weknow

Waarbij mijn voorkeur is in november. Dan is je grond nog warm en zal de boom al beginnen wat haarwortels (onzichtbaar) en kleine witte wortels te maken en daarmee in het voorjaar beter op gang komen en beter op eigen benen kunnen staan bij droogte e.d. In maart kan ook nog wel, maar dan is nauwkeurige opvolging in het jaar daarop veel meer nodig.

Is een moeilijke. Ik heb vele bomen en struiken met succes gezaaid, maar deze lukte nog niet. Vraagt zeer lang geduld. Kan tot 3 jaar als ik de literatuur moet geloven. Afwisseling van meerdere maanden koude stratificatie en vervolgens warmer staan en dan weer koud enz. Ook scarificatie vooraf, 2 dagen in heet water of zo en/of aanschuren met een vijl om zo de harde pit gemakkelijker doordringbaar te maken zou wat kunnen helpen. Probleem is bovendien dat de goede voorbehandeling voor elke batch zaad ook nog kan verschillen. Vandaar nogal uiteenlopende adviezen als je in gespecialiseerde boeken of serieuze websites kijkt. Ik heb diverse pogingen gedaan met gekocht zaad, zonder succes tot hier toe. Had het geluk dat ik in mei j.l. bij een gespecialiseerde kwekerij een 50-tal overwinterde zaden onder diverse bomen van diverse rassen kon oprapen, dus al ruim een half jaar buiten gelegen in wat het weer was, en die liggen nu een maand of 3 in de koeling na een aantal weken gewoon vochtig warm. Let ook op dat je ze licht vochtig in schoon medium laat stratificeren, anders veel kans op groene schimmel. Overigens had ik dit jaar met Cornus kousa, het broertje van de Cornus mas en niet minder makkelijk om te laten kiemen wel succes. Waren enkele zaden ergens uit een tuin en gekochte bij het Engelse Chiltern Seeds en van beide staan er nu boompjes van een 30 cm hoogte in potten. Was blij met dit succes omdat C. kousa dure planten zijn als je ze wil kopen en stekken erg moeilijk gaat. Wat dat betreft zou C. mas iets makkelijker moeten zijn. Als je geen speciale grootvruchtige rassen wilt van C. mas, (daarvoor betaal je makkelijk ca. 15 a 20 Euro per plant) zou je nog kunnen overwegen om C. mas ergens als zgn. "bosgoed" aan te schaffen. Dan betaal je niet meer dan 0,75 a 1,25 per plant afhankelijk van de grootte.

Ha Bram...een Fazantbes (Ook wel oma's oorbellen genoemd). Eetbare bessen zelfs, maar niet lekker..... Groeit ook goed in schaduw.

Mijn indruk is dezelfde als van Patrijs, maar het kan ook een van de 1000en andere rassen zijn. Weet je nog waar je hem kocht? Dat zegt mij veel over het verkrijgbare assortiment. Doyenne de C. is een overbekende (en zeker een van de lekkerste) die in elk tuincentrum wel in het meestal heel beperkte assortiment te vinden is. Gespecialiseerde kwekers hebben meestal een ruimer aanbod dan de 3 a 5 soorten die overal wel te krijgen zijn....dus dan zou ik eens naar het assortiment daarvan kijken. Als het D d C is, zal ze nu nog niet rijp zijn. Kwekers plukken ze nog niet rijp, om lang te kunnen bewaren (smaak is minder!) en verkopen. Als je een peer zachtjes optilt, hand er rond leggen, en ze laat los dan is ze precies rijp en het lekkerste. Deze soort herken je meteen aan een uitstekende smaak en zacht zen zoet vruchtvlees en sappig. Dan heb je zekerheid.

Waarschijnlijk spint. Mogelijk ook een luisje. In kas is het veel moeilijker om gezonde natuurlijke evenwichten te krijgen dan buiten.

