... Ik zit een zeer vervelende situatie, mijn man heeft vanavond te kennen geven dat hij wil scheiden voor mij,het sloeg in als een bom,na 40 jaar. de in en outs wil ik jullie besparen, ook wil ik na 40 jaar mijn [nu] nog man niet zwart maken. want aan mij zal ook wel wat mankeren, of het de mid-life crises is,ik weet het niet. Maar zal de komende tijd wel lezen, maar niet deelnemen daar staat mijn hoofd nu niet naar. Het zal wel een beetje stil worden hier, want ja 40 jaar met zijn tweeén en nu alleen dat hakt er wel in. De tijd zal het leren. dank jullie, als jullie het begrijpen, snel weer naar iets anders,ben nu de hele avond al aan het huilen en zal nog wel even duren denk. Maar hopelijk kom ik hier sterker uit. x

Ik kan me best voorstellen dat je daar even stil van wordt. Ik wens je veel sterkte toe.

 

Toch één tip: isoleer jezelf niet van de rest van de wereld (daarmee bedoel ik niet dit forum). Er zijn een heleboel mensen die je willen en kunnen steunen.

Och jeanne... Wat ongelooflijk K*T !!! Ik kan niet anders dan je heel veel sterkte toewensen in de komende, moeilijke tijd! En natuurlijk stuur ik je een dikke (virtuele) knuffel!

Super bedankt, heb me toch een hoofdpijn van het huilen, jemig, alle gordijnen dicht deuren op het nacht slot. volgens mij heb ik alles goed gedaan. help

Waarom zou je het niet goed gedaan hebben.

Of bedoel je het afsluiten van het huis.

Is je man nu dan al weg.

Als je het huis bedoelt, loop dan alles nog eens na.

Maar als je jezelf bedoelt, jij heb toch niet tegen hem gezegd dat je ermee wil stoppen.

Ik merk dat er iets is fout gegaan.

 

Ik dacht namelijk dat ik je een eerdere reaktie had verstuurd.

Maar niet dus.

 

Bij deze wens ik je heel veel sterkte toe in deze vervelende periode.

Ik zal je reacties best wel missen, maar ik ben niet belangrijk.

Dat ben jij ook al voel je het niet zo maar het is wel zo.

Vervelend dat je door dat vele huilen zo'n hoofdpijn krijg.

Maar ik vind het huilen toch wel positief, je kropt het verdriet dan niet op.

 

Nogmaals heel veel sterkte en tot zo gauw als jij kan.

 

Groetjes Conny.

hey,

 

Lees het net en om eerlijk te zijn maken zo'n dingen me altijd een beetje droef..

Ik wil je eerst veel sterkte wensen, maar er is toch nog iets dat ik je wil zeggen.

Jij en je man zijn beide volwassen, dus probeer alles ook op een volwassen manier te regelen.(en liefst zo snel mogelijk)

Dit is het beste voor jou, je man, je kinderen,...

Bij mijn ouders ging/gaat het op een vreselijke manier ( via rechtbank,...) zorg dat je dit bespaard blijft.

Het is nu al 9 jaar aan de gang en dat maakt het niet makkelijker.

Je zult het de volgende weken waarschijnlijk niet makkelijk hebben, maar ga gewoon door met je leven, doe leuke dingen,...

Veel Sterkte!

Och Jeanne.. en dat na 40 jaar. Wat een pijn en een verdriet. Ook ik ben er even stil van...

 

Zwart maken helpt niets, dat maakt de situatie alleen maar erger. En als hij dat gaat doen, dan zegt dat alleen maar iets over hem, niet over jou.

 

Logisch dat je hoofd nu even niet staat bij het reageren op dit forum. Ik vind het al heel erg moedig van je dat je zoiets op dit forum durft achter te laten. Dat zegt al iets over jou.

Je slaat je er wel doorheen, je kan er alleen maar sterker uit komen. Ook al zal het er nu nog niet zo uit zien omdat je nog met een vers verdriet zit.

 

Ik kan me helemaal aansluiten bij eerdere reacties qua steun: isoleer jezelf niet, want dan duurt je verdriet alleen maar langer. Je hebt hulp nodig om zo snel mogelijk weer door te kunnen en jezelf te vinden. Want na 40 jaar samen heb je samen een leven opgebouwd en heb je samen dingen besloten en gedaan.

