Goedemorgen leuk mens! Het was een plezier je te leren kennen!

Ps;

Of had jij achteraf ook nog iets willen zeggen?

Jemig Erny ..Ik hoop dat je al minder pijn hebt...ik weet dat het extra zeer doet aan je voeten...

( ik zou maar uit de buurt van magneten blijven...)

Hallo Erny, durf bijna niet te vragen hoe het met je gaat gezien je even niet geschreven hebt.

Hoop van harte dat ze jouw pijn goed bestrijden en goed verplegen, dat je smakelijk kan eten en herstellende bent.

Weet niet of je mijn laatste pb hebt gelezen?

Sterkte en beterschap!

Druk druk druk, veel dokters e.a. aan het bed, verband eraf, wonden bekijken, nieuw gips, fotoos maken, nog meer regelmensen aan het bed.

Ondertussen ook mensen in mn huis bezig... zonder MIJ... wat ook behoorlijk ingrijpend is.

Daar blijft niet altijd even veel tijd en zin over om verslag te doen.

 

Vandaag had ik dan ook een baaldag. Zo één waar je normaal lekker voor thuis blijft en niemand wil zien. Maar helaas gaat dat hier dus niet....

 

Hopelijk voel ik me morgen weer wat lekkerder. Denk dat het ook weer vooral hormonaal onderbouwd was.

Ondertussen de laatste tijd ook weer kaartjes van jullie gekregen. Heel erg leuk. Het is echt een verrassing als er post is. Mn prikbordje wordt steeds voller. Alleen één persoon heeft zn naam vergeten te vertellen... Dus... diegene die iets over een broodje in dialect schreef... laat ff weten wie je bent? Is wel erg geheimzinnig zo...

 

Morgen weer gips eraf en kijkt de chirurg weer naar de enkel en de wonden. Zagen er maandag nog niet echt rustig uit. Wel erg groot zeg...

Arts is tevreden, fotoos zien er goed uit. Genezing zou goed moeten gaan.

Morgen weten we weer meer, misschien krijg ik dan gips voor langere tijd en wie weet willen ze me hier dan ondertussen ook wel kwijt.

Waarheen is nog steeds niet duidelijk. En ook is niet meer duidelijk wie hier eigenlijk over beslist. Ook dat was reden voor mn baaldag vandaag.

 

Zie wel wat we morgen weer wijzer worden.

Nu moet ik maar weer eens proberen te slapen. Is de enige tijd dat we met rust worden gelaten... tot een uur of 6... dus dat is niet zo lang meer... en dan begint weer zo'n dag... begint een sleur te worden... bah.

Ben hier nu langer dan dat ik op vakantie bij Piroska was...

 

Oh en treurige mededeling... had natuurlijk er niet aan gedacht om de "levende" muizenval te laten verwijderen... dr zat toch al weken geen muisje in... pas afgelopen week kwam die gedachte langs. Maar er hing ook alleen een keihard verdroogd stukje kaas in...

Maar... helaas... men heeft de muizenval gevonden mét een dood muisje erin... Och jee... dat was dus niet de bedoeling. Echt zielig...

Maar kon daar nix aan doen... Overmacht... Arm muisje... is de honger/dorstdood gestorven. Heel ellendig.

De vinders hebben niet gedurfd het beestje uit het kooitje te verwijderen en hebben het hele kooitje maar weggegooid en een nieuw kooitje teruggekocht voor mij... Dát had dan ook weer niet gehoeven.

Wel te hopen dat dit het laatste muisje in de keuken was.

Sjemig de pemig, je hebt er gewoon een fulltime baan aan daar! Ik herinner mij dat nu ook inderdaad van toen ik ooit een paar weken in het ziekenhuis lag, het is slopend en dat dan los van de reden waarom je er bent ..

 

Wat vervelend dat er nog steeds zoveel onduidelijkheid is, ik hoop dat je snel meer weet over hoe en wat en waar je naar toe kan/mag/moet.

 

Agossie de arme muis, nouja hij heeft wel een lekker laatste avondmaal gehad gedroogde kaas, moet je maar denken. Dat krijgt echt niet iedere muis hoor!