Heel kort advies en een link. 1. Plant in november. 2. Vraag geen `halfstam`, tenzij je een meter of 5 groot en een gelijke doorsnede na een aantal jaren prima vindt. (Wie zegt dat een halfstam kleiner blijft, kletst maar wat. Kan, onder heel bepaalde voorwaarden soms, ja...maar dan moet je heel goed kunnen snoeien en geldt alleen voor sommige rassen en/of op zeer arme gronden). Heb je beperkte ruimte, overweeg dan een zgn. "struik" (of laagstam) Ook die worden minimaal 2,5 a 3 meter. 3. Probleem van bestuiving. Staan er diverse appelbomen binnen 50 a 100 meter van je tuin, dan zal het geen probleem zijn. Anders heb je minstens 2, beter 3 rassen nodig. (Echt zelfbestuivende appels bestaan niet. Laat je dat niet wijsmaken. Ja er zijn er enkele die op het einde van de bloei, als ze nog weinig bestoven zijn, hun bloemen een beetje ontvankelijk kunnen maken voor eigen stuifmeel...stel je er niet echt vruchtbaarheid bij voor!) 4. Een goed alternatief zou kunnen zijn dat je iets meer uitgeeft en 3 a 4 verschillende zuilappels = ballerina's = kolomappels aanschaft. Die blijven smal, kun je op afstanden van 100 cm tot zelfs 50 cm. in rij planten. Op dit forum goede info over te vinden. Gebruik zoekfuctie rechtsboven met trefwoorden die ik gaf. Sowieso meer info op dit forum en talrijk op internet. Bijvoorbeeld:http://www.fruitbomen.net/informatie/p/18/een-appelboom-kopen-planten-en-verzorgen/

Die lucht is niet zo erg. Je jam is gewoon heel stijf geworden. Zowel pruimen (maar het verschilt per ras en als ze rijper worden, wordt het ook wat minder) en nog meer mirabellen bevatten veel pectine. Bij fruit dat veel pectine bevat, kun je bijvoorbeeld 1200 gram fruit met 500 gram van die Duitse suiker doen. (500 gram voor 1 kilo verkopen ze niet in Nederland). Bij fruit dat nauwelijks of geen pectine bevat moet je hoeveelheid fruit wat minderen, bijvoorbeeld 800 gram aardbeien, om het niet te slap te krijgen. Geleisuiker = suiker met wat pectine (en soms nog wat bijvoegsels). Het is afgestemd op een gemiddelde. Daarnaast als je jam ook wat zuren bevat omdat het in het fruit zit of bijvoorbeeld citroen erbij, wat ook erg goed voor de smaak, zal de gelatine beter werken. Ik koop tegenwoordig zelf de losse gelatine en citroenzuur om hier en daar wat te kunnen aanvullen en experimenteren met recepten. Een recept is maar een recept en gemiddelde. Houd ik me nooit aan. Koken en jam maken blijft in de eerste plaats het leren kennen van waarmee je aan het werk gaat, proeven en ervaring. Het uitvoeren van een lijstje stelt heel erg vaak teleur. Het potje op zijn kop is niet echt nodig, maar heeft 2 bedoelingen: De hete jam komt tegen de deksel en sluit dit af van de buitenlucht. Binnenin is het zeer heet, dus wat microben zijn wel dood. Suiker conserveert overigens en gaat slecht worden tegen. Dan krimpt het deksel bij afkoelen en kun je omdraaien. Als je jam maakt met stukjes fruit en ze is de goede dikte, dan blijven de stukjes fruit (die in hete jam opstijgen) er doorheen zitten als de jam afkoelt en gaat stollen. Zou je niet omdraaien, dan heb je bovenin alleen fruitstukjes en onderaan alleen smurrie. Als je jam erg dik is, zoals bij jou, zullen zowel de stukjes als de smurrie snel hard worden en niet meer naar de bodem zakken als je de pot omdraait. Niks mis met je jam. Alleen wat stevig. Is ook erg lekker. Nog een paar tips: probeer in pruimenjam naast wat citroensap ook eens een paar muntblaadjes (Marokkaanse!) , gember, vleugje kaneel of vleugje vanille toe te voegen. Niet meer dan een hint van...niet echt veel om een smaak te maken....daarmee worden ze nog iets lekkerder.

