingen. Ik weet natuurlijk niet hoe de verhoudingen mest/stro zijn in wat je haalt....zonder veel koolstof ontstaat er alleen warmte en uitstoot van stikstof en worden er weinig stabiele verbindingen gemaakt, maar zonder stikstof gebeurt er weinig en gaan processen erg langzaam. Een mengeling met een C/N verhouding van rond de 30:1 aan het begin is ideaal....en levert een rijpe compost van ca. 10:1. In de praktijk is het wat natte vingerwerk omdat je niets kunt meten....als er zowel "bruin" (koolstofrijk, zoals tarwestro) en "groen" materiaal (zoals de uitwerpselen en urine van geiten) is in een (nogal) ongeveer verhouding van 2:1 of 1:1 of iets in die buurt alsmede voldoende zuurstof (keren, bruin materiaal, niet kletsnat), voldoende vocht...zoiets als een net begoten plant in pot, lekker vochtig, maar het water loopt er niet uit als je er in knijpt) dan kan er niets echt misgaan (hooguit een uitstoot van o.a. stikstof bij te veel groen of een trager omzettingsproces bij relatief te veel bruin bij niet perfecte verhoudingen)...reken voor compostering in een flinke bult toch zeker op een half jaar...tot jaar. Je schreef dat wat je ophaalt al deels is verteerd...vandaar mijn gedachte dat als je nu een afgedekte vochtige hoop maakt, die als iets dat vergelijkbaar is met compost over ongeveer een half jaar op je tuin kan...dan moet het zo een beetje een wat kruimelig bruin spul zijn, waarin je het verteerde bruine stro nog wel herkent. Mocht je de indruk hebben (je kunt op het bedrijf waar je het haalt eens vragen of kijken, wat ze uit de stallen afvoeren naar de mesthopen) dat de verhoudingen in wat je haalt helemaal scheef zijn....bijvoorbeeld bijna geen mest en heel veel stro....dan kun je zeker wat bijmengen. Bijvoorbeeld grasmaaisel als in zeer hoge mate "groen" of houthaksel als in zeer hoge mate "bruin". Maar normaal zal dat niet nodig zijn en is een mengeling van stro met keutels en urine van planteneters een prima startpunt om te laten "rotten" = verteren en het resultaat ervan een in vergelijking met gewone compost soortgelijk product maar wat voedselrijker.

Geitenmest met stro lijkt me prima om ook te composteren. Te veel stro.....? goede compost kan (gemeten in volume) best 2x zoveel koolstofrijk materiaal gebruiken dan stikstofrijk. De mest zelf is zeker stikstofrijk, het (tarwe?) stro is inderdaad "bruin" maar de koolstof/stikstofverhouding van stro ongecomposteerd zal ergens rond de 90 liggen. Maar door het composteren loopt dat sterk terug en zal het ongeveer goed worden + door voldoende koolstof wordt stikstof en andere voedingstoffen IN de compost gebonden.....helemaal goed dus. (Een te hoge koolstofwaarde slecht voor je bodem? Nooit....is juist nodig. Maar beter niet vers of half-verteerd.....juist het composteren maakt het zo nuttig en goed. ) Als je het nu haalt en - afgedekt, maar wel voldoende vochtig - laat composteren dan kun je het in de winter (klei) of in het vroege voorjaar (zand) opbrengen. Snap alleen niet goed waarom je het in de grond brengt dan. Ben zelf een grote voorstander om met goede compost te mulchen. In een groentetuin zou heel licht (niet meer dan 5 a 10 cm.) inwerken nog wel kunnen, maar ik zou zeggen: bespaar je die moeite. Waarom? De grondstructuur verbeter je vooral door dat zich in de koolstof (compost bevat dit dus veel) bodemorganismen vestigen, die veel meer dan de koolstof zelf de bodemstructuur verbeteren + geleidelijk de opgeslagen voedingstoffen uit de compost vrijgeven. Door compost in te brengen in plaats van op te brengen verstoor je steeds het bodemleven dat je juist wilt opbouwen en vooral de schimmels houden daar echt niet van. Over meerdere jaren zou ik wel variëren met de ingrediënten van je compost op de tuin, dus niet alleen compost van stro en geitenmest jaar na jaar gebruiken. Niet eens met Peter, die intussen ook gereageerd heeft. Ga er van uit dat het volume tijdens composteren minstens halveert, maar waarschijnlijker is dat je uiteindelijk iets van 25 a 35 % overhoudt van je voor-compost volumes...tuurlijk ook beetje afhankelijk van aard, natheid en compactheid van het uitgangsmateriaal. Voor 5 cm. over 100m2 heb je 5 m3 compost nodig en dus iets van een 12 a 15 m3 mest met stro. Overigens is die 5 cm. leuk, maar iets minder is ook al een flinke portie....temeer omdat gecomposteerde mest toch wat voedselrijker zal zijn dan compost van tuinafval.

Ik zou zeggen, Kaat....de volgende (en beste!) zaaikans voor knolvenkel is nu of de komende weken. In het voorjaar gezaaide venkel is bij mij nooit een echt succes geweest wegens snel doorschieten en hier is het steevast een nateelt geworden, bijvoorbeeld na peulen, winteruien of zelfs vroege aardappelen. Ook voorzaaien in aparte potjes gaat goed en ze dan over een week of 3 a 4 uitplanten, dan zijn er nog meer vroege teelten geoogst waar je goed venkel kunt zetten. Ze houden van zomerwarmte en als je zorgt dat er geen grote schokken in nat en droog zijn (hou je grond licht vochtig, bijvoorbeeld door een mulch van compost) dan schieten ze niet gauw meer en kunnen ze tot oktober nog geoogst worden.

