roeier

Het is leuk om plekken die je kent op Google Earth op te zoeken. Van de plek waar ik nu woon heeft Google een opname gemaakt waarop ik kan zien dat ik toen niet thuis was, want mijn bootje ligt aan de andere kant. In Schotland heb ik nog wel eens meegeholpen met de bouw van een huis waarvoor geen bouwvergunning was aangevraagd. Het huis zou vanaf de weg niet te zien zijn, dus men nam de gok. Maar de fundering was al duidelijk waar te nemen op de Google Earth foto's van 2010... Ik schat dat ze er wel mee weg komen trouwens, de overheden op de Britse eilanden zijn niet van die repressieve boemannen als in Nederland.

Voor betere bewaarbaarheid schijnt het trouwens beter te zijn om knoflook eerst met groen en al te drogen, en pas als alles verdroogd is het onnodige er af te knippen. Ik kon trouwens bij de Pskem wel merken dat die lange bloemstengels ten koste waren gegaan van de bol. Maar dan zijn dit ook wel lange stengels en grote bloemknoppen. Bij rassen met geringere bloemstengels zou het effect minder moeten zijn.

Bij mij is het beeld wel duidelijk: de Schotten zijn deze droogte niet gewend en daar zit bar weinig aan. De compost heeft averechts gewerkt; de grond is er luchtiger door geworden en droogt daardoor sneller uit. Bij de knoflook zag ik het ook; de dikste bollen zaten daar waar ik de minste compost had toegevoegd. Aardappels en alliums kunnen zich aardig redden in harde kleigrond, daar hoef ik niet al te veel aan te veranderen. Voor deze gewassen niet tenminste. De Charlotte, met een breder, dichter bladerdek, heeft nauwelijks last gehad van de droogte; van de paar planten die al verdord waren was de opbrengst goed. Sarpo Mira gaat z'n gang nog, daar heb ik alle vertrouwen in.

Smaak is goed! Ik ben hier en daar bij wat buren langsgeweest, men vindt ze lekker. Het is natuurlijk leuk als je wat kunt laten zien wat mensen niet kennen maar vervolgens wel lekker blijken te vinden. Ik denk dat het volgend jaar nog een twijfelgevalletje zal zijn bij sommige struikjes of het wel de moeite waard zal zijn er een net overheen te doen. De groei lijkt er alweer wat uit, ik denk dat het nog twee seizoenen zal duren voordat de meeste struikjes een bordjevol geven zoals op de foto. Maar het zal leuk zijn om ze volwassen te zien worden, smaken te kunnen vergelijken, de bessen hun uiteindelijke maat te zien bereiken, hier en daar wat modelsnoei te doen, enz... Ik neem er nog wel een paar struikjes bij.

Ik heb mijn enige honingbesstruik die een beetje volwassen is dan eindelijk geoogst. 3 Juli, beetje raar, ik had dat een maand eerder verwacht, maar ik geloof niet dat ik hiermee te lang heb gewacht of zo, eerder voelden de meeste bessen nog vrij hard aan en waren nog gotendeels geel van binnen. De afrijping leek niet op te schieten. Volgende jaren ook maar de tijden wat in de gaten houden, ik weet niet of deze Rus nou representatief is. Zo'n yoghurt-emmertje moet ik maar niet weer gebruiken voor een foto:

Ik heb even gekeken op FB; dat zal een komkommer zijn, misschien een augurk, dat weet ik niet zeker want ik heb zelf nog niet succesvol augurken gekweekt, en zoveel verschil zit er nou ook weer niet tussen komkommers en augurken. Je zou kunnen zeggen dat een augurk een komkommer is die bedoeld is voor de inmaak en pas dan lekker is. 100% zeker geen courgette. Ik zou hem eraf halen en proeven, hij ziet er lekker uit, en je wordt straks bedolven onder deze groene jongens.