Er bestaan toch al lang echt gele courgettes. Ik heb ze een jaar of 8 geleden eens gehad. Zaadvast ras ( of rassen?) geen F1. Overigens was die veel minder productief en vruchten werden sneller aangetast of gingen aan de plant al rotten, en dat gebeurt veel minder bij de groene die ik ken. Dus zeker niet aangehouden toen. Een ander verschil was dat de gele wat droger leken van binnen...het geen natuurlijk voor sommige bereidingen ook weer een voordeel kan zijn.

Van die drie is de Bolster de echte zaad/teler. Is ook biologisch. Bovendien een Nederlands bedrijf. Grote kans dat zaad van Vreeken en wat verkocht wordt bij Welkoop (toch als bio?, want anders is er wat raars aan de hand) van de Bolster komt.

Hmm...lijkt me dan een mislukte F1 kruising. Te snel op de markt gebracht, niet voldoende getest, niet volgens de benodigde protocollen bestoven...? Zo iets. Overroepen dus. Op zijn best "Half gelukt" Overigens is er al een aantal jaartjes een geel met groene courgette op de markt. De Zephyr F1. Die is toch weer anders. Is ie toch lekker...vraag ik me af. Dan is het niet echt een miskoop. Zelf ben ik wat terughoudend in al die aparte vormen en kleuren die intussen in bijvoorbeeld courgettes gekweekt worden. Snap natuurlijk dat het geweldig mooi kan staan in een winkel of open tuin en aandacht trekt. Als je een ras selecteert kun je niet alles hebben. Je levert andere eigenschappen vaak dan weer in. Persoonlijk zijn hier rassen bevoorrecht die: - lang bewaren - mals en stevig vlees hebben, en waarin pitten lang klein blijven (dus ook wat uitgegroeid lang te gebruiken en nog lekker) - ziektevrij groeien (vooral meeldauw is een snel optredende en lastige). Hiervoor heb je meestal geen F1 zaad nodig, die al gauw 0,60 tot 1 Euro of meer per zaadje kost. Heb je vaak betere kansen met beproefde oudere rassen of nieuwere die op deze eigenschappen worden geselecteerd.

Invriezen, in stukjes of pulp en blancheren is niet nodig, kan altijd. Dan kun je ze later nog gebruiken voor saus, voor bij maaltijd, voor compote of jam...wat je maar wilt. (Ikzelf meng graag meerdere soorten frui, soms ook kruiden of bloembladen of noten tot aparte jamcombinaties. Perzik combineert met veel smaken en ik denk dat jouw perziken ook een mooie rose tint aan een mengeling geven) Ook een hoeveelheid compote (mengen met (val)-appelstukjes) maken en deel invriezen vind ik nuttig. Als bij-gerechtje bij een maaltijd als gasten komen altijd zeer geslaagd. Ook sap, evt. mengen met ander fruit, lijkt me zeker een optie. Ik vraag me alleen af of het een bittere perzik is, want dan moet je het deel perzik in het sap niet te groot maken. Tot slot: Misschien een 10 a 20 pitten bewaren voor Weknow, zodat hij ook wat boompjes kan opkweken. Laat ze dan niet uitdrogen (vochtig stukje keukenrol erbij) dan kiemen ze veel beter. Verzendkosten zal ik je vergoeden.