 

Ben je daar nu al zo lang!? Nou, je moet maar snel weer eens hier komen, ik zal je niet om 6 uur wakker maken met medicijnen/thermometer en vies ontbijt

Fijn weer wat van je te lezen Erny, aan je schrijfwijze te zien heb je jouw humor niet verloren.

Wat een drukte aan jouw bed, ze houden jou niet alleen bezig maar jij hun ook.

Was beter geweest langer bij Piroska te verblijven, iets moois voor in de toekomst voor jullie beide te plannen.

Lijkt me vervelend anderen in je huis terwijl je er niet bent, maar jullie kunnen nu niet anders.

Dat je goed mag herstellen, snel het ziekenhuis mag verlaten en goede nazorg krijgt.

(....niet om je tekst hoor Erny )

 

Meid ik kan me helemaal voorstellen dat je geen zin hebt op zo`n baaldag hier te gaan zitten pennen en wat vermoeiend inderdaad zo`n ziekenhuis..een plek waar je beter moet worden, maar dat is alleen gericht op je voet en de rest van Erny wordt even flink aan zijn lot overgelaten..slecht eten, onrust, onzekerheid, en waarschijnlijk kan je niet eens even het raam opendoen om wat afkoeling te zoeken als je het overmatig warm krijgt .

Lief dat je alsnog met het muisje meeleeft.

Zo zie je maar weer dat je vertrouwde leven plots stil kan staan en dat je dan overgeleverd bent aan de wil van anderen.

 

Maar! Er gloort vast licht aan t einde van de tunnel..nog ff doorzetten...

 

En deze is voor de muizenfamilie...

 

Maar dan een beetje lachen als een boer met kiespijn... want...

 

DE FYSIO... is geweest vandaag. Was er gisteren ook al maar dat was geen goede dag dus heb ze vandaag laten terugkomen.

 

Kwamen namelijk gelijk met zo'n debiel looprekje aan en wilden zien of ik daar mij mee voort kon bewegen.

 

Vandaag kwam ze dus weer. En wederom was ze niet nieuwsgierig naar de toestand van mn linkerhelft (na die zenuwbeschadiging en gebroken ribben erg verzwakt) en linker enkel en knie (beiden kunnen weinig belasting hebben en zijn ook verzwakt en geregeld pijnlijk bij belasting).

 

De vraag die dus aan haar is gesteld is:

"Is Mevrouw in staat een aantal meters af te leggen met een hulpmiddel (in dit geval dat domme wankele looprekje met gevaarlijk gladde handvaten).?"

 

En nadat ze mij erg moeilijk vooruit heeft zien schuiven (jeetje, tot mijn schrik overdreef ik het niet eens, ben echt enorm verzwakt... lijkt wel een gehandicapte... ) en weer terug naar de stoel na 2 meter omdat me dat toch echt een veiligere plek leek.

Dit in ideale omstandigheden... vrije vloer, geen vloerbedekking, geen drempels, geen hoeken etc.. Oftewel.. géén huis.

 

En ondanks dat ik vertelde dat ik van die korte poging van gisteren ook al pijn in mn zenuwarm had overgehouden en nu steken in mn knie had, is zij dus van mening dat MEVROUW daar toe in staat is. En dat zal zij dus ook terug rapporteren. Met als kanttekening dat MEVROUW het daar zelf niet mee eens is.

 

Dit is dus gewoon weer een stap in de richting naar mij naar mn huis sturen.

Precies wat ik dacht... Zien jullie wel...!!! Er is wel degelijk reden tot bezorgdheid.

Gisteren was mn vader hier, zelf net weer uit revalidatieoord ontsnapt, met zn nieuwe rolstoel. Toen ik vertelde dat ze me naar huis willen sturen was zijn reactie ook gelijk dat dat echt niet kon. Dat die huizen daar niet op gebouwd zijn.

Maar ja... dat doet er dus niet toe. Bijna jammer dat ik gelijkvloers woon zeg..

Wel fijn dat mn vader eindelijk weer kon komen (had alleen een krottige rolstoel mogen meenemen uit revalidatieoord en niet zn goeie, waardoor hij nu voor het eerst weer pijn heeft en 2 weken het huis niet uit kon) want hij begrijpt precies waar ik doorheen ga.