Een courgette en een zucchini is hetzelfde, het hangt ervan af in welke taalstreek of land je zit welk woord men gebruikt. Een courgette rankt niet, m.u.v. een enkele variëteit die er op is gekweekt. Een augurk of komkommer rankt wel. Ik dacht niet dat er een courgette met stekels bestond, uitstulpsels hebben sommige rassen wel. Maar als het niet een courgette is, waarom zou het niet een kiwano kunnen zijn? We moeten een plaatje zien om met meer zekerheid namen te kunnen roepen.

Ik dacht dat het volstrekt gewoon was dat aardappelen openbarstten bij een groeiversnelling. Hebben ze een droge periode gehad en daarna water? Al kan ik niet zeggen dat ik dit vaak zie. Die rare groeisels op de tweede foto kan ik niet thuisbrengen.

Het is niet echt de kleur die ik zou verwachten. Bij planten uit de komkommerfamilie zien we hier ieder jaar wel foto's voorbijkomen en dat er wordt gevraagd, "Wat is dit nou? Ik had iets anders verwacht!" Ook bij gekocht zaad. Ze kruisen zo makkelijk in die familie. Je weet wat de moederplant is, dat was dus een flespompoen, maar je weet niet wat de vaderplant is, en daar zul je ook niet achter komen. Er zullen wel pompoen-achtige vruchten aankomen, maar wat zul je moeten afwachten. Als je gaat eten zou ik eerst een klein stukje proberen, als dat bitter is: niet eten. Als het goed smaakt heb je geluk. Wel apart dat ze alledrie zulke blauw-groene bladeren hebben, ik denk dat een onbekende kruisbevruchting toch de meest voor de hand liggende oorzaak is, maar zeker weet ik het niet.

@Rudie Dat is dezelfde Duitse jongen geweest waarvan we hebben gekocht! Staat altijd op de vrijdagsmarkt met een grote mand vol knoflookbollen. Ik heb hem beide keren dat ik van hem afnam gevraagd of hij de naam ervan kende, hij wist het niet maar hij zou proberen erachter te komen. Dat moet hij gedaan hebben als hij het jou kon vertellen. Maar hij afficheerde het altijd al als Provençaalse knoflook, en ik kon wel online vinden dat de Violetta een beroemde Provençaalse knoflook was, en het uiterlijk en de smaakbeschrijving kwamen ook exact overeen, dus dat moest hem haast wel wezen. Leuk dat je het nog hebt nagevraagd.

Appelvrouw, dat is wel een heel erg leuke foto! Welk ras is dit? Een Pskem van mij was zo'n 1.40 m, dus dat zit ongeveer in dezelfde orde van grootte, alleen bij mij zit de wikkel nog om de bloem, visueel het zeker iets minder. Ik heb ook de meeste Eden Rose geoogst, ik kan nu wel een evaluatie geven van mijn knoflookseizoen. Bolletjes van Leven van het Land; 3 x Pskem, 3 x Eden Rose, 3 x Wonha. Alle bolletjes waren zo'n 3½ cm in doorsnee, half October ontvangen en in de grond gestopt. 1) Pskem; verreweg de winnaar van de 3 rassen. Kwam gelijk op gang en groeide altijd gestaag door. Het werden grote planten en grote bollen; de grootste 7 cm in doorsnee. 2) Eden Rose; kwam ook gelijk op gang en was voor de winter het grootst van mijn 3 rassen, maar had het zwaar in de winter en veel loof stierf af. Herstelde zich daar aardig van en uiteindelijk vielen de bollen me niet tegen. Een cm of 5 de grootsten? Weet ik zo niet precies meer, maar ze hadden haast allemaal best een leuk maatje nog. De mooiste bollen om te zien, vind ik. 3) Wonha; duidelijke verliezer. Kwam pas in Maart boven en ging als eerste verdorren. Dan weet je eigenlijk wel dat je geen grote bollen gaat opgraven. Toch nog een paar van een cm of 4, maar veel van 3 cm. Grootte is niet alles, maar het is duidelijk dat die eerste 5 maanden onder de grond een veel te lange tijd was. Dan had ik ook nog wat knoflook van de markt gehaald, en na wat speurwerk online denk ik te weten dat dit 'Violetta' of zoiets heet, een Zuid-Franse knoflook. Die had ik vorig jaar ook, grote bollen zijn het, het lukt me niet helemaal om dezelfde maat te oogsten die de poters hadden, maar ik kom in de buurt; mijn kampioen mat 8 cm in doorsnee. Altijd snel roest op deze knoflook, maar het is het is een heel lekkere, zoetige knoflook. Niet mooi als bol, wel mooie rood-paars gevliesde tenen die makkelijk te pellen zijn. Voor mij was het een goed knoflookjaar. Wat ik heb geleerd is dat nattigheid toch niet zo'n groot probleem is voor knoflook. Het was een erg natte winter, ik zit op zware klei, maar ik heb nooit een knoflookje verloren door nattigheid. Ik had ze wat dieper zitten als vorig jaar en dat is goed uitgepakt; de grootste bollen zaten het diepst of meer midden op het bed, waar vocht gedurende het droge voorjaar beter bewaard bleef. Vette klei is dan toch ook wel een voordeel; dat houdt vocht beter vast. Bollen die meer tegen de randen van de bedden zaten bleven kleiner. Die kwamen er wel wat mooier, schoner uit, maar waarschijnlijk door meer droogte dus wat kleiner. Misschien ook deels door meer temperatuurwisselingen, dat zal ook geen voordeel zijn.