De laatste opmerking van jboss komt door een misverstand in de titel van dit topic. Wolluis is geen dopluis is geen wollige appelbloedluis. De foto's van hortensia's laten de wolluis zien. (dus niet wol - dopluis) En de dopluis bestaat ook. De 2 worden makkelijk verward. Vooral de beestjes zelf omdat ze wittig zijn. Dopluis kun je met de hand nog verwijderen. De harde bruine schildjes die je in de winterperiode vaak vindt, ik zie ze soms op druiven hier, kun je zo wegwrijven. Systematisch alle takken even nalopen en probleem is ver opgelost. Probleem, nou ja...als je het graag chemisch aanpakt, van deze 2 soorten is dat ze door hun wollige omhulsel of schildje moeilijker te bereiken zijn met gif. In natuurlijke situatie is het normaal dat hier en daar een plant, vaak de zwakste of die niet in zo goede omstandigheden staat, door een ziekte of etend insectje wordt bezocht. Dat je het als een probleem ziet kan er mede op wijzen dat je planten eigenlijk niet ideaal staan en wat kunstmatig sierlijk gehouden moeten worden. Natuurlijk zijn er prachtige hortensia's om te zien, maar tegelijk zijn het gekweekte wat onnatuurlijke vormen die hier eigenlijk op veel plaatsen niet in hun natuurlijke habitat staan. In appels is de wollige (appel-)bloedluis een veel voorkomende aantasting. Dit jaar komt ze zeer veel voor. Dat is een heel andere. Is geen heel ernstig probleem voor de liefhebberstuin. Ziet er erg uit, vooral omdat als je ze wegwrijft (en dat is een prima manier om ze al wat te verwijderen) je handen wat rood sap laten zien. Dat is geen bloed, maar het lijkt er wat op. Je vindt ze vooral op snoeiplekken, wondjes en op nieuwe groei. Naast met je vingers even wegwrijven, kunnen vooral natuurlijke vijanden als larven van lieveheersbeestjes, oorwormen, gaasvliegjes e.d. zeer veel helpen. Op het moment dat je zou gaan spuiten tegen de luizen, zullen zeker je helpers eerst opgeruimd worden.

Top Yuras! Mooi die kleur ook van de vruchten. Hoe oud was de boom? Zaailing of ent/occulatie?

Je vraag wordt wat off-topic gezien de titel. Gekochte klauwen geven ca. 2 jaar voorsprong. Vaak zullen dat ook alleen mannelijke planten zijn (wat afhankelijk van ras en kweker) waar geen besjes met zaadjes aan gaan komen. Broodtelers geven daar aan de voorkeur, maar zelf merk ik geen verschil. Verkrijgbaar ook in vele tuincentra en tuinwinkels of markt, vaak verpakt per 1 of 2 klauwen in de voorjaarsbollencollectie (geen ras vermeld, bewaard in turf, makkelijk niet meer echt vers). In ieder geval online zijn er later in het najaar en in het voorjaar ook diverse aanbieder voor versere planten. O.a. van der Wal, Moestuin en bloem, Vreeken......... Misschien in andere topics over asperges even zoeken op dit forum , en daar een lijstje maken met aanbieders, rassen en ervaringen daarmee misschien....?

Och....moeten.... Wen er maar vast aan....geen tip of advies over tuinieren...of er zijn uiteenlopende en vaak zelfs tegengestelde adviezen. Ik doe daar ook aan mee. Hoe je daarmee omgaat...? 1. Verschillende adviezen verwijzen naar verschillende uitgangspunten, verschillende praktijk, verschillende keuzes die mensen maken en waarmee ze denken. Een voorbeeld: Als je iets begrijpt van bodemgezondheid en de rol van allerlei beestjes, schimmels en bacteriën in de bodem daarin, zul je nooit meer allerlei gif in je tuin brengen, maar ook terughoudend worden met grondbewerking en kwistig allerlei meststofjes strooien...dus heel anders dan lange tijd door vele tuiniers werd betoogd en gepraktiseerd. Door doorvragen...waarom?.....ga je dat soort onderscheid kunnen maken...begrijpen dat er verschillen zijn en waarom en dan wordt het alleen maar interessanter. Vaak is er niet een waarheid, maar vele wegen die succesvol kunnen zijn. 2. Blijkbaar bestaat er vaak niet een goeie manier....kunnen er meerdere goede manieren zijn....maar dat is ook weer afhankelijk van wat je belangrijk vindt en plaatselijke omstandigheden die bij andere mensen of in andere tuinen kunnen verschillen. 3. Zelf ervaring opdoen en kritisch zijn. Kijken, luisteren, leren en dat blijven doen. Dan leer je de betere adviezen van de papegaaienpraat onderscheiden. Mijn aanpak voor een druif zou zijn om ze nu te laten groeien, maar wel zo nodig wat in te tomen om het hanteerbaar te houden. Eerste paar jaar is opbouw van een gezonde en sterke plant met een goede en hanteerbare vorm belangrijker dan al snel vruchten krijgen. In de winter (november....) flinke snoei hier op gericht. Groei ca. 50 cm per jaar van een stam of evt. gesplitst. Al de rest aan scheuten, groeipunten en uitlopers rigoureus wegsnoeien op 2 a 3 knoppen. Druif is harde groeier, die profiteert van goed en diep kunnen wortelen. Daarom opbouw van een goed gestel nu, geeft vol op goede en lekkere vruchten over enkele jaren.

