weknow

Is het wat consument wil? Of wordt de wil van de consument gemanipuleerd? Ben zelf erg blij met de enorme rijkdom en variatie in smaken/kleuren en vormen die een eigen tuin me oplevert! Sorry...kan even doorfilosoferen niet laten..... Als ik de media moet geloven zouden we allemaal het beste vlotte, zelfbewuste, sportieve, gebruinde , succesvolle en vrij magere mensen sorry: consumenten, moeten zijn die ook zichzelf voortdurend in de markt zetten..... Gelukkig zijn echte mensen veel verschillender

Eigenlijk zelfde verhaal als bij indigostruik in ander draadje. Dat al je planten wat kwijnen en aangevreten worden (ook hier zie ik in ieder geval mineervliegjes-schade) duidt er op dat ze het niet zo naar hun zin hebben..... Te warm geweest? Te weinig of te veel of te onregelmatig water? Voedsel in je potten is op? Te veel wind? Kan van alles zijn.....die diagnose kun je alleen zelf maken. Om op een balkonnetje planten jaar in/jaar uit mooi en gezond te houden is een hele uitdaging en niet altijd gemakkelijk! Je moet daar roeien met de riemen die je hebt.......

Ik zie witte sporen van een soort mineervliegje in sommige bladeren. Vraatgaten kunnen daar ook van komen of een rupsje of ander insectje dat wat mee-eet van wat voedsel dat het op jouw balkon vindt. Eerlijk gezegd zou ik er niets aan doen. Seizoen loopt ten einde en volgend jaar loopt de plant normaal gesproken weer uit met nieuw en schoon blad. Dit soort aantastingen horen m.i. gewoon bij planten gedurende een groeiseizoen....zoals rimpeltjes e.d. of kleine gebreken bij mensen als ze ouder worden - een illusie om dat helemaal te willen voorkomen en bestrijden. Stel dat je een insecten gif gaat toepassen....los van dat je voor een fles of flacon wel 3 nieuwe planten kunt kopen en het ronduit giftige en schadelijke troep is....zal de schade van dit jaar niet meer herstellen en is de tijd te kort dat de plant nog veel nieuw blad gaat maken voor de winter...dus je wint er niets mee aan schoonheid. Bovendien is het geen aantasting die hardnekkig in je plant gaat zitten of die dodelijk is voor de plant. (Je weet vast wel dat een indigostruik niet 100% winterhard is....op een balkon kan het flink vriezen en waaien...dus bescherming misschien wel nodig om volgend jaar weer nieuwe groei te krijgen.

