Frans

De aftrap met het eerste ei dat aan de wedstrijd voorwaarden voldoet. Afkomstig van de linker plant en niet de eerste die kleurde. Dat exemplaar zit aan de rechter plant en blijft nog even hangen om de zaden optimaal te laten afrijpen. Weegschalen zijn het minst nauwkeurig aan het begin en aan het einde van hun bereik. Daarom heb ik een precisie weegschaaltje met schaal 0 tot 200 gram gebruikt.

Oerlelijk al die verschillende zakjes maar het helpt prima tegen suzuki vlieg, wespen en vogels. Bijna rijp maar hij staat dan ook gunstig tegen een gevel op het zuiden.

Ik ben, vroeger dan andere jaren, klaar met de aardappelteelt 2025. In maart heb ik als vroege aardappel Anabelle en in april als middellaat ras de Nicola gepoot. De Anabelles, het waren er niet zo veel, zijn inmiddels gerooid en geconsumeerd. Het loof van de Nicola's heb ik gisteren en vandaag verwijderd omdat het al voor het grootste deel was afgestorven en toename van het gewicht van de knollen dan nog maar gering is. De planten waren bovendien nog vrij van phytophtora en zonder bovengrondse plantendelen loop je daarna met de knollen geen risico meer. Ik laat al jaren de aardappels in de grond zitten en rooi ze naar behoefte tot in het voorjaar toe (lukt denk ik niet met elke grond, kleigrond lijkt me hiervoor niet geschikt). In de winter wordt het nog te oogsten deel aardappels afgedekt met bladeren en een dekzeil. De kiemrust blijkt bij verblijf onder de grond langer te zijn dan indien gerooid en in het voorjaar krijgen de knollen pas de neiging uit te lopen. Op de plek waar de aardappels zitten gooi ik wat extra aarde en steek er een stokje in zodat ik later precies weet waar de riek de grond in moet om te oogsten. Over 2 plekken verdeeld stonden ongeveer 70 planten. Op de bovenste foto is e.e.a. wat duidelijker te zien omdat daar de extra schep aarde over de knollen nog vers is.

Rups koninginnepage. Veel zie ik ze niet die prachtige vlinders maar verschillende keren per jaar fladderen er toch een paar door mijn tuin. Sinds ik gestopt ben met het telen van venkel heb ik echter nooit meer een rups aangetroffen. Tot vandaag dan, ik vond er eentje op het wortelloof.

Mijn eetbare witte lupinen werden ongeveer een maand later dan gebruikelijk gezaaid en beginnen nu te bloeien. Gaat best nog goed komen.

Een tip voor wat de manier van oogsten van kouseband betreft. De bloemen van kouseband verschijnen in paren zodat ook de peulen in paren groeien. Toen ik 2 jaar geleden voor het eerst kouseband teelde wilde ik de peulen 'netjes' oogsten en deed dat door hun gezamenlijke stengel door te knippen. Later ontdekte ik dat dat helemaal fout is want op die manier beperk je in grote mate de verdere productie. Oogst je de peulen zoals op onderstaande foto dan ontwikkelt zich later nog een tweede bloemenpaar wat anders niet meer mogelijk zou zijn. Zelfs een derde bloemenpaar kan nog. Hier zie je een paar in ontwikkeling zijnde bloemknoppen op een plek waar al eerder geoogst is op de manier die ik beschreef. Die 3 bruine dingen zijn verdroogde stukjes peul die na het knippen bleven hangen. Een vierde stukje heeft al los gelaten. Op dit plekje is dus al 2 keer eerder een stel peulen geoogst is en de oogst van een derde stel is alleen nog maar een kwestie van tijd.

