Ik heb een paar weken geleden een pompoen geoogst van 8 kg. En dat is veel werk om daar iets lekkers van te maken en toen had ik wat tijd over om na te denken. Als je onze aarde als een gesloten systeem beschouwd qua gewicht, dan ga je er dus van uit dat er geen gewicht bij kan komen of afgaan. Ik laat vliegtuigen die opstijgen, meteorieten die inslaan even buiten beschouwing.

 

En als je dan een pompoen hebt van 8 kg, waar zijn die kilo's dan vandaan gekomen? Het is toch niet alleen maar water wat opgenomen is en uitgegroeid tot een flinke pompoen?

CO2. N2 en andere gassen uit de lucht die vervolgens terug komen tijdens rotten... En + water, natuurlijk...

Een leuke filosofische vraag. Wetenschappelijk is dit verschijnsel van "leven", groei is namelijk een van de kenmerken van leven, niet geheel te verklaren. Zeker, wat wel bekend is, is het beschrijven van allerlei biologische en chemische processen die er dan plaatsvinden. (Yuras noemt er in het berichtje hiervoor enkele zeer belangrijke voor planten). Zelfs het benoemen van alle elementen en omstandigheden die nodig zijn om leven mogelijk te maken zijn in kaart gebracht. Maar leven, als een oorspronkelijke nieuwe creatie, kunnen we niet tot stand brengen (Ik maak een klein voorbehoud omdat ik dit filosofisch en wetenschappelijk thema niet intensief volg.....misschien een of andere zeer primitieve en miniscule basisvorm van leven intussen wel, waarvan ik dan nog niet op de hoogte ben?) en niet geheel doorgronden. Zelfs als we aan alle gekende voorwaarden en omstandigheden voldoen, kunnen we geen authentiek levend organisme laten ontstaan. 

 

Hoe snel het groeit of hoeveel het groeit is relatief bijzaak. Jouw pompoen had genetische kenmerken waardooor de vrucht zeer groot kon worden in omstandigheden die jij gunstig maakte. Maar dat is niet principieel wonderlijker dan een radijs zo groot als een knikker of een schimmel dat een enorm netwerk aan mycellium vormt in de bodem.  Dat er uit een klein zaadje in enkele maanden een plant groeit die bloeit en bestoven wordt en zaden laat komen waarmee weer zulke planten kunnen komen...dat is wat we niet kunnen maken en zelfs niet helemaal kunnen bevatten....wel volgen en beschrijven...maar een zaadje samenstellen uit allerlei grondstoffen waaruit dan een plant groeit....dat kunnen we niet.  Een kleine wilde pompoen via selectie en andere handigheidjes die tot genen voor grote ballonnen van pompoenen leiden, dat is een techniek die we wel al behoorlijk onder de knie kunnen hebben. 

20 oktober 20205 j aangepast door weknow

2 uren geleden, advanbrunschot zei:

Als je onze aarde als een gesloten systeem beschouwd qua gewicht

De aarde weegt niets, anders kunnen we niet door de ruimte zweven....

De aarde weegt niets, anders kunnen we niet door de ruimte zweven....

Dan heb ik nog minder dan kippenkracht. Als je mij een klein stukje aarde geeft van zeg 1 kuub, dan kan ik dat niet optillen hoor[emoji28]

Maar ontopic, van die 8 kilo is het grootste deel water. Op de tweede plaats komt denk ik koolstof.
Suiker is een chemische verbinding C6H12O6 (koolstof en water). Maar de koolstof zit niet alleen in de suikers van de pompoenen.

Het valt mij op dat aan t einde van het seizoen de potten waar de pepers in staan veel minder aarde hebben dan in het begin van het seizoen. Een deel is dus uit die aarde verdwenen de plant in zeg maar. Knap staaltje werk.

Op 20-10-2020 om 20:35, advanbrunschot zei:

Ik laat vliegtuigen die opstijgen, meteorieten die inslaan even buiten beschouwing.

Even over nagedacht, in stille overpeinzing...

 

Een vliegtuig geeft zijn gewicht door aan de lucht en die weer aan de aarde, dat is niet zomaar gewichtsloos of niet aan de zwaartekracht onderhevig.

 

 

Op 20-10-2020 om 23:06, Patrijs zei:

Op 20-10-2020 om 20:35, advanbrunschot zei:

Als je onze aarde als een gesloten systeem beschouwd qua gewicht

De aarde weegt niets, anders kunnen we niet door de ruimte zweven....

Uhmmm.. De aarde is gewichtloos, maar zweeft echt niet... Aarde heeft een massa. Dit geeft de illusie dat de aarde zweeft, maar in werkelijkheid is de aarde in constante val, richting de zon. Zonnestelsel is ook in een constante val, richting het midden van onze melkweg. Een val kan in elke richting gebeuren. Richting is gericht op de zwaarste massa in de buurt, daar valt een object dan ook naartoe.