Heb dit draadje even gevolgd en ik zie nog een optie. Maar eerst wat achtergrond-info. In bestuivingstabellen komen bijna alleen de rassen voor die (vroeger) commercieel werden/worden geteeld en ze worden vooral gemaakt voor bedrijfsmatige boomgaarden waar een zo groot mogelijke productie/rentabiliteit nodig is. Er zijn veel meer rassen en lang niet alles komt in die tabellen voor. Bestuiving is natuurlijk nodig, zonder bevruchting geen appeltjes Maar toch ook de waarschuwing om je niet blind te staren op zo een tabel: 1. In de praktijk van een particuliere tuin met enkele bomen is de ooit vastgestelde bloeitijd niet altijd precies volgens dat schema. Het kan gebeuren dat 2 geschikte bestuivers van elkaar toch niet echt gelijk bloeien of omgekeerd dat het allemaal wat vergeeflijker is...enige zelfbestuiving, een appelboom ergens in een tuin in de buurt of toch een bloei-overlapping van rassen die in de tabellen als "ongeschikt" staan vermeld. Misschien geen maximale productie, maar toch elk jaar best wat appeltjes aan je boompje (en minder dun-werk)....en dat is voor een liefhebber ook prima dan. 2. James Grieve is zo een goede bestuiver voor bijna alle rassen (behalve enkele uitzonderingen die een andere chromosoom-structuur hebben dan meestal bij appels voorkomt) omdat ze heel lang bloeit en veel goed stuifmeel produceert. De oogst valt 4 a 6 weken eerder (begint hier nu zo een beetje) dan van de Goudrenet en het is naast een heel lekkere handappel ook een prima appel voor moes en gebak. Hier draagt ze zonder uitzondering elk jaar overvloedig en ik ben er zeker van dat dat ook door zelfbestuiving komt. Goudrenet is een wat ziektegevoeliger ras (niet geschikt voor alle grondsoorten)......er bestaan gezondere rassen die er w.b. smaak en gebruik best op lijken, maar die niet zo bekend zijn. Maar de combinatie van die twee is veilig wat betreft bevruchting en geeft een aanzienlijk langere consumptietijd, zeker als je voor bewaarcondities voor de late Schone (=Goudrenet) of Rode van Boskoop kunt zorgen. 3. Gloster is hier heel laat. Meestal pluk ik de appels niet voor ergens in december, gewoon omdat ze duidelijk nog niet rijp en op smaak zijn en zelfs dan worden ze pas echt lekker vanaf januari tijdens het bewaren. De smaak is heel apart...niet zo zoet en wat wijnachtig....prima geschikt voor moes (citroensap toevoegen haalt smaak enorm op) en als handappel als je van die smaak en structuur houdt, maar minder om mee te bakken....omdat er geen duidelijk "zuur" in zit smaakt ze dan flets en flauw. Heeft neiging tot beurtjaren en stijle groei (smalle wat hogere boom) maar verder wel gezond. In mijn ervaring is bestuiving eigenlijk nooit een probleem vanaf dat je 3 a 4 vrij willekeurige appelbomen bij elkaar zet...dan worden er aan alle boompjes voldoende appeltjes bestoven. Een appelboom, zelfs laagstam en goed gesnoeid, heeft altijd toch wel behoorlijke ruimte nodig. Maar als je zou kiezen voor enkele zuilboompjes bij de Goudrenet (+ eventueel James Grieve) dan heb je ook alles voor succes. Die zuilboompjes of soms ook ballerina's genoemd, blijven smal en klein en dragen en bloeien aan de stam.....vrij kostbaar, dat wel...maar wel een leuke mogelijkheid om op weinig ruimte een gevarieerde en lange oogst te behalen en bestuiving te hebben.....zelfs mogelijk om ze in hele grote potten te houden en op een strookje van 1 x 4 meter kun je er zeker 3 a 4 goed kwijt.......

Hoi Ciska, Geweldig dat je stekken van de ramblers voor me hebt!! (De voorjaarsstekjes zijn bij mij helaas niet aangegaan )

- Grotere pot lijkt me? - voeding geven (koemestkorrels of organische mest voor fruit van DCM bijv.)? - Niet te nat en niet te droog (en gelijkmatig licht vochtig houden)? - Een snoeibeurt...? laat 4 a 5 sterke takken staan, kort ze in tot een 40 cm., rest uitdunnen en wegknippen...plant zal reageren met sterke groei volgend jaar, de zijscheuten die er aan komen dan snoei je in op 3 bladknoppen...zo vormt zich vruchthout

Toegevoegd op 12 september in aanbod zaaitray/bomentray 52,5 x 30,5 x 6cm. 104 potjes. Vrij stevig, dus meerdere jaren te gebruiken. 2 stuks nieuw. Afbeelding Palmentray diep met 60 potjes. 53 x30 x 11 cm. 4 stuks nieuw. Afbeelding Verse zaden van wonderboom Ricinus communis, de purperode variant (zaden zijn nu aan het rijpen...) Meer info bijv. hier: http://zaaisite.nl/info/ricinus_communis.htm

Ik denk dat het beter is om ze uit te planten. Dan gaan ze volgend jaar echt aan de groei....in een (vrij kleine) pot krijgen ze weinig voedsel en zijn ze kwetsbaar (te droog/te nat). Zo doe ik het in ieder geval. Zaailingen van verleden jaar gaan in najaar de grond in. En anders toch een wat grotere pot lijkt me.

