sugarlevi

Gaat wel om verscheidene soorten huisjesslakken. De een eet liever planten dan de ander. Wijngaardslak vs witgerande slak bijvoorbeeld. Eerstgenoemde eet voornamelijk levend plantmateriaal. Laatsgenoemde is tevreden met vooral dood plantenmateriaal, alhoewel een zeer lekker levend plantje er ook wel in gaat. Bij de naaktslakken zijn sommige soorten ook minder schadelijk dan de ander. Daarnaast telt ook de populatiegrootte mee en overig voedselaanbod.

Ik blijf het echt typische vinden. Het barst van de luizen, maar op het merendeel van de planten 'verdwijnen' ze. Hele populaties bouwen zich op en gaan ten onder. Behalve dus de zwarte bonenluis op de tuinbonen en de kamille. Kan iemand mij dat uitleggen?

Een kever op een lelie, een leliekever? Eh.. Haan, haantje, leliehaantje

Jasmijn, even opnieuw kraken. Ben je er weer vanaf. Zal trouwens een update zijn geweest, die je erbij heeft gelapt.

Hier ook veel bladluizen. Maar ook sluipwespen. En lieveheersbeestjes, seksende lieveheersbeestje, en eitjes, en lieveheersbeestjes babietjes. En zo nu en dan recruteer ik wat extra lieveheersbeestjes larven uit de gemeentelijke plantsoentjes. Houdt elkaar wel een beetje in evenwicht.

Ik vind ze wel lekker...

Gisteren, eindelijk de laatste pepers/paprika's en courgettes in de grond gezet. Op de opnieuw gezaaide, want weggekwijnde citroenkomkommers na, en de bonen, staan alle na ijsheiligen planten eindelijk in de tuin. Ga ik eens uitdoktoren wat ik met alle over-en reserve planten ga doen. Misschien een guerilla-gardening projectje in de buurt. Staat vast leuk wat pompoenen, tomaten en aubergines in de gemeentelijke plantsoentjes.

Geen idee, hoe je Engels en plantenbiologie/celbiologie is. Maar je kunt even http://scholar.google.com zoeken. Maar er is weinig bekend over de bloei en genetische achtergrond. Ik gok maar zo dat de bloei met eenzelfde soort gennetje gereguleerd wordt als dat van de (indeterminate) tomaat, peper/paprika en aubergine. En dat dus net zoals daar ook pas tot bloei overgegaan wordt, na een bepaalde hoeveelheid stimulatie vanuit het blad, althans simpel uitgedrukt. Dus inderdaad eerst groeien tot een bepaalde grootte, daarna wisselen vegetatieve en reproductieve groei elkaar af. Dat artikel wat je gevonden hebt, dat het een short-day plant zou zijn, heeft een bloei van een week eerder gevonden. Niet heel spannend. Ik heb het hele artikel niet gelezen, maar ik vraag mij af of dat niet ten koste is gegaan van de grootte van de plant, en daarmee productie. Je kunt het proberen. Zit ook een groot verschil in de varianten van de Physalis peruviana. Dus misschien eens een andere variant proberen?

Zijn allemaal struikjes. Bessen had ik beter kunnen zeggen. Een deel van de planten is trouwens erg opgeknapt van de magnesium.

Nou ja gezond, als die vogels een ijzergebrekje hebben. Dan kan het wel goed voor ze zijn. Maar bij teveel, krijgen ze een ijzervergiftiging. Zoals teveel van iets eigenlijk nooit goed is. Het is vooral een stuk minder giftig, dan het alternatief met metaldehyde. Wat bij lage hoeveelheden al schadelijk is voor veel dieren.

Ik heb er echt helemaal niet aangedacht om in de tuin bladvoeding te gaan toepassen! Op de lange termijn vind ik het niet zo praktisch, maar op de korte een goede test. Gisteren mijn fles magnesiumoxide (voor aquarium en hdyrocultuur) tevoorschijn gehaald, oplossing aangemaakt, en een deel van de planten bespoten. En Gerrit ik weet niet of dit zo'n goed voorbeeld is om als tekenend voor de moderne tijd te nemen. Ik ben wat kritischer op de planten, dan veel anderen zijn. Na tien jaar een aquarium, en wat spelen met hydrocultuur. Is het een gewoonte geworden voor mij, om de planten af te speuren naar mogelijke gebreken om snel te kunnen ingrijpen. Meeste mensen zien ook niets raars aan de planten. En de grond van onze tuin heeft ook wel wat te verduren gehad. Vorig jaar stond alles onder water, vanaf augustus. En bij de twee huurders daarvoor is het ook steeds misgegaan. Dus het duurt wel even voordat er een mooi evenwichtig grondje is. Dat is dan moeilijk te vergelijken.