Moest ook erg lachen toen ik vertelde dat ze gepolst hebben of ik niet bij hun terecht kon...

 

Maar de "fysio" dame dus... Ik dacht namelijk dat ze mn lichaam zou testen. Oefeningen laten doen om te kijken wat er mogelijk is en wat niet qua belasting... Dat soort dingen. Naar de voorgeschiedenis vragen.

Maar nix van dat alles... Enige moment dat ze me heeft aangeraakt is om te voorkomen dat ik zou vallen met het looprek. Geen onderzoek dus.

 

Maar zij voelt toch ook niet wat ik voel? En had daar duidelijk ook geen interesse in. Wat een lachertje...

Deze dame snapte dus gisteren bijvoorbeeld ook helemaal niet dat ik wel eens een baaldag zou kunnen hebben. Nee joh... 3 weken in het ziekenhuis is echt een lolletje. En na mijn opmerking over het slechte eten waagde ze ook nog te vertellen dat het haar wel wat leek om elke dag eten voorgeschoteld te krijgen...

 

Need I say more??

 

En zal even citeren uit de Rode Informatiemap voor Patiënten:

 

Visie op verplegen

De mens wordt door ons gezien als een drie-eenheid van lichamelijke, psychische en sociale aspecten (Holistische mensvisie). Dit betekent dat een probleem in één van deze aspecten gevolgen heeft voor de algehele gezondheidstoestand van de persoon. Concreet betekent dit voor u dat de verpleegkundigen op de afdeling niet alleen aandacht hebben voor uw lichamelijke klachten, maar dat zij waar nodig ook ondersteuning bieden op het psychische (denk bv aan verwerking ongeval) en sociale vlak (bv gezinssituatie of thuiszorg).

 

Vraag me af of de verpleegkundigen dit hebben gelezen want juist die Hollistische benadering is ver te zoeken.

 

Dat is ook waarom de Erny eigenlijk het liefst nu naar huis wil, kan ze weer zichzelf zijn. Maar ja... voor de genezing van de enkel is dat dus niet goed.

Heel vervelend allemaal.

 

Poehee... Heb in ieder geval wat geslapen vannacht met behulp van een Oxazapammetje...

 

Denk dat ik nu maar eens de harinkjes ga scoren die mn vader heeft meegenomen. Liggen lekker in het patientenkoelkastje te wachten. Dat koelkastje dat ik niet open kan krijgen omdat ik er dan met mn beensteun voorsta etc... Ook zo handig...

 

Hoor net dat de transferdame straks ook weer langs komt.

 

Mijn voorspelling: als ik vanmiddag buitengips krijg dat ze me dan vrijdag hier weg willen hebben... of als dat niet gaat dan maandag naar huis sturen.

die mag zich echt geen fysio noemen. zwakke bandjes staat dan vast ook niet in haar dossier?

ik vind het echt idioot dat ze je met een looprekje laten lopen. krukken zijn met zwakke banden al niet slim, looprekjes al helemaal niet.

Echt zo erg! Die fisio moet gewoon ontslagen worden, mag je een andere eisen?

Bel je verzekering eens en vraag hoeveel je fysio-verzekerd bent (meestal uit aanvullend); Je kunt dan zelf een fysio bellen en ter plekke (zkh maar straks ook thuis) laten komen voor advies en evt behandeling.

En ja hoor... komt de liasonverpleegkundige (transferdame, weer een nieuwe) met een verpleger die ik hier wel heb zien lopen maar niet zelf heb "gehad" binnen.

Vraag of het nodig is dat hij er bij blijft?... Want snap niet waarom ze dit keer met zn tweeën zijn... Uiteindelijk blijkt dat hij ook Regieverpleegkundige is... Had zich niet als zodanig voorgesteld...

 

Maar dus... dame begon gelijk over dat er dus morgen hulpmiddelen naar mijn huis bezorgd gaan moeten worden...

Huh... dus dat betekent dat ik vrijdag ontslagen wordt???

Niemand heeft mij op de hoogte gebracht van het feit dat ik ontslagen wordt... Geen arts, geen verpleging...

