tof die rontgenfoto's erbij. dat hebben ze nog best netjes terug kunnen zetten. had ik niet verwacht bij de eerste foto. toch een voordeel van slappe bandjes misschien.

 

 

die zakjes wat raar... al het afval laten rondslingeren lijkt me nog veel minder hygiënisch. (doet me denken aan mijn schoonmaaktijd in een ziekenhuis, wat ik dan soms tegen kwam, bah bah bah)

soms best goed dat er een kritische patiënt op de afdeling ligt. zal niet iedereen even blij mee zijn, maar zet wel aan het denken.

 

Ik heb de dokter gevraagd of het mogelijk is dat ze met mijn toestel foto's maken tijdens de operatie... Das toch niet raar toch?

Wat een beelden geven die foto's

Lig heerlijk in bed te wachten op de volgende soapaflevering.

Foto's van de operatie Erny? Kunnen ze die operatie dan niet live streamen (met commentaar natuurlijk!) via Youtube? Haha

Beterschap!

hahahaha heerlijk je verslagen, ik lig in een deuk!

 

Maar jeetje wat een blaar zeg, is inderdaad net een tomaat

ipv een virtueel kaartje, een liedje over groente:

 

Tomaat is op...

 

 

Werd van bed geplukt, met rolstoel naar gipsafdeling gesjeest en gelijk in kamertje gezet. Das altijd wel maf omdat je dan een volle wachtkamer door gaat en al die mensen passeert en direct naar binnen mag... Je ziet ze denken...

 

Maar toen was het wachten op de dokter,de gipsmeesteres maar bellen... geen succes. Bleek dat favoriete dokter hoofdzaalarts er vandaag niet was! Dacht toch echt dat we een afspraakje hadden vandaag...

Dus pootje eerst maar uitgepakt en de meesteres op zoek naar andere dokter die zich ook met mn enkel bezig houdt. Nou zijn dat er aardig wat dus dat zou niet moeilijk moeten zijn... (ah... traumaheli landt weer...) Maar dat was het dus wel...

 

Ondertussen hebben we het pootje gewassen en gezien dat het goed aan het genezen is. Zwelling is al veel minder...

De dames Gipsmeesters zijn eerst maar andere dame gaan helpen terwijl ik krantje las en foto's van het pootje maakte.

Nog steeds geen dokter gevangen... Bleek wel moeilijk te zijn dit keer...

Blijkbaar was het nieuwtje eraf.... geen interesse meer...

Dus maar een crême'pje gevraagd en enkeltje voorzichtig wat ingesmeerd. Beetje verwennerij mag wel na al dat trauma.

Na lang zoeken eindelijk een dokteres chirurg die de enkel heeft bekeken en goedgekeurd. Daarna weer een mooi gipsje eromheen.

 

En toen... begonnen ze opeens over dat de operatie misschien wel vroeger zou plaatsvinden en niet gepland was op vrijdag en dan was het druk en nu maar als er op de spoedtafel ff ruimte was tussen de spoedgevallen door...

Het geen zou betekenen dat ik dan woensdag en eventueel donderdag nuchter en paraat zou moeten zijn.... Verontrustend nieuws dus.

Beetje stressen daarover... Maar morgen is ook de Opper zaalarts er weer dus hopelijk verschaft hij duidelijkheid en voeren we gewoon zijn plannetje weer uit. Al dat onzekere is niet goed voor mij...

 

Transferregeldame is ook nog steeds niet langsgeweest dus ook daar onduidelijkheden over...

Moet in ieder geval na de operatie nog minstens dag of vier blijven dus ben hier nog niet zomaar weer weg.

Pffff...

 

Maar... heb mn bordje wel leegegeten vandaag. Was boerenkool en daar kan je dus niet zoveel aan verpesten blijkbaar. Amsterdamse uitjes erbij en weer die vieze bruine saus die ze jus noemen. Als die wat afkoelt scheidt de vloeistof zich alweer van het bindmiddel... bleh... En met een soort bockworst die ze rookworst noemen...

Morgen Foe Yong Hai... het zal me benieuwen... Vast megazoete saus van weer datzelfde bindmiddel...