De planten in de kas. Links voor 3 stokken met planten uit dezelfde serie als buiten. Ze hadden tot uitplanten toe veel langer in potjes doorgebracht dan de planten buiten en zijn, hoewel de omstandigheden in de kas gunstiger zijn, minder ver in hun ontwikkeling. Komt waarschijnlijk omdat hun wortels door het wel erg lange verblijf in de potjes vergroeid waren geraakt in een zeer vaste en compacte wortelkluit waardoor het goed uitgroeien van de wortels naar de omgeving wat langer heeft geduurd. De achterstand zal ongetwijfeld snel ingehaald worden. In ieder geval zijn er ook aan deze planten al volop knoppen en de eerste bloemen. Na het rooien van de 4 stokken met planten van de eerste serie vanwege luis heb ik niet meer exact de productie van de resterende stokken bijgehouden. Hoewel het hoogtepunt al een tijdje voorbij is is de dagelijkse oogst nog steeds de moeite waard. Verder heb ik nog een paar peulen door laten groeien voor zaadwinning. Hier 2 zaadpeulen waarvan de bovenste bijna rijp is. Bij de 'oudjes' ontstaan nog steeds bloemen op plekken waar je het niet meer verwacht. Aan de achterzijde van de plant met zaadpeulen zie je boven de onderste peul er een paar hangen terwijl daar toch al eerder geoogst is. Van luizen geen last meer (even afkloppen ). Ik ben er nu wel op voorbereid, heb neemolie gekocht, maar in hoeverre dat spul nu echt werkt is de vraag. Ik was al langer nieuwsgierig naar de bruikbaarheid van neemolie in de moestuin dus dat wordt weer een experimentje op zichzelf.

Als ik momenteel naar weeronline kijk zou ik weleens te optimistisch geweest kunnen zijn. Die tijdsduur van ongeveer een week is gebaseerd op mijn ervaring met kouseband in de kas. De komende week blijven echter voor de buitenteelt zowel dag- als nachttemperaturen aan de lage kant. Pas vandaag over een week wordt het in mijn omgeving weer een stuk beter met temperaturen overdag van 27° tot 28 °C en nachttemperaturen die weer richting 16°C gaan. Behalve lagere temperaturen worden de bloemen ook nog eens regelmatig nat door de regen en in hoeverre dat nog een rol kan spelen weet ik niet al is het principe van bevruchting een beetje vergelijkbaar met dat van de tomaat. De bloemen zijn tweeslachtig en kunnen zichzelf bestuiven. Stuifmeel wordt o.a. door trilling los gelaten. Al met al had ik vanwege mijn geringe ervaring met kouseband in de buitenteelt die schatting beter niet kunnen geven. Maar we gaan het zien.

Na het fiasco van de eerste serie planten (veel luizen gevolgd door mozaïek virus) doet de tweede serie planten het daarentegen uitstekend. De eerste plant heeft zelfs de top bereikt. Volop bloemknoppen. Ook de eerste bloemen. Als het weer een beetje redelijk blijft verwacht ik de eerste peulen over ongeveer een week te kunnen oogsten. Zijranken ontwikkelen zich meer en meer maar die moeten meestal even geholpen worden met klimmen want uit zichzelf doen ze dat zelden. De vierkante palen voldoen niet. Waarschijnlijk door een te grote diameter hebben de planten er moeite mee en moeten gedurende hun klim tijdelijk aangebonden worden. Als contrast nog even dit plaatje van 36 dagen geleden dat laat zien hoe verdomd snel kouseband kan groeien. Ik heb vandaag ook nog foto's van de planten in de kas gemaakt. Waarschijnlijk plaats ik die morgen.

Ik maak me geen illusies @hazeltje en ik ben er van overtuigd dat er nog steeds genoeg kansen zijn voor iedereen. Het is nog twee en een halve maand tot 15 oktober en daardoor is er nog tijd genoeg. Zelfs iemand met een nu nog lege plant, waar misschien maar één vrucht aan gaat komen, heeft nog kans de wedstrijd te winnen.

De smaak is licht zoet en aromatisch. Het vruchtvlees is vrij stevig maar toch sappig en vergeleken met andere tomaten bevat hij weinig zaden. Voor mij een tomaat die duidelijk bewijst dat zaadvaste rassen niet ondergeschikt hoeven te zijn aan F1 hybrides.

Een groot deel van de vruchten is inmiddels geel en daarmee rijp neem ik aan. Wel zijn ze nog keihard. Met het wegen van het eerste ei wacht ik in principe nog even tot het zachter wordt om een maximale kiemkracht van de te winnen zaden te garanderen. Ik wil dan gelijk met die zaden een kiemtestje doen. Zoekresultaten over de kiemkracht van vers gewonnen zaden spreken elkaar tegen maar ik ga het in ieder geval proberen en ook nog eens later dit jaar. Op die manier komen we denk ik wel te weten of een kiemduur van enkele weken, zoals we dat met de wedstrijd zaden ondervonden, normaal is.