Wortel schreef: Dat is natuurlijk errug lekker en wordt vast ook gewaardeerd en opgepeuzeld Maar het idee van vooraf - hoofdgerecht - toetje...zo loopt het niet op een MTFD......(kan wel voor wie er aan hecht ) Het gaat meer zo van dat alles op grote tafels staat en iedereen de hele dag door daarvan neemt als hij/zij zin heeft. Het is dus niet uitgesloten dat de lekkerste toetjes al voor de middag zijn "verdwenen" ....Je moet je het dus meer voorstellen als een gezellig en sociaal ongeregeld gebeuren waar ieder vogeltje kan zingen (en graantjes pikken ook) zoals hij/zij gebekt is

Mijn gedachte is dat in de bostuin vlak bij zee , waar nog heel veel plaats is voor allerlei bomen en struiken, ook een aantal van deze bomen via zaden van her en der goed zouden kunnen. Ik heb intussen al flink wat ervaring met zaaien van allerlei bomen en ik heb niet echt de middelen om veel, laat staan alles, te kunnen kopen. Het gaat me dan niet eens om een grote opbrengst - hoewel wat lekkere vruchten om af en toe te oogsten nooit weg is - maar ook bloei, boomvormen, de afwisseling van het geheel en het proberen om ze in een natuurlijke omgeving in Nederland te integreren en tot hun recht te laten komen spelen voor mij een grote rol. Rondom de Middellandse zee wordt in de professionele pruimenteelt de P. domestica ("onze" pruim, waarvan ik absoluut een fan ben en er thuis en in de bostuin diverse staan) op grote schaal vervangen door nieuwe variëteiten van de Prunus salicina vanwege betere economische mogelijkheden. (Betere dracht, grotere vruchten en betere bewaarbaarheid en intussen ook lekkerdere rassen). De erg vroege bloei en daardoor vorstschade van P. salicina maakt ze voor Nederlandse omstandigheden economisch oninteressant (net als abrikozen e.d.) maar als liefhebber kun je zeggen: "Fijn als ik een jaar geluk heb en ik wat kan oogsten, en voor de rest is een fraaie boom ook de moeite waard". Hier aan de kust is er vaak ook wat minder vorst...mildere winters...dus het kan best soms meevallen. Ik weet dat als ik zelf zaai, ik niet het niveau zal krijgen van de beste rassen....en ook dat het vrij lang duurt voordat er een volwassen boom is, maar toch is het me wel waard om te proberen. Door van zaden uit te gaan...meestal ruilen of uitwisselen, soms koop ik er ook wel...en meerdere bomen te krijgen met een verschillende afkomst/genen hoop ik ook op bestuiving. Zo doe ik het bijvoorbeeld ook met Pawpaw, persimons, morus-soorten en dergelijke en wil ik ook bijv. nog een aantal nashi-peren gaan opkweken. Ook heb ik de afgelopen jaren telkens enkele pitten van een Santana-appel gezaaid die ik - heel primitief - met stuifmeel van diverse andere rassen heb proberen te bevruchten...om eens te zien wat er t.z.t. aan bomen en appels uitkomt, maar zonder hoge verwachtingen. Het is leuk om te doen, leerzaam want je leert planten die je zelf opkweekt heel goed kennen, en betaalbaar. Pluots e.d. staan ook op mijn lijstje als ik de kans krijg, maar daar is bijna niet aan te komen, zeker niet de allerbeste rassen....tenzij je ze via insider-kanalen kunt importeren of zo. Een topcollectie zoals Fruitlent kan laten zien en zeer deskundig beschrijft is prachtig, maar ik durf daar toch echt niet van te dromen...nog los van dat ik de specifieke deskundigheid ook niet voor heb. @ Persica. Mocht je eens wat pitten over hebben, dan wil ik ze zeker graag van je overnemen of je er iets voor vergoeden... Dank alvast voor je reactie!

Dank Deborah voor het meezoeken en meedenken! Die Duitse link is een bedrijf vlak bij Dresden, nabij de Poolse en Tsjechische grens.....beetje ver....maar ik begrijp dat ze wel verzenden en 4 rassen in hun assortiment hebben. Ga ik in gedachten houden! Wellicht dat ook Poolse of Tjechische kwekerijen een optie zijn om ooit planten te kopen (sparen ) Die website van vrienden van het Oude fruit is inderdaad interessant.....sowieso....ook voor enthout wellicht. Bij de vele pruimenrassen herken ik zo direct geen Japanse pruimen...ook niet zo waarschijnlijk omdat het geen traditionele soort is uit Nederland....maar ik ga die lijst eens bestuderen!

Een Japanse pruimenboom (Prunus salicina) is wat verwant met onze gewone pruim (Prunus domestica). Er bestaan fraaie siervormen van en ook rassen die meer voor oogst van fruit gekweekt worden. Nu zijn ze in Nederland/Belgie moeilijk of niet te koop...tenminste de eetrassen....(ik heb her en der gezocht, maar hou me graag aanbevolen voor tips! ) Om een of enkele boompjes te importeren uit het buitenland gaat ver boven mijn bescheiden budget. Ik hoop via dit bericht met andere mensen van het forum in contact te komen die een of meerdere Prunus salicana's hebben staan, dat kan zowel voor de sier als voor de pruimen, en wat pitten willen sparen voor mij bij of na oogst (waarschijnlijk september...oktober). Uiteraard wil ik graag de eventuele verzendkosten vergoeden, maar kan ik je blij maken met iets uit moestuin/siertuin of voedselbos...dan kunnen we ook ruilen. Alvast dank!