 

Gisteren heel fijn aanbod gekregen van Kendoleraar en zn vrouw. Die willen mn huis wel geschikt maken voor mij en mn krukken en de 6 weken dat ik er niet op mag steunen en lopen. Huis is daar nu in ieder geval niet geschikt voor, moeten wat dingen aan de kant.

De vriezer staat bijvoorbeeld nog scheef in de keuken omdat dat muisje erachter woonde en dat niet meer mocht en ik met die enkel zat dus m niet kon terugzetten (uit de nis schuiven ging gemakkelijker) en dus kan de keukendeur niet eens helemaal open. Dat soort dingen.

En dus... jawel... mag ik morgenavond zomaar even hier weg!!! Met de auto... naar mn huis, gelijk op de bank met poot omhoog en dan maar aanwijzingen geven.

In de slaapkamer nog even zoek naar Tshirts die wel passen en mijn keuze zijn (de op afstand telefonisch gestuurde zoekende vrind H. kon niet alles vinden... is ook niet gek tussen al die zwarte kleding).

Ben wel blij dat ik ff mag kijken hoe het erbij staat. En natuurlijk kijk ik ook even bij de pepertjes...

 

Oja... en heb ook wat ontdekt... op de groepskamer 7 zag ik een rode map op de leestafel liggen, sla hem open en... is het een patienteninformatie map...

Alles wat je zou willen weten staat erin dus... heel erg handig...

Vooral als je die onder ogen krijgt als je net bent aangekomen.

Schept een heleboel duidelijkheid... ook al is de inhoud behoorlijk verouderd.

Maar... ík heb dat ding natuurlijk nooit gekregen... Verbaasde me al over de falende informatievoorziening hier....

Dus komt een zuster binnen en ik noem dat.... Zegt ze dat die mappen toch echt in elke kamer liggen...

Nou niet in die van mij, niet in nr. 10 en ook niet in nr. 15. En toen ik in kamer 7 lag kon ik mn bed niet uit en dus ook niet naar de map op tafel.

Verklaring van zusters was vervolgens dat ie dan waarschijnlijk in de kastjes zou liggen... maar ja... daar ga ik natuurlijk niet zoeken naar iets van waar ik het bestaan niet afweet. Heel er handig dus allemaal.

Maar weet nu wel dat ik eventueel allerlei hulpmiddelen kan scoren...

en das handig, gaan we maar eens even achteraan. Dat kan de komende weken het leven wel eens een stuk gemakklijker maken.

 

Grrrr... enkel zeurt nu wel in het nieuwe gipsje... staat weer wat in een betere stand gedrukt dus moet weer settelen... en dat voel ik nu... Is onrustig... weet niet hoe het wil liggen....

 

Maar vandaag niet zoveel te lachen dus, werd hormonaal sjagerijnig wakker...

Morgen is het vast weer anders... geen dag hetzelfde in de overgang.

 

Morgen moet ik maar weer eens naar kamer 8... Reed daar vandaag binnen, even met exmachomannetje kletsen, en er was een nieuw bed bezet... draai me om.... en oef... ... want daar ís me toch een prachtig mans-exemplaar komen te liggen... Echt.... donker haar, guitige ogen, lang en sterk en sportief lijf... smelt smelt smelt...

Heeft zn pols verbrijzeld bij het yshockeyen... gelukkig heeft dat zn looks niet bedorven... Heerlijke vent, humor, lekker kletsen... zucht... was ik maar zoveel jaar jonger...

Ga daar morgen maar gewoon lekker een tijdje naar zitten kijken ipv in het zonnetje zitten. Van het stralen van zijn schoonheid wordt ik ook vast wel vrolijk.

 

Poeh... krijg het er heet van... Oh nee... das weer een opvlieger...

Wat een prachtige aflevering weer

Zo te lezen heb je een heerlijk uitzicht, geniet er maar van

Hopelijk krijg je snel duidelijkheid over wanneer nu precies de operatie, dat je onzekerheid weg zal nemen.

Laat me per WhatsApp maar weten als er iets verandert in de situatie.

Anders staan we donderdag misschien voor een leeg bed omdat je geopereerd wordt. .

Van het stralen van zijn schoonheid wordt ik ook vast wel vrolijk.