Aanvullend: Groene asperges of paarse zijn veel makkelijker te telen dan witte. Lukt ook uitstekend op de zware kleigrond hier. Geen gedoe met ruggen, alle licht vermijden en speciale messen. Er zijn speciale rassen voor dat doel. Zaaien en opkweken gaat heel gemakkelijk, zaad is vrij goedkoop. Vanaf 3e jaar kun je al een deel van de scheuten gaan oogsten. (2e jaar een paar potlooddikke alvast om te proeven). Om te exporteren naar mensen die het niet kennen en nooit teelden zou ik altijd voor de veel grotere kans op succes kiezen. Persoonlijk vind ik groene ook lekkerder. Minder bitter en vers geoogste toppen van ca. 20 cm. zijn mals en in een wok in enkele minuten gaar. Smaak in plaats van cultus

Ik denk even hardop na Het is niet alleen de volle zon (direct licht, veel UV en warmte ) maar ook de de beschutting en weerkaatsing van stenen van de gevel die dit een heet plekje maakt. Traditioneel een plekje voor komkommer, paprika, meloen, tomaten, courgette...sperziebonen, misschien sojabonen...een aantal kruiden, waaronder meerjarige als lavendel, oregano, tijm of fruitbomen/struiken als druiven, perzik, warmte-minnende pere. Bedenking 1: Vooral vruchtgewassen dus en wat peulvruchten. Voor een goede en gezond blijvende moestuin zul je juist moeten wisselen en variëren om niet allerlei ziektes en problemen te krijgen. Opmerking van Patrijs dat een goede moestuin ook luwte moet geven snijdt mi zeker hout. Bedenking 2: De zomers zijn de laatste jaren zo heet en droog geworden**, dat wat 10 a 20 jaar geleden nog als gunstig gezien werd, zo een lekker warm en beschut plekje als moestuin (in boeken en ervaring van moestuiniers), misschien intussen wel te heet moet worden beschouwd om echt lekker te moestuinieren...en dan denk ik aan wat planten nodig hebben. Allerlei gewone gewassen die traditioneel in de moestuin gekweekt worden, kunnen snel gaan doorschieten, kwijnen, verdorren, gevoelig en kwetsbaar worden...telen wordt niet makkelijker... Aan de andere kant betekent het dat er misschien ook mogelijkheden komen om wat soorten die net iets meer warmte vragen te gaan kweken. ** Uitleg. Er valt me de laatste jaren iets op. Pakweg 10, 20 jaar geleden was het "warm", "heerlijk weer", "echt zomer"bij temperaturen vanaf een graad of 22. Bij de huidige weerberichten wordt zo een temperatuur al getypeerd als koel en niet echt 's zomers. Tegen de 30 graden is al vrij "gewoon" nu om "lekker weer" te heten (Ik vind dat snikheet, niet fijn ) en het nieuwe record van 40, 41, 42+ is nog maar enkele weken oud)

Je verhaal en aannames kloppen in grote lijnen. Maar als algemene stelling is het niet juist. Niet alles kun je onder een en dezelfde noemer plaatsen. Er zijn veel uitzonderingen en verschillen. Per soort plant kan het verschillen. (Aangenomen dat er geslachtelijke voortplanting is, want ook ongeslachtelijke kan bij veel planten op diverse manieren, klonen dus) Want er zijn meerdere manieren van bestuiven, deels genetisch bepaald, maar soms ook morfologisch (de bouw van de plant) of nog door andere factoren als klimaat, groeiomstandigheden, wijze van stuifmeeloverdracht enz. Een voorbeeld: Sommige planten zijn bijvoorbeeld zelfbestuivend. Als dat gebeurt is variatie klein. Ook zijn vele gekweekte planten zaadvast (hetgeen betekent dat door selectie in het verleden de noodzakelijke variatie in genen wel aanwezig is, maar zich niet vertaalt in grote verschillen tussen nakomelingen). Een studieboekje over plantenbiologie kan je veel verheldering geven van wat er wat dit betreft allemaal bestaat in het plantenrijk. Je weergave is zo sterk vereenvoudigd, dat het de veel complexere en gevarieerdere werkelijkheid geen recht doet.