Ik ken hem wel uit het wild en dan als "scabiosa". Staat op de rode lijst, maar je vindt ze bijv. volop in (bloemrijke, beheerde) bermen die voedselarm gehouden worden. Ik denk dat in allerlei wilde bloemenmengsels voor verwildering de plant ook wel voorkomt. Zaaien in een bak met flink wat zand bij potgrond of zand en tuingrond (meer risico op onkruid!) zal wel lukken.....maar of ie daarin ieder jaar weer terugkomt ligt erg aan of er andere soorten liever staan..... Als tuinplant, vast, willen cultivars van scabiosa hier wel redelijk.....is eerder "meerjarig" dan een vaste plant. Wordt vrij hoog...in gemengde berm inderdaad ruim een halve meter (veel concurrentie), maar alleen in een bak zou ie best tot meer dan een meter bloemstengels kunnen vormen. In een tuin voor bijen en zo en voor `fraai`, zou je misschien beter voor een cultivar van scabiosa kiezen....meer en grotere bloemen en ook meer kleurvariatie en evengoed goede insectenlokkers. Zaden zijn vrij algemeen te koop voor rond 1 Euro. Verder geef ik je de links naar 2 sites met erg degelijke informatie. Eten zou ik NIET doen (informatie PFAF! in link 1)......en zo maar medicinaal gebruiken zonder degelijke herboristische kennis zeker ook niet! http://www.pfaf.org/user/Plant.aspx?LatinName=Knautia+arvensis http://davesgarden.com/guides/pf/go/1933/

Er zijn diverse methoden om je gewassen sterk en gezond te houden, als je zonder gif en gebruikmakend van meer op natuurlijke processen geënte manieren wilt moestuinieren. Teeltwissel en zorgen voor afwisseling in je beplanting horen daar allebei bij. Ook het geregeld opbrengen van compost, zorgen voor gezond en gevarieerd bodemleven zijn belangrijke....en nog wel een paar. Ik denk dat als je je kansen op geen grote problemen op langere termijn zo goed mogelijk wil maken, je er geen of/of verhaal van moet maken, maar alles wat je vrij eenvoudig kunt doen zou moeten toepassen, zeker als dat - zoals bij een gerichte afwisseling in opvolging van je teelten - een erg beproefde en goed werkende manier is gebleken. Er bestaat niet zoiets als de enige goede manier. Wel is er ook de kennis en ervaring van mensen die heel serieus tientallen jaren op een zo ecologisch mogelijke manier (moes-)tuinieren en die zo veilige en begaanbare paden hebben gemaakt tegen de hoofdstroom in, waar gif en kunstmest de hemel op aarde beloofden. Ik zou in ieder geval zeggen...doe daar toch ook je voordeel mee.

Ikzelf wacht totdat ik wat worteltjes zie onderuit het potje. Alleen even opletten dat ze wel wat kunnen ademen nu, of als je de kap helemaal eraf doet dat de bodem constant vochtig, maar niet echt nat blijft. Het is een evenwicht zoeken tussen voldoende luchtvochtigheid, maar rotten/beschimmelen voorkomen. Zou ik zeker nog niet doen. Om 3 redenen: 1. Hortensia is sowieso een plant voor de halfschaduw en minder voor de volle zon. 2. De hitte is nu erg hoog en ook volgende week nog voorspellen ze extreem warm weer. 3. De planten die net wortels hebben of die nog aan het maken zijn, zijn heel kwetsbaar en krijgen zeker een flinke klap. Ik zou ze in ieder geval in de (half)schaduw houden tot het najaar of zelfs na de winter. Wel een grotere pot geven als ze gaan groeien en in de winter de potten beschermen (kasje?) of even ingraven en dan in mei of zo, als ze aan de groei gaan, uitplanten (of vanaf april gaan bijvoeden en wat water geven in de potten als je ze in potten wilt houden).

Echt niet!!! Om verbranding te voorkomen gebruik je juist compost (of eventueel een andere organische meststof, die een lage directe voedingsdosis heeft). Zelf adviseer ik zeker het gebruik van compost...ieder jaar weer en ook best een redelijke hoeveelheid. Omdat het 1. bodemleven voedt, dat sterkere planten geeft 2. De waterhuishouding in de bodem verbetert 3. de structuur van de bodem verbetert en 4. De gezondheid van de bodem en daarmee van je planten aanzienlijk beter maakt. Maar: Niet diep onder de grond, bij de wortels.....wel eventueel licht ingeharkt of (mijn voorkeur) als een mulchlaag rond je planten. Inharken zal trouwens na een jaar niet meer goed gaan, aangezien een kiwibes veel wortels net onder de oppervlakte maakt in een vrij groot gebied rondom de plant (naast ook diepere wortels) en je die dan zou beschadigen. @ Nedlets..... Het is heel erg de moeite waard om je eens te verdiepen in wat compost is en waarom het zo goed is. Daar kun je heel veel mee winnen. Zelfs de meeste boeren die tientallen jaren alleen kunstmest gebruikten en zware machines om diep in de bodem te graven en die om te werken, kennen het intussen en gebruiken het op grote schaal....omdat het hen geld oplevert door meer en betere opbrengsten