 

Poeh... krijg het er heet van... Oh nee... das weer een opvlieger...

 

Foto!!!

Jaaaa!

Net ff zitten lunchen in die kamer...

Heb mn rijpe Dragonfruit die knalroze van binnen blijkt te zijn met hem en paardemeisje gedeeld...

En blijkt dat ie van muziek houdt en gitaar speelt... en is laatst voor het eerst in Vera geweest... hihihi... ik voor het eerst in 1985...

Foto durfde ik nog niet, moet dan wat terloops gaan...

oh vrouwtje toch! Dit is niet niks! Ik hoop echt voor dat er snel verbetering komt! En een goed humeur helpt daar echt bij hoor! Daar geloof ik stellig in!

Jemig!

Maandag ben ik in UMCG, als je deze oma zien wilt zeg het maar

 

Ps

JE SCHRIJFT SUPER LEUK!

je maakt het wel spannend en zo te lezen, krijg je nog leuk bezoek.

O dat wordt zo te lezen wel gezellig op die kamer.

Maar wat een gedoe zeg qua communicatie. Het lijkt ook altijd hetzelfde te gaan in een ziekenhuis. Zo jammer...

Gelukkig is er nog iemand gevonden om naar je enkel te kijken en 'm weer in te gipsen. Gaf jou mooi even de tijd om te "luchten".

Ik heb je update weer met plezier gelezen. En ben natuurlijk nu benieuwd hoe dat jonge stuk er in het echt uit ziet.

Hoi allemaal.

Ik ben vanmiddag bij Erny geweest was super gezellig. Zelf ben ik niet iemand om meteen op de voorgrond te zijn met praten en zo ik ben eerst iemand die de kat uit de boom kijkt. Maar ik hoop dat erny het een beetje gezellig vond.

We zijn lekker wat wezen drinken in de pub [brasserie] in het ziekenhuis, alles beter dan dat kille kamertje. Gelukkig hangen er wat kaarten en staan er wat leuke bloemen maar toch blijft het niet je eigen huisje.

Nu de operatie afwachten en hopen dat alles weer goed gaat komen dat heeft ze wel verdiend.

Ik vind het bewonderenswaardig hoe ze erin staat echt een compliment

Goede....... nacht! Hoe ist daar? Slaap je?

Ik moet zo lachen om hè schrijfsels. En dat kan ik best even gebruiken koet ik eerlijk toegeven.

Ben zelf ook best een beeldend schrijfster vandaar...

Mijn voorlaatste opname in MCL benutte ik ook mijn tijd met het pennen van leuke ZH-verhalen. Maar de laatste opname was het minder "leuk".

Normaal slaap ik altijd goed en overal waar maar een bedje en een berg kussens ligt, maar sinds Woerden lukt het niet meer, dus ligt oma weer wakker

Mens wat ziet je voet er naar uit! Heb je pijn?

Ik ga morgen eens alles "rustig" lezen, dat heb ik tot nu toe op zijn adhd's gedaan. Een hap hier en een snap daar weet je wel. Omdat ik alles tegelijk wil lezen.

En ik erger me rot dat Loes mijn vorige ik wel weer kan vinden en ik niet!

Vooral de foto's! Hoe noemde ik mezelf vorig jaar dan?

Mijn bijzondere naam wordt zelden ergens gepakt dan neem ik maar weer een kleinkind en vergeet dat vervolgens weer.

Hoe richt ik me tot de beheerder met de vraag of hij/zij dingen weer aan elkaar kan "plakken" zodat ik weer een wordt?

Ben weer lekker bezig.

Gisteren puinzooi hier! Ben ín woonkamer met kleinkind met zaadjes en potjes bezig geweest, én water. "Leuk" vond zij het! Dat kon zittend De troep was voor opa.... Oma moet " rusten". Van de " matjes-dokter".

Ik hoop dat jij in ieder geval lekker slaapt. Ik doe weer een poging.

Groet!

Jans hak op de tak

Goede morgen Erny, lekker geslapen en mooi gedroomd?

Dat is ook niet niets JannyH, jullie alle zieke beterschap en sterkte voor een goed herstel.