Stel je voor dat de in het recept geïnteresseerde leden bij die 5 gram peterselie aan potjes gedroogde peterselie uit de winkel gaan denken. Daar valt voor MM geen droog brood aan te verdienen. Als je die 5 gram vervangt door takjes heb je tenminste nog een kans dat er peterselie zaden bij je besteld gaan worden.

Altijd weer indrukwekkend zo'n trosje Coeur de Boeuf Bicolor. Heeft bovendien een mooie structuur en een prima smaak.

Fijn dat de wespen nog wat voor me over lieten.

Was natuurlijk als geintje bedoeld. Kreeg door dat stukje tekst even een wat ander plaatje in mijn hoofd.

Meer geel .... ... en ook weer bloemen

Ze groeien als een speer die niet gewenste indringers. Toch wel een beetje blij mee .

Nu niet beledigend worden hé

De nieuwe serie planten voor de buitenteelt is momenteel ongeveer halverwege hun reis naar boven (als ze dat gaan halen tenminste). Aan de stokken gaat het als vanzelf maar de planten aan de palen hebben het door de grotere diameter moeilijker. Ze moeten tijdelijk worden aangebonden want anders lukt het niet. Er zijn nog geen bloemen maar bloemknoppen zijn ruim aanwezig. Bij de nieuwe in de kas gezette planten uit deze serie duurde het even voor ze lekker door wilden groeiden. Kwam waarschijnlijk omdat ze veel langer in potjes hadden gestaan waardoor hun wortels moeite hadden door de compacte wortelkluit heen te breken. De plant op de achtergrond is nog een van de eerste planten. Produceert nog steeds hoewel hij er wat 'zielig' bij staat. Komt omdat ik steeds meer van zijn bladeren weghaal om de luizen onder controle te houden.

Je weet toch dat ik geen aubergines lust Jet. Ik had ze nog niet gedumpt dus kon ik het nog proberen. Maar wat is een simpel en bruikbaar recept ? Daarom gemini gevraagd : "Geef een uiterst eenvoudig recept met aubergines voor iemand die geen aubergines lust" De simpelste van enkele mogelijkheden : In plakken snijden, ruim besprenkelen met olijfolie , bestrooien met specerijen of kruiden (diverse genoemd) en gedurende 20 tot 25 minuten bij 200 graden in een voorverwarmde oven bakken. In plakken snijden gaat niet dus de vruchten in de lengte gehalveerd. Keihard waren ze met al behoorlijk grote zaden wat weinig vertrouwen gaf in een goed resultaat. Na halveren ruim besprenkeld met olijfolie en bestrooid met diverse kruiden/specerijen. Daarna 20 minuten de voorverwarmde oven in. Uit de oven gehaald, op een vel keukenpapier gelegd om overtollige olie te absorberen , daarna gereed voor consumptie op een bord. Het resultaat viel helemaal niet tegen. Een romige textuur terwijl de kleinste exemplaren met schil gegeten konden worden (krokant). De grotere hadden een taaie schil maar dat hoeft geen probleem te zijn omdat de inhoud zich makkelijk uit de schil laat lepelen. Van de zaden geen last. Gevolg is dat ik besloten heb ze volgend jaar weer te gaan telen maar dan wel in de kas. Allemaal jouw schuld Jet.

Perziken geoogst. Jammer dat ook de wespen er dol op zijn. In de 2 bakken links allemaal aangevreten exemplaren. In het gat een aziatische hoornaar.

Aziatische hoornaar op een van mijn perziken.

Een tomaat aan de tomatenplant er achter die door het gebruik van zoom dichterbij lijkt dan hij in werkelijkheid is.

Was ook wel nodig maar ik heb er nog genoeg laten hangen. Waarom er zo idioot veel vruchtjes aan de planten hingen is overigens wel te verklaren. Het is letterlijk te danken aan een nest hommels dat op nauwelijks 10 meter afstand bij een dahlia onder de grond zit. Wat de golden egg betreft zijn ze (voorlopig ?) werkloos want bloemetjes zijn er niet meer.