Maar ja.. ik wordt dus vrijdag ontslagen.

 

Zien jullie wel!!! Zei het net toch al... !!!

Mij een beetje pappen en nathouden drie weken lang..

"Maak je geen zorgen".. ."komt allemaal goed" "Eerst de operatie" etc etc

En die fijne dr. Berendsen heeft zelfs in week twee verteld dat ik mn opruim/ruimtemaak team kon terugfluiten omdat dat niet nodig zou zijn...

Ja ja... gelukkig dat ik niet zo goedgelovig ben... de hulptroepen hebben afgelopen week wel ruimte gemaakt voor zo'n ziekebed etc...

Stel je voor dat ze dat niet hadden gedaan. Dan had zo'n bed mn huis echt niet in gekund...

Maar ja, dat is hun zorg niet. En die fijne dr. Berendsen is deze week op een andere afdeling... das ook lekker.

 

Morgen moet er dus iemand bij mn huis aanwezig kunnen zijn om die hulpmiddelen in ontvangst te nemen en ze verwachten dat je dat zomaar kan vertellen dat je dat wel ff kan regelen zodat zij dan de bestelling kunnen doen en dan weten ze pas een tijd.

Ook zo handig... NOT...

 

Ben echt woest!!!!!! Mij een beetje voorliegen... denken ze nou echt dat ik dat niet doorhad? Had gisteren niet voor nix een baaldag... voelde het aankomen. Alle wegen die naar een goede genezing zouden leiden liepen dood... Alle pijlen wezen naar mn huis...

 

Lig ik daar straks zes weken te vegeteren in zo'n bed. Alleen eruit voor wc enzo want kan me verder niet veilig voortbewegen...

Thuiszorg enzo bieden ze wel aan... maar wat heb ik daar aan????

En Tafeltje Dekje noemden ze ook al... Ja lekker, dáár heb ik zin in... nog meer gaarkeukenvoer...

Eventuele fysio aan huis misschien, geen idee, heb geen informatie gekregen daarover...

En wie gaat dan de deur open doen voor al die lui? Elke keer als ik zal moeten lopen is het een gevaar dat ik op de gipspoot ga staan en dat is totaal verboden.

En als ik ff lekker met de slappe rolstoel wil dan ben ik ook afhankelijk van anderen.

Echt... razend ben ik.

 

Als ze nou gewoon eerlijk waren geweest had ik me daarop kunnen voorbereiden. Slappe laffe hap is het!!!!

Mijn welzijn is in ieder geval niet belangrijk. Das wel duidelijk.

 

De zaalarts van deze week kwam net binnen, heb mn frustraties geuit.

Hij kan er ook niets aan doen, zij zijn afhankelijk van wat revalidatie-arts en fysio bepalen.

Ook een gesprek met Berendsen aangevraagd.

Straks zie ik als het goed is de chirurg ook nog en zal ook tegen hem vertellen wat er aan de hand is. Maar denk niet dat dit ook maar enige verandering in het program zal brengen.

 

Heb geleerd om op mijn intuïtie te vertrouwen en die heeft behoorlijk gelijk gekregen.

 

Nou... zo gaat dat dus in de gezondheidszorg tegenwoordig....

lekkere zorg...

Houdt er vooral rekening mee als jullie volgende keer in het stemhokje staan...!

Dat is waar je je invloed kan uitoefenen op het maken van regels en maatregelen.

 

Ik ga ff verder balen... en regelen natuurlijk...

mocht je mensen zoeken ik ben wel inzetbaar. Mocht je iemand nodig hebben.

Wat is dat weer lekker geregeld. Echt de 2e kamer weer die Nederland naar de kloten helpt.

ik snap echt niet waarom de artsen en andere Personeel zo moeilijk doet. Om even te kijken of er een plaatsje in een revalidatie centrum vrij is.

veel sterkte met het regelen allemaal

Hetzal jou Erny ook eens meezitten. Zal kaarsjes voor je branden, dat je de hulp krijgt die je nodig hebt.

Geen nazorg niets, wat voor een zorgverlening is dat?