Mijn ervaring met ziekenhuis is ook niet zo aangenaam en dat als bezoeker, half jaar meermaals per dag op bezoek. Was een zware tijd, voor de patiënt helamaal.

En Erny hoe gaat het met je schone uitzicht? Zijn er ook nog leuke broeders te vinden? Schone zusters genoeg, maar knappe broeders is toch ook wel gewenst. Of leuke artsen, schoonmakers en ga zo maar door? Wie weet loop je nog iemand tegen het lijf, of ben je al vergeven

Oma Janny, lijkt me prima, weet niet hoe het dan gaat en of ik al kan rolstoelen en of ik weer mn bed niet uit mag. Hoe laat ben jij klaar dan? Bezoekuur is nl van 3 tot 8... en anders moet ik je misschien ff aanmelden bij onze balie als je eerder komt... anders sturen ze je weg...

Jammer dat ik de laptop niet aan had staan vanmorgen, was ook weer om 5 uur wakker...

Je kan Jorg wel een privébericht (ga op zn naam staan bij een bericht en dan komt die mogelijkheid tevoorschijn, of klik op zijn naam dan gaat ie naar zijn profiel waar ook die mogelijkheid vermeld staat, of ga naar je postvak en toets nieuw privebericht en zoek naar de naam van Jorg) sturen met je vraag over het samenvoegen van je beide identiteiten. En die Loes kan gewoon goed zoeken.

 

Want... de operatie is mórgen! Als er tenminste geen gevallen binnenkomen die meer spoed zijn. Mocht dat zo zijn dan vindt de operatie zeker vrijdag plaats.

Dus dat betekend dat ik vandaag vanaf 12 uur des nachts nix meer mag eten... en dat kan dan tot een uur of 4 á 5 s' middagsduren mocht ik niet aan de beurt komen.

Zo valt de Erny wel af... Nu al kilo of drie minder, heb ff gewogen in de gipskamer toen ik toch aan het wachten was.

 

Gisteren was een drukke dag, nooit geweten dat het ziekenhuisbestaan zo vermoeiend was zeg...

Heb 's morgens een leenrolstoel, opvouwbaar, opgehaald. Was daar een dag eerder ook al en had wat vragen e.d. maar er zat toen een geheel vlakke ongeinteresseerde dame die me aankeek alsof ik in een kledingwinkel was ipv in een winkel/uitleen voor hulpmiddelen. Dus onverrichter zake teruggerold. En dat terwijl ze dus echt in hun foldertje zeggen dat je vooral even moet langskomen!

Nou gisteren dus meer succes, eerst gebeld, stoel besteld en opgehaald.

Rijdt ook niet echt lekker, zit heel diep en is nog al wiebelig... maar ja... een gratis stoel mag je niet in de bek kijken.

 

's Middags kwam dan eindelijk de transferliasondame langs, waar ik al een week op wachtte, maar zij had pas eergisteren bericht gehad...

Geen info over verblijf ergens ná de operatie... ze willen dat ik naar huis ga... (ja... de regering heeft besloten dat dat allemaal wel moet kunnen in deze participatiemaatschappij... ) maar mijn huis is daar niet echt geschikt voor (zoals Gemma en Loes wel gezien hebben). Dus had ik al geinventariseerd wat er dan zou moeten komen om het in ieder geval enigszins mogelijk te maken.

Hoewel ik dus echt van mening ben dat het niet kan.

Mag zometeen mn rechterbeen 6 weken niet belasten, niet erop lopen en zelfs niet erop steunen. Dus dat wordt met krukken bewegen.

Maar mijn andere enkel is ook niet zo happy en zwak, mn knie is ook niet sterk en mn rechterarm/schouder heeft nog steeds te lijden onder die vreselijke zenuwbeklemming van 2012/2013.

Ik ben alleenstaand... en dat is dus knap vervelend in dit soort situaties. Daar wordt geen rekening mee gehouden. Je moet maar 'MANTELZORG" regelen... Maar die heb ik niet, heb alleen een jas....

Dus de zorg daarover stapelt zich op...

 

Na de transferdame en het lijstje hulpmiddelen kwam de psychologe langs.

Die had ik ook aangevraagd, is gespecialiseerd in letselschade.