 

En nu hoef je niet meer eerst te overleggen maar moet je zelf gaan uitvissen wat JIJ leuk vindt, wat JIJ wilt doen, wat JOUW wensen zijn. Want die komen nu op de 1e plaats!

Doe wat goed voor jezelf is, blijf sociaal bezig, vindt uit wat jij wilt. En werk daar naar toe.

 

En van mij krijg je ook een hele dikke (hetzij virtuele) knuffel.

Heel veel sterkte gewenst... Het zal niet makkelijk worden zeker de eerste periode niet, maar wie weet hoe je hier wel niet uit komt! Misschien nog sterker! Je kan het! Zorg goed voor jezelf. Nu lukt het misschien nog niet maar over een tijdje gewoon jezelf even extra verwennen.

 

Dikke knuf

Hoe het kwam vanochtend weet ik niet maar stapte uit bed met de gedachte: "Al 36 jaar samen, hoe oud zijn we als we er nog zoveel jaar bijdoen? Omg, we zijn ver over de helft, waarschijnlijk. Niet aan denken daar heb je niets aan".

Heb veel in het leven moeten loslaten, dé troost daarbij was; zolang ons huwelijk het maar niet is. Dan moet je zoveel achterlaten en echt helemaal opnieuw beginnen. Lijkt me zo ingewikkeld.

Nu lees ik jouw bericht, het onvoorstelbare gebeurt dus wel. Wat triest Jeanne. Zoals ik lees komt het ook totaal onverwacht voor je. Hoe kunnen mensen hun leed verwerken denk je dan weleens wanneer je ervan hoort. Dat is niet te overzien.

Wel weet ik dat je kracht naar kruis krijgt. Lijkt makkelijk gezegd en het maakt je verdriet niet minder. Uiteindelijk zal je het voelen. Zoals al eerder aangegeven; probeer ook leuke dingen te blijven doen, dat mág.

Lieve Jeanne, ik wens je kracht om hierdoor heen te gaan. XXX

Jeanne ik weet niet wat ik kan zeggen om je te steunen..ik ben er ook stil van en huil met je mee..wat een verschrikking! Je gaat je er wel doorheen slaan, maar voorlopig heb je daar niets aan..alleen de pijn het het verlaten zijn. Ik sla me armen om je heen en geef je een dikke digitale knuffel. PB me maar als je er behoefte aan hebt. XX Jet

Ook ik wens je heel veel sterkte toe. Het is niet niks, 40 jaar huwelijk. Het is voor jou nu een verdrietige tijd en ik leef met je mee. Probeer wel goed op jezelf te passen meis.

 

Liefs,

Corrie

Beste Jeanne,

 

Wat een verdriet, dat wens je niemand toe, zeker jou niet, altijd een aardig berichtje op het forum.

Veel sterkte de komende tijd. Als je vragen hebt kun je me pm-en, we kennen jammer genoeg al een aantal scheidingen al te goed.

 

Rob

lieve lieve mensen, bedankt voor al jullie lieve reactie's hier en prive, Nee huil nog steeds,als afleiding lees ik hier nog steeds mee, het is niet de hele dag huilen hoor, maar wel vaak. Inmiddels weet ik dat er een jong gescheiden vrouwtje er een heel grote deelname aan heeft,33 jaar ja daar kan ik niet tegen op. Verder weet ik ook dat mijn [ex] man er moeite mee heeft dat hij ouder wordt,ook iets wat ik al dacht. maar zo super bedankt, heb ze vanavond aan mijn schoondochter laten lezen, die komt gelukkig iedere dag, ook mijn zoon komt iedere dag. blijft volgende week ook eten,ook mijn kleindochter komt eten. Momenteel komen er heel veel mensen koffie drinken, aan de deur, tel, sms, niemand snapt het. maar ja proberen te slapen vannacht, was vannacht 0,0 om half 5 in de ochtend stond ik zijn koffer te pakken. nu ja pakken in de koffer smijten, probeer er sterker uit te komen maar is zo moeilijk,hij heeft zich zo gek laten maken. x

jeanne

Heel veel kracht gewenst.

Geen woorden voor zoveel ellende.

Sterkte. RvO

Pff, wat een klus heb je te gaan, Jeanne. Denk er de hele dag aan, Het zal je maar gebeuren, onvoorstelbaar. Dan weer blijkt dat je in 1 huwelijk, 2 individuen blijft. Samen leven. samen delen en toch.... blijf je verschillend. Hoe lang je elkaar ook kent ( of denkt te kennen ) . Al ken ik je niet persoonlijk, "alleen" via dit forum, jij bent een eerlijke, sterke, wijze vrouw, die hier goed uit gaat komen. Maar wat een verdriet moet je daarvoor verwerken. Probeer vertouwen te houden en geloof vooral in jezelf, zorg voor goed jezelf.