Een compleet verdroogde waterput? Dat is zorgelijk, dan heb je droogte op grote diepte, en wat voor oplossingen heb je dan nog om te bewateren? Dan zitten HenkG en ikzelf altijd beter, met sloten om ons heen is er altijd een oplossing mogelijk. Ik heb besloten dat een pomp een noodzaak is; ik woon nu 3 jaar in Nederland, en het is 3 keer kurkdroog geweest in deze periode, altijd meerdere maanden achter elkaar. Op plaatsen die beschutting bieden tegen de wind is het met gieteren nog wel te doen, met een groot stuk tuin op de wind is het met gieteren niet meer bij te houden. Daar zul je in Zeeland op veel plaatsen ook wel mee zitten. Zeeland nog droger in Juni dan hier; klopt, maar in Mei had Zeeland dan weer meer dan hier volgens de kaarten. Het droogte probleem is haast overal. Met wat Flup zegt en wat vrienden van mij in Schotland schrijven lijkt het erop dat het op z'n minst Europees is. Dan moet je je maar gelukkig prijzen als je slootjes met water om je heen hebt inplaats van verdroogde beken of waterputten, wat waarschijnlijk meer voorkomt in Europa.

Vanuit het raam zie ik de eerste snee binnengehaald worden, dat is weken vroeger dan vorig jaar, toen was het half Juli. Ze zijn vooral 's avonds bezig, ik vermoed vanwege inzet van jongeren na schooltijd. Ik zag vannacht nog een paar meiden lang bij maanlicht op een bepakte hooiwagen zitten. Ach ja, zo kan men de belangrijke zaken des levens bespreken. Zeg HenkG, je zegt dat het droog is, maar het gras op je foto is nog groen; dat ziet erg fris uit vergeleken met hier!

2015. Toen ik net m'n baan en flat in Glasgow had opgezegd en m'n zwerversleven begon, zat ik eerst 10 dagen bij een oudere mevrouw in Perthshire met een B&B, een tuin en wat kippen. "Are you handy with woodwork?" vroeg ze me. Ze kon wel een kippenloop gebruiken. Het moest licht zijn, en liefst flexibel, dus niet een rigide ding uit één stuk. Er was op dat moment een kip met een kuiken. Ja, helaas maar één kuiken, maar ook voor één kuiken moet gezorgd worden. Er was een rol kippengaas, en een zaagmolen was dichtbij; wat resthout meegenomen tegen betaling van een doosje eieren. Voor bijna nop heb ik een kippenrennetje in elkaar geflansd. Losse panelen die weinig wegen en met touwtjes aan elkaar gebonden. De vierkante paneeltjes zijn 60 x 60, de langste panelen zijn 1.24 (2 x 60 + 2 x 2 cm houtdikte). Als je de toppanelen eraf haalt kun je er in gaan staan en het zo optillen en verplaatsen. Eén van de kleine paneeltjes kan als deurtje voor de kip met kuiken dienen. Overdag mochten ze vrij rondscharrelen, 's avonds gingen ze uit zichzelf weer hun veilige onderkomen in en deed ik het deurtje dicht. Het is opvallend hoe snel kippen doorhebben wat hun plekje is. Het is niet een bouwsel wat je op de voorpagina van een glossy magazine zet, maar het werkte prima. Ik krijg nog af en toe een bedankje uit Perthshire namens een nieuw kippengezinnetje. Leuk zoiets.