Dacht dat dat wel slim zou zijn gezien ik dus in november besloten heb dat ik blijkbaar met die ontzettend pijnlijke enkel niet naar het ziekenhuis of dokter hoefde. Dat ik die "zwaar gekneusde enkel" wel zelf zou kunnen behandelen omdat ik dat toch altijd doe...

Dat is toch van de zotte!!! Dat ding bleek gebróken te zijn...

Dus er is ondertussen echt wat mis met mijn inschatting en hulpvraagvermogen. Moet misschien wel eens een beetje gereset worden.

Fijne dame, fijn gesprek, gaat ermee aan de gang. Wordt vervolgd.

 

Daarna was het tijd voor wat leukers want Jessica kwam langs.

Met mooie narcisjes en het bestelde lekkers van Nazar.

Heerlijk: Fetá, turkse pepers, turks brood, turkse yoghurt, knoflookolijven. Heerlijk, alleen de blik erop en de geur al.

Zoals Jessica al vertelde naar de brasserie gereden, en ik heb natuurlijk een wijntje besteld. Het was erg gezellig en zeker even fijn om niet op de afdeling te hangen maar wat om me heen te kunnen kijken en wat lekker te kletsen.

 

Daarna stond op mn kamer de zogenaamde "Foe Yong Hai" klaar...

Samen met Jessica geinspecteerd... Conclusie is dat het geen Foe Yong Hai was... Een soortement dikke omelet met wat vage groene vlekjes erin... was behoorlijk klef... en een vage drabberige zoete saus waar wat wortelreepjes in hingen. En de rijst was ook niet te vreten.... Hoe is het mogelijk, hoe kan je nou RIJST koken verkloten???

Maar had geen zorgen want had dus wat op voorraad. Dus nadat Jessica weg was heb ik me een turkse spread gemaakt, met nog tomaatjes en komkommer en kaas die ik hier nog had liggen... Heeerlijk:

 

 

En die eetopkikker had ik ook wel nodig want om half 8 werd ik opgehaald door Kendokoppel B&W voor huisinspectie en geschiktheidsmaakinstructie.

Had al lijstjes gemaakt.

Die hebben we systematisch afgewerkt, moet veel gebeuren voordat ik daar met krukken zou kunnen rondbewegen... en dan nog... ... ging het bijna mis.

Hops duidelijk niet meer zo op die dingen rond zoals vroeger.

Linkerkant vind al die belasting niet fijn en er zijn teveel bochtjes, drempels etc ... Maakt het gebeuren dus erg onveilig... Heb dan ook mn voet moeten neerzetten om erger te voorkomen... (zat gelijk niet meer goed het gips...).

 

Eigenlijk is de conclusie dat het gewoon niet verantwoord is om mij daar na het ziekenhuis heen te laten gaan.... dat was toch wel erg duidelijk geworden.

En dan is het probleem dat ik alleen ben toch nog ff erger... hakt er wel in.

Was dan ook niet blij toen ik terug hier was. Eerder wat wanhopig.

 

En dat is nog niet veranderd. Ben nu eigenlijk nog wanhopiger, bozer (op regering en degenen die hiervoor gezorgd hebben) en verdrietiger.

Ben totaal afhankelijk, wat al vreselijk wennen is voor mij en wat ik volgens mij goed doe, en dan is er dus geen hulp voor mij.

Er wordt verwacht dat ik maar bij "iemand" terecht moet kunnen die 6 weken...

Of dat het toch thuis met "mantelzorg" en thuiszorg geregeld kan worden.

Doet nix af aan het feit dat als ik naar huis moet (wat ik natuurlijk het allerliefst zou willen ware het niet dat dat te gevaarlijk is voor de voet!) ik toch met krukken moet lopen én dus kan verzekeren dat ik er uiteindelijk op zal moeten steunen...

 

Net is een andere transferdame langsgeweest. Deze had blijkbaar wel meer info...

Als volgt: "Omdat ik niet hoef te revalideren kom ik niet in aanmerking voor een revalidatiecentrum"

Dus... tussen ziekenhuis en revalidatiecentrum valt dus een gat... Moet je zelf maar zien waar je blijft...