Hoi Angela, Op de najaars MTFD zal ik niet zijn, helaas. We zijn dan een weekje op vakantie en deze keer niet in de buurt van Zelhem. Maar verleden jaar vroeg je om een mispel Westerveld en ik heb een geent boompje voor je....als we een manier vinden om dat in Zelhem of bij jou te krijgen.....

Voor (goede) vruchtzetting hebben de hier gekende fruitsoorten een aantal uren "kou"nodig tijdens najaar en winter. Het meetpunt daarbij is iets rond de 7 graden Celsius. (Ik dacht dat 6,8 graden wordt aangehouden). Dit heeft gevolgen voor wat kan en niet kan. Een paar voorbeelden: - Per ras en soort fruit verschilt het aantal uren dat nodig is. Een bepaald soort kers heeft bijvoorbeeld 800 uur nodig beneden dat punt. Een teler kan dat bij houden en direct nadat die hoeveelheid bereikt is met behulp van hormonen de boom laten botten en uitlopen en op die manier zo vroeg mogelijk kersen ervan oogsten. (Ik bezocht eens een kersenteler in de buurt van Gouda, die op deze manier jaar na jaar goed geld verdiende door als eerste op de veiling zijn kersen te kunnen aanbieden. Hij kweekte in kassen.) - Waar wijndruiven tot voor enkele decennia in België en Nederland niet commercieel gekweekt konden worden, ontstaan er steeds meer - ook commerciele - wijngaarden waar uitstekende wijn gemaakt wordt. In traditionele wijnlanden wordt het intussen in vele gebieden te warm en te droog om nog de gewenste kwaliteit en opbrengst te halen. Wijnbouw schuift snel op naar noordelijker streken. Dit geldt voor meer fruit en groenten soorten. Overigens geldt dit ook voor allerlei ziektes en plagen die meekomen of die hier als invasieve exoten grote probelemen beginnen te geven. - Bepaalde rassen fruit voldoen hier steeds minder. Ik ken een grote bio fruitteler in Vlaanderen die het ras rode bes Jonkheer van Tets geheel geruimd heeft enkele jaren geleden omdat het door te weinig winterkou niet meer goed draagt. In elke bouwmarkt en tuincentrum is dit ras het meest verkochte en vaak alleen verkrijgbare. Overigens verwacht ik van haskaps of honingbessen geen grote commerciële successen. Om meerdere redenen. Het duurt een aantal jaren, vrij lang, voor dat de struiken redelijk gaan dragen (hoge investering en zeer lange terugverdientijd dus) en opbrengst is relatief klein (als je kijkt naar gewicht van de opbrengst per oppervlakte is het een fractie van vele andere fruitsoorten). Maar vooral omdat de pluk van de kleine besjes die per 1 of 2 hangen enorm arbeidsintensief is. Hooguit een klein aantal niche-telers zal zich er aan wagen en er misschien een kleine boterham uit halen omdat en zo lang het een duur niche-product blijft. Die markt zal snel worden overgenomen door kwekers in landen waar de grond prijs en arbeidskosten veel lager zijn. Dit is in het beste geval een leuke struik voor liefhebbers!