Pas goed op jezelf en laat je helpen, er zijn vast lieve aardige behulpzame mensen die jou willen helpen. Een aanbod staat al, super Jessicapapilon

Hoi Jane Doe

Ik woon redelijk dicht bij Erny dus dan kan ik het ook wel. Is natuurlijk wat anders als je niet dicht bij elkaar woont.

Ziekenhuizen zijn gewone bedrijven met winst en verliesmarges en de pot is leeg daar heeft het beleid wel voor gezorgd....terug naar 1900.....

 

Sterkte meid !!

Ik schrik toch erg van dit bericht. Mooie kreten, patientgerichte zorg en holistische benadering. Ik ben er erg voor, maar dit lijkt bijna 'geen zorg' en een benadering van wegkijken in plaats van je werk te doen.Voor jou opnieuw vreselijk balen, maar ook veel piekeren over hoe het toch verder moet om uit dat lappenmandje te komen.

 

Er schoot me, terwijl ik jouw verhaal las, een voorval te binnen waar we hier niet lang geleden mee te maken hadden. Een plotselinge heel heftige overstroming in huis. Het lukte een tijdlang om het meeste water met twee personen een afvoerput in te vegen. Maar het water ging steeds harder stromen.De gemeente was al uren geleden gebeld en liet niets horen. Behalve dat er twee mannen kwamen die zeiden dat de gemeentelijke afvoerput vol was en vervolgens weer vertrokken. Voor die tijd heb ik wel even de naam van hun baas gevraagd en deze meerdere keren gebeld. Aardige meelevende secretaresse, dat wel, maar verder niets. We dachten dit loopt straks helemaal mis. We wisten niet wat we moesten doen. Het zou de hele nacht door dweilen met de kraan open zijn, met een grote kans dat het water ons zou ontsnappen en het huis zo maar een halve meter onder zou kunnen lopen.

 

Toen hebben we de verzekering gebeld en gezegd dat als ze de schade wilden beperken ze nu iemand moesten sturen om ons te helpen. En dat gebeurde. De verzekering had vast geen zin in hoge rekeningen van alles wat nat, vies en onbruikbaar zou zijn geworden en stuurde mensen die ons hielpen deze ramp op te lossen. Gelukkig kwam de gemeente uiteindelijk ook nog met een grote auto en hele grote slangen en samen hebben ze de klus geklaard. De schade bleef zo beperkt. En wij blij en opgelucht.

 

Nou zoiets wens ik jou eigenlijk ook toe. Dat de verzekering zonodig de helpende hand biedt en zorgt dat jij een goede revalidatie krijgt, ten eerste omdat het je recht is en ook om mogelijke toekomstige onnodige ellende en kosten te voorkomen. Want als je onverhoopt valt, dan lig je zo weer in een ziekenhuis met alle gevolgen van dien.

 

Heel veel sterkte met alles en ik hoop echt dat er een betrokken dokter, een professioneel handelende verpleegkundige, of misschien een toegewijde fysiotherapeut is, die je kan helpen een duw in de goede richting te geven. Iets wat overigens voor je gedaan hoort te worden zodat jij tijd hebt om te herstellen.

4 maart 201511 j aangepast door Gast

Hoi Jane Doe

Ik woon redelijk dicht bij Erny dus dan kan ik het ook wel. Is natuurlijk wat anders als je niet dicht bij elkaar woont.

 

Maar dan nog is het aardig dat je Erny wil helpen, respect super goed van jou.

Ja... het is slecht gesteld met de zorg in Nederland... Door de maatregelen die per 1 januari zijn ingevoerd kunnen de artsen ook geen kant meer op...

En vallen we dus met zn allen tussen wal en schip.

 

Maar... in de gipskamer dus de opererend chirurg op de hoogte gesteld als laatste strohalm. Hij keek er ook niet blij bij en zou gaan overleggen met de fysio.

Heb dus nogmaals duidelijk gemaakt dat ik niet met 1 been op krukken kan lopen zonder het gevaar te lopen dat die andere de grond ook gaat raken om tot steun te zijn. Er is mij namelijk drie weken lang verteld dat dit ten strengste verboden was. En ik wilde zijn kundige werk niet verpesten door dat soort acties.

 

Hij komt later naar mn kamer... en heeft mij gerust gesteld.