Enige optie die zij had was een verzorgingshuis... Maar daar geldt dus een eigen bijdrage voor... En ik heb een uitkering en dus nix te makken (helemaal niet nu die Gemeentelijke Belastingen weer betaald moeten worden, allemaal tegelijk natuurlijk... )

Heb net berekend via de website van CAK en denk dat ik dan het minimumbedrag van 160 euro per maand zal moeten bijdragen... Dat heb ik toch niet? Zegt transferdame dat ik toch ook geen boodschappen hoef te doen en dat geld dan toch ook uitspaar... Alsof ik voor 150 euro per maand aan eten uitgeef....

Dus dat gaat dan toch ook niet? Kan me toch niet in de schulden gaan steken omdat ik verzorging nodig heb?

Thuiszorg 4x per dag?... Moet ik dan mn poep en pis van de dag opsparen op een tafeltje totdat er iemand komt? Afwachten wat een tafeltje Dekje voor (goor) eten brengt en dan 6 weken (90 dagen!) op dat bed liggen in mn uppie in mn huiskamer? Das lekker gezond, lichaam verzwakt, en mentaal ook echt lekker... krijgen we een depressieve Erny... Geen buitenlucht...

En dat terwijl ik prima in een rolstoel kan, kom ik zelf in en uit en kan prima rondrijden daarmee.

Maar niet in mijn huis, geen ruimte...

En wie doet de deur open voor al die lui? Dan moet ik uiteindelijk toch ook naar de deur... op mn krukken...?....

 

Geen zorgen maken zegt de dokter, komt goed... richt je op de operatie morgen... Hij bedoelt het goed, maar mijn zorgen zijn reeël... Dat laat ik niet zomaar los... Als ik me er niet druk om maak... wie dan wel?

 

Vind het echt heel erg... zie ik eindelijk reeël in dat ik hulp nodig heb en dat echt (tot mijn grote spijt, want erg zelfredzaam) niet thuis gaat... Kom ik niet in aanmerking...

 

Of ik niet naar mn ouders kan vraagt ze...

Ja joh, naar mn vader die net ook te vroeg uit het revalidatieoord weg moest naar mn moeder die overspannen is en haar broodnodige knieoperatie maar blijft uitstellen vanwege de situatie met mn vader die al 3 jaar duurt...

Hahaha... moeten die 75+ mensjes ook nog voor mij gaan zorgen??? Echt waar?

 

Dus... niet zo blij, wanhoop...

 

Straks moet ik nog hier een oproep gaan doen... Wie komt mij halen en redden en heeft plek voor mij en rolstoel voor 6 weken....

Dat zou toch echt te gek voor woorden zijn...

Ga ik van hand tot hand, ieder een weekje Erny...

 

Denk dat het gewoon thuis creperen wordt en alle investeringen en moeite die we nu hebben genomen, en qua lange 3 uur operatie nog komt, teniet gaan doen omdat ik er toch op zal moeten steunen... Dood zonde...

En schandálig!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Ze doen hier wel alle moeite om een oplossing te vinden maar hun handen zijn ook gebonden door die stomme regels... Kutregering!!!!

Dus geen happy Erny....

 

Nog wel een mooi plaatje van de Dragonfruit (Pitaya) die mn moeder had meegenomen en die (op 1 persoon na) niemand hier ooit had gezien.

Heb m opengesneden en in plaats van de wit/grijzige binnenkant met zwarte pitjes zat er een hele andere verrasssing in...

Smaak was helaas niet zo bijzonder als het uiterlijk... tamelijk vlak.

 

 

 

Oh... en om het allemaal nog wat erger te maken... Bijna al mn peperkiemen zijn verdroogd en dood omdat de verzorger mn onderbak water heeft gegeven ipv mn pepers...

Had dat nog zoooo gezegd... Pepers staan in zwart lidl-traytje in een groen bijbehorend lidlbakje, en die staat in een kweekkasbakje (action) met de kap erop. Hij heeft die onderbak watergegeven en was van mening dat ik gaatjes in die groene bak gemaakt had.

Terwijl dat juist in de zwarte tray was...

Dus ipv dat ik na het gedoe in huis als beloning naar de pepers mocht kijken met de bedoeling daar blij van te worden was het dus deze verontrustende constatering...