Even *ploink* Je schreef eerst dit: Op die informatie probeer ik je dan te adviseren. Nu zeg je dat het helemaal anders is. Dat ze deels nog niet kleuren en nog in de vruchtvormingsfase zitten..... Neen: die moet je natuurlijk NOG NIET plukken...die laat je groeien tot ze kleuren en dan helemaal rijp-rood worden! En dat andere al wat rood zijn, maar nog roder kunnen worden Die laat je dus het beste HELEMAAL rijp worden. Ik lees een vraag over een probleem en geef dan advies. Vervolgens zeg je dat het probleem er helemaal niet is...... En eerlijk gezegd ben ik dan niet meer mee. Vandaar *ploink*, en een diepe zucht.

Het 100% zeker identificeren van een paddenstoel aan de hand van een foto is ONMOGELIJK. In dit geval lijkt het te gaan om een "morielje"....en als dat zou kloppen is het toevallig ook nog een vrij zeldzame en eetbare soort. Maar ik ben niet kenner genoeg om dat zeker te weten.... Dit snap ik 100% zeker niet: Waarom zou je een paddenstoel weghalen? Het is een teken van gezondheid van je tuin! Hoe meer en hoe meer diverse paddenstoelen je in je tuin hebt, hoe beter. * De allermeeste paddenstoelen zijn niet eetbaar en sommige kunnen ook nog giftig zijn....maar in je tuin zijn ze heel erg nuttige verschijningen! Ik zou er juist heel blij mee zijn. (Maar als je niet 100% zeker weet wat het is, een echte kenner bent, eet je ze natuurlijk niet op!). Laat ze alsjeblieft staan en geniet ervan. Ze dragen alleen maar bij aan de gezondheid in je tuin! Trouwens de "paddenstoel" die je ziet (het vruchtlichaam) is maar een heel klein gedeelte van de eigenlijke paddenstoel. De eigenlijke paddenstoel zijn de schimmeldraden die door de grond lopen, soms vele meters lang. Uitgraven zou dus ook nog weinig zin hebben. * Paddenstoelen leven op organische stof die verteert of al verteerd is, vooral op hout. Ze zijn enorm nuttig en dragen veel bij aan de gezondheid van je bodem en je planten! Maar er zijn enkele soorten die als ze toevallig in een nog levende boom gaan groeien die boom langzaam zullen laten afsterven. Het bekendste voorbeeld in Nederland is de honingzwam. Ook dan heeft weghalen geen enkel nut, aangezien er pas een vruchtlichaam verschijnt, nadat de paddenstoel al helemaal binnenin door de boom heen gegroeid is. Edit: Ik las je reactie, Denise. Dat je voorzichtig wilt zijn voor je kindje...dat is heel logisch! Bijna elke tuin staat vol met van alles dat een baby of peuter beter niet vastpakt, plukt of in de mond steekt.

Neen, als ze rijp is: oogsten. Tomaat zal niet meer groter worden. Voor paprika/peper hetzelfde verhaal. Uitleg: Als alle vruchten te klein blijven is er een probleem, waarschijnlijk te weinig voeding van de plant, (omdat er te weinig was of de plant het door droogte of te nat niet kon opnemen?) geweest tijdens de vruchtzetting en groei van de vruchten vlak erna. Pas een 3 a 6 weken daarna beginnen de vruchten rijp te worden. Ze nu nog voeding geven heeft niet veel nut.....de al gevormde vruchten groeien niet meer...het is al te laat om nog nieuwe vruchten rijp te krijgen.

Zo te zien toch een soort peer, waarschijnlijk een stoofpeer. Het ras zou Saint-Remy of Brederode kunnen zijn. Stoofperen moet je nog langzaam gaar koken ("stoven", stomen...o.i.d.) voordat je ze kunt eten. Voor bereiding/recepten kun je best even Googlen. Zijn ook wel enige tijd bewaarbaar voordat je ze gebruikt, leg ze dan koel.