Ja hoor, luisjes, die zijn gezellig aankomen waaien/vliegen.

Ik geloof dat ik weet waar de slakken blijven. Er moeten jonge lijstertjes gevoerd worden. Beesten zijn inmiddels zo brutaal als wat. En komen inmiddels bijna naast mij zitten. En in sneltreinvaart worden slakjes opgepikt, afgeslacht, en het slijm aan het zand afgeveegd. Om vervolgens naar binnen te verdwijnen.

Ik moet ook aan bladluis denken. En ik zie de laatste week ook heel veel gevleugelden luizen aan het rondvliegen op zoek naar een plekje om een nieuwe kolonie te stichten. Het zou mij wat dat betreft ook weer niet verbazen als het luizen zijn, die aan zijn komen waaien.

Ik weet niet zeker dat het een specifiek magnesium gebrek is. Het zou inderdaad ook mangaan kunnen zijn. Maar dat ben ik nog maar weinig tegengekomen. Ijzer zal het niet zijn, dat vertoont zich vooral in de groeitoppen, van binnen het blad naar buiten. Daarnaast is magnesium makkelijk toe te voegen. En uit te sluiten. Als ik magnesium toevoeg en het niet verbetert dan horen jullie het van mij In dit geval is het vooral algemeen op het blad, met ook duidelijke gele vlekken, en donkergroene nerven. Steeds duidelijker, en de onderste bladeren beginnen dus ook sterk geel te kleuren deze laatste paar dagen. Teken dat stoffen vanuit die bladeren worden getrokken en naar de nieuwe groei wordt gebracht. Maar jullie denken dus niet dat het de koude zal zijn? pH is goed, met 6,5. En er staat ook niet teveel water. Ik denk dat ik dan maar eens wat magnesiumbemesting ga halen, en daar eens wat van ga toevoegen.

Wij gaan waarschijnlijk ook weer heel wat zaden verzamelen, straks, waaronder akelei. Ik ga proberen wat apart te houden voor je.

Waar vind jij het op lijken, als je naar plaatjes van (naakt)slakken kijkt?

Bij de action, hebben ze verpakkingen van één kilo, en van 5 kilo. Wel op basis van kippenmest, maar zelfde principe, schijnt iets sneller te werken.

Ik vond een aantal van de planten in de tuin er al verdacht frisgroen bijstaan. Inmiddels zijn er een aantal wel erg geel aan het worden, vooral het fruit. Ik dacht eerst aan een stikstofgebrek, omdat wij bij veel fruit met houtsnippers gemulcht hebben. Dus ik heb de laatste tijd met wat brandnetelgier bijgegoten. Maar inmiddels begint er een duidelijk magnesium gebrek zichtbaar te worden. Ouder geel blad, en jonger blad met gele plekken en donkergroene nerven. Op zich is het niet veel moeite, eens wat magnesium voeding aan te schaffen, of wat van wat ik thuis heb staan naar de moestuin mee te nemen. Maar is het de moeite waard? Ik lees, dat het op kleigronden doorgaans ruimschoots beschikbaar is, we hebben daarnaast een goede 40 kruiwagens aan compost in het najaar over de grond verdeeld. Waarvan ik lees, dat ook die doorgaans een goede hoeveelheid aan magnesium bevat. Alles gedurende winter in een dekentje van blad bedekt, waaruit toch ook heel wat voeding in de grond getrokken zou moeten zijn. En in maart/april, zijn er koemestkorrels, koffiedik, en een beetje houtas in de grond ingeharkt. Plus dat het natuurlijk een koud voorjaar is geweest, en koude zou voor lagere opname van magnesium kunnen zorgen. Wat is wijsheid, gaat het met warmer weer in aantocht, misschien nog wegtrekken? Of kan ik beter nu ik dit geconstateerd heb, eens naar een specifieke magnesium bemesting gaan omzien?