Trust.

Ik lees dit nu pas. Dat is wel even slikken. Heel veel sterkte ermee!

Jeanne....

 

verbazing......

onthutst....

ongeloof....

verdriet.....

boosheid.....

 

Meid wat een vreselijke tijd ga je door.....

 

Fijn dat je steun vindt hier en thuis.....je staat niet alleen, een kleine, maar belangrijke troost....

 

Sla je er door heen meid.....one day at a time.....

 

Sterkte!!

 

Oh meis, wat een vreselijk nieuws heb jij te verwerken gekregen.

Helaas worden we allemaal ouder, ik weet dat mensen dan rare dingen, doen...dat begrijp ik al niet, maar als ik dan lees dat een 33 jarig ding ertussen blijkt te zitten, valt je mond toch helemaal open.

Wat denk zo'n meid wel niet, voeld ze zich gevlijd? dan een man die haar vader kan zijn interesse in haar toont.

Ziekelijk..anders kan ik er niet van zeggen.

 

Ik ben blij te lezen dat je kind(eren?) zich met je bemoeien en voor je zorgen, pak zijn spullen maar in en laat hem maar vallen.

Hij zal het zelf moeten uivinden....ik hoop alleen dat jij je er zonder al te veel emotionele schade doorheen kan slaan.

 

Heel veel sterkte, wijsheid toegewensd.

Lieve schat, ik zit met tranen in mijn ogen dit te lezen.

Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen, dus houd ik mijn mond maar.

Weet dat ik voor je bid (geen flauw idee of je iets gelooft, maar ik geloof dat het helpt, dus doe ik wat ik denk dat helpt).

Heel veel sterkte

Tjongejonge wat is dit zwaar klote ! ! !

 

Ik wens je alle sterkte toe.

Jouw man heeft een midlifecrisis! Mag ik vragen hoe oud hij is?Wat een z*k patat om jou dit zo aan te doen...en die dame is ook niet helemaal fris...

Hoi nogmaals allemaal bedankt voor jullie medeleven, Jet hij is 61 jaar, zij ligt ook in scheiding het is een oud collega van mijn man,het verhaal is lang, Het contract van haar is niet verlengd door haar baas, a omdat ze teveel ziek was. en b ze kwam te dicht bij mijn man, zodat het werk van mijn [ex] man er onder te lijden kreeg. Ik huil niet meer hoor, ben nu alleen kwaad, teleurgesteld, maar we zullen zien wie het laatst lacht. Gisteren zei mijn zoon; maandag was je een wrak, en zoals je er nu uit ziet, geweldig, en vandaag ook weer . Doet me goed,ik laat me er niet onder krijgen no way. Zou hem ook niet meer terug willen hoor, maar mijn ex had gedacht,dat hij zo bij haar in kon trekken,maar dat valt even tegen. nu gaat hij zaterdag naar een chalet kijken.Maar ik heb nu meer als een jaar op mijn tenen gelopen,bang voor alles en nog wat, voor hem dus. Dat is voorbij en dat is ook weer een heerlijk gevoel,gewoon jezelf zijn, Omdat jullie allemaal zo meeleven wil ik jullie dit niet onthouden,vaste lezers weten dat ik voor mijn verjaardag een 12 daagse reis naar turkije had gehad, die gaat niet door dus, althans voor mij niet meer. Hij heeft haar gevraagd om mee te gaan,was ook een vernedering hoor om dat te horen,maar ze heeft nee gezegd, toen heeft hij het aan mijn zoon en schoondochter gevraagd maar die hebben beiden nee gezegd, nu aan mijn dochter maar dat weet ik nog niet, had vandaag een opname dag voor flikken maastricht. Nu we wachten verder af, morgen komt mijn schoonvader denk, die is 85 en voor hun vond ik het ook zo erg, dus dat wordt even heel zwaar. Maar kom op Jeanne je kan het. Trouwens ik weet niet hoe ik het moet veranderen,maar mijn eigen naam is Heijmans

Ik heb bewondering voor de kracht en nuchterheid die je uitstraald !

Ga vooral zo door en laat je kop niet hangen

Goe gedacht Jeanne