Het makkelijkste is om ze ergens te oogsten. Bijvoorbeeld op een veld van een boer of in een moestuin (even vragen). Kan tussen zo een beetje eind juni tot september, afhankelijk van het ras aardappel. De zaden zitten in planten die gebloeid hebben, in bruingele bolletjes. (Lijkt op trosje kerstomaatjes, maar dan bruinig). Met enkele bolletjes heb je al heel wat zeer vers zaad, met waarschijnlijk betere kiemkracht dan als je ergens zaad weet te kopen. (Vreeken zal het wel hebben bijvoorbeeld) Maar, eerlijk gezegd, behalve dat het best leuk is om eens te proberen verwacht niet te veel opbrengst. Een poter kost heel weinig en geeft je 2 a 3 maanden voorsprong = aanzienlijk betere oogst. Als je zaait...gaat ongeveer zo als met een tomaat, je begint februari/maart heb je tegen de uitplanttijd een jong plantje dat veel voedsel en verzorging nodig heeft om tot een hoopje vrij kleine aardappeltjes te komen aan het einde van het seizoen - ben je dus altijd een stuk later en bovendien is het onzeker of er een lekkere en weinig ziektegevoelige plant uitkomt. Het resultaat is altijd een vrij onvoorspelbare kruising, Wat ik wil zeggen: Als je aardappels wilt kunnen eten is wat poters kopen een veel zekerdere weg en is je opbrengst veel groter. Zo ziet het er uit, maar hier zijn de zaden nog niet rijp.

Toch niet helemaal. Komkommer en augurk zijn planten die van een vochtig en warm klimaat houden Tomaten daarentegen houden van licht en warmte, maar zeker niet van hoge luchtvochtigheid. Leg dat eens naast het weer van deze zomer.....

schreef Pippi Zie bijv. dit draadje: https://www.moestuinforum.nl/topic/13144-compostwormen-gezocht-haarlem/ Uiteraard om compostwormen. https://www.moestuinforum.nl/topic/19148-wormenbak-waar-vind-ik-wormen-in-den-haag/

schreef Speets. Compost is niet klaar als ze verteerd is! Het zo bijzondere van goed gemaakte compost is dat er iets wordt opgebouwd....er vormen zich daarna moeilijk afbreekbare chemisch/biologische verbindingen van de voedingsstoffen en precies die zorgen optimaal voor de voeding van bodemleven en een zeer langdurige en geleidelijke voeding in de tuin. Dat is het grote verschil met alleen verteren van organisch materiaal (zoals bijv. bij mulchen gebeurt)...een deel van de voedingstoffen (met name stikstof en ook wat fosfor) gaat er grotendeels verloren omdat de voorwaarden er niet zijn om stabiele koolstof-verbindingen op te bouwen. Die zgn. humusvorming bereik je alleen optimaal via composteren. Als er veel wormen in je compost zitten is precies die opbouwfase nog in volle gang. De compost moet dan nog "stabiel" worden. De zogenaamde "humificatie", d.w.z. opbouw van complexe verbindingen waarin koolstof wordt gebonden aan andere mineralen is dan nog in volle gang. Dat is wel een indicatie. Als de hoeveelheid wormen sterk is afgenomen...(er zijn er nog wel, maar heel veel minder) is dat een aanwijzing dat de compost stabiel is. Overigens zijn compostwormen niet persee nodig om goede compost te krijgen, maar ze helpen wel enorm daarbij!

Tegenwoordig zijn moderne (en meestal ook betere) meeldauw-resistente rassen aan te bevelen en gangbaar. Die hebben zeer weinig of geen last van meeldauw, dus. Bestrijding is daar niet nodig. Zwaveloplossing werken redelijk tegen schimmels...of ze ecologisch zijn is "op het randje". Daarnaast bestaat er vast nog allerlei gif waarmee je tegen schimmels kunt spuiten. Maar hoor ik je denken..."Die meeldauw op mijn struik komt van de buurman"? Hij zou net zo goed het omgekeerde kunnen zeggen. Dat is dus NIET zo bij dit schimmel. Het is jouw struik die er in bepaalde omstandigheden last van krijgt en de schimmel is al om in de lucht aanwezig. In mijn ogen een prima zaak dat je buurman niet naar het gif grijpt. Hier nog een hele goede link waarin het fijne over echte en valse meeldauw, 2 verschillende schimmels die wat op elkaar lijken en in druiven vroeger heel veel voorkwamen, staat uitgelegd: http://www.fruitlent.nl/druiven.html