Ik niet, maar mijn vriend heeft onze tuin en die van de buurman konijnproof gemaakt. Zijn pas uitgeplantte slaplantjes waren weggevreten. En ik heb een netje over de aalbessen gespannen. De eerste lichting kolen, had de overstap naar de tuin goed overleefd, dus de laatste mochten mee. En met het mooie weer in aantocht, de eerste aubergines, bonen en een komkommer in de tuin gezet.

Hier zijn ze echt als een speer gegaan... Ook allemaal stuk voor stuk ontkiemd. Inmiddels toe aan de vorming van hun eerste echte bladeren, vanmiddag of maandag mogen ze mee naar de tuin denk ik. De overige bonen die we hebben, gaan daarentegen allemaal prut. Dus Jet, nogmaal hartelijk bedankt!

Tja, ik voer ze hier geen havermout. Dus of het ideaal is in verhouding tot havermout? Ik vind het ideaal, in vergelijking met het elke keer weer kopen van bier. En het net zo goed lijkt te werken. Ga jij een test doen, met alle middeltjes om te kijken wat ze het lekkerst vinden? Ik begin mij trouwens een beetje ongerust te maken over onze slakken. Ik weet dat er nog een aantal zijn. Sporen zijn er in de tuin. Maar ik vind bijna geen slakken meer. Niet in de vallen, en ook niet verstopt. Niet meer ingegraven naast de vallen, of potten met munt. En niet meer onder, stenen of paddenpottens, zelfs niet meer onder de snippermulch en zelfs niet meer onder de snippermulch onder de rabarber. Zouden ze een tegenaanval het beramen zijn?

De dille, is trouwens ten onder gegaan als ienieminie kiemplantjes zijnde aan de luizendruk, alhoewel dat een groen luisje was.

Typisch, het luizenprobleem in de zwarte bes heeft zichzelf opgelost, geen luisje meer te zien, waarschijnlijk dankzij de sluipwespen en wat lieveheersbeestjes. Zou je denken dat er toch een paar sluipwespen op de tuinbonen terecht zouden zijn gekomen, er zijn honderden jonge sluipwespjes geboren. Maar ho maar. Zouden ze de zwarte bonenluis niet lekker vinden? Of zouden de luisjes te diep tussen de toppen verstopt zitten? Lieveheersbeestje dat ik op de tuinbonen zette, deed bij het eerste kleine mini zwarte miertje. HEEELPIE!!! EEN MIER!!! REDT MIJ!! AAHH!! REN!! REN!! Wat een mietje... Dit weekend maar even kijken wat ik ga doen, nog een keer met de brandnetelgier/knoflookextract aan de gang, of de planten toppen. Inmiddels zijn ze wel mooi de hoogte in aan het gaan. Dus waarschijnlijk wordt het dan toppen.

Ik heb het half uitgevoerd. We hadden een hele hoop slakken verzameld, in een emmer met een lichte ammoniak oplossing. Instant kill. Maar ik heb eigenlijk nog niet de ballen gehad, om die emmer om te keren. Maar ik gooi daar ook steeds de vangemmertjes in leeg. Maar de ammonia zal ook giftig zijn voor de aaltjes vermoed ik zo. Alhoewel ik nog maar weinig van die ammonia ruik. Binnenkort maar eens die moed verzamelen die emmer om te keren. Of misschien al verdund uitgieten zo her en der. We vangen trouwens weinig slakken meer, met het gewone bier, en ook niet met de gist/suiker mix. Terwijl er toch zeker weten nog genoeg zijn. Ik overweeg half eens bruin bier te halen. Om te testen of we niet alleen nog de fijnproevers aan slakken overhebben. Maar zo zonde om dat aan de slakken te voeren. Of misschien hebben ze inmiddels bijna allemaal genoeg van die eco-korrels gesnoept, om ziekig in de grond te blijven liggen, in plaats van in de emmertjes te kruipen. De gist/suiker mix is trouwens echt ideaal, en lekker goedkoop. Laagje suiker in de fles, omdat ik het zo her en der tegenkom, ook maar een beetje bloem. Warm water erbij, lekker schudden. Zakje gist. Nog eens lekker schudden. En hoppatee, anderhalve liter, slakkenvangspul voor een paar centen. Genoeg voor een laag in alle tien de vallen die we hebben staan.