Bij de operatie heeft ie al wat extra stevigheid toegevoegd aan plaatjes en schroeven.

En normaal ga je dus na zo'n OP niet met gips naar huis en ik dus wel... en dan hebben ze dat gips ook nog eens extra stevig gemaakt.

En dus... mag ik er WEL op steunen. Dan wel kort... maar wel net kort genoeg om WEL met krukken op te kunnen lopen....

En dan gaat het dus wel... als ik maar twee benen kan gebruiken om de last te verdelen. Blijft lastig maar is niet zo onmogelijk als voorheen het geval was.

 

Dus de Erny gaat gewoon naar huis en kan krukken gebruiken.

Verder heb ik een rollator besteld om naar de keuken heen en weer te kunnen, het domme looprekje heb ik afgezegd. De hulpmiddelenbestelling klopte dus namelijk ook niet, mistten dingen en verkeerde dingen.

Tsss

Alles goed geregeld nu.

Bekaf...

Tot later en bedankt voor al het medeleven en steun...

 

Mooi verhaal Koolrabi!

Pffffffft, wat een gedoe allemaal, geen wonder dat je bekaf bent. Maar hopelijk is alles toch een beetje naar tevredenheid geregeld, voor zover dat in Nederland nog mogelijk is .

zo is het kiezen tussen 2 revalidatie centra en zo moet je naar huis wat een geweldig zorgstelsel hebben we tegenwoordig.

 

dat je nu toch mag steunen scheelt alweer iets. het is de hulptroepen ook gelukt om je huis kruk&rollator vriendelijke te maken?

lijkt me wel fijn om straks even van alle gedoe in het ziekenhuis af te zijn. hopelijk krijg je thuis wel de nodige zorg en fijne hulpverleners.

 

 

ook hier geldt nog steeds, als er iets is bel maar

Erny, je maakt je druk over wie de deur open gaat doen voor de thuiszorg? Maar ik neem toch aan dat die een sleutel krijgen om dat zelf te kunnen doen?

Morgen naar huis zal fijn zijn, al moet het daarna natuurlijk ook goed geregeld zijn. Probeer niet teveel te piekeren, al is dat makkelijk zeggen vanaf hier

 

Dat lekkere eten haal je ook wel weer in joh. Nu eerst even eten om in leven te blijven en het niet zelf te hoeven regelen. Daarna weer eten om te genieten en proeven enz.

 

Zet em op! Jammer dat je niet een paar maanden kon wachten met dit avontuur van je trouwens. Dan had iedereen bakken met groente en fruit uit de tuin gehad om met je te delen. Voor je vitamientjes. Nu moet iedereen nog starten...

Kan Erny wel begrijpen, denk niet dat ieder zo maar zijn sleutel aan anderen wil geven.

Haha... dat is het probleem niet, al mn sleutels zijn al uitgedeeld aan mn hulptroepen en wil er toch zelf ook één houden. En het zijn van die enorm dure sleutels om bij te maken, als dat al van de woningbouw zomaar mag...

 

Ondertussen moest ik helaas voor de laatste dag nog verhuizen naar een andere kamer, er komt een patiënt binnen die de isolatieruimte nodig heeft.

Dus lig ik nu op een kamer met nog drie personen, das wel wennen. Maar wel weer een mooi uitzicht en bij het raam.

Kijk nou in de richting van mn huis... alleen die is nog een stukje verder rechtdoor, niet te zien.... maar lonkt wel enorm.

 

Als morgen de wond wordt goed bevonden mag ik naar huis... en anders wil ik ook naar huis dan kom ik maandag wel met de taxi terug hierheen...

 

De bieslook is trouwens ook meeverhuist en nu ruikt deze hele ruimte daarnaar... Een verpleegster merkte al op dat het hier zo kruidig rook.

 

Laatste loodjes wegen zwaar.... nog even volhouden...

Nog even de kiezen op elkaar!

Morgen, als het eindelijk eens meezit, lekker naar huis.

Je eigen omgeving.

Misschien kan je "taxi" met je langs ergens om wat lekker eten in te slaan.

Scheelt dat ook weer.

Krijg je dan wel maaltijdservice? En thuiszorg voor wondverzorging?