schreef Nedlets That's the real spirit

Ik pas alle drie de manieren toe om een enorme lap grond stapje voor stapje tot tuin te laten worden. Verschil met de vraag van Citroen is wel dat ik met veel gras, wilde planten en onkruiden begroeide grond geleidelijk in cultuur probeer te brengen, terwijl Citroen een "schone" moestuin in die conditie wil houden. 1. Onder zwart plastic gaat goed. Het bodemleven eronder moet wel lucht krijgen...bij een stuk van pakweg een 20 m2 is dat geen probleem als je het op voldoende punten verzwaart tegen weg/kapotwaaien. Of het op een veel groter stuk of als je het rondom ingraaft ook zo is, weet ik niet. Worteldoek lijkt me voor een heel groot oppervlak inderdaad zekerder omdat het wat ademt....maar ook vocht doorlaat, waardoor wortelonkruiden actief blijven groeien. Zonder te kunnen ademen (afvoer gassen en toevoer van wat verse lucht) ontstaan anorganische processen die de bodem zouden kunnen vergiftigen. Zelf werk ik met vrij dik plastic dat ook UV-bestendig is...aanzienlijk duurder, maar ook heel lang herbruikbaar. 2. De karton + mulch (met sterke voorkeur voor compost wat mij betreft om mee te mulchen) vraagt wel onderhoud gedurende een jaar. Het zal af en toe (1 a 2x) opnieuw bedekt moeten worden met een laag, wil het effectief blijven en er zal zeker ook onkruid op gaan groeien en wortelonkruiden doorheen gaan groeien. Deze techniek lijkt me vooral geschikt om relatief snel een gebied in cultuur te brengen....in gaten in de afdeklaag kun je al na enkele maanden planten, terwijl onderliggende begroeiing grotendeels wordt tegengehouden. Groei van wat er stond wordt onderdrukt en ook eenjarige onkruiden worden tegengehouden. Wortelonkruiden sterven nauwelijks af, worden onderdrukt maar komen er na een tijd wel weer door....die worden zelfs gevoed en gestimuleerd. Daarom deze zo veel mogelijk verwijderen voordat je deze techniek toepast. 3. Alleen met mulch geeft hetzelfde effect als karton, maar veel minder sterk. In feite voed je wat er staat.....wil je echt het meeste tegenhouden, dan zal je laag heel dik en voortdurend aangevuld moeten worden. Een voordeel is wel dat je bodem losser wordt, waardoor op den duur het onkruid dat er groeit, beter groeit!, veel makkelijker te verwijderen is. Op de zware jonge kleigrond waarop ik tuinier, waar 's zomers met een houweel niet in te komen is bij wijze van spreken, is dit een groot voordeel aangezien het veel minder zwaar werkt om te wieden en een stuk grond echt in cultuur te brengen. Als ik vraagsteller Citroen goed begrijp, heeft hij/zij een jaar geen kans om in de tuin te werken. Methode 2 en 3 kunnen prima werken, maar vragen na enige tijd gedurende het jaar behoorlijk veel werk aan aanvulling en onderhoud...en dat is net het probleem blijkbaar. Methode 1 is een keer een klus en zal vrij effectief zijn om na dat jaar op een schoon en gezond grondje verder te tuinieren.

De groeiregels zeggen me dat het zo niet helemaal zal gaan. Op de snoeitak zal juist snel een hardgroeiende dubbele scheut verschijnen... Zo zou ik het doen...en dan snoeien rond november/december. Alle zijscheuten die verder mogen groeien op ca. 3 ogen en de tak die je wil beheersen (toppen) korten op de grens van de pergola.

In ieder geval kan het goed als je ze bereidt, weet ik uit ervaring: koken of stomen of stoven tot gaar of halfgaar, snijden in plakjes of blokjes en evt. zuur of zoetzuur in porties met kruiden, appel, uitje...zoals je lekker vindt. Ik doe het zo omdat ze dan minder plaats innemen en na ontdooien direct eetbaar, al of niet verwarmd. In zijn geheel invriezen vind ik niet praktisch...enorme rode knoeiboel na ontdooien. Bovendien kun je de hele bieten lang en goed bewaren (overleven enige graden vorst in de tuin), inkuilen of op een koele plek in de kelder of zo.