De Wit zit in Kornhorn, wat net over de grens in Groningen ligt. Maar ze zijn niet open voor publiek. Ik heb vorig jaar een spitvork van hen aangeschaft in Ureterp, dicht bij Kornhorn, daar zit een doe-het-zelf zaak die haast de huiswinkel van De Wit is, en dan zit je dus wel in Friesland. Ik ben tevreden over die spitvork, erg robuust, dikke pinnen, een drietand die gemaakt is voor zware klei. Volgens mij niet duur voor kwaliteit. Ik ben 1.97 m en zo'n steel van 90 cm is voor mij zat. Het hele ding meet 1.25 m. Die winkel in Ureterp heeft heel veel van De Wit. Ik vond niet alles er even goed uitzien; hun grelinettes overtuigden me niet, maar in het gewone rechttoe rechtaan geraadschap leveren ze volgens mij ouderwetse klasse.

Bloemen St Jans...

Met kleine bollen kun je toch wel grote bollen telen! Vandaag een paar Pskem bollen eruit gehaald, dat ras groeide hier goed. De pootbollen waren maar 3½ cm in doorsnee geweest, van wat ik eruit haal is de grootste 7 cm! Het kan dus wel; van zo'n bolletje rechts op de foto naar zo'n bol links. Het bolletje rechts is trouwens Wonha, die kwamen niet op gang bij mij, zijn allemaal klein gebleven, maar wel mooie bolletjes om te zien.

Dit is het resultaat van een broedbolletje na één groeiseizoen: Het loof was afgestorven. Er is in de tussentijd een kleiner broedbolletje bijgekomen, maar meer is er niet gebeurd. Dit schiet niet op.

De Violettas heb ik er nu haast allemaal uit. Veel roest, maar grotere bollen als vorig jaar, 5 tot 6 cm in doorsnee gemiddeld, maar ook 7 cm komt voor. Het meeste hangt al te drogen, dit zijn een paar van de laatste bollen die ik vandaag heb thuisgebracht. De Violetta is roestgevoelig, maar is wel een lekkere knoflook, dus die hou ik toch maar aan. De andere soorten mogen nog even blijven staan, die hebben minder roest.

Smaakt het niet naar knoflook, Plotiemoos? Als je kunt ruiken en proeven kan er toch weinig misverstand bestaan over wel of geen knoflook. De vorm van die teentjes vind ik een beetje merkwaardig voor knoflook. Er zijn meer van deze plantjes? Bollen dan niet opbreken als je later wilt poten, want dat doe je pas op het laatste moment. Bij knoflook tenminste.

Die nieuwe Canadese rassen, ik vermoed dat die richting Augustus gaan met de oogsttijd, voor het westen van Friesland dan, als ik kijk naar de nog heel kleine groene besjes die nu aan de Beast zitten. Je zou hier wel eens achter Saskachewan kunnen komen te zitten. De zee drukt de zomertemperatuur hier nogal, dan zitten die Canadezen warmer met hun continentale klimaat. De vergelijkingen zouden weleens heel wisselend kunnen uitpakken voor vooral de late rassen. De jonge struikjes die ik van Arjan heb hebben nog zeker 2 jaar nodig voordat je er goede vergelijkingen mee kunt maken, die zijn volgend jaar nog niet volwassen. Wel wat meer bessen dan, maar ik verwacht nog niet helemaal aan de maat. Die struiken moeten eerst de grond nóg wat beter doorwortelen en grotere bessen geven voordat je met meer definitieve conclusies aan kunt komen. Ja, wat dat andere kleinfruit betreft lijkt het ieder jaar wel weer een paar dagen vroeger te zijn.