De Fanny die ik heb staan, geeft precies datzelfde beeld als op jouw onderste foto. Bij Fruitlent zijn de trossen veel mooier.... https://www.fruitlent.nl/druiven.html (Om de afbeeldingen van Fanny te vinden moet je even op het naamlijstje met witte druiven klikken, dan vouwt de beschrijving met foto's zich uit) Oorzaken zijn mogelijk: a. Slechte bevruchting door.....? (Verleden jaar hier niet anders, maar er staan nog 3 andere druivenrassen vlakbij). b. Een slechte kloon die we toevallig hebben....of wellicht helemaal geen Fanny....want de smaak is niet slecht, maar absoluut niet de topper waar ik op gehoopt had. Bovendien is de rijping zeker ook niet zo vroeg als zou moeten...ik heb dus sterke twijfels over of mijn Fanny wel een Fanny is? Ik kocht mijn plant ca. 4 jaar geleden bij Vreeken. Niet ongewoon hoor dat je iets heel anders krijgt dan je bestelt. (Dat geldt bijna overal, niet alleen bij Vreeken)

In zo een mengsel kunnen nogal verschillende bloemen zitten. Dat verschilt per aanbieder van die mengsels. Nogal eens gaat het om niet inlandse bloemen, waarvan het zaad ergens op de wereld ingekocht wordt voor bijna niks en is de ecologische bijdrage aan insectenleven e.d. niet zo groot. Wie zielige insecten wil helpen zoekt dus een aanbieder die in ieder geval bloemetjes gebruikt die hier horen en gespast voor de noodlijdende kevertjes, torretjes, vlindertjes en gaasvliegjes e.d. Beetje oriënteren is wel slim dus. Wat afhankelijk van wat er in zit in het mengsel dat je koopt,zullen er vast nog wel bloemen bijzitten die nog in bloei en in zaad gaan komen. Allerlei pioniersplanten, eenjarige kale-grond-verover-kiemers, hebben aan tussen nu en pakweg oktober/november, 3 a 4 maanden, echt wel genoeg tijd daarvoor. Maar of zo een mengsel veel helpt als onkruidonderdrukker....dat is zeer de vraag....veel kans zelfs dat er soorten inzitten die veel mensen als (zaad-)onkruid zien....maar snelle bodemsluitende eigenschappen heeft zo een mengsel niet en omdat er zoveel verschillende planten inzitten zul je het verschil tussen meer en minder gewenst pas zien als ze bloeien....... Ik zou adviseren om voor een gewas te kiezen of een plant die ook een soort groenbemester is, die de eigenschap heeft om snel een gebied dicht te laten groeien. Zo maar wat suggesties uit het vuistje: augurken, raapstelen, nieuwzeelandse spinazie, winterpostelein, radijzen dik gezaaid, bladrammenas, mosterd, phacelia Edit: Phalcelia kun je nu nog prima zaaien. Ik denk dat het zelfs nog in bloei komt. En anders na de winter. Tenzij het bevriest, maar de winters zijn de laatste jaren zo zacht dat het nog nooit bevroren is.

schreef Brabantse Tuinprins. Toch even een aanvulling om het hele verhaal over snoei van kers bij elkaar te houden hier: Voor de grove snoei ("sleunen" is de vakterm...zeg maar structuursnoei van, ook, al wat oudere bomen ) wordt vooral het begin van het seizoen aangehouden. Zeker voor prunussoorten als pruim en kers. Beetje afhankelijk per jaar wanneer de bloei en groei inzet kan dit vanaf ergens in april of begin mei zijn. Essentieel is dat de boom in staat is om wonden zelf zeer snel te sluiten voor infecties en dat is vanaf het moment dat de bladknoppen gaan schuiven. Zo wordt het ons althans geleerd bij de opleiding hoogstamfruit van de Nationale Boomgaard Stichting. De zomersnoei is meer gericht op het jongere hout.

Ik denk dat de zaailing van Jet Appelvrouw een Cerinthe is, m.n. de C. major. Mooie plant, met paarse bloemen. Dat plantje van Patrijs weet ik niet zeker, maar zou het een sierwinde kunnen zijn? De spontane zaailingen komen hier nu ook boven...alleen mis ik de inkeping in het blad van de soort die hier staat...vandaar dat ik nog twijfel. Anders zou ik aan een Hedera (klimop) denken.

Neen.En ook geen tripsen zoals hiervoor voorgesteld. Dit is duidelijk luizen en niets anders. Zowel de bomen van Jan en Rick.