Dus wel ff zitten schelden... en mopperen...

Maar... zag ook wel snel in dat het eigenlijk wel goed uitkomt... kan al die zorg toch niet aan...

Dus kan er nu ook wel om lachen... goeie grap...

 

Nou.... dat was het wel weer ff... zal maar ff wat gaan eten. Dat mag nog 12 uur dus moet ik gebruik van maken. Turks Brood!

Eten vanavond heb ik erg lage verwachting van dus dat wordt waarschijnlijk ook weer hetzelfde turkse menuutje voor mij.

Goede morgen Erny, lekker geslapen en mooi gedroomd?

Dat is ook niet niets JannyH, jullie alle zieke beterschap en sterkte voor een goed herstel.

Mijn ervaring met ziekenhuis is ook niet zo aangenaam en dat als bezoeker, half jaar meermaals per dag op bezoek. Was een zware tijd, voor de patiënt helamaal.

En Erny hoe gaat het met je schone uitzicht? Zijn er ook nog leuke broeders te vinden? Schone zusters genoeg, maar knappe broeders is toch ook wel gewenst. Of leuke artsen, schoonmakers en ga zo maar door? Wie weet loop je nog iemand tegen het lijf, of ben je al vergeven

 

Daar loopt een heeeeeeeeeele leuke gynaecoloog! En nee ik noem geen namen!

Zijn vrouw en kinderen vinden hem ook heel leuk hoor!

25 februari 201511 j aangepast door Gast

Tjonge jonge wat is het weer goed geregeld in Nederland, echt schandalig!

 

Het lijkt mij dat er voor mensen die geen mantelzorg kunnen krijgen toch wel een oplossing moet zijn ergens?

 

Je eigen bijdrage voor een verzorgingshuis, is dat niet te vragen bij de bijzondere bijstand? Of bestaat dat niet meer? De kans is wel groot dat ze je wel meteen gaan korten omdat je immers te eten krijgt daar, zul je net zien dan korten ze je meer dan je normaal aan eten uitgeeft.

 

 

Je mag hier komen uiteraard, maarja de vraag is natuurlijk HOE kom je hier, dat gaat niet lukken natuurlijk.

 

Alvast heel veel sterkte met de operatie morgen, ik hoop dat ze je niet al te lang laten wachten daarop. Geniet nog even goed van het eten zolang het nog mag!

Ik moet even druk doen hoor! Laat van me horen!

Ik had je net gisteren een zonnig kaartje gestuurd, om je wat op te fleuren.

Maar als ik je droevige verslag van de dag van gisteren lees dan kunnen daar geen vrolijke kaartjes tegenop.

Een lekker hapje helpt dan wat meer misschien (het zag er lekker uit), maar je moet vandaag net nuchter blijven, dus ook dat is er even niet bij. Gelukkig krijg je weer gezellig bezoek. Geen dokter, geen broeder, geen zuster, geen transferdame of rolstoelleverancier. Maar oma Janny, die er over mee kan kan praten. Dat helpt misschien een beetje om je stemming weer te upgraden.

Maar de zorgen over hoe het verder moet liegen er niet om. Ik hoop werkelijk voor je dat hier een oplossing gevonden wordt. Ik geef de hoop nog niet op. Niet dat ik al die mooie woorden van politici en zorgverzekeraars op TV nu geloof.

 

Maar dit kan toch niet waar zijn? De aandacht van de media zoeken wil nog wel eens helpen als er niets meer mogelijk lijkt. Maar dat is ook wat. Maar wat me wel opvalt is dat als de media besluiten zich er mee te gaan bemoeien er altijd een redelijke oplossing uit komt. En dat dan iedereen wel in de benen komt tot er iets op gevonden is.

Maar als je op die manier je recht moet krijgen is het niet best gesteld met ons kikkerlandje.

 

Ik blijf voor je duimen. Eerst voor een succesvolle operatie, vervolgens voor verder herstel en revalidatie en goede zorg zolang je die echt nodig hebt. En daarna... gauw naar je eigen huis en tuin. Veel sterkte gewenst. Kop d'r veur zeggen ze in Groningen.

25 februari 201511 j aangepast door Gast