Ik denk dat je daarmee de situatie goed duidt, Groothof. ze komen als jonkies uit een P9 potje, zijn voor de winter in de volle grond gezet, zijn duidelijk goed aangeslagen, maar waren eerder in het seizoen nog te klein om veel bloemen te vormen. Nu ze wat groter zijn proberen ze het gewoon nog een keer. Ik zal ze maar niet al te hard beoordelen mochten de bessen tegenvallen, ze doen hun best. Rijping van honingbessen duurt lang, valt me op. Dat Wojtek struikje waar ik al van heb geoogst is denk ik niet representatief, daar kwamen nog geen volwassen formaat bessen vanaf. Ik heb maar één struik die volwassen is met forse bessen, een anonieme Kamchatica. Daar zaten begin deze maand al op het oog rijpe bessen aan, maar nu, drie weken later, zijn ze nog altijd niet zover. De bessen voelen stevig aan en laten niet los. Een paar dagen terug was het net er afgewaaid, maar de vogels zijn er niet aan geweest, ik denk omdat de bessen nog niet rijp zijn. We hebben de aardbeien gehad, rode bessen, kruisbessen, zwarte bessen, maar m'n enige volwassen honingbes is nog niet helemaal rijp. Dat is helemaal prima wat mij betreft, ik heb geen haast, maar de info dat de honingbes het vroegste fruit zou zijn klopt dan voor hier niet. Foto hieronder is van m'n enige volgroeide struik waarvan ik dus nog niet heb geoogst.

Roest is heel vaak ter sprake gekomen. Mooi groen loof is nodig om tot goede bolvorming te komen, of het nou om sneeuwklokjes, narcissen of knoflook gaat. Als het loof wordt aangetast worden de bollen minder groot. Je hebt bij knoflook altijd wel roest in het eindstadium, op een volkstuincomplex waart die schimmel altijd wel rond, misschien niet op afgelegen plekken waar nooit knoflook of prei wordt verbouwd. Van sproeien met natriumbicarbonaat, wat ik heb gedaan, heb ik geen effect gezien, of het moet zijn dat ze wat beter zijn doorgegroeid ondanks de roest, dat zou kunnen, maar de roest ontwikkelde zich even snel. Twee knoflookplanten had ik niet besproeid, en die waren niet slechter af, waren wel wat kleiner, of waren ze dat toch al? Dat weet ik niet meer.

Opmerkelijk: een paar van mijn struikjes gaan opnieuw bloeien! De bloemknoppen zitten halverwege de scheuten van dit jaar. Honey Bee en Beast doen dit, die staan niet ver van elkaar dus dan kunnen er nog bessen komen ook. Ik ga wel even een kiekje maken als de bloei er echt is, ik had zonet ook even m'n telefoon niet bij me op de tuin.

Afgezien van de vruchten is het verschil ook te zien aan de groeiwijze van de plant; pompoenplanten slingeren uitlopers alle kanten op, courgettes blijven compact. Op je foto kun je zien dat alle bladen vanuit hetzelfde punt ontspringen, dus eerder courgette dan pompoen. Het verschil tussen die twee is niet zo groot; een pompoen oogst je volledig afgerijpt, een courgette oogst je nog jong en klein, maar als je die zou laten afrijpen wordt het ook weer haast een pompoen. Wat wel veel voorkomt in deze familie is kruisingen, dus je weet nooit 100% zeker dat het zuiver dit of dat is, ook niet bij gekocht zaad. Mocht je bitterheid proeven, stop dan met eten, het is mogelijk dat er per ongeluk kruisbestuiving met een sierkalebasje heeft plaatsgevonden, en dan zou het gevaarlijk zijn om door te eten. Even oppassen dus en je zintuigen gebruiken, dan is er geen gevaar.